Bij Abbing

Ochtendje ZenZienTekenen in Tuincentrum Abbing in Driebergen/Zeist. Heel blij dat het maandelijkse clubje weer bijeen is. Het idee is meditatief tekenen, maar de dames worden bij de thee vooraf en na afloop steeds mededeelzamer over van alles en nog wat. Aan de ene kant is dat heel leuk, maar aan de andere kant vind ik het samen stil zijn zo mooi.  Vandaag kan ik maar anderhalf uur, want ik heb vanavond ok nog voetbal (de OranjeLeeuwinnen spelen in Utrecht Galgenwaard), dus ik vraag ze met klem of we de gezelligheid kunnen stoppen, want ik wil ZenZienTekenen. 

Het wonder is dat je opeens wat ziet. En wat je ziet. E  hoe dat dan op papier komt.

Palak Paneer

Woensdagavond ging het koor niet door omdat de dirigente ziek was geworden en toen gingen we even wat kletsen en drinken bij de Bayerische Freundin. Het rook heel lekker in haar huis, ik dacht naar Basmatirijst, maar zij zei dat het 'palak paneer' was. Wat zeg je? Een Indiase curry met spinazie (palak) en Indiase kaas (paneer). De kaas vind ik bij de Turkse supermarkt. Eenvoudig en snel klaar.

De spinazie is op zijn Indiaas heel smakelijk met ui, knoflook. gember, koriander en garam massala, en de kaas bak je apart in olie, zodat-ie een knapperig korstje krijgt.  Ik verwachtte dat die paneer zoiets als halloumi zou zijn, die (Cypriotische) kaas is lekker zout. De paneer valt een beetje tegen. Ik had hem moeten kruiden of marineren. Nu smaakt een beetje als saaie tofu en daar vind ik ook niets aan. Dit recept is lekker, maar de volgende keer neem ik denk ik halloumi in plaats van paneer.

Er zijn verschillende benaderingen, zie ik nu. De een gooit de kaasblokjes door de spinazie, en de ander bakt ze knapperig in de olie.

https://jaimyskitchen.nl/recepten/indiase-palak-paneer-spinazie-curry

https://uitpaulineskeuken.nl/recept/paneer-masala#ingredienten

Naar Harmelen

Het is natuurlijk veel te vroeg, het is nog maar begin maart, maar toch heb ik al zin om groenteplantjes te halen. Zus4 waarschuwt voor nachtvorst, maar ik wil nu al. Bij kwekerij Jongerius in Harmelen zijn al allemaal groenteplantjes: sla, kool, spinazie, andijvie, bieten... 'Wat zijn "kroten"?' vraag ik aan de kweker. Hij weet het ook niet, maar hij googelt het. Het zijn bietjes. Het is een woord uit West-Nederland, denkt Bobby. Vroeger bij hen thuis in Maassluis heetten bietjes krootjes.

Ik zet de kleine plantjes weer in mijn kleine potjes waar ze hun worteltjes een beetje in kunnen laten uitgroeien. En dan na een week ofzo zet ik ze in de volle grond. 

Ja, als de zon zo schijnt  heb ik er echt weer zin in.

Knokke in Cadzand

Gezien: de documentaire 'Knokke in Cadzand'. Een paar jaar geleden was ik daar, want de man van de Bayerische Freundin heeft daar al decennia lang een stacaravan op een boerderijcamping. Het was een heel leuk bezoek, maar een vervreemdende omgeving. Naast de camping lag een heel groot soort van chique Roompot huisjespark. Daar moest je helemaal omheen lopen als je naar het dorp wilde. Het dorp was een mengelmoes van eenvoudige dorpshuizen en appartementencomplexen voor toeristen. Er was geen samenhang en nauwelijks sfeer. 

Deze documentaire laat zien hoe het zit. Net zuidelijk over de grens ligt Knokke, waar het op zijn Belgisch helemaal volgebouwd is met een wand van hoge appartementencomplexen aan zee. Daar zijn we toen ook geweest. 

Belgische projectontwikkelaars hebben sinds tien jaar hun oog laten vallen op Cadzand, met alle gevolgen van dien. Knetterdure appartementen. De huizen van de gewone mensen worden verkocht als tweede woning. De oorspronkelijke Cadzander kan geen woning meer betalen en trekt weg. Elk huis dat aan zo'n projectontwikkelaar wordt verkocht wordt afgebroken en er komt een appartementenvilla voor in de plaats.

Het roept dat bezoek in 2020 weer in herinnering. Ik weet het nog precies. We liepen er en vonden het niet mooi: dat enorme huisjespark, dat rommelige dorp vol bouwkranen. De camping was prettig,  het strand en de duinen waren mooi, alsook het natuurgebied Het Zwin, maar dat dorp! 

Deze documentaire filmt het dorp en volgt de (vrijwillige) brandweer, de makelaar en de gemeenteraadsvergaderingen. Heel schrijnend hoe de wereld van het grote geld zo'n tamelijk niksig dorp ophapt. 

https://www.npodoc.nl/artikelen/knokke-in-cadzand

Landgoed Amelisweerd

Wat een weertje meneertje. Met Ella spreek ik af in Amelisweerd, op het terras van de StayOkay. Zij zit daarvan al een tijdje. Haar huis wordt geschilderd, de schilders zijn er elke ochtend om 07 uur. 

Soms ga ik met de auto naar Amelisweerd, want fietsen - wandelen - fietsen is soms wat veel van het goede. Vandaag ga ik vanwege de zon toch op de fiets. Maar het is 11 km heen, en waar ik niet op gerekend had: een stevige oostenwind pal tegen. Dan 10 km lopen en dan weer 11 km fietsen terug. Echt pittig. Maar prachtig! 

De beroemde sneeuwklokjes in het park zijn bijna aan hun eindje, maar de narcissen schetteren er op los. De daslook is ook begonnen. 

Op een plekje in de Kromme Rijn bij het landgoed zwemmen mensen (mannen) in de rivier. Brr. Eerst de bewoner van het landgoed in zijn uppie, dan drie jongens met hun drieën. Ella en ik zitten op een bankje in de zon te genieten en kijken naar de bloteriken.

Im Garten

Het is verpletterend mooi weer en ik heb geen plan. Dus maar naar de tuin. Kijken of er wat te knippen valt. En dat is er. Bobby heeft vorige week de appelboom flink gesnoeid en de grote takken achtergelaten. Die liggen er nog. Zelf heb ik als beleid om zo veel te snoeien als ik af kan voeren en dat dan ook af te voeren, zodat het er elke keer weer wat netter en uitnodigender wordt. Dus de komende weken wordt het knippen en omspitten. Het is geweldig om hier weer te zijn en uren te existeren. 

Het oude koor

Ons oude koor treedt op in de optreedzaal van het Bartholomeus Gasthuis aan de Catharijnesingel. Met de Duitse vriendinnen, die ik immers van dat koor ken, gaan we luisteren. Er zijn nog veel meer oud-koorleden  in het publiek. Bijzonder. Het voelt heel vertrouwd. 

Ik zeg dat ik ze nog steeds mis en dat ik misschien wel weer terugkom. Ik ben van harte welkom. 'Je moet wel weer een stemtest doen', zegt de dirigente. Misschien wil ze me liever niet meer terug, omdat ik indertijd minder gelukkig was met haar werkwijze. Ik vond de muziek die zij uitkoos mooi, maar te hoog gegrepen voor deze groep, waardoor de uitvoering ietwat bleu klinkt. Niet uitbundig. Inmiddels heb ik geleerd dat ik meer en serieuzer had kunnen oefenen dan ik toen deed.

Natuurlijk geef ik iedereen complimenten. Het was een mooi concert. 'Ich hab' noch nie so viel gelogen', bekent de Bayerische Freundin na afloop.