Er komen weer courgettes van de tuin, dus ik heb behoefte aan een origineel recept. Rauwe courgette. Ik vind iets leuks/origineels bij de Jumbo.
donderdag 13 augustus 2026
Klimaatontkenners
Een van de Tuinvriendinnen die ik heel graag mag is geloof ik een (een beetje?) klimaatontkenner en complotdenker. Nadat gesprekken over klimaatonderwerpen in het verleden wat in het honderd liepen zijn we ze gaan vermijden.
Maar vandaag is het weer zo bloedheet, ik doe mijn bezigheden buitenshuis en in de tuinen in de ochtend voor tienen, en dan biedt ze in de Tuinvriendinnen-app verse vijgen aan uit haar tuin thuis. Lekker vijgenmat maken.
Dus die ga ik even bij haar halen. In haar huis is het nog koel en ik vertel hoe heet het al buiten al is. En dan ontsnapt me dat ik me zorgen maak over de droogte, de bosbranden, de drooggevallen Rijn en de groente in Frankrijk die niet meer opkomt. En dan begint ze weer die verhalen, dat er niets aan de hand is, dat we in in Nederland in een delta wonen, dat er altijd water zal zijn. En dat ik me wat laat wijsmaken door de kranten Dat er mensen zijn die er baat bij hebben om de mensen angstig te maken. Het zijn verwarrende gesprekken. Alsof ìk ontzettend dom ben.
Op internet, bijvoorbeeld bij Milieudefensie, staan de argumenten van de klimaatontkenners uitgeschreven en wat je terug kan zeggen.
In Trouw hedenochtend een artikel over De Waterkamer, nationaal instituut in Lelystad, waar alle kennis over het watermanagement in Nederland gebundeld is. Er is nog heel veel water in Nederland, vooral in het IJsselmeer, en zij daar verdelen dat eerlijk. In de krant komen natuurlijk alleen de crisisberichten en maar mondjesmaat de rest.
woensdag 12 augustus 2026
PHPD
Peeq komt lunchen op de tuin. Ik heb het extra gezellig gemaakt want ze heeft een 'bursiris' (slijmbeursontsteking) in haar schouder achter de rug. Een maand helse pijnen.
Het zal wel bij onze levensfase horen maar steeds meer mensen praten steeds meer over hun pijnen en hun therapeuten. Onstuitbaar. Het zou leuk zijn om nu te onthullen wie wat heeft, maar dat doe ik natuurlijk niet.
Beef
Ella heeft een nieuwe vleesvervanger ontdekt die volgens haar heel lekker is: 'Let it beef' van de Vegetarische Slager. Blijkens het etiket is het nog glutenvrij ook, wat hier in huis een voorwaarde is.
Ik maak een maaltje grotendeels uit eigen tuin: aardappelen, bindsla en appelmoes van val-appeltjes. Plus beef-stuckjes met champignonroomsaus.
Op het nieuws een item over Franse boeren wier groentenoogsten geheel verpieteren door de droogte en de hitte. En er komt alweer een nieuwe hittegolf aan.
maandag 10 augustus 2026
Salmsteke
Met Ella ga ik naar Salmsteke, een natuurgebied/recreatiegebied aan de Lek, bij Lopik. We gaan met de auto, want zo'n stuk kan ik nog niet fietsen.
Ik ken het goed, maar ik ben er jaren niet geweest omdat er grote werkzaamheden werden verricht. De Lekdijk werd verzwaard en er is een zwemmeertje gerealiseerd voo de kleine kinderen, omdat de Lek met al zijn scheepvaart te gevaarlijk is. Die werkzaamheden zijn inmiddels alweer een tijdje afgerond en er is weer natuur teruggekomen.
Het is daar lekker wijds met Hollandse verten en luchten. Er is ook een veerpontje naar het oude stadje Ameide aan de overkant van de Lek.
Vandaag zijn er weinig bezoekers. Het is goddank een dag iets minder zonnig. Ella heeft haar badpak mee en gaat zwemmen, ik houd het bij pootjebaden. Onderwijl verbaas ik me over de vele grote en diepgelegwb binnenvaartschepen, omdat het in het nieuws steeds gaat over de desastreus lage waterstanden in de Rijn. Hier is helemaal geen laag water. Ik grap dat het misschien wel zeewater is.
Dat is dus geen grap. Het is echt waar. Een eindje terug vij Vianen bij Hagestein is een grote stuw die het water in de Rijn en Lek reguleert. Ten oosten van de stuw de staat het water dus heel laag, en aan de westkant komt het met de getijden mee uit zee. Het is een heerlijke mooie dag, maar volgens mij is het allemaal heel zorgelijk.
zondag 9 augustus 2026
De Strook
We gaan proberen of mijn fietsmogelijkheden alweer wat verbeterd zijn. In Heerde kon ik drie etappes van vijf km, met de fietstocht naar Harmelen deed ik er vier, en nu gaan we maar eens naar Breukelen proberen. Het is heerlijk, ook al moet ik nog steeds even vijf minuten liggend pauzeren, zo om de zes km.
We eindigen op De Strook, een grasstrand aan de zuidkant van de Loosdrechtse Plassen. Een van de weinige plekken waar je gratis zonder entree, zonder parkeergeld en zonder verplichte consumptie aan het water kan recreëren. Het is er uitgesproken 'volks'. Oermannen en oervrouwen en oerkinderen en oerpubers in alle soorten en maten en samenstellingen. Ik vind het er heel leuk.
Nu we toch hier zijn gaan we ook even aan bij Nol en Erni in hun chalet op chaletpark De Veenplassen, maar Erni heeft vriendinnen op bezoek. Dan maar een softijsje bij de Boer in Oud-Zuilen. Echt een vakantiedag. 28 km gefietst. Weer een stukje meer.
zaterdag 8 augustus 2026
Afrikaantjes
Zaterdagochtend. Op naar de plantjesmarkt. Geen idee wat ik ga kopen, maar er mag wel weer iets bloeiends bij in de tuin. Vorige week heb ik bij tuincentrum Steck ook al drie gele zinnia-plantjes gekocht en die staan er dankzij dagelijks gieteren ondanks de aanhoudende droogte nog vief bij. Selectiecriteria: ik wil er blij van worden, ze moeten nog een tijdje bloeien, en niet te duur.
Na alle aanbod bekeken en overwogen te hebben (wat is het toch heerlijk op die plantjesmarkt) koop ik vier van deze. Oranje. Verrassend, want ik koop nooit oranje. Ik denk wel: het lijken wel afrikaantjes, en ooit heb ik gezworen om nóóit afrikaantjes te kopen, maar de afrikaantjes die ik ken zijn laag, en deze zijn hoog.
Eenmaal op de tuin determineer ik mijn nieuwe aankoop. Het blijken 'sterafrikaantjes' ofwel 'citrus-afrikaantjes'. Wat verschrikkelijk. Afrikaantjes! Maar ik werd blij van ze daar op de markt, dus ik zal niet kinderachtig doen en ze planten. Er staat nog een grote aardbeienplant in de border die ik vorig jaar had gekregen maar die niks gedaan heeft en niks doet, die is ook niet mooi van zichzelf dus die mag er wel eruit. Daar komen dan de ster-afrikaantjes.
En het staat hartstikke leuk. Alsof ze er horen en er altijd gestaan hebben. Wat is dat met mij en de afrikaantjes?
Ik weet het onmiddellijk. Bij ons huis in Angelslo waar wij vanaf 1965 woonden hadden wij een heel klein achtertuintje. Een perk aan de voorkant, met rozen, ik denk dat de gemeente die erin gezet had. Achter hadden we een ligusterhaag, een border van 70 cm, een tegelpaadje en een gazonnetje waarop precies een droogmolen paste. Noch Vati noch Mutti had enige kennis van of voeling voor de tuin. Ze hadden het al druk genoeg, denk ik. Zes kinderen. De buren deden ook weinig aan hun tuinen, het was anders dan nu.
Elk voorjaar haalde Vati een kistje afrikaantjes, ik weet niet waar, en die plantte hij in die border in de achtertuin: drie rechts rijen met een afstand van ca 15 cm. Zo saai! Zo fantasieloos. Dat het netjes was was de belangrijkste drijfveer. Zijn grootste zorg was onkruid. Gras tussen de tegels en onkruid tussen de afrikaantjes. Dat is alle tuinieren wat ik van huis uit heb meegekregen.
Abonneren op:
Posts (Atom)