Knotenpunkte

Ondanks dat er veel te ontdekken valt in Limburg gaan we meteen naar de grens en óver de grens, Duitsland in. In Duitsland hebben ze ook knooppunten, maar de routes tussen de Knotenpunkte lopen wel vaak langs provinciale wegen. Het mooiste is het onverharde pad langs de rivier de Roer, in Duitsland heet die de Rur. Het stadje Wasserberg is denk in de zoner leuk en groen en levendig, maar op een dinsdag in maart valt er werkelijk niets te beleven. Zelfs alle horeca is dicht. Toch is het leuk hier te fietsen. De huizen zijn zo anders dan in Nederland. Alle stijlen door elkaar. Mooi kun je het niet noemen, maar wel vrij. Er is duidelijk geen welstandscommissie actief zoals bij ons. 

Benzineprijzen

Ik erger me een beetje dat de verslaggeving over de oorlog van USA en Israël tegen Iran versmalt tot de stijging van de benzine- en gasprijs voor ons.  Vooral ook omdat er in de berichten benzineprijzen genoemd worden die je aan de snelweg betaalt. Bij ons in de buurt in de bebouwde kom liggen de prijzen ca 25 cent  lager. Niet dat dat het leed van die oorlogen vermindert, maar ik erger me dat verslaggevers hun hersens niet gebruiken en alleen maar persberichten kopiëren. 

 In de bezorgersapp van de maaltijdbezorging waar ik voor werk is ook groot gemor ontstaan over de benzinevergoeding. Chauffeurs dreigen het werk neer te leggen.

Drama in het Posterbos

Volgens mij is hier sprake van twee parken naast elkaar. Eén is van Landal ('Aerwinkel', vernoemd naar een naastgelegen kasteel) en een is van Roompot ('Posterbos'). Maar misschien verzin ik dat. 

De huisjes van wat ik denk dat het Roompot-imperium is zijn veel rommeliger, dat spreekt me eerlijk gezegd wel aan. Er is daar ook een lange rij relatief kleine aaneengesloten huisjes die particulier bezit en permanent bewoond lijken. Heel gezellig. Er staat er een te koop. Ik ben benieuwd wat dat kost.

Wat blijkt? De hele vakantiehuisjesproblematiek op onze stoep. In Limburg heb je net zo'n huisjesparkenexpansie als in Zeeland. Er worden in Nederland circa 60.000 vakantiehuisjes permanent bewoond, wat 'illegaal' heet, want men mag slechts zes maanden per jaar en dus niet permanent in een vakantiehuisje wonen. Maar sommige mensen wonen er al tientallen jaren.

Ik lig een beetje te googelen hoe het zit, en zie dat een paar weken geleden een hulpbehoevend ouder Duits echtpaar - tachtigers - zich om het leven heeft gebracht in de vijver waar we gisteren nog zo vredig omheen gefietst zijn. Zij hadden van de gemeente een brief gehad waarin stond dat ze er uit moesten en een dwangsom van €30.000. Ze hadden nog zo hun hoop gevestigd op Mona Keizer die als minister van Volkshuisvesting het permanent wonen op die huisjesparken had willen legaliseren, vanwege de woningnood en waar moeten die mensen naar toe? Maar nu Mona geen minister meer.

O! Roompot en Landal zijn tegenwoordig van dezelfde Amerikaanse eigenaar. De naam Roompot wordt uitgefaseerd en alles wordt Landal. Dan wil je ook alles weten. Ooit is het hier begonnen als grote camping bij het kasteel en het is in de loop der jaren geëvolueerd tot huisjespark.

https://www.l1nieuws.nl/amp/nieuws/3120656/dood-parkbewoners-posterbos-na-dwangsom-gemeente-u-bent-verantwoordelijk

Huisje

Om redenen zijn we al lang niet op reis geweest, en nu gaan we het weer proberen. Om te wennen hebben we een huisje gehuurd in Nederland, een park ten zuidoosten van Roermond. Limburg. Posterholt heet het dichtstbijzijnde dorp, daar is de Plus-supermarkt. En een kilometer verder is de Duitse grens. Er zijn hier vele natuurgebieden om te wandelen en de fietsen. Nationaal Park De Meinweg. Het Munnichsbos. Het Annendaalsbos. Het zegt me allemaal nog niets, maar binnenkort wel.

We wonen in een pittoresk huisje met rood-witte luiken. Dat er honderd van die huisjes staan moet je dan maar even vergeten. 

Tulipa

Bobby is naar een verjaardag in Amsterdam, ik heb geen  puf. Ik vind het lekkerder om de tulpen van zaterdag in te kleuren.. Moeilijk die kleuren. Je zou het vijf keer moeten doen en er dan van leren.

Potterie

Een van de dingen waar mijn oog op viel gisteren bij Abbing was de potterie. Al die tinten beige-aarde-zand-klei-terracotta... Het was weer leuk om de vorm neer te zetten, al hoor ik nu steeds de stem van de ZenZienTekenjuf, die vindt dat ik alleen contouren teken en er kan zoveel meer. Ik verheugde me enorm op het inkleuren. De kleuren vind ik mooi geworden, maar te veel. Ik moet proberen meer leeg te laten. 

Lucht

Zondag leesdag. Gelezen: Lucht door de Ierse schrijver John Boyne. Het lag op de stapel nieuwe boeken in de wijkbibliotheek. Het gaat over een vader Aaron (kinderpsycholoog) die met zijn onwillige veertienjarige puberzoon Emmett van Sydney via Dubai naar Ierland vliegt om iemand te bezoeken die hen niet verwacht. Het gaat om de moeder van Emmett, de ex dus van Aaron, maar daar kom je pas later achter. Ik heb het boek in een ruk uitgelezen, ik ken de schrijver eerlijk gezegd niet, maar hij schijnt erg beroemd te zijn. Ditvboek is het vierde  / het slot van een reeks. 

John Boyne (1971) schrijft over grote heftige thema's en problematieken. Seksueel misbruik is daar een van. Hij schrijft zowel voor jongeren als voor volwassenen. Zowel historische als hedendaagse romans. Een van zijn vroege boeken heette De jongen in de gestreepte pyjama, het was een kinderboek, het is ook verfilmd, over een jongetje dat naast Auschwitz woonde en bevriend raakte met een jongetje in het kamp.

Hij is homo maar/en in LHBTI-kringen controversieel omdat hij zich (net als schrijfster JK Rowling) kritisch uitlaat over sommige rechten van transvrouwen. In die zin dat er aparte plekken zijn voor vrouwen, waar volgens hen transvrouwen niet per definitie gebruik van zouden moeten kunnen maken. Geloof ik.