Mandala-middag

Het heeft altijd heel wat voeten in de aarde voor we eindelijk een datum hebben gevonden, maar als het dan zover is zijn we allemaal heel erg blij met wat we als Tuinvriendinnen samen hebben. Lekker kletsen, kleuren, en dikkedakken van het meegebrachte voedsel. Elke keer ben ik na afloop vervuld met dankbaarheid en trots dat wij dit zijn en samen maken, vier van die karakters, eind zestig en zo eigenzinnig en levendig.

'Dag & nacht'

'n Nieuw seizoen van de ziekenhuisserie 'Dag & Nacht'. Ik had de serie nog nooit gezien. Het eerste seizoen ging over de afdeling verloskunde, het tweede over de afdeling kindergeneeskunde, dit seizoen gaat over de afdeling psychiatrie. Heel boeiend. Zowel de collega's op de afdeling, hun toewijding, hun karakers en hun onderlinge gedoetjes. 

Door mijn eigen staat van zijn word ik getriggerd door de 'leader' van de serie. Hij staat op YouTube, maar dan moet u even op het (zwarte) filmpje hieronder klikken dan wordt u er als het goed is naar toe geleid. Daar zou ik nou graag de credits van zien. 

Mijndense sluis

Vandaag gaat het fietstochtje naar de Mijndense sluis. Die ligt tussen Nieuwersluis en Loenen aan de Vecht, stamt uit de 17e eeuw, uit de tijd van de turfvaart. Het watertje (de Drecht) is de grens tussen de provincies Utrecht en Noord-Holland en verbindt de Vecht met de Loosdrechtse Plassen. 'n Klein uurtje fietsen.

Langs de sluis staat een rommelig rijtje door de zon verbleekte plastic kuipstoelen, en het is er nog puur genieten van de boten en bootjes die in en uit varen. Echtparen op boten. Het 'cafeetje' is nog niet open, dat gaat pas op 1 mei open, maar de mensen zitten alweer klaar om te genieten. Fietsers. Ik ben met Ella en we zitten er wel een uur. Zo'n relaxed rommeltje is het daar. In de zomer kan het er heel druk zijn. Zowel met bootjes als met kijkers. Erg onmodieus leuk.

Om te janken

De kaartjes blijven komen. Elke dag wel drie of vier. Gewéldig. Vandaag een dun boekje 'Om te huilen' door ene Mari Maris. 'Soms is het leven om te janken, kunnen de allergewoonste dingen je tot tranen roeren. Of er is iets verschrikkelijks waar tegenop gekookt moet worden met hartverwarmend eten.' 

Mari Maris is voormalig kok en nu groente kweker en schrijver over groenten. En illustrator is ze ook. Ze woont in Picardië (noord Frankrijk) en verbouwt er haar eigen trage groente. Dit boekje gaat over de ui. Ik ken die boekjes wel, heel mooi rijk geïllustreerd. Ze heten 'kakkerlakjes' en worden uitgegeven door uitgeverij Loopvis. Hier in Utrecht kun je ze o.a. kopen bij boekhandel Steven Sterk.

https://loopvis.nl/kakkerlakjes/

Rust en vreugd

Tot nu was ik eigenlijk neutraal waar het het bestuur van ons volkstuinencomplex betreft. Er bestaan veel clichés over dergelijke besturen. Karikaturaal. Ik ben blij dat er mensen zijn die dat bestuurswerk doen, geheel vrijwillig. Ik zou het niet willen, en ik heb geen enkele aandrang om me ermee te bemoeien. Wel lees ik alle stukken door en geef bij elke ledenvergadering een yes op alles wat ze voorstellen.

Maar nu zit er een brief in de mail over een slepend conflict met een van de leden, die van huisje 16. Als ik het goed begrijp heeft de man - jaren geleden alweer - zijn huisje verbouwd, met toestemming van de gemeente, maar te groot volgens de statuten van de Vereniging. De kwestie is zelfs voor de rechter geweest. Het reglement van de vereniging gaat blijkbaar bóven toestemming van de gemeente, dus hij moest de nieuwe uitbouw afbreken. Pas na veel tijd en gedoe heeft hij dat gedaan. Maar volgens het bestuur heeft hij nu het bouwafval in de grond begraven en bedekt met kunstgras. 

Het conflict is zo uit de hand gelopen dat ze hem willen royeren als lid en zijn huisje verkopen. Daar is een statutenwijziging en een aparte ledenvergadering voor nodig. Om de statuten te wijzigen en deze man te royeren. In de mail daarover worden wij leden alleen geïnformeerd door het bestuur. Eén kant van het verhaal. Zijn verhaal kennen we niet.

Vandaag heeft de meneer in kwestie aan alle hekjes van alle tuinen (ca 200) zijn versie van het gebeurde in een plastic mapje gehangen. Met het verzoek vóór hem te stemmen. Wat een toestand. Ik gooi de kwestie in de Tuinvriendinnen-app, maar ik geloof niet dat iemand naar die vergadering gaat.

Hummus

Aanstaande vrijdag gaan we weer mandala's kleuren met de Tuinvriendinnen. Het is de bedoeling dat we alle vier wat lekkers meenemen en voor K. is dat lekkers koolhydraatarm. Ik ga zelfgemaakte hummus proberen die je dan met worteltjes of bleekselderij nuttigt. Maar ik maakte nog nooit zelf hummus dus dat is weer een avontuur net als laatst de baba ganoush. Die kan ik dan ook wel maken.

https://chickslovefood.com/recept/zo-maak-je-hummus/

Everdingerwaard

Vorig jaar hadden we een nieuwsbericht gelezen over een nieuwe vlotbrug in de Everdingerwaard, speciaal voor wandelaars. Een bericht van Utrechts Landschap en een van RTV Utrecht, maar nergens stond waar die brug precies lag. Je kon parkeren in Everdingen of bij Fort Everdingen. De Lek is ons lievelingsgebied, dus wij toen meteen op pad, maar nergens een vlotbrug te bekennen.

Vandaag ga ik opnieuw zoeken nu vind ik 'm: hij ligt niet ten oosten maar ten westen van Everdingen, direct onder de Lekdijk. Maar er is daar geen parkeergelegenheid, dus we kunnen toch het beste bij het fort parkeren.

Alleen was ik even vergeten dat er in de weekends grote verkeerschaos is rond Vianen wegens werken-aan-de-weg (A2) bij Vianen. Dat levert al weken gedoe met heel veel sluipverkeer op daar bij de Lek. Dit weekend zijn er in het hele gebied verkeersregelaars neergezet. Gelukkig rijden wij eerst naar het zuiden, daar is weinig aan de hand, maar by van vanuit het Zuiden naar het noorden (onze terugweg) staat wel 15km file. Dus we maken een prachtige lange lichtgevende wandeling door het oerhollandse Rivierenlandschap.