De tuin

En ondertussen op de tuin... ik ben al weken niet geweest. Vandaag heb ik behoefte aan een korte 'retraite' in eigen tuin, maar al gauw blijkt de petroleum van mijn kachel op. En dan is het echt koud.

Er heerst de bekende deprimerende winterse troep in de tuin. Je zou het willen opruimen, maar het is beter het te laten liggen. Al dat afgestorven groen voedt de bodem. Wel bloeit de toverhazelaar en er zijn drie polletjes sneeuwklokjes. Tel uw zegeningen. Ik ga de vlinderstruik maar kortwieken, en de kuisheidsstruik, daar had ik in november geen zin in. 

De molshopen zijn wel heel veel en hoog. Tuinadvies: de aarde met een hark over het gazon harken en inzaaien met graszaad. Dat kan vanaf april-mei.

Bloemkool met falafel

Vandaag wil ik een eenvoudig vegetarisch recept. Ik vind een recept met krielaardappeltjes, bloemkool en falafel. Gekruid met het kruidenmengsel ras al hamout (in zo'n blikje van Jonnie Boer). Ze zeggen bij die Jonnie Boer-kruiden vaak dat je twee eetlepels kruiden moet gebruiken, maar dat is naar mijn smaak veel te veel. Een eetlepel is echt genoeg. 

Het knoflooksausje maak ik met mayonaise, kwark, twee tenen knoflook en beetje citroensap.

https://marielleindekeuken.nl/2026/01/26/traybake-met-bloemkool-en-falafel/

De avond

Totaal onverwacht (voor mij) is het optreden een tópavond. We treden op in de hal van de basisschool waar we ook repeteren. Repeteren doen we in de gymzaal. Het gaat allemaal goed chaotisch, maar ook met groot vertrouwen en goede zin. Tijdens het inzingen rijden bij de Olympische Winterspelen de mannen de 1000 meter en dirigent Olaf wil daar graag naar kijken. Dus dat gaan ze gewoon doen. Met z'n allen om een grote smartphone.

Er komen circa 25 mensen luisteren. Ook zijn daarbij de ouders van Olav. Wij hadden wel gehoord van zijn Zweedse moeder, maar zijn vader blijk ik te kennen. Dat is een van de fotografen met wie ik in mijn arbeidzame leven veel gewerkt heb. Dat is leuk! 

Het optreden duurt circa een half uur en het publiek (familie) klapt hard en enthousiast. De dirigenten kletsen alles chaotisch en charmant en aan elkaar. Ze zijn echt GenZ. Ik kende vrijwel alle partijen goed. Pop zingen is leuk. We stonden alleen vrij stil. Bewegen zou leuker zijn.

De Bayerische Freundin heeft man en dochter en vriendin meee. Leuk voor de afterparty. Al met al een heel genoeglijk avondje. Ik krijg complimenten over hoe goed ik alles al ken. Nu is het wachten op wat filmpjes in de app.

De setlist

Ben toch een beetje zenuwachtig voor het optreden. De communicatie zoals over de 'setlist' (welk nummers zingen we en in welke volgorde, dan kun je je map mooi inrichten) en de kleuren van de kledij gaat allemaal via de Whatsapp. Wie neemt welke hapjes en drankjes mee. Ik knutsel er maar een mooi documentje van, dan lijkt het net echt. 

De laatste tante

Er is in Bobby's familie nog één tante over: tante Gré. Lezers die dit blog al jaren volgen weten dat we veel te stellen hebben gehad met de mantelzorg voor twee oude tantes in Rotterdam en Den Haag. Deze tante woont in Amersfoort, tegenwoordig in een woonzorgcentrum. Ze is behoorlijk dement. Twee andere neven doen ze mantelzorg voor deze tante. Nog niet zo lang geleden is ze 93 geworden en dat vieren we.

Er zijn nu nog vijf neven en nichten, en vier aanhang. Eén nicht en één aanhang zijn de afhgelopen jaren overleden. Vandaag zijn we met de overgeblevenen op verjaarsvisite. Eerst thee mt gevak in haar appartement, niet gek is dat, en dan samen eten in de enorme recreatiezaal. Boerenkool met spek en worst.

Het is behoorlijk zwaar converseren op zo'n bezoek. Tante Gré weet eigenlijk niet meer wie wij zijn, maar ze is wel heel blij dat we er zijn. Het mooiste cadeau dat ze had kunnen bedenken. Verder vertelt ze steeds dezelfde verhalen. En ze giechelt heel veel. We zijn er van drie tot zeven en zijn dan totaal gevloerd. Maar heel blij dat we haar zo gelukkig hebben kunnen maken. 

Toorop

Moet natuurlijk even een linkje sturen naar mijn stuk over Jan Toorop op Museumkijker. Blij dat ik deze bezigheid weer heb opgepakt. Stukken schrijven is toch een heerlijke bezigheid. Je concentreren, informatie verzamelen, afwegen, mixen, kiezen. toevoegen, snoeien. Je wordt er alleen al zelf een stuk wijzer van. Ik stuur meestal een stuk of zes afbeeldingen naar Zwaze. Zij kiest. Zij kiest heel anders dan ik zou kiezen. Misschien willen jullie even klikken, al was het alleen al voor de bezoekersaantallen.

- https://www.museumkijker.nl/vele-werelden-van-jan-toorop-in-singer-laren-ongrijpbare-kameleon-of-vernieuwer/

Schaatsen

Of ik meedoe Olympisch schaatsen kijken, vraagt Bobby. Eh... ik weet niet, ik weet er niets van. Ik ken de sporters niet... 

Maar als je erin meegaat is het toch echt spannend. Gisteren 5000 meter mannen, vandaag 1000 meter vrouwen. Met als hoogtepunt de twee laatste wedstrijden met Femke Kok en Jutta Leerdam. Het zijn namen die ik weleens langs zie komen maar eerlijk gezegd gaan doorgaans die berichten het ene oor in en het andere uit. Leerdam is een celebrity, ze heeft een beroemde Amerikaanse bokser als verloofde, ze verschijnen voortdurend in de jetset. Ze ziet eruit alsof ze allerlei cosmetische ingrepen heeft ondergaan zoals lipfillers, maar zelf ontkent ze alles.

Ik zit helemaal mee te bewegen als ze door de bochten scheuren en kracht bijzetten op de rechte stukken.

Gelukkig is Diederik Smit terug bij Lubach. Vandaag geen voetbal maar schaatsen.