We worden steeds gewaarschuwd voor een op handen zijnde hittegolf, code geel enzo. Maar het is de hele dag bewolkt en er waait een fikse bries. De strand ervaring is van een geheel andere orde dan gisteren. Leegte.
woensdag 17 juni 2026
dinsdag 16 juni 2026
Strand
Heb hier nog niet vermeld dat we naar het strand zijn geweest. Te Egmond aan Zee. Hoe kan ik dat event-je overslaan?
Het kou-en-regenfront is eindelijk weggewaaid. Er komt weer een hittegolfje aan. Vandaag is het gelukkig nog koel-zonnig. Zo leuk aan het strand. Al dat licht en al die oeverloos blije mensen, kindjes, honden. O!
Uit Minsk
Bij het avondeten wordt oosters-orthodoxe muziek gedraaid. Gisteren waren het de monniken van Chevetogne, dat is nogal laag en diep, en vandaag zijn het vrouwenstemmen. Echt mooi.
Dit is het cd-hoesje Niet erg leesbaar, dat Cyrillische schrift. Hoe Google je zoiets? Maar op de achterkant staat in het Frans dat het gaat om de Soeurs de St. Elisabeth uit Minsk, Belarus. Het is een nog vrij jonge orde, gesticht in 1999, Russisch orthodox. Ze helpen veel mensen met psychiatrische problemen. Ze waren erg populair, maar de laatste jaren hebben ze echter veel kritiek gekregen omdat ze de kant van Rusland kozen in de oorlog tegen Oekraïne.
Hoe dan ook: erg mooie muziek.
M. Asscher
Ik houd heel erg van kloosterboekhandels die ook breder boekenaanbod hebben dan katholieke lectuur. Hun keuze uit literaire boeken spreekt me aan. Bij de winkel aan de Rijnstraat in Amsterdam ('Plein van Siena') leerde ik Vonne van der Meer kennen. Maar die is dicht. Zulke winkels zijn er haast niet meer. Er was er ook een in Hoofddorp. Deze bij de Adelbert Abdij is ongeveer de laatste der Mohikanen. Er schijnt er ook nog zo'n boekwinkel in Wittem in Limburg te zijn.
Hier sta ik nu met de nieuwste Joke van Leeuwen en de nieuwste Maarten Asscher in mijn handen. Ik koop Asscher. Ik heb heel wat van hem gelezen. In mijn werk kwam ik hem af en toe tegen. Toen was hij nog directeur. Eerst van een uitgeverij, later van een boekhandel. Ik heb hem een paar keer mogen interviewen. Hij was heel beschaafd en voorkomend, alwetend, maar op grote afstand. Aan hem kon je moeilijk tippen. Hij was net zo oud als ik, maar mijlenver verheven.
Toen hij directeur àf was werd hij schrijver. Veel oog voor kleine details. Zijn boek over de dingen (voorwerpen) waar hij van hield vond ik mooi, als ook zijn boek over fietstochten door Nederland. Die waren niet zo intellectueel. Wel diep geïnteresseerd in de dingen.
Nu schrijft hij over de kanker die hij gehad heeft, aan de dood ontsnapt, zware kuren, bijna dood. Maar behalve de stukken over het ziekenhuis gaat het vooral weer over literatuur. Over sterfelijkheid. Enorm erudiet. Ergens schrijft hij dat zijn leven sterk verliteratuurd was/is. Voor mij zijn de stukken die wel over het ziekenhuis gaan en over de overweldigende liefde van familie en vrienden dan ook de meest pakkende stukken. En hoe hij dat is gaan waarderen. Dat zijn familie en vrienden veel meer voor hem doen dan hij indertijd. Dat hij meer interesse toont in anderen. Diep herkenbaar.
Getijden
Je hebt in zo'n klooster de hele dag door gebedsdiensten. Getijdendiensten. Om 06u de Lezingendienst; om 07.30u de Morgendienst, om 9.30u de Eucharistie, om 12.30u de Middagdienst, om 17.30u de Avonddienst en om 20u de Dagsluiting ofwel de Completen. De monniken zingen dan psalmen en bidden gebeden met voortdurend opstaan en zitten. Ook al geloof ik er allemaal niet in, het heeft het iets heel moois. Die mannen die hier hun leven met elkaar leven, totale toewijding, en zo'n mooie spirituele en culturele plek in stand houden, al vele vele eeuwen.
En daarbij hebben ze dus een Gastenhuis. En een boekhandel. En een kaarsenmakerij. En een boomgaard met speciale appel rassen. Er zijn circa 10 gasten. Er is een shift gasten van maandag tot donderdag en een van vrijdag tot zondag. We betalen €70 per etmaal en krijgen eenvoudig doch goed biologisch eten. Het middagmaal genieten we in de refter (eetzaal) bij de monniken, de broodmaaltijd krijgen we in de gastenkamer. Het eten gaat in stilte. Je geniet van het eten, is het idee.
De spelregels van zo'n verblijf zijn: meedoen met de diensten en in stilte hier zijn. Je kan prachtig wandelen in de omgeving. De rust en stilte zou je kunnen aanvliegen, maar als je dat kan is het bijzonder helend.
Met de kaarsrechte keiharde houten banken is het echter niet te doen voor mijn tere gestel. Ook niet met een kussen. Au au. Daar doe ik even niet meer mee.
Afgezien van dat ongemak is het hier mooi. Het klooster hangt vol kleurige uitgesproken kunst, de grote tuin is geweldig, alsook de (boek)winkel.
Muziek kijken
Over Early Music-tv gesproken: het is wel de vraag wat het kijken naar een concert voor meerwaarde heeft boven louter luisteren. Live snap ik het: het zijn tenslotte mensen van vlees en bloed die die muziek maken. Maar dit is vrij statische opnamen. Ze hebben maar een paar camerastanden. Een camera komt heel dicht bij de musici, zodat hun lichamen, uiterlijkheden, kleding, houding ineens bovenmatig veel aandacht krijgen.
De catalogus van EM-tv is niet zo toegankelijk, tenminste niet voor mij als nieuwkomer. Ik moet er mijn weg nog vinden. Als je geen namen van musici, componisten, stijlen hebt is er haast geen beginnen aan. Sporify doet dat goed, die introduceert je steeds weer bij muziek waar je van houdt. Je eigen bubbles en daar een beetje omheen. Dus ik vraag K. om een tip en zij komt met de groep 'L' Arpeggiata' van Christina Pluhar.
En zo kom ik bij een concert van hen met de Zweedse zangeres Malena Erman. Hoogblond en met een enorm weelderige boezem. Ik kan er niets aan doen, maar de aandacht gaat steeds naar die boezem. Dus ik ga maar weer eens googelen, blijkt zij de moeder van Gretha Thunberg te zijn, de milieuactiviste.
maandag 15 juni 2026
Egmond Binnen
Ineens verblijf ik in een kamer in het Klooster van Egmond. Ik woon in kamer 29, Bobby in kamer 28. Het is al weer jaren geleden dat we hier waren.
Het is altijd wennen de eerste dag maar na verloop van tijd geweldig weldadig. Het zijn sobere kamers zonder opsmuk, maar wel met eigen douche en toilet. Je beweegt hier mee met het dagritme van de monniken, gebedsdiensten, maaltijden. Vaste punten in de stille dagen. Er zijn circa twaalf gasten, maar die praten niet met elkaar. Ook niet tijdens de maaltijden.
Er is hier een bibliotheek, een tuin, een boekwinkel en een museum. Er zijn de duinen en er is de zee. Die is 3,5km lopen recht door de duinen. Ik heb tekenspullen mee, een boek, en muziek.
K. heeft me een jaarabonnement cadeau gedaan op Early Music Televisie, EMTV, daar zijn registraties te zien van concerten van het Festival Oude Muziek. Dat is wel mooi hier in het klooster.
Abonneren op:
Posts (Atom)