Weer

Door het bereweer buiten en het eindeloos hoesten binnen maken we in het geheel geen wandelingen, wat toch het idee was, en daardoor komt er ook geen inspiratie tot een tekening van de omgeving. Gelukkig heb ik het kolam-tekenboek bij me, dat ik in oktober in Hasselt kocht.

Als ik kijk naar wat de Tamil-vrouwen in Zuid-India aan kolams maken (Mirjam te Zuid India stuurt me er uit Zuid India wat foto’s van, en er zijn YouTube filmpjes over) is dat heel andere koek, zij doen het op de grond met rijstmeel. Heel zwierig en sierlijk. 

De kolam-patronen zijn een eerbetoon aan de vele hindoegoden. Er zijn heel veel uiteenlopende wijzen om kolams te maken, ik neem aan dat oefening kunst baart. Je maakt de kolams op grond van een puntjesraster. Het is lekker en meditatief om te doen. Deze kolam van mij is niet zo zwierig en lijkt net een jaren-zeventig-behangetje.

Bobby had twee weken geleden nog voorgesteld om deze week naar een klóóster te gaan, maar ik wilde iets gezelligs. Uiteindelijk wordt het weekje toch wel zoiets als een kloosterweekje. Op de plaats rust.

Kolam

Ik wil wel tekenen, maar ik heb geen idee wat. In dat geval doet de oefening in kolams, een Indiase mandala goede dienst. Dit lijkt trouwens helemaal niet op wat die Indiase vrouwen doen, als ze op hun stoepje een kolam maken. De les die ik kreeg in kolams ooit zelf was al een vrije improvisatie, en ik probeer het nu nog wat wilder, minder schools.

Huiselijk geluk

Ik probeer een nieuwe kolam. Die stijl was me in de vakantie goed bevallen. Het is elke keer een grote verrassing wat er uit komt. Dit lijkt wel de verbeelding van een partijtje huiselijk geluk.

Als je het woord kolam googelt dan is mijn interpretatie van deze tekenstijl wel anders dan in Nepal en India gebruikelijk, maar wel geestig, al zeg ik het zelf.

Een filmpje:

Scheepje onder Jezus' hoede

Het beekje waaraan we wonen is zo mooi, maar tekenen kan ik het niet. Het is te complex met al die glinsterende stenen, golfjes, blaadjes, al die tinten groen, grijs, beige, wit... Gefrustreerd gooi ik het resultaat weg. Bobby vindt dat ik te sterke oordelen heb over wat ik maak. Hoezo oordelen, zeg ik, het is gewoon mislukt! 

Om het de mislukking weer een beetje goed te maken ga ik weer een 'kolam' maken, nu vanuit 7x7=49 stippen. Mogelijke titel: 'Een klomp met een zeiltje' of 'De scheepjes op het droge'. Het maken vxan dit soort diagrammen is bevredigender dan ik dacht, véél en veel leuker dan mandala's kleuren.

Kolam-tekenen

Van de bibliotheek heb ik een boek mee: Werkboek mandalatekenen - intuïtief schilderen. Zo op een lege dag wil ik me daar voor open durven stellen. Ik vind het namelijk vaak maar wat vaag geklieder, nat op nat, ecoline blazen... Maar er staan veel verschillende technieken in dit boek, ook andere dan nat-op-nat. Ik begin maar eens met kolam-tekenen, rituele diagrammen, een Zuid-Indiase werkwijze, die een beetje aan Esscher doet denken. Die zou het hogere en het lagere in de tekenaar verbinden. 

Het is een kwestie van niet in de war raken en volhouden. Je zet 5x5=25 stippen op het papier en die ga je - werkend vanuit de middelste stip - zwierig aan elkaar verbinden. En als het klaar is ga je ze kijken of sommige vormen je doen denken aan iets in de werkelijkheid en dat voeg je er iets aan toe. En dan inkleuren. 

Ik maak er drie en vind het eigenlijk hartstikke leuk. Of in mij nu het hogere met het lagere verbonden is, geen idee, maar het is verrassend. En ik voel mij best een beetje verlicht.