Terug thuis

Alsof ik weken weg was. Het gras van het grasveldje van mijn volkstuin had ik laten groeien vanwege de knettergele boterbloemen, maar nu is het te erg: te hoog bloeiend gras. Ineens niet meer leuk. 

Kan de grastrimmer dat überhaupt wel aan? Ik heb één accu bij mijn grastrimmer en die doet het ongeveer een half uur. Normaal kan ik daar bijna alles gras mee maaien, maar nu echt niet. Het gras is te dik en te hoog. En tussendoor moet je naar huis om bij te laden, want we hebben geen stroom op de tuinen. Ongeveer twee uur doet-ie over het opladen. Ik doe ook nog onkruid wieden bij de aardappels en de groenten en de uitwassen van de heg snoeien. En dan liggen. 

Er wandelt een familie langs: moeder, vader en zoon. Ze kijken geïnteresseerd bij alle tuinen naar binnen. De moeder heeft een diepe wens naar een volkstuin. Dat zie je. Je ziet ook dat de vader en de zoon niet zo goed weten waar ze naar moeten kijken. De moeder vindt mijn tuin heel erg leuk, zegt ze. Wilt u even binnen kijken? vraag ik. Ja dat wil ze wel. Ze wonen in Vleuten, zegt ze. Maar ze is geboren en getogen in Zuilen en haar vader had hier een tuin. Nu wil ze niets anders dan bij ons een tuin. Maar ze staat nog niet eens op de wachtlijst.

Dan google ik wat 'ligstoelen' bij Leen Bakker, die is om de hoek, maar herinner me ineens dat we thuis nog een ouderwetse strandstoel in de schuur hebben. Die kan fijn in de schaduw. Boek lezen. De biografie over Heléne Kröller-Müller is gearriveerd. Alsof we op vakantie zijn. Paradise, vijf minuten van huis.

Auf der Autobahn

Zwager4 weet te vertellen dat Hemelvaartsdag de állerdrukste autobahn-dag van het jaar is, en hij voorspelt dat ik als ik om negen uur vertrek hoogstwaarschijnlijk úren bij Hamburg in de file zal staan. Zelf had ik gedacht dat Hemelvaartsdag juist een rustige dag zou zijn om terug te rijden.

Het maakt me toch een beetje nerveus. Het is al 8 uur rijden van KiKo naar huis (inclusief pauzes), en als er dan ook nog twee uur file bij Hamburg bij komt... Hoe weet hij dat? vraag ik aan Zus4, en zij zegt dat het die ochtend in hun Schweriner Zeitung stond. Dus sta ik om kwart over zes op, onmenselijk vroeg, en rijd ik om kwart over zeven. Pff. 

Er is dus géén file bij Hamburg (kwart over negen) en een kwartiertje bij Bremen (half elf). De nieuwslezeres van Radio Hamburg hoor ik zeggen dat er nooit file is op Feiertage en dus nu ook niet.

Het voordeel is dat ik al rond half vier thuis ben.

t Kerkje - 2

Zus4 vond de tekening van het kerkje naast hun huis wel mooi, maar eigenlijk herkende ze het niet meteen. Zei ze enigszins verontschuldigend. Dat schreef ik geloof ik al. Dat is natuurlijk mijn eer te na dus ik ga een nieuwe maken, en wel gezien vanuit hun huis.

Een van mijn kwesties is dat ik mijn tekeningen vaak zo vol vind en ik weet niet of ik eerder moet stoppen en zo ja wanneer.

Turks ontbijt

Zus4 heeft een Turkse vriendin, een vrouw die sinds een paar jaar in Duitsland woont met man en kroost. Ze horen bij de Gülen-beweging en het is/was gevaarlijk voor hen. Zus4 geeft haar wekelijks een uurtje Duitse conversatieles en nu zijn ze zo'n beetje vriendinnen geworden. Dus nu ik er logeer gaan we bij haar 'ontbijten'. Ze woont met haar gezin een dorp verderop. 

In Turkije was ze lerares geschiedenis, maar hier kan dat natuurlijk niet, als je de taal en de cultuur niet kent. Bovendien is MeckPom nogal van de AfD, een hoofddoek is hier voor veel mensen een ernstig minpunt. De Turkse vriendin heeft een bijzonder uitgebreid ontbijt gemaakt. Met halloumi, feta, komkommer tomaat olijven Turks brood en Duits brood. Op een gegeven moment belt ze met een vriendin van haar die in Nederland woont, in Avenhorn, en die kan in het Nederlands met ons praten. 

t Kerkje - 1

Het kerkje van Kirch Kogel is heel karakteristiek, maar niet eenvoudig om te tekenen. Het is van alle kanten totaal anders en het is omgeven door hoge bomen. Er is niet een dominant beeld. Dus ik loop er omheen om foto's te maken in de hoop dat ik dan terug thuis het licht krijg. Uren ben ik ermee bezig, uiteindelijk niet ontevreden. Zus4 vindt het leuk, maar eigenlijk herken ik het niet, zegt ze.

Dienstagsfrauen

Zus4 zit op een koor in Bützow, een half uur rijden van hier. Ze oefenen op dinsdag en noemen zich de Dienstagfrauen'. Zij zingen veel meer pop dan wij. 

Momenteel zijn ze bezig met een seventies-project en ik mag mee. Vanavond oefenen we 'Aber bitte mit Sahne' van Udo Jurgens (1977) en 'Bridge over troubled water' van Paul Simon. Zus4 vindt Udo Jurgens heel stom, maar de mede koorleden vond het fantastisch, zegt ze.

Hun juf heeft een hele leuke website waar het oefenmateriaal heel overzichtelijk op gegroepeerd staat.

Aan de Ostsee

Enigszins bezorgd bestuderen we de weer-apps. Ik wil graag naar de Oostzee. Dat is een uurtje rijden vanaf KiKo. Laten we dan maar meteen gaan, zeggen we, want nu schijnt de zon nog. 

We gaan naar Seebad Nienhagen, ten westen van Rostock en Warnemünde, waar boven het strand òp de Steilküste een sprookjesbos is, met heel hoge bomen. Het heet trouwens een 'spookbos', een Gespensterwald. Er loopt dat een fietspad/ wandelpad vlak langs de rand, waar het vrij druk kan zijn met fietsers en wandelaars. Maar op maandagochtend valt het gelukkig wel mee.

Inmiddels is het niet meer zulk weer en regent het pijpenstelen.