Where All Roses Go

Speciaal voor de Limburgse vriendin, die graag meegeniet van mijn muzikale inspiratie/troost. Apollo5 is een Londens a-capella-kwintet, ik vind ze een van de mooiste van de afgelopen jaren. Ze staan bekend om hun brede repertoire, van renaissance-polyfonie tot jazz, pop en hedendaagse klassieke muziek. Dit album is van 2021. Ik vind de hoes ook zo mooi. Het lied 'Where all roses go' is gecomponeerd door Michael McGlynn op een tekst van de Ierse dichter Francis Ledwidge.

Het monster

Het monster in de bek kijken, schrijft Hani501. Ik heb om ansichtkaartjes gevraagd en die komen nu binnen. Ik geniet er erg van. Dit is 'Barrebart, de wildeman uit de bergen', naar een sprookje van Johan Fabricius. Ze heeft het kaartje al jaren, schrijft ze, maar nooit naar iemand gestuurd omdat het zo'n wonderlijke kaart is. 'Het monster in de ogen kijken verbeeld.'

Majuba

Voor de conditie moet ik van de dokter anderhalf uur per dag flink wandelen en vandaag doen we dat bij Epe. Schoonzusje is naar het werk, maar wij pensionado's hebben alle tijd van de wereld. We kiezen een wandeling over Scherpenberg en Majuba. 

Wonderlijke naam: Majuba. Klinkt Afrikaans. En inderdaad: het gebied is genoemd naar de Majubaberg (een 'tafelberg') in Zuid-Afrika waar een cruciale strijd werd gevoerd in de Boerenoorlog in 1881. Daar wonnen de Boeren toen van de Britten. Wat Epe heeft met de Boerenoorlog in Zuid-Afrika? Dat kan ik niet vinden. FvD is er heel groot geworden bij de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen.

Het bos ziet er uit als een productiebos, naaldbomenbos. Het is er vrij verkeren voor wild, dus je kan er veel wilde zwijnen, edelherten, boommarters, en dassen tegenkomen. Hetgeen  het niet geschiedt.

https://www.glk.nl/gebied/scherpenberg-en-majuba-morena

Terrasjes

'De foto's die zo vals getuigen van een blije jeugd', zong Boudewijn de Groot in zijn liedje 'Testament'. Die zin zongen we rond ons twintigste hartgrondig mee. Ik heb het nog even met Zus4 over de foto's die ik uit het digitale archief heb gevist. We kennen ze niet, geen idee waar het over gaat, maar het ziet er zo vrolijk uit. En als wij ons al iets herinneren is het een allesbehalve blije jeugd. Ik herinner me ook niet dat wij ooit op terrasjes zaten. Dat spreekt deze foto tegen. Wederom: geen idee waar dit is. Deze komt uit de map '1973'. Het meisje rechts voor ben ik.

Ik wil de foto's allemaal wel plaatsen, maar dat is denk ik niet zo interessant: ik kan er werkelijk niets over vertellen. Behalve dan hoe selectief het geheugen is. Alle herinneringen lijken te zijn overschreven door wat er in 1977-78 of daaromtrent gebeurde. Wat blijft zijn foto's die (zo vals?) getuigen van een blije jeugd.

1970

Naar aanleiding van mijn (vorige) blog over onze zondagse kleding van vroeger lig ik wat te bladeren in het digitale familie-foto-archief, dat op de telefoon niet echt gemakkelijk toegankelijk is. Dus erg lang houd ik dat niet vol, maar de map '1970' lijkt me voor nu een aardige ingang. Foto's van zondagse kleding vind ik niet, maar wel andere verrassend, zoals deze uit een zwembad. 

Op deze glijbaan zitten Broerlief, Zus4 en ik. Ik ben die met de badmuts. Geen idee waar dit is. Ik heb er geen enkele herinnering aan. Het ziet er bijzonder genoeglijk uit, maar ik heb weinig genoeglijke herinneringen. Ik stuur ze de foto. Zij zijn ook verbaasd.

Epe-Heerde

Tweede Paasdag zijn we naar Heerde. Het zonnetje schettert ons tegemoet.  We doen een wandeling vanuit huis naar de grote stille heide met schaapskudde. 

Echt stil is de heide niet. De zwarte-kousen-kerk van Epe-Heerde heeft een gemeente-Pasen-picknick op de heide georganiseerd: wel 100 van die types in weirde rokken en zwarte nylon kousen. Het roept ineens sterke herinneringen op aan op zondagse zwarte nylons en onmodieuze rokjes uit mijn jeugd. Ja ook ik. Ook wij. Wat schaamde ik mij altijd voor die lelijke zondagse kleren. Ik weet ze allemaal nog.

https://www.schaapskudde-epe-heerde.nl/

Panbos

Het is tijd voor onze zondagswandeling en we kiezen weer voor het Panbos. Hoe vaak we die hele wandeling al niet gedaan hebben maar we slagen er weer in om te verdwalen. Dat is niet erg, want het is er weer prachtig.