Het is zo warm dat we vandaag voor het wandelingetje van de dag het Panbos kiezen. Lekker veel schaduw. Het ruikt er heerlijk naar dennennaalden.
Af en toe een blij hondje want het is honden losloop. Weer meer gelopen vandaag: 3,5 km.
maandag 25 mei 2026
Nieuw Nederland
Gezien: deel 1 uit de nieuwe EO-serie 'Nieuw Nederland' over hoe Nederland er over honderd jaar uit zou kunnen zien, gezien de stijging van de zeespiegel en andere gevolgen van de klimaatverandering. Hoe er over landinrichters en filosofen over gedacht en gestudeerd wordt, aan welke oplossingen voor/tegen het wassende water wordt gewerkt. Het is zo'n groot en bedreigend onderwerp dat je doorgaans maar liever wegdenkt.
Presentator van het programma is Kefah Allush, een van oorsprong Palestijnse tv-maker, opgegroeid in Vlaardingen. Ik kende hem niet, maar hij is al heel lang in dienst bij de EO, als producer en presentator. Het thema is in een toegankelijk format gegoten, met allerhande informatie: historisch, animaties, deskundigen, BN-ers, wandelingetjes door bedreigde gebieden... Die BN-ers die hoeven dan weer niet voor mij. Wat comedian Jan Jaap van der Wal of filosofe Stine Jensen erover denken is niet zo boeiend. Het is drie afleveringen. Ik ga het wel volgen.
Landgoed Oostbroek
De kortste wandeling die we kennen is op Landgoed Oostbroek. Anderhalve kilometer en een groot stuk in de schaduw. Het Hoofdkantoor van Utrechts Landschap is er gevestigd en er is ook een sympathiek cafeetje dat gerund wordt door vrijwilligers. Maar die zijn vrij met Pinksteren. Er is er prachtig en toch komen er maar heel weinig mensen. Het ligt dicht aan de A28 en de weg met de auto er naar toe is onbegrijpelijk om het UMC en het Wilhelmina Kinderziekenhuis heen.
Het is toch even Er-Op-Uit. Na de wandeling slaap ik twee uur.
zondag 24 mei 2026
Gazpacho
Bobby is op verjaarsvisite in Heerde. Ik ben niet mee want ik zie het niet zitten om twee keer vijf kwartier in de auto te zitten en uren om een tafel met kletsende mensen. Maar een hele dag alleen is ook een beetje saai. 'Ella, kom je me een paar uur gezelschap houden?' Ik beloof Spaanse koude soep gazpacho en salade niçoise. Allebei ijskoud, wat heerlijk is met de plotselinge hittegolf. En met het bereiden ben ik zo weer uren onder de pannen.
Vaak google ik recepten, maar met de gazpacho kom ik er niet uit. Ik heb namelijk een heerlijk recept in mijn kookboek 'Vegetarisch koken' dat ik in 2001 kocht bij boekhandel Hoogstins in de Kinkerstraat. Het was een groot dik boek, helgroen, uit zo'n goedkope reeks van uitgeverij Rebo, maar de eenvoud sprak me aan. Niet modieus, niet highbrow. En lekker. En tamelijk eenvoudig. En verrassend.
Het grappige is dat Ella, die zo van stijl en vormgeving is, helemaal gegrepen is door dit eenvoudige boek.
zaterdag 23 mei 2026
Vieren
'Gaan jullie het nog vieren?' vraagt Zus1. Bobby en ik zijn naar het ziekenhuis geweest en hebben de chirurg horen zeggen dat alles goed is. Ik hoef geen preventieve chemo of wat dan ook. Ze houden me nog vijf jaar onder controle. Ik moet nu alleen héél lang(zaan) en héél voorzichtig herstellen, benadrukt hij. Niet tillen. De buik is nog heel fragile en de geest ook. Het hele systeem is overhoop. Hans - wiens vrouw twaalf jaar geleden overleden is aan dit - vertelt dat zij indertijd eens had gezegd dat deze operatie was alsof je onder een tram hebt gelegen. Heel raak. Dus vieren?
En fietsen, vraag ik nog. En autorijden? Voorlopig niet. Fietsen is te pijnlijk en autorijden moet je pas doen als je echt weer 100 procent met je aandacht bij de weg bent. En niet bij hoe het voelt hoe je zit. Het vooruitzicht van nog weken thuis en niet fietsen en niet naar de volkstuin deprimeert ineens enorm.
Maar goed, ik stuur een laatste 'medisch slotbulletin' met het goede nieuws naar de familie en vrienden en ik word overladen met felicitaties. Ja, Zus1 heeft gelijk, laten we het vieren, dus 's avonds wandelen we naar Roma, twee keer zo ver als het winkelcentrum, een Italiaans ijsje halen. Roma is open tot 22u en tussen 21.30u en 22u staan er lange rijen. Mensen van alle rangen, standen en komaffen hebben besloten de dag af te ronden met een heerlijk ijsje. Ze staan geduldig op hun beurt te wachten. Er staan wat bankjes en loungestoelen buiten, want iedereen wil dáár zijn ijsje opeten. En als er geen zitplaats is, dan maar staand. Echt leuk.
vrijdag 22 mei 2026
Kastje?
De laatste weken doe ik meer internetwinkelen dan ooit. Ik heb alle tijd om na te denken over van alles en nog wat en soms horen daar parafernalia bij. Zo kocht ik een paar nieuwe pyjama's voor in het ziekenhuis. Ik kocht t-shirts met vrolijke opdruk voor als ik die pyjama's weer voorbij was. Ik kocht gekleurde hoeslakens (terra) voor in mijn ziekenboeg.
Nu vind ik dat ik een lief kastje mag voor mijn medische middelen. Googelen op 'commode', 'nachtkastje', 'dressoir'. En deze komt er uit. Mango-hout. Raar om zoiets online te bestellen.
Over pyjama's gesproken: gisteren stond in Trouw een lang stuk over bewegen in het ziekenhuis. Voor en na operaties. Hoe belangrijk dat is voor het herstel. Heel interessant. Heel herkenbaar ook. Een van de geïnterviewde artsen zei onder meer dat patiënten zich vaak meer druk maken over hun nieuwe pyjama dan over bewegen. En ook dat we onmiddellijk in bed gaat liggen bij opname. Hij was er voorstander van dat mensen zelf naar de operatiekamer lopen. Ik doe de link, maar dat kun je alleen lezen met een DPG-abonnement.
donderdag 21 mei 2026
Spinazie-ovenschotel met ei
De moestuinbak in de straat staat boordevol met uit haar voegen gegroeide wilde spinazie. Daar moet ik wat mee en ik vind een heerlijk ovenrecept.
Aardappelschijfjes, vegetarische spekjes, spinazie, zuivelspread, twee eieren en geraspte kaast. Een ware proteïne-bom. Het is wel een beetje machtig, In het recept werken ze met spinazie à la crème uit de diepvries, maar ik heb dus mijn eigen wilde spinazie genomen en daar een bakje zuivelspread aan toe gevoegd.. Erg lekker maar te machtig. Verder een echte aanrader. Ik zou een volgende keer wel zuivelspread light nemen en wat minder.
Abonneren op:
Posts (Atom)