Lizard Lighthouse

Het vakantiefotoboek is nog niet klaar, dus maak ik een tekening en kijken we de vakantiefoto's op de iPad. Dat is toch een stuk indrukwekkender dan op de iPhone. Er zijn er na een strenge selectie ruim 150 overgebleven.

Wauw! Wauw!

Je hebt echt de gave om de dingen mooier te maken dan ze zijn, zegt Bobby. Ik weet het: de werkelijkheid heeft vaak een lichte (of soms ook een zware) grauwsluier, van een hoofd vol onnodige tobberige gedachten, de plaatjes kleuren die werkelijkheid bij. En ook de herinnering. Dus: wat was het een prachtige heerlijke vakantie.

Zhang Xiaogang

Dagje met de trein naar Rotterdam om het nieuwe station, de nieuwe Donner en het aloude Museum Boijmans van Beuningen te bezoeken. En om te slenteren. 

In Boijmans ben ik het meest geboeid door de tentoonstelling Focus Beijing, waar een selectie Chinese kunst hangt uit de verzameling van het echtpaar De Heus. Ik had al eens eerder een tentoonstelling uit hun selectie gezien in het Singer Museum te Laren. Dit werk is van Zhang Xiaogang.

Ik herinner me ineens dat ik juist die dag mijn allereerste post op Facebook zette. Ik plaatste een volstrekt vervreemdende foto van deze kunstenaar, van een oude-mannetjes-achtig babyportret van Mao, met van die veel te grote indringende ogen. Ik kon niet benoemen waarom ik die foto zo intrigerend vond en niet bedenken wat ik bij die post moest schrijven. Het zat me niet lekker en na een uur of wat heb ik die foto weer verwijderd. De mensen zouden misschien wel denken dat ik gek geworden was. Nu is hier een hele zaal aan hem gewijd. En de poster.

Yoni's

Mijn boeddhistische buurvrouw vraagt of ik even langs kom, ze wil misschien iets met mijn boekje voor haar cursussen.

ik weet eigenlijk helemaal niet of ze boeddhistisch is - dat concludeerde ik ooit uit de twee boeddhabeelden voor haar deur - of meer tantristisch. Zij geeft tantra-weekenden voor koppels en voor vrouwen. 

We nemen mijn boekje door met de Japanse prenten. Echt een vrouwenboekje, zegt ze. Ik stel voor dat ze de cursusprijs met een tientje verhoogt en dat de cursisten dan na afloop mijn boekje cadeau krijgen.

Maar rondkijkend in haar woonkamer is haar insteek toch anders. In mijn boekje gaat het vooral om stil genieten. terwijl zij helemaal in de seksuele vrouwelijke energie zit. Op de wandkleden in haar kamer staat de yoni centraal. Dat moet een blij woord zijn voor de vagina. 

Ze neemt me mee naar haar kantoor, waar ze een laatje heeft met haar handel: yoni-eieren en yoni-staafjes. Daar zouden mijn boekjes dan tussen komen te liggen.

Sussex

In Charleston - het Bloomsbury-huis - kocht ik het boek Slater's Sussex met houtsnedes van de Sussexe kunstenaar Eric Slater. Hij leefde van 1896 tot 1963, vooral in Seaford. Ik ben meteen verliefd op die prenten. Allemaal. Zowel omdat het afbeeldingen zijn van de Engelse kust waar wij waren, als vanwege de prachtige kleuren. Houtsneden zijn dit, hoe is dit in godsnaam gemaakt? Hoeveel platen, hoeveel kleuren?

Beetje weemoedig nu, zo vanzelfsprekend al die schoonheid is als je daar bent, je neemt het zo for granted, en nu weer hier met alle gedoe van de dag. Heb ik wel genoeg genoten? Moet ik op de mindfullness cursus die Reenske in oktober gaat geven?

Total loss??

Op internet neus ik wat rond naar nieuwe Celica's. Als ik een nieuwe bolide neem moet hij airco en een trekhaak hebben. Al rondsurfend krijg je een beetje een idee. 5000 à 6000 euro. Slik. Overal in het land. Vooral in de uithoeken van het land. Deze fase heet bij Helweek dat je de opties visualiseert.

Dan bel ik Rikus. Ja, zegt Rikus, er is niks meer aan te doen. 'Een nieuwe deur wordt veel duurder dan de dagwaarde van je auto. Als er een taxateur langskomt wordt hij total loss verklaard. De dagwaarde is als je geluk hebt misschien nog 1000 euro, maar dan komt de taxateur van de tegenpartij de schade opnemen en er zitten zoveel butsen en schrammen op de lak dat van je dagwaarde weinig tot niets overblijft. Als je dit verhaal op de verzekering van de tegenpartij gaat proberen te verhalen, dan wordt dat een heel gedoe en ik weet zeker: je zult weinig tot niets krijgen. Ik ken die taxateurs. Ze gaan met de camera langs je auto en maken van elke buts en kras een foto.'

Wel heeft hij de deur weer zo opgekalefaterd dat hij voorlopig weer dicht kan en zelfs ook open. Ik kan ik er nog wel even in rijden. Kosten: 240 euro. Hij heeft me erg gematst, zegt hij. Hij is er veel langer mee bezig geweest. Dat zegt hij altijd. 

Moet ik nu op zoek naar een nieuwe auto? Of gewoon weer door in deze met gedeukte gebutste ontwrichte deur?

Conclusie het nadeel van in een ouwe bak rijden is dit. Als iemand bij jou schade aanricht kun je ervan uitgaan dat je niets terug krijgt. Rikus rekent voor dat de dagwaarde van een nieuwe auto na het eerste jaar 25% keldert, en daarna 10% - van de nieuwwaarde. Na 9 jaar is om die zin een auto vrijwel niets meer waard. 

In onderhoud zijn de kosten aan een oude en een nieuwe auto ongeveer gelijk. Bij een ouwe bak is je instap veel lager. Dit was/is het risico. Maar als je butsen accepteert kun je ook gewoon doorrijden. 

Bunnik

Daar zitten we dan te Bunnik. Iedereen met zijn/haar geheel eigen gevoelen en insteek. Van Ik-wil-niet-naar-Bunnik, en Ik-wil-helemaal-niet-meer tot Nou-ja-dan-maar-Bunnik tot Oké-Bunnik. Het is heel gezellig en we zijn beetje treurig. Na afloop werken Vinnie, Roro7 en ik nog tot 21 uur door op Amstel Business Park. We laten een pizza komen, trekken een fles wijn open en eten die geslagen op.

'Best wel heftig'

De Helweek is al begonnen. Niet dat ik ervoor gekozen heb, maar hij doet zich spontaan voor.

De Wegenwacht is wel een uur met mij bezig geweest. Hij krijgt de bolide uiteindelijk wel weer aan de praat, maar ik moet linea recta naar de garage.

'Ik ga ernaar kijken, maar het is best wel heftig met die deur', zegt Driekus die tegenwoordig  niet meer aan mijn straat, maar op een bedrijventerrein in Noord zit.