zaterdag 27 november 2021

Velux

In 2015 toen we hier kwamen wonen kochten we voor de dakramen op de slaapkamer verduisterende Velux-rolgordijnen met plissĂ©-gordijntjes. Nu na zes jaar zijn ze allebei kapot. Het trekmechaniekje is kapotgesleten. Wel snel, na zes jaar. Bobby belt nog met wat Velux-servicetelefoons, linksom, rechtsom, maar het valt niet te repareren. We moeten nieuwe gordijnen. Dat moet allemaal online. Maar wie kiest nou een gordijn online? Bovendien hebben we groot meningsverschil over de kleur. De rolgordijnen die er nu hangen zijn licht groengrijs die ik heel mooi vind maar Bobby (naar mij nu blijkt) helemaal niet. Hij wil wit. Ik wil geen wit. 

We besluiten tot een bezoek aan de Velux-showroom in De Meern. En daar zijn we er snel uit. Die licht grijsgroene zit niet meer in het assortiment, en de andere kleuren zijn het allemaal niet. Ik kies een die ik als ‘zilver’ bestempel. De verkoopster: ‘Dus het wordt wit.’




 

Sweet Amaryllis

De amaryllis kost ditmaal veel tijd en twijfel. Hij staat in de woonkamer en ik had m tegen de lichte gordijnen gefotografeerd. Witte bloem op grijs/beige achtergrond. Eerdere amarylli die ik tekende waren denk ik roze of rood, dat heeft dan een heel ander effect. Eerst maak ik de achtergrond grijs, dan bruingrijs, dan bruin, bruinpaars, steenrood, steeds is het ‘m niet. Want die bloem moet stralen. En ineens is-ie goed.

Op de Facebookgroep Iedere-Dag-Een-Tekening reageert Heidi: 'Ohhh so beautiful đź’• die mooie achtergrond doet de amaryllis er echt uit springen. Je zou hier zo mooie (kerst) kaarten van kunnen laten drukken.'

Tuin 160

Het is wel het ergste weer om een tuin en huisje te beoordelen. Koud en nat. Te koud zelfs om actuele foto’s te maken. Maar dit is hĂ©t moment. Bobby is mee om te beoordelen, al zal hij echt geen landlord worden. Het huisje heeft geen zonnepaneeltjes en geen waterafvoer, maar wel een kacheltje en koelkast op butagas. Als je het als een houten tent beschouwt is het helemaal goed. Alles zit ook niet zo goed in de verf, maar dat komt wel. De voorzitter en de andere bestuurslid die ik bij het schouwen van Tuin 8a al had leren kennen vind ik al bijzonder aardige heren. Het zijn zeventigers die hun hele leven voor de tuinvereniging geven. Van hun ‘wederhelften’ mogen ze niet meer dag en nacht aan de tuin geven. Anders zegt die wederhelft: ‘Dan zet je je bed daar ook maar meer’.

Het is nu een winterbende in de tuin, het is overduidelijk dat de eigenares in het najaar weinig meer heeft gedaan. Ze heeft een Tiny House gekocht ik de provincie Groningen en is vertrokken. Het zal wel veel werk zijn, maar te doen.


woensdag 24 november 2021

Twiske

Eindelijk weer eens in natuurgebied het Twiske gelopen. Amsterdam-Noord bij Landsmeer en Oostzaan. Zeven gelukkige jaren woonde ik daar  met Ex, van ca 1994-2000. We woonden aan de Couhornerhoek  in een inbreiwijkje ook genaamd Twiske-West, een innovatief nieuwbouwproject van Liesbeth van der Pol met ronde ‘trommelwoningen’. Toen sociale woningbouw, en nu al lang vrije sector. 

Diana bij wie ik ben was onze overbuurvrouw. Zij woont daar daar nog steeds. Ze heeft kerstkaarten bij me besteld en ik kom ze persoonlijk aflveren. Ze vertelt dat ze in juni volgend jaar met pensioen gaat. Mijn wederwaardigheden als prepensionado zijn nu een boel interessanter voor haar dan een paar jaar geleden. Ik herinner me nog goed dat ik net gehoord had dat ik mijn baan kwijt was en toen daar naar haar verjaardag ging, en een kamer vol vrouwen van zestig met goede banen trotseren. Ik vond dat ik niet weg moest blijven, maar moest alleen maar huilen. Ze waren heel lief. Maar ook zij gaan op enig moment  met pensioen en hebben dan hun processen.

Met Diana wandel ik langs heel veel mooie herinneringen. Het ijs. De schaatsen. De mountainbike. De hond Dino. De kano. 




dinsdag 23 november 2021

Trage Post

Ik heb het geloof ik al eerder gemeld: ik ga meedoen aan een project getiteld Trage Post. Dan krijg je een naam- en adreslijst met dertien deelnemers. Elke week stuur je en ontvang je een kaartje per post. Ik heb me aangemeld voor een lijst met mensen uit de provincie Utrecht. Vandaag komt de adreslijst binnen. Ik ben heel benieuwd waar het toe inspireert. Ga ik elke week een kaartje zoeken? Ga ik zelf wat knutselen? Ga ik ze teksten sturen of alleen ‘hartelijke groeten’?

De eerste persoon op mijn lijst is een vrouw van in de zestig uit de binnenstad van Utrecht. Ze houdt van bloemen en kunst en muziek van de Estse componist Arvo Pärt. En zo zie ik mij ineens een portret maken van Arvo Pärt. Ik houd erg van die muziek maar vind het ook een beetje modieus om ervan te houden. 

Ik had wel eens foto’s van hem gezien en zag tot nu toe alleen tijdloze foto’s van een hele oude man. Geen jeugdige foto’s. Geen idee van wanneer. En nu: na mijn tekening straalt hij. Misschien ga ik mijn deelname hieraan wel gebruiken als een uitnodiging voor een reeks tekeningen geĂŻnspireerd op de interesse van de deelnemers aan deze Trage Post-lijst. Ik weet heel vaak niet wat ik zal maken. Ooit maakte ik elke week een tekening voor Schoonmama, maar das war einmal.


maandag 22 november 2021

Tuin 160

Valt er zomaar einde middag een mailtje in mijn Inbox van de secretaris van de tuinenvereniging. De laatste keer dat er contact over was was eind september. 

'Hoi Lucie', schrijft ze joviaal, 'Hoe is het bij jullie? Hebben jullie nog steeds zin in tuin 160? Ondertussen is de huurster van de tuin voornamelijk in Groningen. Er zijn nog enkele zaken ter overname, een kachel en een koelkast, hiervoor vraagt ze € 200. De rest van de spullen een bank, kastjes ed. wil ze dan gratis achterlaten. Wil je me laten weten of je akkoord bent met de prijs van € 200 en dat de spullen dan achterblijven? Als dat inderdaad zo is kun je de sleutels aanstaande woensdag- of zaterdagochtend ophalen tussen 10 en 12 uur. Hoor graag van je. Hartelijke groet.’

Huh?

'Wat een verrassing!' schrijf ik terug. 'Eind september heb je me gemeld dat de taxatie nog moest plaatsvinden, maar daar heb ik geen uitslag over gehad. Je schreef toen ook dat ik een uitnodiging voor een informatiemiddag zou krijgen, maar die heb ik niet gehad. Na onze ontmoeting eind september ben ik twee keer om de tuin in kwestie heen gelopen, en op grond daarvan heb ik je gemeld dat ik geĂŻnteresseerd ben, maar ik zou het huisje en de tuin toch graag gedetailleerd willen bekijken voor ik ja zeg. Ik weet ook niet om wat voor spullen het gaat die ze willen achterlaten. Een keukentje is en iets van elektriciteit en water? Ik neem het aan als er een koelkast is en een kachel is. Kan ik de vorige eigenaren ontmoeten voor enige overdracht?'

To be continued, schat ik in.

Wat hieraan vooraf ging:
Klik op de tag 'Moestuinieren'

zaterdag 20 november 2021

BuZa

Het is zo boeiend dat ik alle vier afleveringen van BuZa achter elkaar bekijk. Mooie invulling voor een druilerige zaterdag. Kees Prins speelt een diplomaat die plotseling minister van Buitenlandse Zaken wordt, maar eenmaal in functie blijkt hij sinds de dood van zijn vrouw alcoholist. 

Twee grote kwesties vlak na zijn aantreden: hij loopt ‘s nachts dronken door de stad door een rood voetgangerslicht waardoor de bestuurster van een auto die hem probeert te ontwijken een ernstig ongeluk krijgt. En drie Nederlanders zitten in een fictief Midden-Amerikaanse staatje Santa Luca in een dodencel. Diplomatie haalt niets uit om ze te redden. Twee zijn al opgehangen. Kees Prins doet heel erg denken aan wijlen Hans van Mierlo. Jacob Derwig speelt de MP en lijkt op Mark Rutte. We hebben twee persoonlijk assistenten / woordvoerders Monique en Raoul die een relatie hebben en onder alle gedoe foot gaan trouwen. Heel spannend en goed. Kan het zeer aanbevelen.