Kastje

De laatste weken doe ik meer internetwinkelen dan ooit. Ik heb alle tijd om na te denken over van alles en nog wat en soms horen daar parafernalia bij. Zo kocht ik een paar nieuwe pyjama's voor in het ziekenhuis. Ik kocht t-shirts met vrolijke opdruk voor als ik die pyjama's weer voorbij was. Ik kocht gekleurde hoeslakens (terra) voor in mijn ziekenboeg. 

Nu vind ik dat ik een lief kastje mag voor mijn medische middelen. Googelen op commode, nachtkastje, dressoir. En deze komt er uit. Mango-hout. Raar om zoiets online te bestellen.

Over pyjama's gesproken: gisteren stond in Trouw een lang stuk over bewegen in het ziekenhuis. Voor en na operaties. Hoe belangrijk dat is voor het herstel. Heel interessant. Heel herkenbaar ook. Een van de geïnterviewde artsen zei onder meer dat patiënten zich vaak meer druk maken over hun nieuwe pyjama dan over bewegen. En ook dat we onmiddellijk in bed gaat liggen bij opname. Hij was er voorstander van dat mensen zelf naar de operatiekamer lopen. Ik doe de link, maar dat kun je alleen lezen met een DPG-abonnement.

https://www.trouw.nl/gezondheid/dit-ziekenhuis-verleidt-patienten-om-veel-te-bewegen-bij-elk-ziekenhuisbed-zou-een-bord-moeten-staan-schadelijk-voor-de-gezondheid~b179f728/

Spinazie-ovenschotel met ei

De moestuinbak in de straat staat boordevol met uit haar voegen gegroeide wilde spinazie. Daar moet ik wat mee en ik vind een heerlijk ovenrecept.

Aardappelschijfjes, vegetarische spekjes, spinazie, zuivelspread, twee eieren en geraspte kaast. Een ware proteïne-bom. Het is wel een beetje machtig, In het recept werken ze met spinazie à la crème uit de diepvries, maar ik heb dus mijn eigen wilde spinazie genomen en daar een bakje zuivelspread aan toe gevoegd.. Erg lekker maar te machtig. Verder een echte aanrader. Ik zou een volgende keer wel zuivelspread light nemen en wat minder.

https://www.lekkerensimpel.com/spinazie-ovenschotel-met-ei/

Partners

Vandaag twaalf jaar geleden hebben Bobby en ik ons gepartnershipped. We waren niet zo van de marrying kind, maar we gingen samen een hypotheek nemen en het leek mij toch wel wijs als wij 'iets' van elkaar waren. Juridisch. Als er maar geen feest kwam of receptie met stukjes, dan OK, zei Bobby op zijn romantische wijze. Het feestje was heel klein, in het Amsterdamse Stadsdeelkantoor Oost met ons beider beste vriend(inn)en als getuige. Er was ook geen familie bij. Die wisten het niet eens. En daarna een mooie lunch bij Merkelbach in het Park Frankendael aan de Middenweg. Heel feestelijk.

Sindsdien heeft elk jaar Hans (een van de getuigen) ons een enorme ruiker bloemen gebracht. En elke keer als hij aan de deur stond waren wij verplettetd want het weer vergeten. Zo ook vandaag. De bos komt nu via de Fleurop want Hans is verliebt en voor het eerst een paar dagen weg met zijn nieuwe vlam. We kijken elkaar weer verbijsterd aan. Had jij... Nee. 

Zuster!

Er is in Nederland heel veel (na)zorg bedacht, geregeld en beschikbaar, maar je moet het als leek wel weten te vinden. Ik ben inmiddels al een week uit het ziekenhuis, maar de thuiszorg is nog steeds niet rond. 

Het ziekenhuis zou die moeten regelen, ze hadden ook een aanvraag uitgedaan, maar er kwam maar geen antwoord. En Hemelvaart stond voor de deur. En om nou daarvoor nog vier dagen op die ziekenzaal te blijven... ik besloot dan toch maar naar huis te gaan. Op hoop van zegen. De aanvraag voor thuiszorg door het ziekenhuis werd met mijn vertrek gecanceld. Dat moesten we dan zelf doen via de huisarts. Maar ja die had ook Hemelvaartsdag. Toen we maandag de huisarts belden zei die: Ja maar dat is de taak van het Ziekenhuis! 

Maandag kwam een Zuster van de medische middelen, uitleg geven en meekijken. Zij zei: 'Maar je kan die thuiszorg ook gewoon zélf aanvragen!' En toen heeft Bobby dat gedaan. Hij doet voor mij de telefoontjes met de instanties. En bij de thuiszorg was het zo geregeld. Ze hadden plek en ze zouden komen. En vandaag is ze er al.

Zelf ben ik ook nog in de weer voor een fysiotherapeut. Omdat ik niet goed kan zitten en opstaan, denk ik dat zo iemand me kan helpen. Daar loopt ook een aanvraag. En ondertussen heb ik de oefeningen uit de zorgmap opgepakt. Ze werken wonderwel.

Groen

Mensen om mij heen zijn weer op vakantie, nu weer anderen met andere bestemmingen dan een paar weken geleden, en deze sturen lentegroene afbeeldingen uit de wereld. Zeeland. Corsica. Griekenland, Frankrijk, Andalusië. Zweden is ophanden, Lesbos. Ook al is mijn/ons leven in en om huis: groene plaatjes kan ik ook. Tenslotte wonen we aan een plantsoen: in een geëxplodeerde groene oase in de stad. De dagelijkse wandeling is om deze vijver. Rechtsonder ziet u mijn  waanzinnige rode koolplant.

Maleisische gym

Vandaag bespreek ik met de voetbalvriendin onder meer het fenomeen sport(en) in onze levens. Ik heb net een reeks fysio-oefeningen achter de kiezen, speciaal gericht op buik en billen, de plekken waar ik na de operatie de meeste pijn heb. Zij heeft vandaag meegedaan aan een Vitality Club bij haar in de buurt. Dat is een groep ouderen die meerdere keren per week samen buiten beweegt op een openbare plek in een stad of dorp. Een soort Nederland-in-Beweging, maar dan gezamenlijk en in de buitenlucht. Deze Vitality Clubs werken op basis van peer coaching: iemand uit de groep neemt de leiding tijdens de beweegsessie. Ik google wat, maar in Utrecht heb je dat alleen in de Rivierenwijk, dat is voor mij een half uur fietsen. Te ver. 

Ik vertel haar over [Mama_See], een bijna tachtigjarige Maleisische gymjuf die ik sinds een tijdje op Instagram volg en bij wie ik elke dag denk: morgen ga ik meedoen. Haar echte naam is Lai Nge Mooi en zij inspireert honderdduizenden volgers wereldwijd met een indrukwekkende soepelheid, kracht en positiviteit. Haar trainingen zijn een mix van yoga, Tai Chi, krachttraining en mobiliteitsoefeningen.  Zelf begon ze pas rond haar 60e met intensief sporten\, dit om te herstellen van gezondheidsproblemen, waaronder migraine, een hoog cholesterol en een lichte beroerte. 

De oefeningen zijn niet erg moeilijk, je hebt korte en lange filmpjes (work outs). Er doen vrouwen van alle soorten, maten, lenigheden mee en geloven mee. Die zou ik nou best hier om de hoek willen hebben. We spreken af een keer mee te doen.

Een goede buur

Met de voetbalvriendin kan ik over alles praten. Heel fijn. Ook over boodschappentrolleys. Ik had haar de collage met roltassen gestuurd en of ze daar haar mening over kon geven en graag ook een advies. Dat ik meestal alleen maar naar de kleurtjes kijk, maar dat er vast ook andere argumenten zijn. Ze verklaart: 'Ik ben een astrologische tweeling. Ik weet van alles een beetje,'

Jazeker zijn er andere argumenten. Zoals stevige wielen en een stevig onderstel. 

Ik vertel haar over mijn über-behulpzame buurvrouwen D. en C., die mij helpen bij de boodschappen en zonodig bij het begieteren van de tuintjes. Buurvrouw D. had zo'n trolley gehad, jaren geleden, wegens omstandigheden, maar de stof van deze tas was inmiddels vergaan. Buurvrouw C heeft ook nog een nylon boodschappentas op wieltjes staan. Die staat inmiddels al in onze woonkamer.

Wie schetst mijn verbazing als er rond vijf uur aangebeld wordt en daar Buurvrouw D met een grappige trolley. Zij houdt van naaisels en ontwerpen. Zij heeft ooit de Mode Academie gedaan en deze vraag van mij over de boodschappevtrolleys had haar zo uitgedaagd dat ze vandaag er zelf een ontworpen en gemaakt heeft. Geweldig! Ik ben helemaal ondersteboven. Echt heel heel heel leuk.

Maar je gaat nog niet zelf boodschappen doen! bezweert ze me.