Groenedijk

Er zijn zaterdag tijdens de Open Huizen Dag maar liefst zestig belangstellenden geweest in het huis aan de Groenedijk, vertelt onze makelaar na overleg met de verkopende makelaar. Twee van hen hebben al een bod gedaan. Als wen dat huis werkelijk willen moeten we nú komen kijken en een bod doen.

Huh? Maar ja, wat moet dat moet. Dus gooien we alle werk neer en begeven we ons richting Leidsche Rijn. Daar parkeer ik de bolide voor de garage. Goed gevoel. Leuk huis, zegt onze makelaar. Wel een beetje laag ingeschat. Ik zou 'm hoger getaxeerd hebben, zegt hij. Hij wil direct al een bod doen.

Nog niet, zeggen we, eerst gaan we een nachtje slapen over het fenomeen Leidsche Rijn.

In het Rijks

Wout heeft een afspraakje met de directeur van de boekhandel in het Rijksmuseum. 'O! Mag ik mee? Mag ik mee?' Dat mag.

Dus lopen we om 09 uur ineens om en in het Rijksmuseum dat komend weekend na 10 jaar weer opengaat en waar het een koortsige bedrijvigheid van jewelste is. Straten die nog niet dicht zijn, enorme lopers die gebouwd worden óver de vijver van het Museumplein heen.

O wat houd ik toch van museumwinkels. Hij heeft in de winkel meerdere boeken over Japanese Wood Prints, maar de kassa is nog niet aangesloten.

September Song

Gelukkig stuurt Hani501 mij tijdig een sms'je dat 'Zing & Beleef Weill' vanavond is in plaats van woensdag. Anders had ik deze avond zo gemist!

De dirigent heeft de afgelopen week geloof ik een proces doorgemaakt, ten goede, en is helemaal losgekomen. Hij is daadkrachtiger, geeft straffer leiding en heeft van het weekend een eigen arrangement geschreven op Weills lied 'Youkali'. Het is moeilijk lezen en zingen, zo'n handgeschreven karaktervolle partituur. Maar wel heel mooi. 

Hij begint ditmaal middenin te oefenen, in plaats van aan het begin. De bassen vragen na een tijdje of hij het misschien een keer helemaal voor wil spelen. Nee, antwoordt hij ditmaal ferm, ik heb mijn eigen redenen om het zo te doen. Bravo.

In de pauze roepen een paar dames: 'Wie is Lucie? Wie is Lucie?' Nietsvermoedend meld ik mij. Zij blijken mijn blog gevonden te hebben en dat ook nog eens aan de mannelijke tenor medegedeeld te hebben. O help, denk ik blozend, wat had ik geschreven? Over Dad's Army.

Na de pauze zingen we September Song. Het lied is een metafoor over het leven zelf, legt de dirigent uit. 'Eerst denk je nog dat je heel veel vrouwen wilt, maar als je ouder wordt denk ik: Laat ik  maar bij deze vrouw blijven.' Als ik het goed begrepen heb.

Ik wil volgend jaar weer op een cursus van deze dirigent, fluister ik Hani501 toe. Groupie, zegt ze, groupie!

De fietsroute

Nu is de fietsbrug over de ondertunnelde A2 en het AmsterdamRijnkanaal ineens een thema. Wanneer komt die brug er eigenlijk? Er zijn al járen discussies over. Waarom ligt-ie er nog niet? Er is zelfs een actiegroep tégen de brug. De burgers van de deftige Utrechtse wijk Oog In Al, die het te druk vinden, al die fietsers uit Leidsche Rijn, protesteren onder de naam Pas Op Fietsbrug.

(Wel een heel raar filmpje)

Japansen - the next

Ik zou echt niet weten wat de dames doen daar op die reuzengarnaal. Bobby zegt dat het Freudiaans is, maar dan nog zou ik niet weten wat we daar dan van zouden moeten denken. Maar wel erg leuk. Misschien kan iemand me helpen met de interpretatie?

Ankeveensch

Het mooiste stukje Nederland vind ik nog altijd de Ankeveensche Plassen. Zon, bomen, riet, vogels... Lekker restaurant aan het water... Zo stil en dat midden in de Randstad. Je kan hier de mooiste Japanse prenten maken.

Parkwijk / Langerak

Het nieuwgedroomde droomhuis aan de Catherina van Renneslaan doet niet mee aan de Open Huizen Dag, maar we rijden er toch even langs om een idee te krijgen. Het is heel verhelderend om langs droomhuizen te rijden. In dit geval is het ineens verkocht. Dus moeten we op zoek naar weer een nieuw droomhuis. Weer niet aan de Vecht, maar nu aan een sloot.

Dit huis gooit ook best hoge ogen. Het ligt aan de Groenedijk aan een slootje en wekt de indruk dat je op je eigen eiland woont. Je hebt - samen met de buren - een eigen oprijbrug. Het huis is ruim, hoog, licht en ongewoon. Dat vind ik echt een pluspunt. Een permanent vakantiehuis. Die Groenedijk is een oud streekje in een nieuwbouwwijk.

Het minpunt is dat het over de A2 ligt, waar het Parkwijk / Langerak heet, wat een eufemisme is voor Leidsche Rijn.We leggen de lineaal over de kaart. Dit Parkwijk / Langerak voelt heel ver, maar de afstand van dit adres naar hartje Utrecht is korter dan van eerder gezochte adressen. 6,6 km en via de Vleutenseweg 22 minuten naar het Domplein. De A2 is hier overtunneld en er komt een fietsersbrug over het Amsterdamrijnkanaal. Dit voor de dissonantie-reductie.