Tulpen in de brievenbus

Vanochtend vind ik een platte doos met tien roze tulpjes in de brievenbus. Van twee mede-alten van het Bilthovenkoor. In afwachting van dingen ben ik al een paar keer niet geweest. Ze beloven kaarsjes voor me te branden.

De firma die de bloemen zo verstuurt heet Pluukz en zit in De Kwakel, onder Aalsmeer. Biologische bloemen. En ze passen door de brievenbus. Het zijn wel tere tulpjes. Ik ben benieuwd of ze wat oprijzen na een grote slok water.

https://maps.app.goo.gl/fttBxQGxUqeU28Tc7

Louis Theroux

Op NLZiet kijk ik twee afleveringen van de Britse documentairemaker Louis Theroux. Er zijn er heel veel van, de meest recente gaat geloof ik over de Manosphere. Daar heb ik niet zo'n zin in. 

Nu kijk ik naar de documentaire 'A Different Brain?' uit 2022 over mensen met niet-aangeboren hersenafwijking, die na een ongeluk een heel ander karakter kregen. Daar zijn in Engeland speciale klinieken voor. Zijn die hier ook? Ik heb er nog nooit over gehoord. Heel indrukwekkend, zowel de verhalen als de onbevangen manier waarop hij die mensen en hun familieleden tegemoet treedt. 

En dan kijkt ik naar een aflevering over 'Anorexia', ook 2022, over een groeiend bijna onoplosbaar probleem vooral onder meisjes en vrouwen. Het gaat als je ze zo ziet en hoort bijna nooit helemaal over. Als ze al beter naar huis mogen uit zo'n kliniek dan is de belangrijkste motivatie om uit de kliniek te blijven, niet om een gezond lijf te hebben. 

https://www.vpro.nl/louis-theroux

Kip in romige mosterdsaus

Ik kook niet zo vaak een oer-Hollandse aardappels-groenten-vlees (AGV)-maaltijd, maar eigenlijk vind ik het heel lekker. 

Vandaag waag ik me eraan. De krieltjes moeten volgens het recept 30 minuten in de oven. Het worden er 40 en ze zijn heel lekker. De kipfilet marineer je in citroensap, nooit van gehoord. Oók heel lekker. Het vlees zou daar malser en zachter van worden. En dat is ook zo. Voor de mosterdroomsaus week je mosterdzaadjes in een beetje water. 

Een ouderwets echt zondags maaltje, en dat op maandag.

- Recept: https://www.ah.nl/r/1202116

Jaren 60

Er duikt een foto op uit het familie-archief. Koninginnedag. 30 april. Wij kregen / moesten op Koninginnedag een oranje rokje aan. Eerst van crêpepapier en later van stof. Ik schaamde me dood. 

We hebben onderling wat discussie welk jaar dit was. Ik denk eerst 1965, het jaar dat we naar de nieuwbouwwijk Angelslo verhuisden, want ik zie helemaal geen plantjes in de 'voortuin', maar dat zou niet kloppen met de leeftijd van ons broertje. 1967 dan maar? Trouwens: ik ben de derde van rechts.

Elk jaar met Koninginnedag hees Vati om acht uur 's morgens de vlag en moesten wij daar plechtig onder gaan staan. Ik geloof niet dat hij ons het Wilhelmus liet zingen, maar het zou zo maar kunnen. Ik hoopte altijd maar dat geen van de buren naar buiten keek. We keken op Koninginnedag geloof ik ook het hele defilé op Soestdijk. Daarna begonnen de Oranjespelen op school. Zaklopen enzo. Volgens mij bestaat daar ook nog een foto van.

Bobby vindt het weer een heel mooie foto. Voor de duidelijkheid: je moet niet denken dat wij die rokjes wilden!

Knoflook

Koningsdag 2026. Een buurvrouw van twee huizen verderop is ook aan het moestuinieren geslagen. Zij doet helaas niet mee met de moestuinbakken, die vindt ze geloof ik te ver lopen, zij moestuiniert liever in haar voor- en achtertuintje. 

Daar heeft zij een half jaar geleden achttien knoflooktenen gepoot, maar die tenen blijken er 10 maanden over te doen voor ze weer bolletjes geworden zijn. Of ik ze wil. Please. Nou vooruit.

 

Dagje Deventer

Bobby wil al een tijd graag naar het Etty Hillesum Centrum in Deventer. Hij houdt erg van haar werk. Ooit studeerde hij een paar jaar Humanistiek en toen is hij diepgaand met Etty H. in contact gekomen. Etty H. heeft veel fans maar ik heb nog nooit iets van haar gelezen. 

De familie Hillesum woonde in de jaren 30 in Deventer, Etty's vader was daar rector van het gymnasium. Tot 1942 toen hij als jood ontslagen werd. Het Deventer Etty H. Centrum is gevestigd in de oude synagoge. Deventer had vóór WOII een grote Joodse gemeenschap.

We besluiten met de trein te gaan omdat parkeren in een vreemde binnenstad vaak zo'n gestress is. Dat het de aanloop is naar Koningsnacht, daar hebben we even niet zo'n beeld bij.. 

Helaas valt het Etty Centrum een beetje tegen. Het is klein en het gaat meer over het gedachtengoed waar Etty voor stond en dat we in deze tijden ook zo nodig hebben. Educatief voor scholieren. En ze hebben er ook nog een Japanse tentoonstelling tussendoor gegooid van een lokale kunstenares die naar Japan is geweest. Kortom: een krap zooitje. 

Terwijl Bobby alles desondanks aandachtig bekijkt download ik op de telefoon de biografie van Etty Hillesum door Judith Koelemeijer en ga ik een beetje zitten lezen. Bobby meldt dat ik dat boek vorig jaar voor zijn verjaardag aan hem heb gegeven en dat het thuis in de kast staat.

Deventer is ontzettend relaxed. We kuieren wat door de binnenstad op zoek naar boekhandel Praamstra waar ik in mijn werkend bestaan veel ben geweest. Die blijkt nu verhuisd: van de Brink naar een binnenstraatje. Leuke winkel weer. En we doen een ijsco bij Talamini.

Op de terugweg geraken we in een bomvolle ICE-trein van Berlijn naar Amsterdam. Vol jonge drukke mensen die in Amsterdam of Utrecht Koningsnacht gaan vieren. En dan rijdt er in Utrecht ook nog geen Bus 3 naar huis. Schreeuwende Oranje vierders alom. Hell. Een beetje een mislukte dag, zeggen we tegen elkaar. Ik heb echt geen energie meer over om te koken.

Een paar maanden jaar geleden had ik in de wijk Lombok een goed aangeschreven afhaalchinees 'Mee Wah' gevonden. Ik was er langs gefietst en had gevraagd of ze een papieren menu hadden om mee te nemen en of ze in onze wijk Zuilen bezorgden. Dat deden ze. Sindsdien ligt dat menu in de lectuurmand. We bellen ze op en bestellen. Ze bezorgen als we contant afrekenen. We zijn zeer verheugd dat we niet online hoeven te betalen en afrekenen. Het kán ook heus wel digitaal via Thuisbezorgd.nl, maar het kan ook telefonisch. Dat is troostrijk. Het eten is lekker. Het maakt de mislukte dag weer helemaal goed.

Vrouw en oorbel

Het is een kwestie voor veel oorbellendragers dat je regelmatig één oorbel kwijtraakt en dan heb je niks meer. Eén bel is geen bel. Eigenlijk zou je altijd direct twéé paar moeten kopen, dan kun je dat een beetje opvangen. 

Nu droeg ik deze week een roze outfit en ik had nog één paar roze oorbellen. Vrolijk roze uitgedost ging ik op stap, ik weet niet meer waar, maar 's avonds kwam ik thuis met nog maar één oorbel. Weer!

Ik was het al bijna vergeten, maar vandaag verschijnt dit plaatje (links) in de groepsapp van de volkstuinen. De tuinbuurvrouw maakt me erop attent. Is dat niet jouw oorbel? Gevonden op een pad op het complex. Af te halen in de kantine. Soms zit 't mee.