Perlman

Een nieuwe pr-medewerkster van het Singer was mij op het spoor gekomen en had mij persoonlijk uitgenodigd voor de perspresentatie van de nieuwe tentoonstelling van Suzanne Perlman, nooit van gehoord. Expressionist, abstract, Hongaars-Nederlands, Curaçao. Ik was er net naar Jan Toorop geweest, maar soit. Alleen kon ik die dag niet, dus nu ging ik vandaag. 

De kunstenares werd in 1922 in Boedapest geboren in een joods kunstzinnig gezin. Vader had een antiekzaak en verkocht kunst. Op 17-jarige leeftijd trouwde zijn een graanhandelaar uit Rotterdam en verhuisde naar Rotterdam. Vlak voor het bombardement op Rotterdam ontvluchtten zij Nederland naar Parijs, en vandaar namen ze de laatste boot naar Curaçao. Daar heeft ze 50 jaar gewoond. Met haar man startte ze daar ook een antiekzaak annex galerie en ging zelf ook schilderen. Autodidact. Door haar jeugd in de antiekzaak van haar vader waar ze ook veel kunstkaarten verkochten had ze wel grote kennis van de moderne kunst. Omdat ze nauwelijks met de mensen kon praten (Papiaments) gaf ze hen tekeningen of schilderijen. Dat was haar manier van contact leggen.

Er is niet heel veel over haar leven bekend. Wel dat ze kunstlessen ging nemen in de USA en bij de Oostenrijkse kunstenaar Oskar Kokoschka in Salzburg.

Heel intrigerend zo'n tentoonstelling waar je energieke woestgeschilderde  schilderijen van bewoners, stadsgezichten en landschappen en havens van Curaçao ziet. Niets lees je over de familie in Hongarije en Nederland, of er nog iemand de oorlog overleefd heft. Als ze oud is en haar man overlijdt vertrekt ze van Curaçao naar Londen, waar haar broer woont. Ze werd 97 en schilderde door tot kort voor haar dood in 2020. 

Nieuwe bakken

Geheel onverwacht staat er een vrachtwagen in de straat om de oude verrotte houten moestuinbakken op te ruimen. En nieuwe te plaatsen. Ze zijn er met vijf man en een groot grijpapparaat zo van negen tot twee mee bezig. Ongelofelijk. Er wordt ook nieuwe aarde in gestort: een mengsel van potgrond en bemeste tuinaarde. 

Ik vind het wel een mirakel. Niets hebben we ervoor betaald. De medewerker van het Wijkbureau heeft me geholpen met de aanvraag bij het Initiatievenfonds heb. Ik heb in de straat handtekeningen verzameld. Ik heb gewacht en af en toe een mailtje gestuurd. Eerst wilde hij maar de helft vernieuwen en dan schreef ik terug  dat het toch echt efficiënter leek om alles in één keer te doen. Een kwestie van volhouden. Doorzetten. Geloven. 

Jutta

In mijn tekeningen van sporters zo door de jaren heen is minstens de helft in het oranje. Ik heb het al een tijd niet gedaan, maar deze Olympische Winterspelen schreeuwen erom. Gelukkig maar. Nu was het kiezen: zal ik Femke of Jutta? Femke is zoveel bescheidener, tekent dat wel leuk?

Rouwjournaal

Gelezen: Rouwjournaal door Jan Siebelink. Ik stuitte op het boek in de buurtbibliotheek. Een tijdje geleden alweer las ik een interview met hem en op de foto die erbij geplaatst was zag je hem wat verloren in zijn huiskamer zitten. Zijn vriend de schrijver P. F. Thomése schijnt tegen hem gezegd te hebben dat hij moest gaan schrijven, wat dan ook, elke dag, en dit is het geworden. Over de ziekte en het sterven van zijn vrouw en de maanden daarna. Hij is helemaal stuk, zit daar met zijn hondje in dat lege mooie huis te Velp. Het zijn gedachten, flarden zherinneringen, uitingen van smart, lege dagen, thuiskomen in een leeg huis. 

Zijn vrouw Gerda ('Gem') kreeg alvleesklierkanker en werd heel snel heel ziek en leefde niet lang meer. De laatste weken thuis in een ziekenhuisbed in de woonkamer en met een contingent aan hulpverleners. Het is hartverscheurend.

https://www.zin.nl/2025/07/17/jan-siebelink-over-verdriet/

Budgetkoken

'Waar heb je dìt recept nu weer vandaan?' vraagt Bobby aangenaam verrast. Als ik op maandag  kookbeurt heb doe ik het simpel. Dat is na mijn maaltijdbezorgdienst, dan heb ik niet zoveel puf meer. 

Vandaag is het stamppot broccoli met velderwtjes, dille en geroosterde noten. Ik hoef ik alleen maar broccoli te kopen, de rest heb ik in huis. Het recept komt van de AH-site, subkopje 'budgetkoken'. Ik denk wel steeds: zal ik er een stukje zalm bij bakken? Maar dan is het geen budgetkoken meer en het hoeft helemaal niet. Het is helemaal goed zo. 

- https://www.ah.nl/r/1200880

De Winterspelen

Schaats(t)ers die in hun eentje keihard rondjes rijden, dat kan ik nog wel aan. Maar die wedstrijden met kluitjes schaats(t)ers die met zijn allen kleine rondjes schaatsen, dat kan mij niet echt bekoren. Ik zie de kunst er niet aan af, ik snap de spelregels niet. Het is ongetwijfeld héél knap, maar ik haak er toch bij af. Bobby vindt dat wel leuk, dus het staat toch op. Het gaat vooral om de shorttrack en de 'ploegenachtervolging'. 

Ik ben al bijna helemaal afgehaakt als ik toch naar de dames 500 meter kijk. En Femke Kok goud zie winnen. En Jutta Leerdam zilver. Dat is wel heel mooi. Waar Jutta de 1000 meter won wint Femke nu de 500 meter. Ze rijden onwaarschijnlijk hard. In de krant lees je dan hele analyses over hun beider fysiek en hun stijl van rijden. Jutta is veel langer en zwaarder en grover. En dan hebben we ook nog shorttrackster Xandra Velzeboer, die ook alsmaar goud wint.

In de Trouw lees ik vanmorgen over de Olympisch goud-winnaar shorttracker Jens van 't Wout dat hij niets anders kan dan shorttracken. Hij oefent altijd en als hij niet oefent kijkt hij shorttrack filmpjes om mogelijke strategieën te bestuderen. 'Hij kan nog geen basketbal vangen', vertelt zijn broer Melle aan nu.nl.

- 'Hij kan niks, alleen schaatsen' www.nu.nl/olympische-spelen/6385397/van-t-wout-is-de-shorttrackkoning-van-milaan-hij-kan-niks-alleen-schaatsen.html

Volkslust

Het 'bosbad' van de week. Richting Lage Vuursche hebben we een spliksplinternieuw etablissement ontdekt dat 'Volkslust'' heet en zich aanprijst met 'eten, drinken en wandelen'. Er staan elke zondag als we erlangs rijden tientallen auto's op de grote parkeerplaats, dus het moet wat hebben. Het is hier weer een heel ander bos dan voorbij Lage Vuursche.  Utrechts Landschap laat hier alle omgewaaide bomen liggen. Ze liggen bij voorkeur ook óp de paden, dus er moet veel geklauterd worden. Avontuur, ook omdat je schetsen van wandelingen volgt, er zijn geen paaltjes. Veel vraagstukken dus. Spoorzoekertje.

De naam 'Volkslust' doet denken aan iets opbouwends oud-socialistisch, maar op de site is niets daarvan te vinden. Geen over-ons. Wel dat ze ook een uitspanning onder die naam hebben in Haarlem, en een in Hoog Catharijne.

https://www.vuurse-steeg.nl/