Ik-kom-alleen-maar-heer-voor-de-muziek

Tot 14 uur geslapen. Genoeg is genoeg. Ik wil niets meer, hoogstens wat lezen en tekenen. Geen feestjes meer. Wat een jaar is 2009 geweest. Zal ik nu terugkijken of ook dat maar laten? Ik heb zin om deze Oudjaarsavond in een hoekje in een kerk te zitten wenen. En dat dan een organist een beetje stiekem voor zichzelf heen zit te spelen met veel lawaai. Uren Dagen Maanden Jaren Vliegen Als Een Schaduw Heen... ofzo. Ik doe me denken aan het liedje 'Mijn gebed' van D.C.Lewis. 1970. Zo'n grote hit dat het 'Venus' van Shocking Blues achter zich liet, lees ik ergens.

Droomhuis

Het druilt alweer als ik naar de Zeeburgerdijk rijd. Ik ga mijn droomhuis bezoeken. Maar nu hoef ik er niet omheen te lopen maar mag ik erin. De makelaar hangt net een postertje Te Huur in het raam. Niet doen, zeg ik, ik wil dit huis. Alleen ik kan nog niet tekenen, want ik moet wachten of mijn aspirant-kopers en ik eruit komen. Hoeveel mensen hebben er al voor dit huis gebeld? Nog niemand, zegt hij. En morgen met Oudjaar zijn we dicht. En de eerste week van januari is meestal erg rustig. Dus het zou best kunnen lukken. Maar u kunt geen optie nemen. Het is Wie 't eerst komt die 't eerst maalt.

Het is een woning uit de jaren negentig. Met veel ruimte en veel ramen. En een giga balkon. Veel kamers, net als het Huis des Heren. Dat vind ik niet erg. Voor elke hobby een. En een park en een zwembad er tegenover. En de Schellingwouderbrug op spuugafstand. Ik durf me er niet al te zeer op te verheugen...

Zwarte Zwaddernelen

Deze mannen zijn er ook bij, maar zo gaat het niet, hoor. We dragen Kiet zelf, met zijn zessen. De Zoon, de Neef, de Schoonzoon, de Schoondochter (ik dus), de Kleindochter, de Kleinzoon. De schouders van ons zessen bevinden zich op zulke verschillende hoogten, dat de mannen-in-het-zwart zich een beetje zorgen maken. Maar het komt goed.

Het is een indrukwekkend afscheid. Er zijn heel veel mensen, vast wel 200: familie, buren, vrienden, mensen, vrienden van de kinderen, familie van de buren, van vrienden, zelfs van mij. Bobby houdt een prachtig verhaal over het leven van Pa, zijn zus zingt een lied, op de vleugel begeleid door haar man. Broerlief zegt achteraf dat Bobby de humanistische versie vertelde en dat dominee het vervolgens protestants ingevulde nog eens overdeed. Op de rouwkaart staat de tekst: 'In het Huis van mijn Vader zijn vele Woningen'. Zo moeten we dat vandaag dan maar zien.

Dat vele vrienden uit Utrecht en mijn Broeflief en Zus 3 (en hun mannen) ook naar Maassluis gekomen zijn geeft een heel speciaal gevoel. Sommigen mompelen mee, als bij het graf de apostolische geloofsbelijdenis gepreveld wordt, anderen houden de kiezen stijf op elkaar. Zo zijn de dingen. En toch mogen we elkaar. Patrick de jonge begrafenisondernemer (op hun site staat dat hij de derde generatie is) doet alles wat er gedaan moet worden worden mooi en aandachtsvol en respectvol. Dat zijn werkelijkheid een gereformeerde bond-werkelijkheid is, dat is dan maar zo. Dat is Nederland. Hani501 groeide ook op in een dorp met veel 'bonders', die elke zondag in lange familierijtjes langs hun huis marcheerden. 'Zwarte Zwaddernelen' noemde zij ze.

Het is een dag vol liefde en respect. Kiet waardig. Dat hij er ineens niet meer is is voor iedereen onvoorstelbaar. Er is verdriet maar ook weer lol. De kleinkinderen hebben ook al die tweehonderd mensen een hand geschud en willen daar na afloop graag wat grappen over maken. Door de regen rijden we 's avonds laat naar huis. Terwijl we door de regen naar huis lopen zingt Bobby het liedje 'Walkin' In the Rain With The One I Love'. Oude soul, van de groep Love Unlimited. Eenmaal thuis wordt de muzikale omlijsting weer Palestrina.

Op safari in Nieuw West

Ik bel rond of iemand meegaat op stadssafari. Er staan redelijk wat woningen te huur te IJburg, Osdorp, Geuzenveld... Stél dat mijn huis verkocht wordt, want dat weet ik nog niet ('Juich niet te vroeg', waarschuwt de Makelaar), en ik besluit tot zoiets, hoe zal het daar dan zijn? Voelen? Van Funda-foto's kan men niet veel aflezen.

Om er een beetje een gevoel bij te krijgen rijd ik gisteren met Nichtje langs diverse huizen te IJburg en Noord. Het waait en regent en we worden er bijkans depressief van. Het wordt al snel duidelijk hoe de wensen liggen. Te stenig is niet goed, en te achterbuurtachtig ook niet. Men is te Amsterdam allerlei sociale woningbouw-wijken aan het aan het opwaarderen door de woningen in de vrije sector te gooien, maar daar is de wijk nog niet direct lekker mee.

Er is dus ook allerlei prestigieuze nieuwbouw in Nieuw West. Daar ben ik vandaag met Will geweest. Zij noemt de tocht een ware stadssafari. We zien parken die we nooit eerder zagen. Zoals het Eendrachtpark en het Sloterpark. Deze flat in Slotermeer was echt leuk. Appartementen te huur van 700 tot 1100 euro. Maar ja, daar zit je dan in Slotermeer...

We bekijken zelfs nog een doorzonwoning ver weg in Geuzenveld, helemaal aan de rand van de stad, want ik wilde toch een tuintje, maar ik zie me al helemaal vereenzamen tussen de volkse gezinnen, en daarvan zegt Will: Dan kun je net zo goed in Nieuwegein gaan wonen. Ik krijg zin in heel hard wenen.

Linzensalade met paddestoelen

Voor wie niet meer weet wat zij moet maken. Een recept.

Ingrediënten (2 personen)
150 g linzen blond (pak 500 g)
1 teentje knoflook, gehalveerd
2 takjes tijm
1 schaaltjes paddestoelenmelange (a 200 g)
3 eetlepels olijfolie
1 sjalotje, gesnipperd
100 g semi-zongedroogde tomaten (potje 295 ml), in reepjes
2 eetlepels rodewijnazijn
1 zak rucola (sla, 75 g)
2 eetlepels witte natuurazijn
2 eieren

Bereiden
Breng de linzen in ruim water met de knoflook en 2 takjes tijm aan de kook. Kook de linzen in 20 min. op laag vuur gaar. Giet af en verwijder de knoflook en de tijm. Maak de paddenstoelen schoon met keukenpapier en halveer de grotere exemplaren. Verhit 3 el olie in een koekenpan en fruit de sjalotjes 3 min. Voeg de paddenstoelen en de blaadjes van de resterende takjes tijm toe. Bak in 5 min. gaar. Voeg dan de reepjes tomaat toe, blus af met de rodewijnazijn en breng op smaak met peper en zout. Neem de pan van het vuur, voeg de linzen toe en schep voorzichtig om. Voeg de rest van de olie toe. Laat 20 min. rusten. Verdeel de rucola over 4 borden en schep de linzen met de groenten erop. Verhit in een pan een laag water van 6 cm. Schenk de natuurazijn erbij. Breek 1 ei in een kopje. Als het water tegen de kook aan is (u ziet dan kleine belletjes opborrelen), laat u voorzichtig het ei in het water glijden. Schep het uitwaaierende eiwit met een schuimspaan om het eigeel. Haal het ei er na 3 tot 4 min. uit en pocheer op deze manier één voor één de andere eieren. Leg ze met de schuimspaan op de linzen en bestrooi met peper. U kunt er ook nog wat extra olie over sprenkelen.

Witte Bloemen

Er komen tijdens de kerst allemaal functionarissen langs, heren in het zwart. De begrafenisondernemer, de mannen die het lichaam verzorgen, de thuiszorgmedewerker die het ziekenhuisbed komt halen, de dominee... Heel het raderwerk gaat door, ook tijdens de feestdagen. Onverwacht bevind ik mij in een volstrekt protestants-christelijk discours. Maassluis, geboortedorp van onder andere Abraham Kuyper en Maarten 't Hart. Het steigert wel in me, maar ik wil het ook wel meemaken.

Vandaag overleg met de dominee. Men kan over zo'n dominee in een te wijd zwart pak dat niet goed past, wel van buitenaf denken: Wat een pukkelig jongmens, maar je kan er ook eens met een open geest mee meegaan. En het is een heel bijzonder gesprek. De dominee neemt er maar liefst twee uur de tijd voor. Wat was pa voor een mens. Noem eens wat steekwoorden die hem kenmerken. Hoe was hij als kind. Hoe is hij opgevoed? Waren er - eh - ook wel eens spanningen?

Uiteindelijk wordt alles in de protestantse mal gegoten. Zegen, groet, de preektekst, de psalmen en gezangen. Ik ken ze allemaal. Kiet was een ongelovige Thomas, zeggen ze, maar hij heeft het geloof toch niet echt losgelaten. Er is hier ook plek voor Palestrina, en voor andere eigen inbreng. Eigenlijk is het best mooi. Ik heb ook begrafenissen meegemaakt waar de familie, geheel van het geloof gevallen, nu zonder iets als voorganger zelf alles invulde. Ik houd geloof ik wel van ceremonieel en ritueel. Het geeft aandacht, houvast, saamhorigheid, betekenis.

Ma wil graag witte bloemen. Er blijkt een levendige handel in witte bloemen te bestaan. Ik zoek de naam van deze witte bloemen, ze lijken een beetje op rozen. Ik kan ze nergens vinden. Weet iemand het?

Kerstsoep

Hoe zou het kerstavond-diner-zonder-ons geweeest zijn? Wat zou er van over zijn? We hebben enorme zin in kerstdiner. Mijn huis is prachtig opgeruimd. Heerlijk! We duiken in de koelkast. We is nog een kwart van de drilpudding over. Ha! Eén varkenshaasje ligt nog ongebakken. Mmm! De gerookte vis ligt er nog wel voor een deel, maar de aardappelen en de spruitjes met kastanjes (het was voor een weeshuis genoeg) zijn helemaal op. Ook de komkommersoep, dat was een grote pan vol, is schoon op! Fijn dat het zo lekker was, zeggen we dan maar.

Anneke doet verslag. Het was een bijzondere avond geweest. Iedereen een beetje ongemakkelijk eerst, maar het werd uiterst genoeglijk. Het was nogal zoeken geweest naar bepaalde dingen in mijn huishouden. Zo konden ze geen vleesmes vinden en had ze de varkenshaasjes uiteindelijk maar met een broodmes aangesneden. En theedoeken wisten ze ook niet.

Ze hadden onder meer gediscussieerd over het vraagstuk of ik nou diep religieus was of niet. Will had gemeend dat het allemaal alleen maar voor het mooi om en bij mijn altaartje, ook het meditatiekussen, maar Gijs blijkt ervan overtuigd te zijn dat ik diep religieus ben. Anneke wist het niet, maar was toch een beetje geschokt geweest over het foldertje aan de keukenkast met de H. Missen in Amsterdam. By the way, of ik al weet dat de paus besprongen is door een vrouw.