Handgewapper

De tekendocente van Bobby doet ook aan houtbewerking en heeft een uitnodiging gestuurd voor een Spiritual High Tea in de Angelshop aan de Oudegracht. Of ik meega. Alleen al het idee dat ik dat een jaar of wat niet eens gedúrfd had doet me instemmen. Geen idee wat een Spiritual High Tea zou kunnen inhouden.

Het is helemaal niet eng. Spiritual High Tea klinkt heel wat hoogdravender dan het in werkelijkheid is. Er is een tafeltje met lekkere etenswaren en daar mag je zelf wat van nemen, maar er is geen plek om te zitten genieten. Zitten kun je aan de tafeltjes van de mensen die wat aanbieden. Het is een beetje onduidelijk wie wat doet/aanbiedt, maar we gaan eerst maar eens bij Karin praten over bomen en takken.

Bobby biedt me een houtplakje aan. Eigenlijk vind ik het een beetje geitenwollensokken, maar het is ook mooi en lief. Ik ga alle uitgestalde plakjes hout aandachtig bestuderen en kies er dan een uit met een oranje hart. Hij blijkt van een takje van de 'Christusdoorn' te zijn. Het doet me denken aan een exuberante zilver met barnsteen armband die ik ooit in Ierland kocht, prachtig dooraderde steen. Volgens Karin was dit takje gewond en komt dat vlammende oranje in het houtplakje daardoor. Zij snijdt dus plakjes hout en schuurt die tot ze super glad en en zacht zijn. Dan gaan ze in de lijnolie.

Nadat we een half uur over bomen geconverseerd hebben (ik breng ook nog de Ginkgo Biloba in, die vindt ze heel mooi, die is volgens haar knalgeel van binnen) wil ik ineens het Amsterdamse Bomenboek hebben. Het plakje staat me trouwens mooi en niet echt geitenwollensokken achtig. Bobby koopt ook een  houtplakje voor zichzelf en daar heb ik dan ineens meer moeite mee. Dan lijk je zo'n spiri-man. Hij doet 'm maar weer af.

We hebben nog een kwartiertje stuk te slaan. Ik hoop dat er ook een aura-lezeres is, nu ik hier toch ben. Maar ze hebben allemaal geen bordjes die expliciteren wat ze doen. Dus we komen bij een mevrouw uit die Prana Healing blijkt te doen. Ook goed. Ze legt ons van alles uit, maar wij willen alleen maar allebei een healing ondergaan, ook al duurt-ie maar drie minuten. We mogen om de beurt op haar keukenstoel plaatnemen, waarna ze om ons heen gaat lopen wapperen, het aura te reinigen. Behalve diepe ontspanning (maar dat is niet zo raar als je gaat zitten na een hectische dag en iemand loopt een beetje om je heen te wapperen) voelen we allebei weinig.  Maar het is een aardige vrouw en ze heeft goede ntenties. Ik wil wel eens een hele dág meer van zulke ongein ondergaan.

Filmpje op CBS over Pranic Healing: 'Getting Well with the Wave of a Hand'.

Opheffen van het Ego

In het programma 'De Klassieken' op Radio 4 (presentatie Maartje van Weegen) vult deze week Spinvis de rubriek 'Het Klassieke Hart'. Hij heeft vandaag de Mass for double Choir, Messa di Requiem, part 5, van Frank Martin, gekozen.

'Vraag me niet waarom ik steeds op religieuze muziek uitkom', zegt hij ter verklaring van zijn keuze, 'ik ben helemaal niet religieus, maar ik denk dat het antwoord ligt in het feit dat in deze muziek het ego is opgeheven. Het gaat er bij deze muziek niet om om een individuele prestatie te leveren, het gaat erom op te gaan in een gezamelijkheid.' Uit het hoofd geciteerd.

Spinvis heet eigenlijk Eric de Jong en komt uit Nieuwegein waar hij  zijn eigen studio heeft. Hij is bekend door zijn zelf gecomponeerde en gearrangeerde popliedjes die zeer zorgvuldig in elkaar zitten. Het bracht hem onder andere de zilveren harp en de Annie MG Schmidtprijs voor beste theaterlied. Hoewel Spinvis vooral bekend is van zijn moderne popsongs heeft hij op zijn site (spinvis.nl) veel aandacht voor klassieke muziek.

Zorgverlof?

Het is een soort Siberische tocht naar het noorden. Wel mooi. Niet echt ontspannend. Je denkt dat zout zijn werk doet op de weg, maar dat duurt wel lang. Vanmorgen op de heenweg niet. Vanavond op de terugweg wel. Ik hoor op de radio dat er 600 auto's op de wegenwacht staan te wachten en indachtig mijn eigen stukkende dynamo enige weken geleden midden op de Veluwe realiseer ik me dat ik geen dekentje mee heb.  

Ik heb de afdeling HRM gevraagd of ik misschien ook recht heb op iets als zorgverlof, al is het maar acht dagen per jaar. Is er niet zo'n wet? Maar die blijkt alleen voor bij jou thuiswonende familieleden (of het nu kinderen zijn of ouders) te gelden. Dan moet ik maar wat meer gaan werken, antwoorden ze. En aldus uren sparen voor tweewekelijkse daagjes Emmen.

De wandeling van Mutti's flat naar de Jumbo is slechts een paar honderd meter. Maar voor haar is het echt een ommelandse reis. We lopen op zijn allerlangzaamst, ze steunt op mijn arm, en ze zegt: Trek niet zo! Het gevaar zit 'm niet alleen bij de besneeuwde trottoirs, het zit er vooral bij dat ze nogal vaak niets meer weet.  Het wisselt per minuut. Het ene moment weet ze nog wel hoe een pinpas werkt, het volgende moment helemáál niet meer. Het ene moment weet ze wat we moeten kopen, het volgende moment helemaal niet. Ik snap wel dat ze niet meer naar de winkel durft. Ben ook bang dat op een dag onverlaten haar bestelen als ze bij een geldautomaat geld probeert op te nemen. 

Ik kook kapucijners met spekjes en piccalilly, en ze vindt het héérlijk.

'Dit is een blijvertje'

Bij de nazit van de Eerste Voorspeelavond van Jongste Nichtje is ook Nichtje met haar vriend Mulya. 'Dit is een blijvertje',  zegt ze. 'Hij kookt, hij wast af, hij zet koffie, wat wil je als meisje nog meer?' Aan de andere kant van de tafel vertelt iemand dat hij naar een comedy-voorstelling  getiteld 'Dan maar niet gelukkig' is geweest. 'Is dat je levensmotto?' vraag ik. Anders wil Nichtje het wel als levensmotto. 

We weten niet wat de beste titel is boven deze foto. 'Dit is een blijvertje', of: 'Dan maar niet gelukkig'. Het is helemaal niet leuk, maar we snikken van het lachen.

Jongste Nichtje heeft een hele leuke nieuwe vriendin mee, die ook op het Conservatorium zit en een Diabelli heeft gespeeld. Zij is kijkt met grote ogen naar die grappende familie. Tegen mij zegt ze aan het eind: 'U bent zeker de leukste thuis.' Au.

Voorspeelavond

Jongste Nichtje heeft haar eerste Voorspeelavond op het Amsterdams Conservatorium. Zij speelt 'Sonata La Caccia' van Scarlatti. Er spelen veertien jonge talenten. Van eerstejaars 'bijvakkers' tot vierdejaars 'hoofdvakkers'. Trotse Tante als ik ben maak ik - na afloop - Mijn Eerste Filmpje. Op filmen mag ik geloof ik nog wel even oefenen.

Terugverhuizen

Zo ziet het er dan uit als je aan het werk bent. Foto Hani501. Ze was er weer Bij. Wat een rotleven, kunnen we wel stellen. Hier doe mijn deeltaak 'netwerken'. Marktpenetratie, in vakjargon. Die deeltaak is door de verhuizing naar Capelle ernstig in het gedrang gekomen.

Dit is Feico, van het koor. Afgelopen donderdag. Ik beledigde hem wel, dat hij zo old school was/is, maar ik lachte er lief bij, zie ik nu. Je kruipt helemaal tegen hem áán! zegt Vinnie op hoge toon. Ontzet.

Helaas is het niet alle dagen bal, want vandaag hebben we weer een dag Capelle. Met einde middag weer een presentatie van de nieuwe bazen. Ze worden met de week meer casual en dragen inmiddels halfvale spijkerbroeken.

1 februari is nu de intentie dat we naar Amsterdam terugverhuizen. Nog twee maanden heen-en-weren.

Helpdesk-leed

Inmiddels moet ik dringend geld overmaken. Ik weet niet of het iemand interesseert, maar de trubbels door het nieuwe telefoonnummer zijn nog steeds niet helemaal over. Ik ben al weer weer compatible met internet door heel Nederland waar Vodafone te ontvangen is, maar betalen kan ik nog steeds niet.

Weer een telefoontje naar ING-Helpdesk. Het is inmiddels ruim een week later, zeg ik, maar ik heb nog steeds geen activeringscode mogen ontvangen. Die is de 22e verzonden, zeggen ze. Dat kan wel wezen, zeg ik, maar ik heb nog steeds niets ontvangen. Dat kan aan de TNT-staling van vorige week liggen. Ja, maar dat was donderdag en vrijdag, het is inmiddel woensdag! Wat nu? Ik kan een nieuwe activeringscode voor u maken, maar dan moet u zich realiseren dat het weer 3-5 dagen voor die bij u is. En als ondertussen die van de 22e bij u arriveert, dan geldt die niet meer.

Heb ik misschien iets fout gedaan, vraag ik. Móest ik het oude nummer blokkeren? Kon ik echt niet gewoon het telefoonnummer wijzigen? Nee dat kon niet. Dit is de procedure.

En als ik nu dan naar een ING-kantoor ga om daar een spoedbetaling te (laten) plegen?  Wat kost mij dat dan? Dat kost u dan 7,50 euro. Nou ja! ja, het is niet anders. Stuurt u mij dan nu maar een setje ouderwetse overschrijvingskaarten.