Nasrah Habiballah

Wat moet je als het zó heet is? Vanochtend de tuin inspecteren, gieteren, stukje snoeien en dan weer naar huis. Binnen blijven. Misschien kan ik een mail sturen naar de Gemeente met de suggestie bomen te planten aan de Prinses Margrietstraat, ter hoogte van de school. Bomen verlagen de temperatuur significant. Dit is het loopje naar het winkelcentrum en er is geen ontkomen aan de verzengende zon. 

Ik besluit tot een middagje 'Zomergasten'. Door het tuinfeestje heb ik gisteren niet kunnen kijken. De uitzending van vorige week met cabaretier Peter Pannekoek vond ik er niets aan, maar deze aflevering met Nasrah Habiballah is heel boeiend. Zij is twee maanden geleden gestopt met verslaggeving vanuit Israël, wat ze sinds een paar jaar deed. Ze was net begonnen voor de Hamas-aanval van 7 oktober 2023 en heeft sindsdien vrijwel dagelijks verslag gedaan van de oorlog en geduid. Altijd heel beheerst, neutraal, informatief. Een Palestijns-Nederlandse verslaggeefster in Israël, maar Gaza kon ze niet in. Munis ze terug. Ze zal voor de NOS  verslag gaan doen. Ze doet een beetje denken aan Iris de Graaf, die ook zo overtuigend correspondente te Moskou was tot het haar te heet onder de voeten werd. 

Deze aflevering maakt de miskleun van vorige week weer helemaal goed. Alle tv-fragmenten die ze laat zien zijn boeiend, en ook het gesprek, al valt ze nooit uit haar rol van professionele journaliste. We zien niet de privé-personen, al kiert die overal doorheen.

Ik zou kijken.

https://npo.nl/start/afspelen/vpro-zomergasten_17

Vreemde mensen

Een van de Tuinvriendinnen wordt 65 en geeft een Tuinfeestje. Ze heeft zo'n 30 mensen uitgenodigd uit haar hele leven en ze is al weken bezig met de voorbereiding. Haar tuin was een beetje een oerwoud  en daar heeft ze een centraal 'pleintje' in weggemaaid. Vier mintgroene bankjes (Xenos) erin. Ze heeft mijn huisje en tuin ter beschikking hevrasgd voor eventuele uitwijk en logés. Dus dat heb ik helemaal schoongemaakt. We hebben ook een koeltas en een powerstation meegebracht. 

We worden geacht om 16u sharp aanwezig te zijn want ze heeft een Opening. Haar dochter is full swing aanwezig als rechterhand. Bereiden, inrichten, bedienen. Dagenlang. De heg nog eens extra gesnoeid. Ik ben ook almaar in de weer als praktische achterwacht met spullen en bereidheid.

De Opening blijkt een Qi Gong-les op de gesnoeide 'pleintje' midden in de wildernis. Haar eigen Qi Gong-leraar geeft de les. Het is snoeiheet daar pal in de zon, maar het is toch mooi. We lijken wel een sekte. Daarna vriend(inn)en liedjes met gitaar, onder wie een zingende nicht. En iedereen zingt mee. De jarige staat er in een prachtige blauwe jurk als een goddess te stralen. Hoewel ik het zelf niet zo makkelijk vind, een feestje met zoveel vreemden, om een gesprekje aan te knopen ('Waar ken jij Karin van?') vlucht ik niet en heb ik uiteindelijk best een paar leuke ontmoetingen, onder meer met de Zingende Nicht. Uit Amsterdam. Zij zingt in een zorgcentrum in Buitenveldert voor demente mensen. De stralende jarige kun je niet in de steek laten. Maar er blijft niemand in mijn huisje slapen.

In Trouw van vanochtend een column van Ronit Palache, zich tegenwoordig noemende Ronit van Tijn Palache, over het ongemak van praatjes aanknopen met vreemden. Dat dat steeds meer in onbruik raakt. Dat er nu een Sire-campagne is gestart om praatjes aan te knopen op straat, om de eenzaamheid te verdrijven. Zij heeft een interview-reeks gedaan in De Rode Hoed, zo vertelt ze, met onbekende mensen. Dat ongemak in het begin. 

ZenZien

Vandaag tekenen we met zijn zessen bij Landgoed Oostbroek tussen Bunnik en Utrecht Science Park. in dat natuurgebiedje ligt ook een hele mooie voormalige kloostertuin. Het is geweldig. Iedereen bekent dat zij nooit thuis ZenZienTekent, want er is altijd wel een afwas te doen of een was op te hangen, maar daarom zijn deze maandelijkse zaterdagmiddagen zo heerlijk. Het fascineert me hoe verschillend iedereen tekent. Eigen handschrift. Sommigen doen boomstammen, anderen boomschors, landschappen, schapen... ik doe bloemen.

Na afloop maak ik snel nog een schetsje van een deel van het gebouw bij de ingang.

https://zenzientekenen.nl/

Theetuin Weesp

Met de Duitse vriendinnen hebben we een nieuw thema voor kleine uitstapjes bedacht: theetuinen. Vandaag te beginnen in Weesp.

Fietsen naar Weesp (2x 28km) gaat voor mij nog niet, maar het is vanaf Utrecht CS slechts een half uurtje met de trein. Het is de stoptrein naar Leiden over Hilversum en Amsterdam. De theetuin is gelegen op een eilandje in de Vecht waar ook een burcht op staat. Alles is hier even schitterend en pittoresk. 

In het Parool staat het verhaal van deze nu veertigjarige tuin. Het is een idee en initiatief van de indertijd jonge landschapsarchitecten Jacqueline van der Kloet en Niek Roozen. Zij wonen daar ook en beheren en onderhouden de tuin. Zelf zijn ze inmiddels in de zeventig. Voor wie nu geïnspireerd is: het theehuis is niet altijd open, ik geloof alleen in het weekend. Effe checken.

Weetje: Weesp valt sinds kort bestuurlijk onder Amsterdam. Weesp was volgens Den Haag te klein als zelfstandige gemeente. Logischerwijs zou het eerder aan Naarden, Bussum & Muiden gekoppeld zijn, maar het deftige Gooi vond Weesp te arbeideresk. 

-https://www.parool.nl/amsterdam/niek-roozen-en-jacqueline-van-der-kloet-beheren-in-weesp-het-paradijs-op-aarde-dit-is-ons-levende-visitekaartje~ba78d5be/

- https://www.theetuin.nl/

Kersentijd

Twee weken geleden had ik een bak met 350 gram kersen gekocht bij AH en daar kwam slechts een tweederde potje jam van. Heerlijke jam. Dat potje is nu leeg. Evenals de potjes peren/bananen-jam.

Om een nieuwe pot kersenjam te kunnen maken besluit ik tot een fietstochtje ofwel naar Bunnik ofwel naar Haarzuilens, want daar zijn kersenboomgaarden met kraam. Het is nog net kersentijd. De mensen uit de buurt en van verder fietsen af en aan voor kilo's kersen en ander zacht fruit. Heerlijke kersen. Veel lekkerder dan die van AH. 

Het lijkt me ook goed voor de opbouw van mijn fiets-skills. Zus3 fietst mee, voor de gezelligheid en ook een kilo kersen. 22 km is mijn rit en ik haal 'm goed, met wat korte stops onderweg.

https://www.groetuit.nl/haarzuilens-kersentijd/

Innovatie

Aan de psychiater vraag ik wat hij vindt van de 'innovatieve' benadering van de psychiatrie van de Utrechtse hoogleraren psychiatrie Jim van Os en Floortje Scheepers, op wier gedachtengoed ik onlangs stuitte. 

'Zij zijn in het vak niet onomstreden', zegt hij diplomatiek, maar het blijkt na een tijdje wel dat hij mordicus tegen is. 'Wat zij voorstaan is geen innovatie, het is terug naar af,' zegt de psychiater. Geen diagnostisch systeem willen zij, maar de patiënt laten praten over hoe het allemaal zo gekomen is en ondersteunen bij het zelfherstel. 'Weet je hoe het was begin jaren tachtig toen ik begon als jong psychiatertje in een gezondheidscentrum. 'Mensen kwamen járen bij de psychiater, praten, en er was geen enkel verslag van.'  

Le Havre

Weer een stuk voor Museumkijker geschreven. Dat is toch altijd weer anders dan hier. Het moet daar echt informatief zijn en niet zo'n beetje intuïtief zwabberen. Nu had ik gedoe met de bezorging via de Post, die niet meer dagelijks bezorgt maar maar heel af en toe. Er zat wel een week tussen de mailtjes dat de postbode de catalogus in zijn fietstas had en dat het boek in de bus lag. 

Maar terug uit Heerde ligt dan toch eindelijk het boek over Le Havre op de mat. En nu staat het anrtikel online. Klik het maar even aan, voor de kijkcijfers.

https://www.museumkijker.nl/meesterwerken-uit-le-havre-renoir-monet-dufy-matisse-en-nog-velen-meer-in-laren/