Dagje Amsterdam

Ik heb enorme zin in een dagje Amsterdam. Onderdompelen in die fijne sfeer. De Limburgse vriendin heeft al een paar dagen gevraagd of ik haar een keer een dagje Amsterdam zou willen doen,

Blijkbaar is een standaard-dagje Amsterdam Grachtengordel niet bevredigend. 

Ik ga eigenlijk nooit naar de grachtengordel, maar naar Zuid, naar de Albert Cuyp, het Museumplein en het Vondelpark. Met de trein naar Amsterdam-Zuid, vandaar met de Noord-Zuidlijn naar de Pijp, en dan lopen. 

Vandaag spreek ik af met Broerlief voor vh het Filmmuseum en dan doen we een rondje park met tussenstop bij De Blauwe Koepel en het Groot Melkhuis. Wat heb ik in deze stad veel verleden liggen. Van ca mijn 24e tot mijn 58e. Het begon op een zolderetage in Bos & Lommer aan de Joos Bankersweg, toen de Twee Koningskinderenstraat, ook Bos & Lommer, en toen de Couhornerhoek in Noord, bij Oostzaan, Landsmeer en natuurgebied Het Twiske. Vervolgens de Jordaan: Eerste Looiersdwarsstraat, en tenslotte de Zeeburgerdijk in Oost. 

En al die jaren woonde Will aan de Weteringschans, naast Paradiso, en wandelden we in het Vondelpark. Zij tenniste daar ook. Een tijdje heb ik er hardgelopen, met een collega. We liepen om kwart over zeven 's morgens een rondje. Voor het werk aan. 3 km was dat. Het terras van het Filmmuseum met uitzicht op het Vondelpark was een favoriete hang out. Memories. 

Nu is het ook weer zo relaxt. Er zijn veel mensen maar toch kun je van de natuur genieten. We staan een tijd te kijken naar een man die tien honden uitlaat. Hij is de absolute roedelleider: de honden doen álles voor hem: heel blijmoedig.

Heerlijke dag.

Bloemkoolstamppot

Heel erg lekkere vegetarische bloemkoolstamppot. Recept van de Lidl. De bloemkoolroosjes gaan in de oven, een half uur, na een kwartiertje de paprika erbij. Aardappels koken en tot puree stampen.  De falafelballetjes bakken. Een sausje voor bij de falafel met feta, yoghurt en hummus. Wat noten erbij. Lekker!

https://recepten.lidl.nl/recept/kruidige-bloemkoolstamppot-met-falafel-amandelen-en-houmous-yoghurtsaus

Tot slot

Lubach had een sketch over een man die naar alle debatten had gekeken en nu horendol en uitgeblust voor de televisie zat, alle ingestudeerde one-liners van de politici te herhalen.heel geestig. Helaas staat die niet als shortie op het Lubach YouTube kanaal, anders had ik hem hier geplaatst. Ik heb ook ongeveer alles gezien, en dan ook nog Lubach elke dag. Heeft het je stem beïnvloed, vraagt Bobby. Nee.

Ze lijken nu allemaal nek aan nek te gaan, kan ik melden: PVV, GroenLinks PvdA, CDA, D66. De 'overhoring' aan Bobby gaat wel met horten en stoten, want ze hebben weer weinig nieuws gezegd. De 'uitglijders' van gisteren zijn breed uitgemeten, zoals Rob Jetten die zei dat wel veel jongens in dienst willen nu Amalia in dienst is, en Wilders die er uit flapte: 'Dan hebben ze in Afrika maar wat meer honger, maar hier niet.' Bontenbal die van de week even vergeten was dat homo en lesbische leerlingen en leerkrachten zich veilig moeten voelen, ook op christelijke scholen. Hij verexcuseert zich uit de naad. Jimmy Dijk is als enige tegen de 5%-norm voor Defensie. Niet tegen hulp aan Oekraïne, wel voor die NAVO-norm. Een beetje de kas van Trump spekken. Daar staat hij helemaal alleen in.

Dat Timmermans om 23u nog terug gaat naar Maastricht om 's ochtends met zijn gezin te gaan stemmen, die hij 14 dagen niet heeft gezien.dat Caroline van de Plas er zo verwoest uitzag tijdens het debat en ineens bij Pauw&De Wit weer levendig en witty. En maar opscheppen over Mona Keizer. Dat Alexander Pechtold haar troost dat  ze er nog toe doen omdat ze nog 13 zetels in de Eerste Kamer hebben en ze hem bijna om de hals valt. Pechtold duwt haar meesmuilend weg, dat hoeft voor hem nu ook weer niet. Ik vind het triviale details, maar Bobby smult ervan. En we hebben het over de garderobe van Yesilgöz, hoe organiseert ze het kopen dan al die perfecte pakjes? Het sjaaltje van Jeroen Pauw. Waar je je al niet mee bezig houdt.

En over een paar jaar weten we niet meer wie al die mensen zijn.

'Onbebord'

Het is weer een enerverende maaltijdbezorgdag. Bij het tweede adres zit de betreffende doos niet in de tas, in elk geval niet waar hij zou moeten zitten. De vorige keer dat dat gebeurde ging ik bellen met de afdeling logistiek, die allemaal vragen ging stellen waardoor alle tassen open moesten en het regende. Dat ga ik niet meer doen. De klant komt net vrolijk aanlopen, zij is altijd heel verheugd als ik de maaltijden kom brengen. Ik beloof haar dat ik meteen zal komen zodra haar doos opduikt.

Dan moet ik weer naar de Sperwerlaan en omgeving. Ben benieuwd hoe ver de werkzaamheden nu zijn. Elke week is de verkeerssituatie anders en ik heb er nogal wat klanten. De meest gangbare omrijroute is door het centrum, waar geen plek is voor al die auto's, want het is daar zo ingericht dat auto's niet welkom zijn. Ik probeer toch de Boslaan, hoewel er verboden in te rijden borden staan en borden waarop staat dat de situatie 'onbebord' is. Voor een paar adressen moet ik een eind lopen. En het motregent. Het is de kunst niet chagrijnig te worden. Langs de weg staan gele borden met het woord 'onbebord'. Als ik het google is er geen een hit te vinden.

De rest gaat gelukkig op rolletjes. De doos die zoek was blijkt in de vierde tas te zitten en breng ik alsnog na.

Later

Gelezen: Later door Hans Münstermann. Er is nog een een hoge stapel bibliotheekboeken die ik mee had naar Heerde. Nu krijg ik steeds aanmaningen in de mail om ze terug te brengen. Ik heb wel eens wat van Hans Munstermann gelezen, maar niet veel. Hij heeft literaire prijzen gewonnen. Hij beschrijft steeds episodes uit zijn leven (al gaat het over zijn alter ego Andreas Klein) met een Duitse vader en een Nederlandse moeder die in 1940 trouwden. Hij groeide op in Amsterdam Zuid, in een bovenhuis in een gezin met vijf kinderen.

Hij vertelt het verhaal van zijn een jaar jongere broertje Jan. Met wie hij samen een slaapkamer deelde. Verder hadden ze niets gemeen. Andreas was een 'echte' jongen met voetballen Enzo. Jan was anders. Op een dag loopt Jan weg, dat is een dag die bij Andreas in zijn geheugen gekrast staat. 

Dan een sprong naar het heden, een appje van Jan die in Barcelona woont, dat hij hem wil spreken en dat het dringend is. Eigenlijk hebben ze elkaar al 50 jaar vrijwel nooit gesproken. Jan is stervende. Hij wil dat Andreas zijn executeur testamentair wordt. Hij heeft een mooi leven gehad als homo met een grote liefde Fernando, die al dood is en nu is er een vriend Carlos.

In een ruk uitgelezen.

Buitenhof

Mijn boek over het Park is uitgegeven door de gemeente en bedacht als cadeau aan de vele vrijwilligers. Er waren wel tientallen aanwezig bij de opening van de Japanse tuin, maar lang niet allemaal. Het zijn er honderden, verdeeld over diverse tuinen. Ik heb het op mij genomen om die diverse projecten te verblijden met een doos boeken. De eerste groep die reageert is de groep  Vleuten De Meern. Zij werken in de Buitenhof. Ik ken nu alle verhalen. Ze zijn sloten aan het uitbaggeren. Ze werken deze donderdag van 9 tot 15u en hebben koffie op 10.30, lunch om 13u en een biertje om 15u. Ik ga om koffietijd. Ze krijgen er 25, ook voor oud-vrijwilliger. De mensen die er zijn vandaag zijn hartstikke blij met het boek. Dat is fijn.

Luie end

Met Ella ga ik wandelen en lunchen aan de Gansstraat. Zij weet een nieuw restaurantje Bar Barak  in de voormalige penitentiaire inrichting Pieter Baan Centrum. Die is in 2018 verhuisd naar Almere.  Het restaurant ligt tegenover de begraafplaatsen Soestbergen (sinds 1830) en Kovelswade (sinds 1901). Bobby weet te vertellen dat dat stukje stad in de Utrechtse volksmond 'Het luie end' heet: 'Aan de ene kant zitten ze, aan de andere kant liggen ze'. 

We moeten wel wat overwinnen met om het uur een koude hoosbui. Maar het is toch leuk om over de twee mooie oude begraafplaatsen te wandelen. En als je onder de Waterlinieweg door gewandeld bent krijg je allemaal Forten Lunetten. Wel vier. 

Het restaurant is op een binnenplaats van de voormalige gevangenis, niet erg zichtbaar van de straat. Wel highbrow met exquise hapjes. Voor de kenners. Wel weer leuk om ontdekt te hebben.