A Woman of Substance

Gebinged: de Britse achtdelige KRO-NCRV-serie 'A Woman of Substance'. Het is de verfilming van een roman van Barbara Taylor Bradford uit 1979. Er is al eerder een tv-serie van gemaakt, maar nu dan deze.

Dienstmeisje Emma Harte op een groot landgoed van de familie Fairley in de Yorkshire Moors krijgt een verhouding met een van de zoons, Edwin, true love denkt ze. Want zegt hij. Maar als ze zwanger raakt kan dat natuurlijk niet en gaat zij naar de stad. Ze groeide op in een gezin van grote armoe. Moeder sterft omdat er geen geld is voor medicijnen. Ze zweert dat ze nooit in armoede zal leven. Het speelt allemaal begin 20e eeuw.

Ze wordt een machtige zakenvrouw in New York voor wie geld en macht voor alles gaat. En de familie Fairley bevecht ze te vuur en te zwaard. Het staat bol van de clichés maar als je je er eenmaal aan overgegeven hebt is er geen houden meer aan. Het is groot drama en veel kitsch, maar als je je ervaar overgeeft meeslepend.

Groentetjes

Ik wil natuurlijk niet opscheppen, maar toch wel een beetje wel. Want wat zijn mijn groentetjes al groot! We hebben vermoed ik superaarde gekregen in de nieuwe moestuinbakken. De spinazie is al helemaal af. De aardappelen beginnen boven de grond te piepen. De nog jonge rode en groene kolen wuiven in de wind. En er zijn (nog) helemaal geen slakken!

Oud-Zuilen

We wonen op spuugafstand van Slot Zuylen, dus vandaag doe ik de voorgeschreven dagelijkse wandeling (vandaag met Nieuwe Wilma) aldaar. We lopen van het slot naar de Kleine Maarsseveense Plas en weerom. 6 km. Ooit deden we een Stille Wandeling rond dat meertje op zondagmiddag, maar het is daar hondenlosloopgebied met als topuitlaattijd zondagmiddag. Dat verstoorde de stille wandeling nogal.

En als beloning een lunchje in het Koetshuis van het Slot.

https://slotzuylen.nl/

Gnocchis

Deze mag ook weer bewaard. Het is lekker, snel, vegetarisch. Ik geloof dat ik zocht naar een recept met vega-spekjes. Je kan natuurlijk ook echte spekjes nemen, maar het idee is toch: minder vlees. De schrijfster van het recept zweert bij Vivera-spekjes, wij hadden de AH-Terra-spekjes, ook heel tevreden over. Als jouw supermarkt geen gnocchi verkoopt kun je gnocchi ze ook vervangen door pasta, maar ik ben nu eenmaal dol op gnocchi, zeker als je ze knapperig bakt.

https://www.keukenmeid.com/gnocchi-basilicumroomsaus/

IJzerinfuus

En toen lag ik ineens aan een ijzerinfuus. Ik heb al een tijdje laag ijzer in mijn bloed en daarom slik ik al anderhalve maand staalpillen. Maar dat helpt nog niet erg en daarom krijg ik nu een infuus. In het ziekenhuis. Daar heb ik nou nog nooit van gehoord. Het is wel een opluchting dat een ijzertekort de reden is dat ik gauw nogal moe ben. En dat er wat aan te doen is. Een wandeling van 6 kilometer is wel zo'n beetje de max. Het zou een week duren voor dat nieuwe ijzer aanslaat. De Bayerische Freundin heeft het ook een keer gehad, vertelt ze terwijl we met hondje Loki door Park Bloeyendael struinen. Het effect was enorm geweest. Maar de zorgverzekeraars willen het niet graag vergoeden, te duur, dus modderen we eerst maar voort met tabletten. Alleen als de huisarts goede reden heeft om het voor te schrijven wordt het uit de basisverzekering vergoed. 

Je kunt als particulier ook zelf op eigen kosten een ijzer infuus nemen bij een privé-kliniek en dat kost dat minstens €400.

Jonkies

We zijn niet naar Breda, de voetbalvrienden en ik, jammer maar het leek ons beter van niet, maar tijdens de wedstrijd hebben we gelukkig wel appcontact. Er is een kwalificatiewedstrijd voor het WK volgend jaar van de Oranjevrouwen tegen de Fransen. 

Er zijn heel veel van de beroemde Oranjevrouwen geblesseerd, dus er staat ineens een team jonkies. Eerlijk gezegd vind ik de wedstrijd niet zo spannend, rommelig spel, ze raken voortdurend de bal kwijt, maar de commentator en de analisten jubelen over hoe goed het gaat. Nou ja en achteraf is dat ook wel zo want Oranje wint met 2-1 en twee jonkies maken de doelpunten. De absolute debutante Renée van Asten (19) en Esmee Brugts (22).

We memoreren nog wel even ons bezoek aan Breda vorig jaar, en het eten bij het rare Indiase restaurant waar we sloffe papadums kregen.

Dank je en sorry

Netflix heeft een nieuwe 'dienst': per mail krijg ik tips met nieuwe films, die verwantschap hebben met films waar ik onlangs naar gekeken heb. De conclusie van mijn kijken naar 'This Is Where I Leave You' is dat ik graag naar films over disfunctionele families kijk. En daarom raden ze me de Zweedse film 'Tack och Förlåt' aan. 'Dank je en sorry'. 

De film opent met het beeld van een hoogzwangere Sara in haar badkamer, die haar man Daniel door de dichte deur hoort zeggen, dat hij het niet meer trekt en dat hij met een vriend een tijdje naar Malaga gaat om na te denken. Welterusten. Die nacht slaapt zij op de bank en als ze wakker wordt is haar man in zijn slaap overleden. Hartstilstand.

Hoogzwager strompelt Sara de volgende dagen door. Er zijn bezorgde schoonouders, er zijn wat kennissen, maar verder is ze eigenlijk heel alleen. Dan duikt er een wonderlijk vrouwspersonage Linda met hond op die haar zus blijkt te zijn. Die ze al heel lang niet gezien heeft. Hun ouders zijn gescheiden en de een ging met de moeder mee en de ander met de vader. De vader dronk nogal veel en heeft nu Korsakov. 

Misschien heeft Netflix gelijk houd ik wel van films over disfunctionele families.