Gelezen: 'Ze vliegen nog altijd over de Schie' van de Iraans-Nederlandse schrijver Kader Abdolah (1954), sinds 1988 in Nederland. Ik vond het boek in onze buurtbibliotheek. Heel bijzonder, verrassend, meeslepend.
Het speelt in een appartementencomplex in Delft, een oud gebouw van de TU. Abdolah woont in Delft. Ik dacht dat hij in Zwolle woonde, maar dat was alleen zijn eerste jaren in Nederland.
De roman vertelt over een aantal bewoners van dat appartementencomplex. Ernesto, de man die niet weet waar hij vandaan komt, goudsmit. Een vrouw Alejandra uit Guatemala met haar vierjarige dochtertje Amalia. Zij heeft een paar jaar geleden met een Nederlander heeft geslapen, zegt ze, en die is volgens haar daar de vader van Amalua en hij woont volgens haar in dat complex. Hij ontkent alles.
Er wonen ook diverse oudere vrouwen, vaak weduwen, die veel tijd met elkaar doorbrengen en alles met elkaar bespreken en voor elkaar zorgen. Een van hen is Henny, de vrouw die alles weet. Een man Peter ziet eruit als een Japanse sumo worstelaar maar is een Duitser. Met zijn allen proberen ze het mysterie op te lossen, door Alejandra te helpen een DNA-test te doen. Ondertussen logeren Alejandra en Amelia bij Ernesto. Amelia heeft een speciale band met katten en wandelt met alle katten uit het complex. Ernesto heeft er een werkplaats, waar hij in de krochten een hele inboedel van een Joodse familie uit de oorlog vindt.
Het is verrassend en grappig en wijs. Het verhaal hangt van de toevalligheden en vraagstukken aan elkaar. Veel is onduidelijk over ieders gesvhiedenis, maar het gaat om het heden en daarin vormen deze mensen een mooie gemeenschap met elkaar. En ook dat is tijdelijk want de mensen gaan dood en dan komen er weer nieuwe mensen wonen. In zo'n stad als Delft.
Aanleiding om me een beetje in de Schie te verdiepen, een waterweg tussen Delft en wat tegenwoordig de Nieuwe Maas heet maar ooit de Merwede. Vlak vóór de Merwede splitste deze Schie in meerdere kanalen: naar Rotterdam, naar Delfshaven, en naar Schiedam en naar
De waterwegen waren voor de spoorlijnen de belangrijkste reisroutes en aanvoerroutes voor goederen. Ze waren in het begin bezit van de steden, die uitmaakten wie erover varen mochten. Het voert allemaal veel te ver, maar er is een Atlas van de Schie.
