Ik had er al meerdere mensen zeer ovens over gehoord, een kleurige tentoonstelling in Kunstkade Amersfoort, maar niemand noemdw de naam van de kunstenaar. Jacob Lawrence (1917-2000), Afro-Amerikaans modernist. Hij schilderde zijn leven en omgeving in Harlem in modernistische stijl. Hij had geen kunstopleiding want daar mochten indertijd zwarte kinderen niet naar toe. De eerste helft van zijn leven was de rassensegregatie dagelijkse realiteit. Het einde van de slavernij was het verhaal van de ouders en de grootouders. De slavernij dus ook.
HIj brak in 1941 door met zijn iconische schilderijenserie ‘The Great Migration’, een reeks van 60 panelen die voor de helft in bezit is van het Museum of Modern Art in New York en voor de andere helft van de Phillips Collection in Washington. De serie vertelt het verhaal van de massale verhuizing van de awarte bevolking vanuit het Zuiden van de VS naar het Noorden.
Lawrence bleef de hele twintigste eeuw met zijn kleurrijke, figuratief-kubistische stijl een belangrijke representant van de Afrikaans-Amerikaanse kunst. In de USA is Lawrence een bekende naam en onderdeel van veel vaste collecties van grote kunstmusea. In Europa is hij vrijwel onbekend.
HIj brak in 1941 door met zijn iconische schilderijenserie ‘The Great Migration’, een reeks van 60 panelen die voor de helft in bezit is van het Museum of Modern Art in New York en voor de andere helft van de Phillips Collection in Washington. De serie vertelt het verhaal van de massale verhuizing van de awarte bevolking vanuit het Zuiden van de VS naar het Noorden.
Lawrence bleef de hele twintigste eeuw met zijn kleurrijke, figuratief-kubistische stijl een belangrijke representant van de Afrikaans-Amerikaanse kunst. In de USA is Lawrence een bekende naam en onderdeel van veel vaste collecties van grote kunstmusea. In Europa is hij vrijwel onbekend.
Het is knétterdruk bij de tentoonstelling. Tientallen mensen in de rij. Voor de schilderijen. Helemaal niet fijn. De laatste keer dat ik dit meemaakte was bij Rothko in het Kunstmuseum in Den Haag. Deze werken zijn veel kleiner en gedetailleerder. Dus je moet er dichter bij staan om het goed te zien. Waarschijnlijk hebben al deze mensen ervan gehoord en willen ze nog gauw even voor het einde van de tentoonstelling op 4 januari. Ik had het laten zitten omdat ik er in verband met de nog korte looptijd niet meer over zou kunnen schrijven voor Museumkijker. Blij dat ik toch gegaan ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten