zondag 8 maart 2026
Potterie
Lucht
Zondag leesdag. Gelezen: Lucht door de Ierse schrijver John Boyne. Het lag op de stapel nieuwe boeken in de wijkbibliotheek. Het gaat over een vader Aaron (kinderpsycholoog) die met zijn onwillige veertienjarige puberzoon Emmett van Sydney via Dubai naar Ierland vliegt om iemand te bezoeken die hen niet verwacht. Het gaat om de moeder van Emmett, de ex dus van Aaron, maar daar kom je pas later achter. Ik heb het boek in een ruk uitgelezen, ik ken de schrijver eerlijk gezegd niet, maar hij schijnt erg beroemd te zijn. Ditvboek is het vierde / het slot van een reeks.
John Boyne (1971) schrijft over grote heftige thema's en problematieken. Seksueel misbruik is daar een van. Hij schrijft zowel voor jongeren als voor volwassenen. Zowel historische als hedendaagse romans. Een van zijn vroege boeken heette De jongen in de gestreepte pyjama, het was een kinderboek, het is ook verfilmd, over een jongetje dat naast Auschwitz woonde en bevriend raakte met een jongetje in het kamp.
Hij is homo maar/en in LHBTI-kringen controversieel omdat hij zich (net als schrijfster JK Rowling) kritisch uitlaat over sommige rechten van transvrouwen. In die zin dat er aparte plekken zijn voor vrouwen, waar volgens hen transvrouwen niet per definitie gebruik van zouden moeten kunnen maken. Geloof ik.
Oranje
Ditmaal is het voetbal in Utrecht in de Galgenwaard. Het is een kwalificatiewedstrijd voor het WK in 2027. Van de week speelden ze tegen Polen, nu tegen Ierland.
Vooraf eten de voetbalvriendin en ik bij Indonesisch restaurant InaCorner vlak bij het Diak. Vandaar kunnen we lopend naar het stadion. Iedereen is wat gereserveerd over 'onze' kansen, want van de week speelden ze teleurstellend gelijk tegen de Polen, maar elke wedstrijd is een nieuwe kans. Nu dus tegen de Iersen. Ik vertel aan wie het maar horen wil hoe leuk de wedstrijden van de Oranje-Leeuwinnen zijn qua publiek en sfeer, zoveel meisjes en kinderen, dochters met hun moeder of hun vader, vriendinnen, clubjes collega's, maar hier is het toch anders. Relatief veel oudere mannen. Ik denk FC Utrecht-fans. Tenslotte zijn we in hún stadion. Nee, dan Almelo. Dat was nog eens feest met blije kinderen.
De voetbalvriendin heeft twee heel jonge voetbalsters mee. Een setje. De ene is keepster bij FC Aalsmeer. Ze kent ze omdat ze vorig jaar haar kaarten voor het EK in Zwitserland hadden overgenomen. Ik wilde niet naar Zwitserland. Ze zijn heel jong. Wij voelen ons behoorlijk oud.
Het leuke van live bij de wedstrijden zijn is de feestvreugde, de sfeer, het zingen, klappen, juichen. Maar je ziet niet zo goed wat er allemaal gebeurt op het veld laat staan bij de doelen. Dus als er een doelpunt is of wat er precies gebeurde wat tot een penalty leidde. Lineth Beerensteyn is de held. Zij scoort twee keer.
zaterdag 7 maart 2026
Bij Abbing
Ochtendje ZenZienTekenen in Tuincentrum Abbing in Driebergen/Zeist. Heel blij dat het maandelijkse clubje weer bijeen is. Het idee is meditatief tekenen, maar de dames worden bij de thee vooraf en na afloop steeds mededeelzamer over van alles en nog wat. Aan de ene kant is dat heel leuk, maar aan de andere kant vind ik het samen stil zijn zo mooi. Vandaag kan ik maar anderhalf uur, want ik heb vanavond ok nog voetbal (de OranjeLeeuwinnen spelen in Utrecht Galgenwaard), dus ik vraag ze met klem of we de gezelligheid kunnen stoppen, want ik wil ZenZienTekenen.
Het wonder is dat je opeens wat ziet. En wat je ziet. E hoe dat dan op papier komt.
Palak Paneer
Woensdagavond ging het koor niet door omdat de dirigente ziek was geworden en toen gingen we even wat kletsen en drinken bij de Bayerische Freundin. Het rook heel lekker in haar huis, ik dacht naar Basmatirijst, maar zij zei dat het 'palak paneer' was. Wat zeg je? Een Indiase curry met spinazie (palak) en Indiase kaas (paneer). De kaas vind ik bij de Turkse supermarkt. Eenvoudig en snel klaar.
De spinazie is op zijn Indiaas heel smakelijk met ui, knoflook. gember, koriander en garam massala, en de kaas bak je apart in olie, zodat-ie een knapperig korstje krijgt. Ik verwachtte dat die paneer zoiets als halloumi zou zijn, die (Cypriotische) kaas is lekker zout. De paneer valt een beetje tegen. Ik had hem moeten kruiden of marineren. Nu smaakt een beetje als saaie tofu en daar vind ik ook niets aan. Dit recept is lekker, maar de volgende keer neem ik denk ik halloumi in plaats van paneer.
Er zijn verschillende benaderingen, zie ik nu. De een gooit de kaasblokjes door de spinazie, en de ander bakt ze knapperig in de olie.
vrijdag 6 maart 2026
Naar Harmelen
Het is natuurlijk veel te vroeg, het is nog maar begin maart, maar toch heb ik al zin om groenteplantjes te halen. Zus4 waarschuwt voor nachtvorst, maar ik wil nu al. Bij kwekerij Jongerius in Harmelen zijn al allemaal groenteplantjes: sla, kool, spinazie, andijvie, bieten... 'Wat zijn "kroten"?' vraag ik aan de kweker. Hij weet het ook niet, maar hij googelt het. Het zijn bietjes. Het is een woord uit West-Nederland, denkt Bobby. Vroeger bij hen thuis in Maassluis heetten bietjes krootjes.
Ik zet de kleine plantjes weer in mijn kleine potjes waar ze hun worteltjes een beetje in kunnen laten uitgroeien. En dan na een week ofzo zet ik ze in de volle grond.
Ja, als de zon zo schijnt heb ik er echt weer zin in.
Knokke in Cadzand
Gezien: de documentaire 'Knokke in Cadzand'. Een paar jaar geleden was ik daar, want de man van de Bayerische Freundin heeft daar al decennia lang een stacaravan op een boerderijcamping. Het was een heel leuk bezoek, maar een vervreemdende omgeving. Naast de camping lag een heel groot soort van chique Roompot huisjespark. Daar moest je helemaal omheen lopen als je naar het dorp wilde. Het dorp was een mengelmoes van eenvoudige dorpshuizen en appartementencomplexen voor toeristen. Er was geen samenhang en nauwelijks sfeer.
Deze documentaire laat zien hoe het zit. Net zuidelijk over de grens ligt Knokke, waar het op zijn Belgisch helemaal volgebouwd is met een wand van hoge appartementencomplexen aan zee. Daar zijn we toen ook geweest.
Belgische projectontwikkelaars hebben sinds tien jaar hun oog laten vallen op Cadzand, met alle gevolgen van dien. Knetterdure appartementen. De huizen van de gewone mensen worden verkocht als tweede woning. De oorspronkelijke Cadzander kan geen woning meer betalen en trekt weg. Elk huis dat aan zo'n projectontwikkelaar wordt verkocht wordt afgebroken en er komt een appartementenvilla voor in de plaats.
Het roept dat bezoek in 2020 weer in herinnering. Ik weet het nog precies. We liepen er en vonden het niet mooi: dat enorme huisjespark, dat rommelige dorp vol bouwkranen. De camping was prettig, het strand en de duinen waren mooi, alsook het natuurgebied Het Zwin, maar dat dorp!
Deze documentaire filmt het dorp en volgt de (vrijwillige) brandweer, de makelaar en de gemeenteraadsvergaderingen. Heel schrijnend hoe de wereld van het grote geld zo'n tamelijk niksig dorp ophapt.
Abonneren op:
Reacties (Atom)