Beerschoten

Met Ella naar Beerschoten. Op een regenbuitje na rond 12 uur is het een stralende dag. Zij is een fietser en bedenkt locaties voor de fietser, maar ik vind het te koud om eerst van Zuilen naar De Bilt te fietsen en dan een eind te lopen, dus we gaan met de auto. 

Ik heb een sociale dag. Diverse mensen beginnen kletspraatjes, zo niet hele gesprekken. Een dame die zit te lezen met een wijntje erbij in het Koetshuis. Een meneer die drie keer per week hardloopt. Leuk is dat

11 november

We wonen in een sociale kinderrijke buurt. Dit jaar heb ik 54 reepjes gekocht voor Sint Maarten - vorig jaar waren het er 48 - maar ineens komt er een hausse met bijna 20 kinderen en dan is de schaal leeg. 'Mevrouw! De schaal is leeg!'  Ik ren naar AH om nog twee zakken reepjes te halen maar als ik terugkom is het feest al voorbij. Dan trakteer ik maar Marsjes bij het woensdagavondkoor.

Oh Mary Don't You Weep

Oefenen. Er zijn veel versies op YouTube van de gospel 'Oh Mary Don't You Weep'. Zodra het zwarte Amerikaanse gospelkoren zijn krijg je wel heel uitzinnige versies.

Annemirl Bauer

Een van de Duitse vriendinnen is in Berlijn op bezoek bij haar oude Mutti en Schwester en ze heeft ook een Museum bezocht met een onbekende voormalige DDR-schilderes: Annemirl Bauer (1939-1989), nooit van gehoord. O! zeg ik, wat een prachtig werk! Ik wil meteen wel naar Berlijn! Maar dat zal er voorlopig wel niet van komen, dus vraag ik Zwaze of ik een stuk mag schrijven over deze Annemirl terwijl ik er helemaal niet geweest ben. Dat vindt ze een goed idee. (Dus net toen ik daar helemaal in wilde duiken was mijn computer morsdood en moest ik in de oplossings-stand.)

De tentoonstelling is in Das Minsk Kunsthaus in Potsdam. Ik stel me er even een klein regionaal museumpje bij voor, wat ook weer helemaal fout is. Het is een groot prestigieus museum in een voormalig beroemd betonnen DDR-gebouw uit de jaren zeventig, dat na de Wende totaal verwaarloosd is en een paar jaar geleden gerenoveerd is. Majestueus. Alleen daarom al een reden om er naar toe te gaan. Het is nu gewijd aan DDR-kunst in samenhang met hedendaagse moderne kunst.

Annemirl Bauer was de dochter van een kunstenares en een fotograaf. Ze ontwikkelde zich al jong tot een eigenzinnig kunstenares, dissident, die zeer is tegengewerkt door het DDR-regime en lastiggevallen en kapot gemaakt door de Stasi. Ze werd uit het Verband Bildender Künstler gezet, en had daardoor een Berufsverbot, werd enorm getreiterd door de Stasi, gek gemaakt, kreeg nooit een uitreisvisum en is uiteindelijk buiten Berlijn gaan wonen op het Brandenburgse platteland om minder last te hebben van de Stasi. Op vijftigjarige leeftijd is zij overleden aan kanker, vlak voor de val van de Muur. Ze was een alleenstaande moeder. Haar dochter stelt nu alles in het werk om haar moeders werk te promoten.

Ik weet niet veel (niets) van kunstenaars uit de DDR. Ik vind dit mooi werk. Expressionistisch. Figuratief. Kleurrijk. Wild. Veel vrouwenfiguren en kinderen. Ze wordt wel vergeleken met Picasso en met Paula Modersohn-Becker. Er is veel over haar te vinden, al is het meer over haar leven dan over haar werk.

https://dasminsk.de/

De netvoeding

Wat een onrust ineens: de laptop gaat niet aan. Njet. Dood. Ik wil net wat dingen op de computer gaan doen die niet op de telefoon kunnen en daar zit je dan. Zal ik naar de leverancier of wacht ik op Bobby die dan zegt: Zal ik er even naar kijken. Maar hij kan er ook niets mee. De laptop is zo dood als een pier.

Dan ben ik weer zó blij dat ik een 'winkel' heb waar je gewoon naar toe kunt met een aardige aardige meneer die je probleem gaat oplossen. Het is het tussensnoertje van de netvoeding. En hij bezweert me om zo eens per week de laptop van de netvoeding af te halen, anders wordt de batterij lui.

De taxi

Eindelijk rijd ik weer een taxidienst. Omdat het wijs is voor mij om per dag slechts één grotere activiteit buitenshuis te doen en ik al twee dagen heb met een koor en een met Qi Gong blijft er niet zo veel over, eigenlijk alleen de maandagmiddag. Het is heerlijk om te doen. De hybride Toyota Prius, een automaat, rijdt heerlijk. De rol van dienstbare chauffeur ligt me erg goed. 

De mensen die ik vandaag rijd zijn heel aardig en zeer mededeelzaam. Twee keer naar het St. Antonius Ziekenhuis in Leidsche Rijn, twee keer naar buurthuizen. De mensen hebben knieën geopereerd gehad, zijn half blind, of hebben olifantenbenen. Maar ze moeten wel naar het buurthuis, voor de broodnodige aanspraak. 

De komende anderhalve maand zijn de maandagmiddagen al ingevuld dus ik schrijf me maar vast in voor half december en januari.

Landgoed

We gaan naar Landgoed de Ruwenberg in St Michelsgestel vanwege een een informatiemiddag van de Stomavereniging. 

Er zijn 'workshops' en er is een markt met fabrikanten en leveranciers. Vanuit het ziekenhuis heb ik een leverancier aangeboden gekregen, maar ik wil wel eens weten wat er nog meer te koop is. Het is in een heel mooie locatie. 

Er zijn in Nederland zo'n 38.000 mensen met een stoma en (desgevraagd) zijn 6600 van hen lid van de patiëntenvereniging. Nu 6601. Eerst wilde ik niet, maar na deze middag word ik ook van ganser harte lid. Het is erg fijn om mensen te treffen die snappen waar het over gaat, aan wie je sans gène dingen kunt vragen. Mijn vooroordeel dat er allemaal oude mannen zouden rondlopen die hun nieuwe levensvulling hier hebben gevonden met een bestuurs- of vrijwilligersfunctie bij de patiëntenvereniging klopt geheel. 

Het is ook duidelijk dat vrouwen liever met vrouwen en dat mannen liever met mannen over hun ervaringen en kwesties praten. Ik haal het meest uit de gesprekjes met de vertegenwoordigers (vaak verpleegkundigen) die gewoon en met veel empathie en compassie met je praten. En Bobby zit met de krant in de foyer trouw te wachten tot ik klaar ben.

De A2 is deels afgesloten (tussen knooppunt Everdingen en Nieuwegein) dus er staat een vanaf afslag Culemborg een gigantische file. We doen er einde middag in mist en duisternis twee uur over om weer thuis te komen. Toch tevreden.

Herbst

Maandagmiddag gaan we weer mandala's kleuren met de Tuinvriendinnen. Ik bereid de sessies voor met mandala-kleurplaten en lege cirkels voor als ze intuïtief zelf mandala's willen gaan tekenen. De anderen nemen allemaal lekkere dingen mee, dat is deel van het plezier, dus ik waarschuw ze maar dat ik geen lekkere dingen meer mag. Om dat te verwerken ga ik maar een herfstmandala kleuren. Dat is zo leuk om te doen dat je het snoepverbod even vergeet.

Ineens herinner ik me dat ik deze eerder heb gedaan, in 2022 was dat, in Sauerland. Winterberg. In mijn onvolprezen archief vind ik hem terug. Lijkt er heel erg op. https://lucietheodora.blogspot.com/2022/11/a-mandala-day.html

Bosbad

Het is zulk mooi weer dat we nog maar een keertje extra naar het Panbos gaan om te bosbaden. Fantastische herfstkleuren. Vriendelijke mensen met vriendelijke honden. 

Vanochtend heb ik mijn nieuwe bril(len) opgehaald en nu kan ik weer veel meer details zien. Ik kan weer lezen. En ik ben benieuwd hoe het is vanavond bij Ajax in deNations League.

Koekjes

Bij het Wittevrouwen-koor neemt altijd iemand koekjes mee voor in de pauze. Bokkepotjes. Mergpijpjes. Die vind ik heerlijk, maar ze horen al heel lang tot de streng verboden vruchten, maar op de koor-avond  neem ik er dan toch één. Nu ik door de diabetes type 2 geen suiker meer mag zijn de koekjes nóg verbodener. 

Van de week ben ik bij de verpleegkundige en zij laat mij in een boek een spread met koekjes en gebakjes zien, waar ik jammer genoeg geen foto van gemaakt heb. Appeltaart is heel erg verboden, herinner ik mij, door het deeg, maar soesje zijn weer minder erg en speculaasjes ook. Onbegrijpelijk. Dat wordt weer veel googelen.

Vandaag ga ik gezonde koekjes proberen te maken. Ik zag een recept met gemengde noten en eiwit, maar dat ben ik al weer kwijt, en dan vind ik een recept met walnoten, havermout, banaan, kokosrasp, bakmeel. Dat staat nu in de oven heerlijk te geuren.

Helaas, echt lekker zijn ze niet. Te droog.

https://www.makkelijkafvallen.nl/recepten/gezonde-walnootkoekjes

Born is the Light

Half december hebben we weer een 'optreden' met het Wittevrouwen-koor en van de week krijgen we de setlist. Pff. Elke keer is het een enorme uitdaging. Want ik ken de liedjes niet. Wel heb ik inmiddels geleerd dat ik me niet zo druk moet maken want dat komt wel.  Van sommige liedjes zingen wij als alten de tenor-partij. Er staat een nieuw koorlid naast me dat de hele tijd aan mij vraagt: Waar-zijn-we, wat-zingen-we-nu? Ik-heb-dit-niet. Welke-maat-zijn-we? Ik heb al een keer gezegd dat ik dat niet fijn vind en dat ze zelf op moet letten en haar administratie op orde moet hebben. Koor zingen vereist veel discipline. Maar dat heeft nog niet geholpen. Ik voel me echt een hork dat ik haar vragen negeer. Maar ja.

Alles ist eitel

Er is wat gemor op het koor te Bilthoven. De nieuwe dirigente is wat minder nieuw nu en zij heeft nogal trekjes. Alle dirigentes hebben trekjes. Maar goed, vorige week toen ik aan de Maas was schijnt ze buitengemeen nuffig, juffig & bazig geweest te zijn, en dat is niet goed gevallen. Nu doet ze weer haar best onze namen te leren kennen, een poging tot contact, en in de pauze vraagt ze feed back over haar inbreng en aanpak. Sommigen missen de oude aanpak, anderen vinden dit wel spannend. Ze komt nu wel meer met bladmuziek, terwijl ze de eerste keren het uit het hoofd zingen zo propageerde. Ik breng in dat haar aanpak ongewoon is en een uitdaging, maar dat het ook leuk is en ons losser maakt dan we waren. 'Ik zou zeggen: Laat ze haar ding doen, leer en geniet ervan.' En dan krijg ik een applausje.

Vervolgens beginnen we aan dit Hebreeuwse lied 'Shir ha'Noded'. Ook niet eenvoudig. Vooral de tekst niet.

Chinees Comfort Food

Chinese kip met gember, oosters comfort food met bloemkoolrijst. Al die woorden raken iets bij mij. Ik meng de bloemkoolrijst met een paar scheppen zilvervliesrijst, anders heb ik over een uur weer honger, maar verder is het heerlijk eenvoudig, smaakvol en bevredigend. Met ook die zwarte bonen erdoor. Ik doe er uiteindelijk ook nog cashew noten over. 

https://www.makkelijkafvallen.nl/recepten/chinese-kip-met-gember

Dwars door de Pyreneeën

Gekeken: 'Dwars door de Pyreneeën', de VPRO-serie met de drie Belgen (Vlamingen) die door een land trekken en dat land en filmen en gesprekjes met mensen die zij tegenkomen. Aanjager is televisie-maker Arnout Houben en mee zijn zijn vrienden Ruben en Philippe. Eerder liepen ze al door De Lage Landen, ofwel België en Nederland. Ze gooien met hun series hoge ogen, in 2024 wonnen ze de Gouden Televisier-Ring.

Dit jaar ga ik ook maar eens kijken. Het landschap van de Pyreneeën is fantastisch. Ze lopen van de Atlantische zijde naar de Middellandse Zee. De geschiedenis komt langs: de wereldoorlogen, de onafhankelijkheidsstrijd van de Basken en de Catalanen. Vluchtroutes in de oorlog. Soms word ik wat flauw van al hun 'geintjes', maar het positieve gevoel overheerst.

Vikingsoep

Vandaag ga ik weer eens iets Scandinavisch proberen, te beginnen met een 'Vikingsoep'. De basis is ui, zoete aardappel en rode biet. Dat kook je en pureer je. Ik had gekookte bietjes uit het groentevak, die zijn lang zo lekker en zo rood niet als de eigen bietjes. Kan ik beter naar de ecowinkelngaan.

Het leuke van de soep is de topping etcetera. Op de bodem van je soepkom doe je een schep quinoa (gaar), en een schep zelfgemaakte appelmoes. En óp de soep komen geroosterde pompoenpitten, zure room met mierikswortel en verse dille. Een verrassende smaakexplosie.

Is dit nu een maaltijdsoep? Ik geloof het wel. Als tweede gerecht heb ik nog iets leuks: rösti-rondjes met zalm op zure room en dille. Ik had nog zure room met mierikswortel over en dat past hier ook heel goed bij. We hebben elk vier rösti-rondjes en dat is meer dan genoeg.

- https://lekker.nl/recepten/vikingsoep-met-rode-biet

- https://www.ah.nl/r/1194450

River

Eenmaal weer thuis van het driedaagse uitje rond Maas en Waal ga ik liedjes zoeken over rivieren. Een mooie van Janis Ian kom ik tegen, en deze van Joni Mitchell. Heldinnen uit mijn studententijd. Er zijn helaas maar weinig filmpjes van optredens van hen. Dit filmpje vind ik wel geweldig.

 

Pfas

Zoals bekend sluit ik de dagen altijd af met Lubach. Niet altijd  even sterk, maar vaak genoeg wel. Zijn Diep-Duik-Donderdag-onderwerpen vind eigenlijk altijd goed. Deze week gaat het over PFAS. Volgens hem is de paniek over de gezondheidsrisico's in de media niet helemaal terecht en hij probeert de situatie dan ook te nuanceren. Mensen hoeven volgens hem niet meteen bang te zijn als ze een flintertje teflon van een beschadigde pan binnenkrijgen. Wél is er volgens hem reden tot boosheid richting de bedrijven en chemische reuzen die jarenlang hebben verzwegen dat PFAS schadelijk kan zijn voor mens en natuur. 

Vrijdag is er wel weer meteen veel kritiek op, zoals op de site Tegengif.nl: 'Of je door PFAS ziek wordt of kanker krijgt, hangt inderdaad van veel factoren af. En het klopt: PFAS zijn niet de enige stoffen die onze gezondheid beïnvloeden. Toch zijn deskundigen het erover eens dat we onze langdurige, aanhoudende blootstelling moeten beperken. Wat vrijwel alle PFAS gemeen hebben, is hun persistentie: ze breken niet of nauwelijks af. Het gaat niet zozeer om acute gezondheidseffecten; het gaat om gevolgen die zich in de loop van de tijd ontwikkelen en onze volksgezondheid raken. Tegengif maakt zich dus wél zorgen over de gezondheidsrisico’s van PFAS. Die zorgen worden gedeeld en geuit door meer dan 150 artsen en gezondheidsorganisaties, waaronder KWF Kankerbestrijding.' Tegengif wil vooral dat de politiek zich gaat roeren. 'We willen een breed Europees restrictievoorstel met zo min mogelijk uitzonderingen. Zodat we ons hopelijk over een tijd inderdaad niet meer zoveel zorgen hoeven te maken.'