De iPod

Jaren geleden (hoeveel?) kwam er de iPod. Het was het hipste van het hipste en ik wilde het óók. Hoeveel avonden/weekenden ik wel niet besteed heb aan de iPod: al mijn cd's importeren, via LimeWire gratis nummers importeren, en dan al die nummers in je iTunes-bibliotheek organiseren. Echt  veel werk. En het werden steeds meer nummers, ik heb er wel 5400! Of mijn Dell daarop vastgelopen is, ik zal het nooit weten.

Voor in mijn kapelletje kocht ik een leuk audiosetje voor de iPod, dus ik genoot enorm. Nooit meer tussen de cd's hoeven zoeken, alles in dat kleine apparaat. Ook op vakantie: altijd overal ál mijn lievelingsmuziek bij de hand. Wauw!

Máár: de Dell kreeg het zwaar, ik zette voor de zekerheid al die 5400 nummers op een externe schijf en de Dell herkende die niet meer. Dus ik kon niets meer veranderen/toevoegen/verwijderen aan de iPod. En de Dell begaf het helemaal, er kwam dat Netbookje. Dat leek me niet geschikt om al die 5400 nummers op te zetten. En er kwam Spotify. Ik ben gék op Spotify, maar je hebt er wel Wifi voor nodig. Exit iPod, leek het.

Vandaag genieten we in het kapelletje echter enorm van alle beschikbare muziek op de iPod, zoveel moois, zoveel keuze, en allemaal 1,2,3 beschikbaar, dat ik besluit alle muziek van de externe harde schijf weer op de nieuwe Asus te kopiëren en de bibliotheek weer te gaan beheren. Zo blijven we bezig. Ben ik de enige gek die nog iets met zijn/haar iPod doet?

Luisterlezen

'k Heb zo mijn vrienden in de wereld van het luisterboek, maar het voelt altijd een beetje vreemd om vrienden met ze te zijn, daar ik nauwelijks luisterboeken luister. En luisterboeken zijn niet zomaar iets, die zijn een passie. Niet dat ik er ook maar iets op tegen heb, ik denk dat luisterlezen een geweldige ervaring kan zijn, maar in mijn bestaan past het op de een of andere manier niet. Ooit begon ik met Maarten 't Hart, Psalmenoproer, maar die stem hield ik niet langer dan een kwartier vol. Wat ik ook probeer, steeds haak ik na een tijdje af.

Wat ik ook lastig vind is het fenomeen cd's. Een beetje een luisterboek telt al gauw zo'n acht cd's. Die wil ik dan natuurlijk in mijn iTunes, want dan kun je op de iPod of iPhone luisteren. Dat zou ervoor pleiten om geen cd's te kopen maar mp3's (bij mijn vriend van www.luisterrijk.nl.) Maar dat is ook gedoe en die vind ik dan weer te duur. Ik vind 5 euro wel genoeg en zeker nu ik aan de 0,79 van de apps gewend raakt...

Maar in de auto moet ik nog cd's. Een autoradio waar je je iPod kunt inpluggen kost al gauw 300 euro. Dat is dan ook weer overdreven. Ik hoorde dat er nu ook een zendertje is dat op je iPod past en waarmee je in de auto direct naar je radio zendt. Maar dat is dan weer alleen maar in de USA te koop, niet in Europa.

Voor de forens die ik ben zou het ideaal zijn, zeggen ze, en ik kan daar in komen, zeker omdat het meeste nieuws op Radio 1 al binnen het uur gerecycled wordt. Korte verhalen laatst geprobeerd, maar als er een verhaal uit is wil ik niet onmiddellijk een tweede. Luisterlezen kost meer concentratie dan naar de radio luisteren. Als je even niet oplet ben je het spoor bijster. En makkelijk even heen- of terugbladeren zit er niet in.

Maar op het feestje van mijn luisterboekenvrienden afgelopen dinsdag krijg ik het cadeau cadeau. Het heet Groeten uit Column en bevat columns over het thema vakantie van Herman Koch, Aaf Brandt Corstius, Henk Hofland, Youp van ‘t Hek, Herman Pleij, Machteld Gelder, Paulien Cornelisse, Kees van Kooten en Frits Abrams. Het is onderhoudend en duurt precies de rit naar Capelle. Maar ook hier geldt weer: ik léés liever columns dan dat ik ze luister. Vaak maken columnisten gebruik van bijzonder taalgebruik. Op papier werkt dat wat mij betreft goed, maar als je tien columnisten achter elkaar hoort, allemaal even spits en geestig en bijzonder in hun taalgebruik, dan denk je op een gegeven moment lichtelijk overvoerd: Doe maar gewóón. Hoe welwillend ook, een adept word ik vrees ik nooit.

A human condition

Nog een muziekje. Muziek is het enige wat er echt toe doet, zegt ook mijn nieuwe jazzvriend. En dan niet ingeblikte muziek, zegt hij, maar muziek met een ziel.

Ik ben bijna op weg naar het verre oosten. Hoogste tijd om nog even de iPod bij te laden, op naar de 3000 nummers. Lucinda Williams ('Essence') komt er op, Anne Sofie von Otter ('I let the music speak'). Een tuiltje wereldmuziek. Een van de artiesten die nu ook integraal in de collectie mag is k.d. lang. O! Zes cd's heb ik. Het oudere werk. Voor wie ook van haar houdt: er staan mooie nummers op YouTube. 'Feeling unfullfilled is a human condition', zegt ze, schalks lachend. Of zegt ze: 'The human condition'?

Luisterboek downloaden

Sinds ik trotse bezitter ben van een iPod en ontdekte dat ik op een strandbed misschien wel liever wil liggen luisteren dan liggen lezen, heb ik geprobeerd enige luisterboeken die ik een tijd geleden cadeau kreeg op mijn computer te kopieren. Maar wat een gedoe is dat! Neem De Psalmenoproer van Maarten 't Hart, niet gelezen door Maarten 't Hart, die zat bij de cadeau's. Dat luisterboek telt maar liefst 8 cd's. Alleen al het binnenhalen van die cd's kost uren de tijd. En wat heb je dan? Een allegaartje aan mp3-bestanden die niet op volgorde staan. Na 2 van de 8 cd's ingeladen te hebben zag ik er wijselijk van af.

Een kenner raadde mij voor luisterboeken-voor-op-de-iPod de internetwinkel Luisterrijk aan. Dus ik afgelopen maandag naar Luisterrijk. Voor wie met iDeal kan betalen is dat kopen zo gepiept. Ik kocht een lekker non-fictieboek, voor op de fiets naar het werk.

Inmiddels ben ik er nu alweer dagen mee bezig. Zodra je betaald hebt kun je downloaden. Eitje, denk je. Dit boek bestaat uit 20 hoofdstukken en een aantal oefeningen. Die hoofdstukken en oefeningen staan met zijn allen in drie zip-bestanden. Het downloaden van elk zip-bestand duurt 10 minuten. Vervolgens moet je de bestanden vinden en unzippen. Weer half een uur verder en alle bestanden (let wel: àlle) waren af te luisteren in iTunes op mijn computer. Ik trots - ben toch voor geen kleintje vervaard!

Maar dan! Sinds ik probeer ze in te laden in mijn iPod (synchroniseren, voor de kenner) herkent mijn iPod slechts de helft van de bestanden. Welke hij wel en niet herkent is volkomen willekeurig. Na weer een uur kloten stuur je een mailtje naar de helpdesk van Luisterrijk, dat de handleiding niet te zien is op hun website. Krijg je een dag later een pdf toegemaild hoe te unzippen bij standaard Windows XP-software. Blijkbaar heb ik dat niet, want bij mij werkt het niet zo. Nu heb ik alle bestanden maar van de computer afgegooid en ben ik opnieuw begonnen. Is dit een verrijking van mijn leven?

Binnenkort begint de derde Week van het Luisterboek. Een van mijn vrienden (zie foto) is van het Luisterboek, helemaal, totaal, van haar kreeg ik mijn luisterboeken cadeau, en ik wil echt wel vóór het Luisterboek zijn. Maar het zit werkelijk niet mede! Geloof dat ik maar even Duitsland-Portugal ga kijken.