1972

Naar aanleiding van mijn (vorige) blog over onze zondagse kleding van vroeger lig ik wat te bladeren in het familie-foto-archief, dat op de telefoon niet echt gemakkelijk toegankelijk is. Dus erg lang houd ik dat niet vol, maar 1972 lijkt me voor nu een aardige ingang. Het lukt me ook niet om foto's te downloaden, ik doe maar PrntScr. Vandaar de matige kwaliteit. 

Op deze glijbaan zitten Broerlief, Zus4 en ik. Ik ben die met badmuts. Geen idee waar dit is. Ik heb er geen enkele herinnering aan. Maar het ziet er erg genoeglijk uit, maar ik heb weinig genoeglijke herinneringen. 

Schaapskudde Epe-Heerde

Tweede Paasdag zijn we naar Heerde. Het zonnetje schettert ons tegemoet.  We doen een wandeling vanuit huis naar de grote stille heide met schaapskudde. 

De zwarte-kousen-kerk van Heerde heeft een gemeente-Pasen-picknick op de heide georganiseerd: wel 100 van die types in rokken en zwarte nylon kousen. Het roept ineens sterke herinneringen op aan op zondagse zwarte nylons en onmodieuze rokjes. Ja ook ik. Ook wij. Wat schaamde ik mij altijd voor die lelijke zondagse kleren. Ik weet ze allemaal nog.

https://www.schaapskudde-epe-heerde.nl/

Panbos

Het is tijd voor onze zondagswandeling en we kiezen weer voor het Panbos. Hoe vaak we die hele wandeling al niet gedaan hebben maar we slagen er weer in om te verdwalen. Dat is niet erg, want het is er weer prachtig. 

Pasen

Al een hele tijd gaat Bobby op vrijdagavond naar het Vrijdagavondgebed in de Oranjekapel aan de Amsterdamsestraatweg. Kerk-op-Zuilen heet-ie tegenwoordig. Dan zitten daar zo'n zes tot twaalf mensen in een kring om een kaars en zij bidden voor de wereld en wellicht ook zichzelf. Ik vind dat mooi, maar zou zelf nog liever totale stilte hebben dan de bijbelteksten. Deze week was dat avondgebed vanwege Pasen zelfs elke avond. Ik zou liefst naar iets katholieks gaan, maar dat hebben we niet meer in de wijk.

Vandaag ga ik weer mee naar de Paasdienst. De eigen dominee gaat voor, Jochem, en die vind ik heel goed in zijn genre. Zijn stukjes in het kerkblaadje zijn van grote wijsheid en eenvoud. Hij evenaart haast de Duitse priester en veelschrijver Anselm Grün. Dat hij openlijk homo is, is ook een pre. 

Er zijn vandaag wel meer dan vijftig mensen in plaats van de gebruikelijke dertig. En een koortje. En een blokfluitgroep (3). Direct vóór ons zit een heel druk gezin met vijf drukke jongetjes die echt niet stil kunnen zitten en anderhalf uur lang door hun ouders terechtgewezen worden. Voor wie hun aanwezigheid een zegen is zou ik niet weten.

Halverwege de dienst komt er stilletjes ook nog een mooie oosterse jongen in een knap zwart-wit leren jekkie binnen. Volgens Bobby is het een Iraanse jongen uit het AZC in Overvecht. Hij heeft deze kerk gevonden om naar toe te gaan. Dat is mooi. Ze doen hier goede dingen voor de wijk. Zoals Warme Woensdag: elke woensdag de hele dag open huis voor iedereen met tussen de middag gratis soep en broodjes. Er is een dakloze die er de hele woensdag gaat liggen slapen. Er komen veel soorten mensen op af. Ik vind dat mooi, zou misschien wel kunnen helpen met soep maken ofzo. Alleen het christelijke vind ik naar. Dat is te wijten aan mijn opvoeding. De dominee zegt nu als paasboodschap dat de mensen niet moeten omkijken naar wat de kerk wàs, maar wat die nu is en wil zijn.

Deze zondag bidt hij niet alleen voor de mensen die lijden onder oorlogen en rampen, en de eenzamen, maar ook voor de mensen die een ernstige operatie moeten ondergaan.

Botanische Tuinen

Met het ZenZienTekenclubje zouden we ditmaal naar de Hoorneboegse Heide,  waar ik vorige week met de Bayerische Freundin was, maar een van ons clubje is nogal traag ter been en 15 à 20 minuten lopen van de algemene parkeerplaats naar het restaurant is bij nader inzien toch te veel. 

We spreken af bij de Botanische Tuinen op het Science Park Utrecht. De andere twee hebben hier vroeger gewerkt aan de universiteit. Toen dat Science Park nog De Uithof heette. Ze zijn heel chagrijnig over de benaming 'Science Park' en noemen de tuinen gewoon nog de Hortus. Voor mij is de Hortus de Oude Hortus in de binnenstad. Als relatief nieuwe Utrechter heb ik daar niet zo'n gevoel bij. Op onze Bus 27 staat bestemming Science Park, daar ben ik aan gewend.

De Botanische Tuinen zijn heel mooi, al zijn ze nu ook daar al weer jaren aan het verbouwen. Dat verpest een hoop. Maar goed, er zijn nog steeds veel prachtige bloemen en planten en bomen. Een en al verrukking. We zitten alle drie wat  verspreid door de tuin op een bankje te tekenen. Iedereen tevreden met zichzelf. Heerlijk. En dan samen een kopje thee vooraf en na afloop. En laten zien. Ik kan het iedereen aanbevelen: ZenZienTekenen. 

https://www.uu.nl/botanischetuinen

https://www.uu.nl/botanischetuinen/tuinen/geschiedenis#:~:text=Hortus%20Botanicus&text=In%201920%20kreeg%20de%20Universiteit,Baarn%20hield%20de%20naam%20Cantonspark.

Plankje (2)

Van een van de Tuinvriendinnen krijg ik wat bloeiende takken (Japanse sierkwee) uit haar tuin en ik weet onmiddellijk: dat past beter op het plankje dan zo'n Bos. Ik ben zo blij met het plankje, dan kun je je niet voorstellen.

Plankje (1)

We hebben in de keuken een nieuw plankje. Het is een oude wens van mij en een project van járen, maar nu is het er. Ik ben er heel blij mee. Het verhult / integreert de prullenbak een beetje en ik kan er mijn sleutels kwijt en mijn telefoon. Het is lemon van kleur, een kleur die ook op het hout zit en op een fifties-bijzettafeltje. Bobby heeft er een bos bloemen op gezet, maar dat vind ik te vol. 

Ik wil er graag een kunstwerkje boven hangen, iets staands verticaals. Ca 30x90cm. Maar wat? Help! waar te beginnen? Na een uur googelen door miljoenen mogelijkheden verlang ik ineens naar een goed gesorteerde posterwinkel. Ooit begin de jaren negentig werkte ik een tijdje in zo'n winkel. Posters, luxe papierwaren, lijstenmakerij. Hartstikke leuk was dat. Maar dat soort winkels is vrijwel verdwenen. In Utrecht hebben we nog wel Catch, vlak bij de Dom, maar die is bijna altijd dicht.