Ik wil natuurlijk niet opscheppen, maar toch wel een beetje wel. Want wat zijn mijn groentetjes al groot! We hebben vermoed ik superaarde gekregen in de nieuwe moestuinbakken. De spinazie is al helemaal af. De aardappelen beginnen boven de grond te piepen. De nog jonge rode en groene kolen wuiven in de wind. En er zijn (nog) helemaal geen slakken!
We wonen op spuugafstand van Slot Zuylen, dus vandaag doe ik de voorgeschreven dagelijkse wandeling (vandaag met Nieuwe Wilma) aldaar. We lopen van het slot naar de Kleine Maarsseveense Plas en weerom. 6 km. Ooit deden we een Stille Wandeling rond dat meertje op zondagmiddag, maar het is daar hondenlosloopgebied met als topuitlaattijd zondagmiddag. Dat verstoorde de stille wandeling nogal.
En als beloning een lunchje in het Koetshuis van het Slot.
Deze mag ook weer bewaard. Het is lekker, snel, vegetarisch. Ik geloof dat ik zocht naar een recept met vega-spekjes. Je kan natuurlijk ook echte spekjes nemen, maar het idee is toch: minder vlees. De schrijfster van het recept zweert bij Vivera-spekjes, wij hadden de AH-Terra-spekjes, ook heel tevreden over. Als jouw supermarkt geen gnocchi verkoopt kun je gnocchi ze ook vervangen door pasta, maar ik ben nu eenmaal dol op gnocchi, zeker als je ze knapperig bakt.
En toen lag ik ineens aan een ijzerinfuus. Ik heb al een tijdje laag ijzer in mijn bloed en daarom slik ik al anderhalve maand staalpillen. Maar dat helpt nog niet erg en daarom krijg ik nu een infuus. In het ziekenhuis. Daar heb ik nou nog nooit van gehoord. Het is wel een opluchting dat een ijzertekort de reden is dat ik gauw nogal moe ben. En dat er wat aan te doen is. Een wandeling van 6 kilometer is wel zo'n beetje de max. Het zou een week duren voor dat nieuwe ijzer aanslaat. De Bayerische Freundin heeft het ook een keer gehad, vertelt ze terwijl we met hondje Loki door Park Bloeyendael struinen. Het effect was enorm geweest. Maar de zorgverzekeraars willen het niet graag vergoeden, te duur, dus modderen we eerst maar voort met tabletten. Alleen als de huisarts goede reden heeft om het voor te schrijven wordt het uit de basisverzekering vergoed.
Je kunt als particulier ook zelf op eigen kosten een ijzer infuus nemen bij een privé-kliniek en dat kost dat minstens €400.
We zijn niet naar Breda, de voetbalvrienden en ik, jammer maar het leek ons beter van niet, maar tijdens de wedstrijd hebben we gelukkig wel appcontact. Er is een kwalificatiewedstrijd voor het WK volgend jaar van de Oranjevrouwen tegen de Fransen.
Er zijn heel veel van de beroemde Oranjevrouwen geblesseerd, dus er staat ineens een team jonkies. Eerlijk gezegd vind ik de wedstrijd niet zo spannend, rommelig spel, ze raken voortdurend de bal kwijt, maar de commentator en de analisten jubelen over hoe goed het gaat. Nou ja en achteraf is dat ook wel zo want Oranje wint met 2-1 en twee jonkies maken de doelpunten. De absolute debutante Renée van Asten (19) en Esmee Brugts (22).
We memoreren nog wel even ons bezoek aan Breda vorig jaar, en het eten bij het rare Indiase restaurant waar we sloffe papadums kregen.
Netflix heeft een nieuwe 'dienst': per mail krijg ik tips met nieuwe films, die verwantschap hebben met films waar ik onlangs naar gekeken heb. De conclusie van mijn kijken naar 'This Is Where I Leave You' is dat ik graag naar films over disfunctionele families kijk. En daarom raden ze me de Zweedse film 'Tack och Förlåt' aan. 'Dank je en sorry'.
De film opent met het beeld van een hoogzwangere Sara in haar badkamer, die haar man Daniel door de dichte deur hoort zeggen, dat hij het niet meer trekt en dat hij met een vriend een tijdje naar Malaga gaat om na te denken. Welterusten. Die nacht slaapt zij op de bank en als ze wakker wordt is haar man in zijn slaap overleden. Hartstilstand.
Hoogzwager strompelt Sara de volgende dagen door. Er zijn bezorgde schoonouders, er zijn wat kennissen, maar verder is ze eigenlijk heel alleen. Dan duikt er een wonderlijk vrouwspersonage Linda met hond op die haar zus blijkt te zijn. Die ze al heel lang niet gezien heeft. Hun ouders zijn gescheiden en de een ging met de moeder mee en de ander met de vader. De vader dronk nogal veel en heeft nu Korsakov.
Misschien heeft Netflix gelijk houd ik wel van films over disfunctionele families.
Vandaag wil ik graag naar natuurgebied Willeskop. Het ligt onder Oudewater en het is vanaf ons huis 35 minuten rijden, eigenlijk net iets te ver, maar je hebt wel wat. Het is een natuurgebied dat in 2002 is aangelegd, bedoeld voor het waterbeheer in de Lopikerwaard in het Groene Hart, en inmiddels is het een geweldig vogelgebied. Heel rijk aan natuur zo in dat verder vlakke weide-polder-land. Het is zondagmiddag maar er zijn maar weinig wandelaars. Enkele tientallen. Een aantal vogelaars met krankzinnig grote lenzen. De wandeling is 7,5 km. Je kunt 'm ook als 'Klompenpad' doen: dan is-ie 9 km.
