Bezoekers

Ik had altijd zo 200 à 300 bezoekers per dag, en ook wel eens uitschieters naar meer of minder. Niet een aantal om over op te scheppen. Als het er minder dan honderd waren dacht ik wel eens: zal ik er maar mee stoppen? Waar slaat dit op? 

Al 19 jaar doe ik dit. Ik beleef toch veel plezier aan het stukjes schrijven. Neef2 uit Berlijn zei eens dat ik mijzelf wel een influencer kan noemen. Zelf zie ik dat niet zo. De enige invloed die ik uitoefen - voor zover ik weet - is op twee van mijn zussen die regelmatig mijn uitstapjes en recepten opvolgen.

De laatste maanden heb ik echter bijna dagelijks tegen de 2000 bezoekers per dag. Onbegrijpelijk. Vooral omdat ze vooral in de USA en Singapore zitten, en Vietnam en Brazilië. Begrijpt u het? 

Geluid

Wie aan de rand van de stad woont hoopt verschoond te blijven van het binnenstadsgedruis met festivals, terrassen en middernachtelijk gebral. Er zijn heel veel mensen die dol zijn op die herrie-festivals, er wordt goed aan verdiend, dus de omwonenden moeten dat dan maar een dag of wat verdragen. En als je de pech hebt om in de buurt van meerdere festivals te wonen, dan is dat maar zo.

Die pech hebben wij dus en zo zijn er ineens diverse dancefestivals bij ons in het omliggend groen. Zo hebben wij het Soenda-festival in het Noorderpark (25.000 bezoekers), en afgelopen weekend was het Ultrasonic-festival aan de Maarsseveense plassen (15.000 bezoekers). Dat gekaboem draagt vele kilometers ver. 

Op ons altijd zo fijn stille volkstuinpark met vogelgeluiden en af en toe een graamaaier of een heggenschaar is het dan niet te harden. Het Ultrasonic-festival hadden we achter de rug, zaterdag, begon het zondag weer. Nu kwam het geluid van de ijsbaan. De straat-app ontplofte van de ergernis. En dat zijn echt geen zure bejaarden. 

Wat blijkt? Het Utrechts Studenten Corps (berucht om van alles, maar de laatste jaren om hun 'banga-lijsten') viert hun zoveelste lustrum en dat doen ze 10 dagen lang en wel bij de Ijsbaan. Na 22u gaan ze naar binnen. Wie klaagt over geluidsoverlast krijgt een standaard-antwoord van de gemeente. Ze hebben een vergunning en ze houden zich aan de regels bij die vergunning. 

Mijn volkstuin grenst dus aan de ijsbaan. De dance-herrie kaboem kaboem direct in mijn doorgaans zo stille paradijsje. En dat een week lang.

Het is dan wel een opluchting dat RTV Utrecht en het AD er berichten aan wijden. Dan is het geen gezeur van ons, maar echt aan de hand.

- Politie grijpt in bij groot studentenfeest https://www.rtvutrecht.nl/nieuws/4070811/politie-grijpt-in-bij-groot-studentenfeest?at_medium=sharing&at_campaign=sharedArticle #rtvutrecht

- Studentencorps baalt van overlast door lustrumfeest: 'Extra maatregelen genomen' https://www.rtvutrecht.nl/nieuws/4070921/studentencorps-baalt-van-overlast-door-lustrumfeest-extra-maatregelen-genomen?at_medium=sharing&at_campaign=sharedArticle #rtvutrecht

https://www.ad.nl/utrecht/dronken-feestgangers-in-de-sloot-en-vechtpartijen-usc-maakt-excuses-voor-overlast-lustrumfeest-bij-vechtsebanen~a0d7d3cd/

https://www.ad.nl/utrecht/bij-jerry-viel-het-kwartje-pas-toen-hij-de-meisjes-en-jongens-van-het-usc-weer-voorbij-zag-komen~a9a57ac3/

Amstelpark

Met de Voetbalvriendin heb ik weer afgesproken in het Amstelpark. De vorige keer dat we daar waren begin mei bloeide de orchideeenvallei. Het was daags voor de operatie en op de terugweg ging mijn koppeling kapot. Ik moest langs een volle provinciale weg met razend verkeer anderhalf uur op de wegenwacht wachten. Toen vond ik het Amstelpark ook al het leukste stadspark ooit. Het enige nadeel is het geraas van de omliggende snelwegen. 

Toen had ik een gebouwtje ontdekt: 'De Meditatietuin' waar je op woensdagmiddagen kunt omhangen, thee drinken en mediteren. Dat leek me wel wat en dat had ik voorgesteld, maar eenmaal daar gearriveerd blijkt de Voetbalvriendin geen zin in mediteren te hebben, dus lopen we door.

Er is een leuk terras op het water, genaamd 'De orchidee', en die hebben een bord staan met Perzische lekkernijen. Het restaurant blijkt overgenomen door een Iraans gezin. Ze hebben ook een Nederlandse kaart met klassieke gerechten eazoals pannenkoeken, maar wij nemen Perzisch.  Ik neem een Perzische koude yoghurtsoep en de vriendin een Perzische meloensmoothie met vanille-ijs. Heerlijk. 

Het is met recht weer een topuitje.

https://www.cafedeorchidee.nl/

Op Avontuur

Binnenkort gaan Hani501 en ik op een tweedaags uitje. Een tweedaagse wandeling: zelf gemaakt. Omdat eenpersoonskamers in hotels zo belachelijk duur zijn zoek ik een overnachting bij Vrienden op de Fiets. Daarbij selecteer ik adressen van mensen met tuinhuisjes en twee slaapkamers/bedden. Die twee slaapkamers zijn er niet zo veel en zo komen we uit in een buurtschap in de buurt van Kampen. Dan kun je lopen van Kampen naar dat buurtschap je en van daar via Zalk naar Zwolle. Het uitje kan met de trein. Enorm ecologisch verantwoord. Idealisten. 

De voorpret is haast het leukst. Je komt in een privé-omgeving terecht, meestal bij echtparen bij wie dit Vrienden op de Fiets een hobby is van de vrouw des huizes. Elke keer een verrassing. Bij dit adres staat echter de naam van een man. Ik google zijn adres en zijn naam, je ziet meteen het huis en de straat, en ik lees dat hij zich een paar jaar geleden enorm verzet heeft tegen een woonark in de IJssel grenzend aan zijn achtertuin. Hij heeft er een interview over gehad in de Kamper Courant. Zijn gezicht staat niet op de foto, maar wel zijn achterhoofd en zijn buurvrouwen die solidair met hem zijn. 

Verder googelen levert op Facebook over zijn relationele status op dat hij 'uit elkaar' is. Er is geen restaurant in dat buurtschap maar we kunnen ook bij hem eten. Bobby vindt het allemaal net de opening begin van een Britse crimi.

Ik zoek nog wat verder naar andere adressen daar in de buurt, maar als er niet een rivier is, een bos of een landgoed, dan is het landschap op het Nederlandse platteland niet zo boeiend om te lopen. De adressen zijn diverse  gerietdakte villa's. Gastvrouwen. Heel veilig. 

La Poste

Al dagen ben ik in de weer met La Poste. Eerst bestelde ik een tube littekenzalf waar ik momenteel niet zonder kan. Onze Etos en Kruidvat hebben dat niet standaard op voorraad en het Etos-tubetje is veel te klein. Je wilt er wel een paar weken mee toe kunnen. Dus ik bestel een tube bij Bol. Zonder portokosten. 

Het tubetje zou theoretisch gemakkelijk door de brievenbus kunnen, maar het komt met de pakketpost. Nu heb ik de laatste maanden door alle bandages best veel ervaring met en vertrouwen in de pakketpost gekregen. De man komt om altijd rond 08.15u. 

Nu krijg ik ook minimaal vijf maal daags mailtjes van La Poste dat ze tussen 08 en 10 zullen komen, maar helaas vandaag niet dus wordt het morgen. En dus steeds om 07.45u douchen om om 08u het tubetje in ontvangst te kunnen nemen. Maar nee.

Ook bestelde ik de catalogus bij de tentoonstelling over La Havre. Daar krijg ik ook almaar mailtjes over en dat ik niet voor hoef thuis te blijven want het pakje past door de brievenbus. Het pakje is vertrokken uit het distributiecentrum, gearriveerd bij La Poste, nu onderweg naar mij, o nee toch niet onderweg naar mij, morgen nog eens proberen.

Ik wil gaan schrijven aan een stuk voor Zwaze over Le Havre, maar daar heb ik niet genoeg informatie over. Het persbericht is te opgepompt over 'meesterwerken', de tekstjes bij de kunstwerken te karig, de zaalteksten te zwabberig. Je hoopt dan dat de catalogus uitkomst biedt. Maar die komt maar niet. Wel staan er sinds vanmiddag in onze best nauwe gang twee enorme maxi-cosi's en andere pakjes voor diverse buren, maar geen tube en geen catalogus.

Kersenjam

Vanwege het gebrek aan verre reizen dezer dagen beleef ik mijn avonturen maar in en om huis. Die zijn er ook best. Je moet er alleen wel oog voor hebben. Zoals de aardappeloogst. 

En vandaag zijn de kersen in de bonus, twee bakken (700 gram) voor 5 euro. Van één bak ga ik jam maken. Gewoon één potje. Er staan tenslotte nog twee potjes peren-bananen jam in de koelkast, toen geïnspireerd op de jammetjes in de Abdij van Egmond. 

Een lichte tegenvaller: uit een bak met 350 gram kersen krijg je maar een tweederde potje jam. Om niets kwijt te raken roer ik de resten uit de pan door de kwark. Mooi toetje.

Piepers

Dit is mijn laatste aardappeloogst uit mijn moestuinbakken in de straat. Na de grieslanders en de gloria's nu de doré's en de alouettes. Eerlijk gezegd zie ik en proef ik niet veel verschil. Het is ongelofelijk veel. We zijn nu wel een beetje aardappeleters geworden. Trotse aardappeleters.