vrijdag 22 april 2011

Slow Cooking

Het is vrijdag, en ook nog eens Goede vrijdag, dus de hoogste tijd voor slow cooking. Op de Albert Cuyp blijkt nog een gewone 'fysieke' kookwinkel te bestaan die de Römertopf verkoopt: De Pittenkoning, Het blijkt de winkel te zijn waar ik ook ooit mijn Creuset grillpan kocht.

Na het werk dus op hakjes de Albert Cuyp op. Au au. Het is even doorzetten, maar dan heb je ook wat. Ze hebben diverse afmetingen en modellen, maar ik wil eerst maar eens een klassieke tweepersoons. Deze is geglazuurd van binnen en hoeft helemaal niet 24 uur in een teiltje. Ik kan meteen aan de slag!

Na een keer Römertopfen (kip in het pannetje)  ben ik al helemaal om. Het is bijzonder lekker en ontspannend. Ik ga iedereen de komende tijd een Römertopf op haar verjaardag geven!

donderdag 21 april 2011

Huwelijksgeluk


Tom en Ali trouwen. Ze hebben ons de datum al een half jaar geleden laten vastleggen in de agenda's. We zijn er dus ook allemaal. Behalve Mutti, maar die kan het allemaal volgen via Skype. Heel  heel heel aangrijpend om haar thuis naar het scherm te zien kijken.

Het is allemaal net een prinsessensprookje. Ali laat zich door haar vader weggeven aan haar Tom. Ze heeft conservatorium gedaan en kan prachtig zingen en pianospelen. Ze zingt Tom een schitterend zelfgemaakt liefdeslied toe. Het wordt hem af en toe allemaal helemaal te machtig.

Behalve de wederzijdse families en vrienden is ook hun spirituele familie in groten getale gekomen. De jongelui blijken deel uit te maken van de studentenvereniging Navigators. Dat zijn hele blije gelovigen die met opwekkingsliederen geheel uit hun dak gaan. 'Ik dacht dat dit alleen in Amerika bestond', fluistert zegt Zus4. Haar zonen (voor de vaste lezers bekend als Kwik, Kwek en Kwak) hebben nog nooit een huwelijk meegemaakt, vertelt ze. En voegt er een beetje ongerust aan toe: 'Straks denken ze dat dit gewoon is!'

Wij Geschwister - al ongeveer levenslang ex-vrijgemaakten - weten niet wat ons overkomt. Staan stijf van de weerstand tegen zoveel geloofsgeluk. Na afloop moet iedereen een biertje of drie. 'Het is interessánt,' zeggen we flink. 'Alleen al als fenomeen. Dat wij zo van slag zijn, zegt net zo veel over onszelf als over hen.'

Na de dienst die twee uur duurt doen familie en vrienden van het bruidspaar nog eindeloos stukjes. Dat maakt het geheel nog een beetje aards en menselijk. En vervolgens gaan de Navigator-jongens- en meisjes allemaal dansen en dat kunnen ze heel goed. Jongste Nichtje gaat alle andere jonge meisjes voor in prachtig groepsdansen. Ik ben heel trots op haar. Het zijn helemaal net gewone mensen!

Zus4 en haar zonen komen na afloop bij mij logeren. Toch wel een beetje uitslapen, vraag ik met klem. Want in hun gewone leven op het Oost-Duitse platteland staan ze om 06 uur op. Ze doen eens gek, ontbijten pas om 08.30 uur en rijden om 09 uur weer weg. Kan ik ook nog op tijd naar het werk.

Middagpauze

We moeten heel hard werken en buiten schijnt de zon. Er gaat ook nog eens van alles mis. Grrr. Net naast de grote lege parkeerplaats voor ons kantoor is een veldje en achter dat veldje liggen woonboten. Op het veldje staat 2 trampolines. RoRo7 en ik hebben een nieuwe pauze-bezigheid gevonden: trampolinespringen. Elk een eigen trampoline. De bewoners van de woonboten, van wie neem ik aan de trampolines zijn, lopen hier met hun teckels, en ze vinden het wel grappig. De collega's staan allemaal voor het raam te lachen. Zulke collega's als wij hebben ze geloof ik nog nooit gezien.

Mooiste dag

Vandaag viert een van de Neven de mooiste dag van zijn leven. Hoewel niemand daar in de buurt woont gaat feest gaat plaatsgrijpen in De Lichtfabriek in Haarlem. Hij en zijn Alie zijn nog geen negen maanden bij elkaar, maar wel dolgelukkig en verliefd.

En iedereen komt, van heinde en ver, voor een evangelische feestdient van anderhalf uur in een feestzaal op een bedrijventerrein, beginnende om 19 uur. Allemaal zijn we zenuwachtig over hoe we na ons werk om 19 uur in Haarlem zijn. Ik heb gisteravond om de stressfactor te verhogen alle Geschwister uitgenodigd voor een hapje vooraf in de Chocoase, de voormalige Drostefabriek. Deze en gene heeft vannacht teruggemaild: 'Leuk idee, maar dat háál ik niet!'

Ze vragen wel wat van je. We moeten ook nog een kaartje invullen met daarop de gouden tip voor een gouden huwelijk. Alsof ik daar iets vanaf weet!

dinsdag 19 april 2011

Gold - met wàs

Het liefst zou ik een eigen carport willen. Want al zou je het niet zeggen als je naar de bolide kijkt: autowassen is mijn lust en mijn leven. Maar in de grote stad doe je zoiets niet. Autowassen is iets voor in de provincie. Maar afgelopen weekend is mijn auto weer helemaal ondergescheten geworden geworden. Er is geen parkeerplaats vrij in de buurt van mijn huis, en om nou honderden meters op en neer te gaan lopen met een emmertje...

Om 21.30 uur besluit ik naar de autowasstraat te gaan. Van sommige autowasstraten houd ik heel veel, en van andere helemaal niet. Sommige zijn gebruikersvriendelijk, andere het tegenovergestelde. Groot voorstander ben ik van wasstraten waar je in de auto blijft zitten, waar een bediende vooraf de auto afspuit met een hogedrukspuit en desgewenst nog even naborstelt tot al het groffe vuil eraf is. Dan stop je hem een een tientje toe, hij drukt op een knop, en dan word je de straat doorgetrokken. Ik wil wasstraten die dag en nacht open zijn.

Mijn lievelingswasstraat was altijd die bij de molen aan de Haarlemmerstraat. Maar nu woon ik al een jaar in Oost. Ik ben al een jaar niet naar een autowasstraat geweest, want ik heb er hier nog steeds geeneen gevonden. De dichtstbijzijnde 'wasstraat' die ook 's avonds open is is het Shell-pompstation Kriterion op het Zeeburgereiland. Maar dat is zeen waar ik niet warm of koud van word. Daar moet je hem inrijden en een code intoetsen. En dan eruit. Van die wasstraten die het soms niet doen. En dan zegt zo'n kassamedewerkster: 'Dat kán niet. Hij móet het doen. Hij doet het áltijd. Dat gebeurt anders nóóit...'

Hier zitten studenten (v) achter de kassa. Je ziet het zo: die weten niet van autowassen. Die zeggen maar wat. Gaat vogelpoep er wel af in uw wasstraat vraag ik. Welk programma moet ik nemen? Ze zeggen: Het programma Gold. Waarom het programma Gold, vraag ik. 9,50 euro. Die heeft wàs, zeggen ze. Alsof dat helpt tegen vogelpoep, zeg ik. Dan komt de vogelpoep ook nog eens onder een laagje was! Ze kijken me met lege ogen aan.

Nou ja. Dan maar. Ik rijd de bolide er in. Toets de code in. Hij werkt. Sta gespannen toe te kijken. Ben ik te achterdochtig. Of heb ik gewoon weer eens gelijk. Ik heb gewoon weer eens gelijk. Ik rijd een extra rondje om de benzinepomp met wasstraat en besluit geen tweede confrontatie met de studentes aan te gaan. 

Dan thuis in de straat maar met een emmertje en een zachter borstel, eindje lopen, wat geeft het, net zo lang tot de bolide schoon is.

zondag 17 april 2011

Poème

Het wordt uiteindelijk een lange slenterwandeling over de Singels van Utrecht, vol verrukking over de bloesems, die uitmondt bij een uitvoering van het symfonieorkest De Philharmonie, die 'Blumine' en 'Symfonie nr 1 in D' van Mahler speelt, alsook 'Poème voor cello en orkest' van  Henriette Bosmans. Ik herinner me nog goed in de jaren tachtig dat deze componiste door de feminstes van weleer aan de vergetelheid ontrukt werd. Nu wordt ze gewoon gespeeld. Dat is mooi.

Gisteren speelde dit orkest in de Beurs van Berlage en vandaag in de Geertekerk in Utrecht. Het is allemaal onverwacht mooi. Jammer dat ik er geen woorden voor heb, voor muziek. Maar zo'n concert is een geschenkje dat je zomaar in de schoot valt.

Ja zeggen

Wat is het enorm lente. Ik kan niet kiezen tussen de hele dag lezen lezen lezen, tekenen, kleuren, fietsen, wandelen. Ik wil álles. Het gevolg is waarschijnlijk dat het helemaal *niets* wordt deze dag. Dat is goed. Vol 'Ja!' tegen het niets.

Gisteren heb ik behalve Stine Jensen ook het Ja-maar boek gekocht, van Berthold Gunster. De boodschap van de man is dat we niet moeten ja-maren, maar volop ja zeggen. Niet Ja-maar, maar Ja-en.  Ja zeggen en dan maar zien wat dat Ja van je vraagt.

De hoofdstukken zijn getiteld: Zeg ja.

Zeg ja tegen het zijn
Zeg ja tegen de werkelijkheid
Zeg ja tegen  dit leven
Zeg ja tegen je intuïtie
Zeg ja tegen je vermogens
Zeg ja tegen je verlangens
Zeg ja tegen je doelen
Zeg ja tegen anderen
Zeg ja tegen elke gebeurtenis
Zeg ja tegen doen