Twee afleveringen gezien van de serie 'Door Vrouwenogen' van het programma 'Andere tijden'. Beelden van de vrouwenbeweging in de jaren zeventig en vele bekende en minder bekende vrouwen die nu rond de zeventig zijn blikken terug. Ik was in de jaren zeventig dertien tot drieëntwintig. Heb er vooral in mijn Groningse jaren van alles van meegemaakt.
Ik kijk er nu met gemengde gevoelens naar. De wereld was toen zo dat de meeste vrouwen huisvrouw en moeder waren en in een regime zaten waarbij vaders de baas in huis was, het geld verdiende, en haar toestemming moest geven, en vaak dat niet deed. De dochters van die moeders hadden veel moeite met de rol van zowel de vader als die van de moeder. Ik wou dat nóóit! Wij zongen liedjes als 'Olioliola, nooit mijn moeder achterna'... Achteraf vind ik dat wel hard. Zij was product van haar tijd.
De meeste vrouwenbeweging vond natuurlijk plaats in Amsterdam. Daar komen dan ook de meeste beelden vandaan. Maar de vrouwenbeweging was overal. De moedermavo. Zelfverdedigingscursussen. Fort-groepen. Muziekgroepen. Boeken. Demonstraties. Festivals.
Diverse vrouwen die nu geïnterviewd worden heb ik indertijd ontmoet. Toen waren ze vaak kraker, nu zij het dames op leeftijd in nette appartementen. Wat zou er in die vijftig jaar gebeurd zijn? Ik schreef in die tijd interviews voor Opzij, Katijf, Homologie en later in Surplus en de XL. Ik hoorde er nooit echt bij. Dat actiewezen trok mij niet. Ongenuanceerd vond ik dat. Ik was wel sympathisant maar hield mij grotendeels afzijdig.
Het meest raakt me nu een vrouw, nu ver in de zeventig, die zich indertijd in losvocht uit het traditionele gezin in een Rotterdamse volkswijk en uiteindelijk glas-in-lood-bedrijf is begonnen. Heel vrolijk en trots. Zij staat op het plaatje van dit blog.
https://anderetijden.nl/dossier/111/Door-Vrouwenogen
