Bindsla

Het is nog niet helemaal over met de oogst. De druiven zijn tot sap gekookt, de appels voor de helft verwerkt tot appelmoes. En nu heb ik nog spinazie en sla. De sla is bindsla. Ik maak wel vaak gebruik van minikropjes sla romaine, ander woord voor 'bindsla', dus ik dacht een week of wat geleden: laat ik die eens poten. Ze zouden verticaal in de hoogte moeten groeien. Nou dat doen die van mij dus niet. Ik ken ze rood-wit, maar deze bleven heel lang groen. Op het laatst is er een rode tekening in gekomen. Nu lijkt het wel rode kool. 

Katholiek

Er gaan steeds meer katholieke kerken in en rond Utrecht  dicht. Toen we hier tien jaar geleden kwamen wonen hadden we nog de Jacobuskerk hier op het Prins Bernhardplein, waar ik regelmatig op zondagochtenden naar toe ging. Ik vond het daar lief en mooi. Het sluiten van die was een groot drama voor de mensen. Nu zit er een grote evangelische kerkgemeenschap in. Daar heb ik niets mee.

Toen ik nog in Amsterdam woonde had je meer keuze: de prachtige Nicolaas Basiliek bij het Centraal Station, de Papegaai in de Kalverstraat en de Krijtberg aan het Singel. Prachtige kerken, allemaal met mooie muziek. Ik ben niet gelovig maar vind/vond het fijn een katholieke kerkdienst bij te wonen, zolang er maar geen conservatieve preken gehouden worden Liefst met een koor. Maar met de afkalving van de leden en de kerken stoppen ook de koren. 

Nou ja, onze gang naar de zondagmorgen-missen zijn hierdoor al jaren geleden gestopt. Het zijn ook vaak geen missen meer, maar door de leden zelf geleide diensten-van woord-en-gebed ofzo. Bobby wil wel naar de PKN-kerk, maar dat wil ik niet. Daar krijg ik de kriebels. 

Samen gaan we nog wel eens naar de vrijzinnige Woudkapel in Bilthoven, waar ik ook koorzing, daar doen ze ook maandelijkse diensten rond mystici en wijsheidsliteratuur. Dat vind ik soms wel OK, maar nu was daar een voorganger die in het dagelijks leven executive coach is. Daar heb ik nog nooit van gehoord, maar hij lijkt me een coach voor het hoge echalon. Dat spreekt me ook niet aan. Van die mensen die onfatsoenlijk veel verdienen met hun eigen financieel gedreven leiding.  

Ik loop het rijtje langs. In de Augustinuskerk aan de Oudegracht die ik ook wel sympathiek vind is wel een mis, maar geen koor, zodat we uiteindelijk naar de Dominicuskerk in de wijk Oog en Al gaan, waar vandaag een bekende theoloog Theo Botman voorgaat en ook een koortje zing. Dat is maar een kwartiertje fietsen. Borgman ziet er uit als Catweezle. 

Hij is wel een goede spreker, en het koortje is ook lief (hoewel helaas begeleid door een piano), maar dit is ook niet wat ik zoek. Weer een te kleine gemeenschap met nog enkele tientallen oude mensen. Deze markante voorganger is een bevrijdingstheoloog, en staat ook helemaal aan de goede kant, maar ik denk: al die oude mensen komen toch niet voor bevrijdingstheogie, maar voor een beetje zielzorg. 

Nee, dit was het ook niet. De boswandeling past mij beter als congemplatievorm.

Zondag Panbos

De weg naar de parkeerplaats bij het Panbos (bij Bosch en Duin) is opgebroken, dus moeten we een andere ingang, waar de blauwe wandeling begint. Ik ben toch zo dankbaar voor paaltjes routes, zeg ik, dan hoef je je niet druk te maken of je goed loopt. Dat vindt Bobby een mooie voor in een dankbaarheids-schriftje. 

Wandelen als staat van genade

Met de Bayerische Freundin en de hondjes Mochi en Loki gaan we wandelen langs de Lek. Het is daar hoewel vlak onder Utrecht zo wonderbaarlijk weids en stil. Elke keer dat ik daar ben ben ik weer blij dat ik dat plekje gevonden heb.

Vaak denk ik: wat kun je nou schrijven over de ervaring van het wandelen. Over wat dat geeft. Ik probeer het over te brengen in mijn fotocollages. 

Vandaag staat er een groot verhaal 'Wandelen als staat van genade' van journalist Frénk van der Linden in de weekendbijlage van Trouw die met zijn geliefde Mylou en een vriendenstel Leoni en Jeroen een wandeltocht langs Hadrians Wall maakt. Noord Engeland. Northumberland. Ik ken het daar een beetje: Bobby en ik waren ooit daar. Deze vier mensen lopen acht dagen, 20 km per dag. Verder een luxe georganiseerde reis. Frénk is hopelijk helemaal hersteld van zijn lymfeklierkanker. Voor hem is de grote vraag: kan mijn  lichaam dit? Ooit reisde hij lange afstanden per auto, toen werd het fietsen met de ogen op het asfalt, en nu lopen. Kun je de verstilling naar binnen onder woorden brengen?

Ik vind hem in zijn schrijven wat pompeus. De natuurervaringen met grimmige winden en slagregens, natte voeten, blaren, struikelen. De geschiedenis van Hadrian's Wall. De Romeinen. De Schotten. 

Waar zou het ook over kunnen gaan? Zijn herinneringen aan zijn ziekte. Het scheren langs de dood. De liefde van je omgeving. De vogels. De bomen. De luchten. De vrienden met wie je op stap bent. Waar zíj mee bezig zijn. De huizen waar je mag slapen en verkwikken.

https://www.trouw.nl/tijdgeest/frenk-van-der-linden-liep-na-zijn-ziekte-dwars-door-engeland-met-een-helend-effect-dat-ontroert~b51f5d93/

De Buurt Taxi

De Buurt Taxi bestaat 10 jaar en dus is er een feestje. Met speeches van de directeuren, de wethouder, de eigenaar van Steck waar wij huren en medewerkers van de ASR die de bediening doen. Wat een kluit mensen. Ik heb in de loop der jaren drie trouwe medewerkers aangebracht. Inmiddels heb ik zelf al een half jaar niet gereden, onder meer omdat ik niet mag tillen en je naast het aurorijden, wat wèl gaat, ook het gesjouw in en uit de auto met rollators en boodschappentassen hebt. Ik hoop dat we daar wat op vinden. 

Oogst

Vorige week heeft Bobby verrukkelijke druivensap gemaakt van de druiven uit de achtertuin thuis. Een emmer vol druiven kwam er van af. Bijna drie liter hadden we. 

De laatste weken ben ik maar weinig op de tuin geweest, maar nu wil toch even de laatste druiven scoren. Er zijn echter maar heel weinig druiven. Een bodem van de emmer. Heeft iemand ze gepikt? Zijn het de duiven? 

Het is nu heel nat op de tuin. Wat een verschil met van de zomer.

De Hardenbergerbrug

Vorige week donderdag hadden we geboeid naar Lubachs Diep Duik Donderdag gekeken over de slechte staat van de snelweg-bruggen in Nederland. En toen ging ook nog de brug bij Nijkerk en de A28 dicht. 

Deze brug rijden wij best vaak, als we naar Heerde gaan. En dat doen we de laatste tijd regelmatig, want Schoonzusje heeft een hernia. Zo eens per week gaan we op bezoek en een potje voor hen koken. Normaal is het een uur rijden naar Heerde, maar over Apeldoorn is het anderhalf uur. Plus de files die erbij komen. 

Gistermiddag gebeurde het dat de A28 dicht ging dus ik zat 's avonds bij Lubach echt te wachten of hij er al wat mee deed, maar dat was te snel.