vrijdag 4 november 2022

Der Brabander

Op naar de sauna in Hotel Der Brabander te Winterberg. Ik zeg steeds per ongeluk Wittenberg, maar dat is waar Luther zijn stellingen aan de kerk sloeg.  We gaan er de zinnen te verzetten. Het is alweer te lang geleden. 

Ik ben geen saunaganger van huis uit, moet altijd een drempel over. Maar als ik die over ben is het heerlijk. Sauna Den Ilp (boven Amsterdam-Noord/Landsmeer) is mijn belangrijkste referentiekader qua sauna’s. Een paar jaar geleden gingen we een keer in Spa naar een sauna en toen bleek bloot helemaal uit. Het was een enorm wellness-center met grote zwembaden, maar in nog maar een heel klein hermetisch afgesloten stukje mochten de bloteriken. Wij hadden de badpakken niet in de tas gestopt, want we gingen immers naar de sauna…

Eigenlijk wilden we niet naar deze sauna, omdat die ‘Der Brabander’ heet, en van Brabandere is, maar vergeleken met de andere sauna-gelegenheden in de wijde omtrek lijkt het toch de aardigste. En dichtbij. De sauna is onderdeel van een heel houtje touwtje vakantie-complex, niet heel groot, geen dompelbad en geen bubbelbaden, maar wel aardig ingericht. Oosters. Met Boeddha’s en edelstenen. Aangenaam.

Ook hier zijn ze preutser geworden dan wij gewend zijn uit Den Ilp, de sauna-gangers draperen voortdurend handdoeken en badjassen om zich heen. In het zwembad van het hotel mogen de sauna-gasten ook, maar alleen bedekt mét textiel. 

We blijven er vijf uur. Doen drie rondes sauna’s en een heerlijk hapje. Het is echt goed voor lijf en leden. Van tevoren heb ik nooit zo’n zin in, al dat bloot, maar als je je er aan overgeeft voel je al gauw de heilzame werking. Misschien moeten we thuis desauna moeten ookmaar weer in het leven gaan vlechten. We hebben een luxe sauna ‘Spa Sereen’ aan de Maarsseveense Plassen, je hoort de mensen over een beroemde sauna in Soesterberg, er is een kleinere sauna ‘Wijn & Wellness’ aan de Biltstraat, en een Marokkaanse hammam ‘Pretoria’ aan de Pretoriadreef in Overvecht. 

donderdag 3 november 2022

Abtei

Vandaag mag Bobby zeggen waar we naar toe gaan en hij kiest een uitstapje naar Abtei Königsmünster in de stad Meschede. Er is daar een kloosterboekhandel, een kloosterrestaurant, een smederij en een meubelmakerij. (En een gymnasium en een groot gastenverblijf). De kerk heeft een bouwstijl uit de jaren zestig, echt niet mooi, maar de winkel is mooi en inspirerend. 

Als we vragen of we in de smederij mogen kijken is dat ook ontzettend leuk. Ze maken / verkopen er onder andere windgongen (‘windspinners’) die ik erg mooi vind. Zelf noemen ze ze ‘spiralen’. Deze op de foto hang buiten en is verroest (verweerd, geoxideerd) maar ze hebben ook fel glanzende edelstalen voor binnen. Lijkt me echt wat voor in mijn kapelkamer. Maar best prijzig, dus ik ga er even over nadenken. Twee jaar geleden stuitte ik in Saarburg ook op twee stalen objecten die het leuk doen in onze achtertuin. 

In de winkel vind ik trouwens ook een geestige ansichtkaart genaamd ‘Geschwisterliebe’, die iets raakt uit onze jeugd met vijf zussen en één (jongste) broertje. Ik stuur hem naar de familie-app van de Geschwister. 



Leuk aan kloosterwinkels is dat je er altijd wel iets vindt dat aanhaakt aan een vraagstuk waar je mee bezig bent. Nu vind ik Bleiben. Umarmen was man sich nicht ausgesucht hat van Thomas Quartier. (De laatste tekening van de nieuwe bolide is er een voorbeeld van.) Ik check of het boek niet in het Nederlands is verschenen, en/of in de bibliotheek te leen, maar daar is het uitverkocht. (Blijven. Omarmen wat op je pad komt, heet het). 

Thomas Quartier blijkt in Nederland dit jaar Theoloog des Vaderlands. Hij is geboren en getogen in het Duitse Kranenburg net over de grens bij Nijmegen,  studeerde theologie in Nijmegen en is daar nu hoogleraar, en hij woont in een dominicaner abdij in Leuven. Dit boek is geschreven in de Coronatijd toen we allemaal vooral thuis moesten blijven. Dat was voor kloosterlingen op zich niet zo’n uitdaging, maar die hebben ook hun uitdagingen. Ik ben benieuwd wat het boek me aan inspiratie geeft. 

Op internet zoek ik wat rond naar windgongen en windspinners, die daar veel betaalbaarder zijn dan dit edelstalen meesterwerk. 




Champignons in room

Gekookt in ons Sauerlandse keukentje: Milanese champignons in room. Zeer tevreden over. Aan het eind van het recept staat dat je er ook kip in kunt doen en de slagroom vervangen door verse kaas. Dat heb ik dus gedaan. Verder is het heel gezond: er zit ui in, knoflook, champignons, tomaten en spinazie. Ik heb er glutenvrije gnocci naast geserveerd, die we tegenwoordig zachtjes bakken in plaats van koken. Erg lekker.

Het keukentje is een uitdaging. Er is qua verlichting maar één spotje aan het plafond, waarbij je zelf een slagschaduw maakt op het aanrecht en de etenswaren die je moet snijden. Het keukenraam moet open voor de afzuigkap het doet. De oven werkt niet intuïtief, daarvoor kun je via een QR-code een gebruiksaanwijzing op internet opzoeken die een pdf is van 40 pagina’s.

woensdag 2 november 2022

De nieuwe bolide

Zou ik wellicht iets als post-covid kunnen hebben? Wanneer heb je dat? Ik kan zo ‘s middags of ‘s avonds uren op de bank in slaap vallen. En nu heb ik ook weer die zere voeten, die ik ook had na de eerste en derde corona-vaccinatie. Ik wil steeds om 21 uur wel al naar bed. O, het heet pas long-covid na drie maanden, lees ik nu. Bij mij is het nog maar een maand geleden.

Nu hier te Sauerland is het een beetje zoeken wat we doen, want een wandeling van 9 km met fiks klimmen blijkt killing. Gisteren ben ik na de wandeling herfstmandala’s gaan kleuren, maar dat vind ik toch niet helemaal het echte. Dus vandaag na het wandelen maar echt aan het tekenen geslagen. Eerst wat Sauerlandse vakwerkhuizen en dan de nieuwe bolide. Vooral dat laatste vind ik spannend, en ik ben niet ontevreden. Sterker nog: ik ben tevreden. De kerkdienst rond Allerzielen laten we maar even zitten.







Rondje om het park

We doen een rondje om het huisjespark. Bij de receptie hebben we een wandelkaart gekocht, en het is niet helemaal een wandelkaart zoals je die wenst, maar op zich staan er veel gemarkeerde routes op. Winterberg heeft routes met een W, etcetera. Vanaf het park gaan we Route W6 lopen. 


Het is overduidelijk dat we midden in een wintersportgebied zitten. Eigenlijk is hier de hele natuur geëxploiteerd voor menselijk/geldelijk gewin. De naaldbossen zijn duidelijk productiebossen. Overal zijn skipistes met stoeltjesliften. En langs alle pistes staan grote sneeuwmachines en er zijn bassins vol water ik neem aan om sneeuw te maken. Want de opwarming van de aarde zorgt ervoor dat hier nauwelijks meer sneeuw valt of blijft liggen.

We volgen de bordjes W6 nauwgezet maar verdwalen toch. Dan moet je je onder het wandelen daar weer mee verhouden. Evenals met al die skihutten. Rodelbanen, springschansen, skiverhuur en wat al die dat driekwart deel van het jaar niet in gebruik is. Morgen zoeken we weer een wandeling vol oudDuitse romantiek.

dinsdag 1 november 2022

Allerheiligen

Omdat het Allerheiligen is gaan we even naar binnen in de katholische Kirche (St. Jakobus der Ältere) van Winterberg, en daar ontdek ik opmerkelijk gebrandgeschilderde ramen met veel vrouwelijke heiligen. Niet alleen mannen met baarden, zoals te doen gebruikelijk. Deze heiligen  zijn een beetje stripachtig. St. Franciscus van Assisi, St. Wendelin, St. Elisabeth von Thüringen, st. Liborius van Le Mans, St. Katharina van Alexandrië, St. Jakobus der Ältere, St. Anna met Maria, St. Ida van Herzfeld, St Nicolaus van Myra, St. Barbara, en de heilige Edith Stein. De schilder heet Nikolaus Bette,  waarom al die vrouwelijke heiligen hier afgebeeld staan is nergens te vinden. Morgenavond 19u is er een kerkdienst met Allerzielen.

https://www.glasmalerei-ev.net/pages/b5201/b5201.shtml

De tweede dag

De tweede dag maakt alles goed. We lopen het schitterende Schluchten- und Brückenpfad in Winterberg, en alle slechte eerste indrukken zijn verdwenen als sneeuw voor de zon. Je reinste Duitse Romantik.

Alle winkels zijn dicht tot onze verbazing. Het is toch een gewone dinsdag. En dan eindelijk weten we het, als ook de supermarkten dicht blijken. Het is Allerheiligen en dat is hier een officiële katholieke feestdag.