Appeltaartconcert

We hebben in Utrecht een fenomeen ‘Appeltaartconcerten’ dat volgens hun eigen pr erop gericht is om klassieke concerten te geven voor mensen die niet zo ingesteld zijn op concertbezoek, de concerten zijn daarom laagdrempelig, kosten bijna niets en als extra trekker deelt de organisatie koffie en appeltaart uit. Ze treden veel op in zorginstellingen, gevangenissen, buurthuizen en buurttheaters. Ze worden gesponsord door allerlei goede-doelen-stichtingen, vooral kleine. Ik ben er nog nooit geweest. 

Vandaag is er zo’n concertje in de tuin van Kasteel Oud Zuilen: drie strijkers (genaamd het Oehoe-trio) en een jazz-trompettist Gerben Klein Willink. Een erg goeie combinatie! Niks geen achterstand-publiek trouwens, allemaal hoogculturele dames en heren boven de zestig. Hoe dan ook: het is een feestje. Normaal val je alleen toevallig op vakantie in zulke eventjes. 

De postbode

Annemiek Schrijver (van het tv-programma ‘De Verwondering’) maakt tegenwoordig ook podcasts. Vandaag zie ik op haar Facebook dat ze een podcast heeft gemaakt met ene Maria, postbode en met een website genaamd Maria Ontwaakt. In haar tv-programma’s heeft ze vooral min of meer Bekende Nederlanders, en ik stel me zo voor dat ze voor haar podcasts onderwerpen kiest die niet zo in het format passen of die de redactie afgekeurd heeft. En dat ze die dan lekker toch doet.

Dus Maria de postbode. Die is in haar vijftiger jaren, ze verloor haar baan (en haar man en haar moeder en haar hond), ze rookte en dronk veel, maar is nu ‘ontwaakt‘ en op de goede weg. En ze geeft haar lezers en volgers goede raad. Maria woont in een klein dorp boven Hoorn, ze werkt tegenwoordig als postbode en is daar onverwacht tevreden mee. Ze is een beetje boeddhistisch maar ook weer lid van een kerk. Dat verbaast Annemiek. Die zou dat denk ik nooit doen. Maria vertelt dat ze vrijgemaakt gereformeerd is opgevoed (‘O!’ reageert Annemiek, ‘dan zijn wij Zusters!’), maar nu maar lid geworden is van de dichtstbijzijnde kerk. ‘Gewoon om ergens bij te horen.’ 

En tussen de tekst door hoor ik hemelse muziek. Dus ik vraag (op Facebook) wat dat voor muziek is en het is het ‘Ave Maria’ van Caccini maar misschien ook van Vavilov. Nooit van gehoord. Maar mooi! Wat een leuk cadeautje, zo’n uitzending.

https://www.nporadio1.nl/podcasts/de-verwondering?fbclid=IwAR2SejpGUbNBpkiB72A3CU1-mHS4_swU6P_AYw0iguQRxBPoN5DndcyOoEA

Dingen die we totaal niet missen

Ik weet niet meer waar ik deze foto opgedaan heb, maar in combinatie met het onderschrift ‘Dingen die je het liefst wilt vergeten’ vond ik ‘m briljant. Afgelopen vrijdag is de Catharijnesingel weer helemaal open. Het water loopt weer door, is weer een rondje. In de jaren zestig legden ze er een minisnelweg aan, net als in Amsterdam de Wibaustraat en ooit het Museumplein. 

Voor de duidelijkheid: de (rechter) helft van die snelweg is nu weer water. Aanstaande 12 september is de officiële ‘opening’ van het laatste stukje singel. Dat afschuwelijke Hoog Catharijne is er nog steeds, nu ook vernieuwd, maar al met al wordt het steeds een ietsepietsie minder erg. Ik vind dit allemaal heel opwindend en gewéldig. 

Zie ook:

- Deze dingen van vroeger missen we totaal niet in Utrecht

- Het laatste schepje zand is weg

Magnolia

Hè? Magnolia in bloei? September? Gisteren fietsend door Tienhoven zag ik een magnolia in bloei, ook wel de 'tulpenboom' genoemd, die altijd in maart/april zo uitbundig bloeit. Is er wat aan de hand? Maar dat blijkt niet zo te zijn. Het schijnt regelmatig voor te komen. Dat u het weet.

Het beste

Gelezen: Het beste uit onszelf door Michael Bijnens. Het ligt in de bibliotheek bij de nieuwe boeken en het is van uitgeverij Pluim, wat ik wel als een soort kwaliteits-aanbeveling opvat. Michael Bijnens is een Vlaamse theaterschrijver die voor diverse theatergezelschappen van naam theaterstukken schrijft. Zijn debuut - zo lees ik ergens - ging over een jongen die de zoon is van een prostituée (wat een autobiografisch gegeven is) die gaat optreden als haar pooier. Misschien niet al te behaaglijke lectuur maar wel relevant. Zondag is nu leesdag aan het worden.

Dit is inderdaad een ruig boek. Hoofdpersoon is een mislukte obese alcoholistische komiek Lewis van 55 jaar in New York, die optreedt in een bedenkelijk lokaal waarvoor hij zelf op straat klanten (toeristen) moet werven. Op een avond ziet hij zijn dochter Amy in de zaal zitten, die hij al acht jaar niet gezien heeft. Er volgt een adembenemende achtervolging in de metro, waar hij haar uiteindelijk te pakken krijgt met de hulp van een dakloze bedelaar.

Er is zijn ex Samantha een neurologe met een succesvol bedrijf in mindfullness en een zoon Alexander die dat bedrijf groot gemaakt heeft. De dochter gaat er ook werken en slaat om van scheldend suïcidaal kreng naar een softe mediterende middelmaat. De obese mislukte doorgaans dronken Lewis zoekt en smeekt om aansluiting bij zijn voormalige gezinsleden, maar dat zit er niet (meer) in. Het is kritisch op de huidige maatschappij waarin succes de norm, maar ook op de cursussen boeddhisme en Mindfullness, die ook door bedrijven worden ingezet om ongelukkige personeelsleden te temmen.

Ja het is een goed, relevant en onaangenaam boek.

Bie de Lidl (2)

Tot mijn verrassing staat er een groot artikel in de Volkskrant over de Lidl, dat ze zich de afgelopen jaren ontwikkeld hebben tot de progressiefste (meest duurzame en diervriendelijke) supermarkt. Dat hebben ze gedaan / doen ze in samenwerking met de universiteit van Wageningen en Stichting Wakker Dier. (Het is wel jammer dat je als niet -abonnee vaak de artikelen van de Volkskrant niet online kunt lezen, ik lees ze via Blendle) maar misschien kun je er wel een aantal lezen voordat de toegang je geblokkeerd wordt. 

Lidl krijgt al jaren prijzen voor de kwaliteit en de prijs van hun groente en fruit, en van de week las ik dat ze producten die over de houdbaarheidsdatum heen zijn voor bijna geen geld wegdoen in plaats van weggooien. Hun kip en hun vis is duurzaam. Ze hebben eigen productielijnen. Dus wat ik beschouwde als een nederige knieval, namelijk naar de Lidl omfietsen, is misschien wel het beste wat je kan doen.

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/dozenschuiver-lidl-is-hard-op-weg-de-progressiefste-supermarkt-van-nederland-te-worden~bfeb67f6/

Rondje

De Bayerische Freundin heeft zin in een rondje fietsen dus mag ik haar weer een toeristische route aanreiken. Dat is wederzijds genoegen. Ik kies een rondje Tienhoven, Vliegveld Hilversum, Hoorneboegse Heide, eetcafé De Eend aan de Loosdrechtse Plassen en dan via Vreeland en de Vecht terug. Ze vindt alles even leuk en prachtig. Dat haar Auke haar dat nooit heeft laten zien! Zou hij het wel kennen? Vooral over Vliegveld Hilversum is ze enthousiast, want daar kan ze dan met haar Bayerische kleinzoon naar toe. We zitten er uiterst genoeglijk op een bankje onze bammetjes te verorberen en vliegtuigjes te spotten.