Dordt

Wat hebben wij een geweldige kluit Neven- en Nichten. We komen bijeen te Dordt bij Nicht Nellie, die samen met haar twee zussen en broer de dag hebben georganiseerd. Het voelt alweer een stuk vertrouwder dan de eerste keer, drie jaar geleden. Toen waren we te Gouda. Toen had 'onze' Zus1 het georganiseerd. Met genealogisch programma. Vooral onze sikkeneurige Goudse betovergrootmoeder Geertje  Sloof had diepe indruk gemaakt.

Zus1 had de vorige keer de familiegeschiedenis teruggetraceerd tot Nieuwerkerk aan den IJssel. Nu was ze weer 5 generaties naar voren geschoven en had ze voorvaderen gevonden in ik meen de 15e eeuw in Leiderdorp. Bij het Leidens Ontzet was alles rond Leiden onder water gezet en was onze voorvader alles kwijtgeraakt. Zijn nageslacht vertrok naar Zevenhuizen. 

Niemand wil vooralsnog een familiedagje Leiderdorp. 

We doen een quiz met de ingestuurde baby-en puberfoto's, die veel hilariteit oplevert. 'Is die baby van jullie?' 'Nee niet van ons'. 'Ook niet van ons. Dan moet-ie uit Coevorden komen.' De plaatsnamen onzer jeugd waren Dordrecht, Emmen, Coevorden en Kampen, en oma te Leeuwarden, later Assen.

We krijgen een stadswandeling door Dordrecht met een geweldige goed vertellende pensionado. En natuurlijk de groepsfoto. En dan diner. En het blijft maar geanimeerd. Sommigen willen alweer volgend jaar.

Voor wie meer wil weten over Leiderdorp. Het heeft ook een museum.

https://geschiedenisvanzuidholland.nl/locatie/geschiedenis-van-leiderdorp

Neven-en-Nichten

Vandaag doen we weer Neven-en-Nichtendag. Voor de voorpret zoek ik alvast een foto. Bobby vraagt: Wie is dat in het midden? Dat is óma natuurlijk. Onze oma. De moeder van Vati. Dat je dat niet ziet!

We waren haast nooit bij elkaar. Wat de gelegenheid was dat wij hier wel tezamen waren? Oma's 65e verjaardag? En dan gezellig samen neer de fotograaf? Alleen Neef Johan, het nakomertje, was er nog niet.

De eerste Neven&Nichtendag was in 2014.

Negentig

Tante Miep is 90 geworden en dat vieren we aan zee. Samen  met Tante Gré, Tante Cor en Schoonmama. Allemaal zijn ze uit hun huizen (te Den Haag-Zuid, Zwolle, Amersfoort en Maassluis) getrokken om er in Kijkduin bij te zijn. Het is schitterend weer. Ze stralen allemaal dat zij en wij er allemaal zijn. Ik wilde eerst niet mee, met die gipsarm, maar ik heb mij vermand. Een gebroken pols is een onderwerp dat het in familiale kring erg goed doet. Iedereen heeft wel eens een pols gebroken. 

Tante Cor weet het allemaal niet meer zo goed. Elke keer als ze mij ziet zegt ze: 'Wie is dat?' Dan antwoorden haar zonen: 'Dat is Lúcie Theodora, moe! Van Bobby!' Maar dat helpt niet. 'Wie is dat?' 

Tante Miep krijgt een groen-roze taart en een luid Tadada LangZalZeLevenInDeGloria-muziek. Zoals dat gaat in etablissementen aan het strand. Het is best leuk. Zij zegt: 'Dank jullie wel. Maar voor mij hoeft het niet meer heel lang te duren.' En verder heeft zij / hebben wij een hartstikke leuke dag.

Solex

De oproep van onze Dordtse nicht levert een stroom aan leuke foto's op in de Familie-app. Om 23 uur beginnen we wild te appen, terwijl we toch nodig naar bed moeten. Deze vind ik wel de leukste. Begin jaren zeventig? Op het grasveld achter ons huis in de nieuwbouwwijk Angelslo. Op de achtergrond de Anne de Vriesschool. Ik weet alles nog van dat grasveld. Das grasveld was de wereld. 

Onze vader had een Solex. Heb ik het wel eens over zijn Solex gehad. Hij had ook een solide Gazelle fiets, maar hij ging altijd op de Solex. Daar schaamde je dan voor, je vader op een Sole, zo níet-hip. Maar zelf wilde je er toch wel graag op. Mijn buurmeisje slash vriendin Annet had een rode Puch. Veel mooier. En nieuw. Als zij en ik uit brommen gingen voelde het toch wat lullig: ik op de Solex. 

Er is helaas geen foto van mij op de Solex. Maar de vreugde van Zus3 op de Solex is onmiskenbaar. Dit wordt háár tienerfoto! En dat strale dan ook maar een beetje op mij af. Laatst dacht ik nog: zal ik een Solex voor mijn Zuilense-Utrechtse-Bunnikse fietsverkeer? Veel leuker dan een e-bike.

Neven- en Nichten

Lucie Theodora,  Moederdag 1957

We hebben binnenkort weer Neven- en Nichtendag. Sterker nog, ik heb de komende twee weken twéé neven- en nichtenddagen. Eerst hebben we komende zaterdag Bobby's Neven-en-Nichten van zijn vaderskant, bijeen bij Tante Miep in Kijkduin die negentig wordt. En dan Tweede Paasdag 'onze' Neven-en-Nichten-dag in Dordrecht waar de vier kinderen van Vati's  oudste broer zijn geboren, getogen en gebleven.

Mijn Oudste Nicht uit Dordrecht vraagt nu om twee foto's: een babyfoto en een tienerfoto. Ik denk dat ze een diashow gaan maken en dat we dan gaan raden. Want we lijken met die Vermijenhoofden natuurlijk allemaal op elkaar. Ik heb geen babyfoto dan deze. Ik kwam ter wereld in het Diaconessenziekenhuis te Emmen, ik was te vroeg geboren en te klein, maar ik dronk zo gulzig dat Mutti en ik al snel naar huis mochten. Ik was het enige meisje op de zaal. Deze foto stond in de krant. Moederdag 1957.

Lucie Theodora, 1958

Er is nog een foto van een dikke blonde baby, met krullen, die ik zou kunnen en moeten zijn, maar ik weet het niet en ik herken haar/mij niet. Maar Bobby ziet het wel. Ja dat ben jij. Onmiskenbaar. Zoals je zit. Zo energiek. Als baby al.

Lucie Theodora, 1970 

De tienerfoto weet en ken ik wel, die vind ik heel lief. Er was blijkbaar een korte tijd dat ik mijn haar liet groeien. Los haar mocht niet, dus ging het in staarten. Dat vond ik stom en toen heb ik het weer afgeknipt. Op deze foto ben ik denk ik ca 13 jaar. Het was een donkerblauwe jurk met een lichtgele kraag. Uit de Knip of de Burda.