De Kring

Of ik mee ga naar De Kring. Ja, ik zou wel een kalm avondje thuis doen, maar bij nader inzien is het ook wel leuk, een keer naar De Kring. Nog nooit was ik in De Kring.

Waar is De Kring? Het is de deur tussen Blinq en Palladium op het Leidseplein. We dineren aan de Leden-tafel. Bijzondere types. De dame naast ons is gewend is aan personeel dat haar bedient. Iedereen is open en aardig. Het eten is lekker.

Daarna is er discussie met Clairy Polak (Nova), media-ondernemer Willem Sijthoff die voor zover ik het begrijp betrokken is bij de verkoop van NRC, en Joost Ramaer auteur van het boek De Geldpers over de ondergang van uitgeefconcern PCM, en dit alles onder leiding van VN-redacteur Harm Ede Botje. De foto is niet scherp maar toch uit het leven gegrepen.

De vragen uit de zaal betreffen vooral Clairy: 'Clairy, wat ga je nu dóen?' Clairy vertelt dat ze interviews op locatie gaat maken. Dat dat ook wel nieuws kan opleveren. Dat Nova presenteren ook een vorm van voorleesjournalistiek is. Dat die interviews die ze nu bij Nova doet (8 minuten live in de studio, snelkookpan), ook niet altijd de beste interviews opleveren. Dat gasten vaak niet kunnen en dat dan een item niet doorgaat. Ze vertelt het dapper.

Echt leuk, een onder-ons-discussie. Veel Geert Wilders. Het publiek is geweldig intellectueel eigenzinnig. Wat een types. Het is ook een beetje studentensoos. Waarom was ik hier nooit eerder? Ik wil lid worden van De Kring. Drie leden moeten me aanbevelen. Ik zie Chris H., en Joost N. schijnt hier ook lid te zijn. Dat moet lukken. Op vrijdagavond is er dansen.

- Clairy Polak in Elsevier

Human Resource

Onze HR-manager en haar gevolg hebben een Paaslunch verzorgd. Champagne, paasbrood, kroketten, een visschotel en elk der medewerkers een netje melkchocolade paaseitjes. Het Werk als Grootfamilie. Woorden schieten je tekort.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Avondje Swingle Singers

Zit een beetje muziek te zoeken en kom terecht op de Swingle Singers, die in de jaren zestig en zeventig op een jazzy manier Bach jabbedabedoe-den, en blijkbaar als koor / instituut nog steeds bestaan, want ze traden eerder dit jaar nog in Enschede op. De parodie van Arjan Ederveen en Tosca Niterink wil ik u niet onthouden.

Diemerzeedijk

Zuslief belt dat het in Mecklenburg Vorpommern Paasvakantie is, dat ze mijn nieuwe huis graag wil zien en of ze 'n nachtje kan komen logeren. Dat vind ik natuurlijk groot feest, dus dat doen we. We maken een lange wandeling richting IJburg. Leuk is dat. Net voorbij de A10 is er een nieuwe futuristische brug voor voetgangers en fietsers over het Amsterdam-Rijnkanaal heen, die IJburg met Diemen verbindt.

Omdat je dit stuk stad doorgaans met de auto of de tram benadert, lijkt het allemaal heel ver. Maar dat blijkt reuze mee te vallen. In 20 minuten zijn we aan de rand van IJburg. En zo nemen we een rondje IJburg mee. Aardige cafés zijn er daar ook. Via de Diemerzeedijk keren we weerom, langs allerlei werven en woonboten en Camping Zeeburg. Amsterdam heeft nog echte rafelranden.

We raken het bovenste puntje van het Diemerpark. Dat is nog helemaal niet tot mijn bewustzijn doorgedrongen. Het Diemerzeedijkgebied was ooit een van de belangrijkste natuurgebieden van Nederland, werd in de jaren zestig en zeventig vuilstort en streng verboden toegang, is nu gesaneerd en kan nu bogen op bijzondere flora en fauna: zoals daar zijn de ringslang, waterspitsmuis, vos, nachtegaal, blauwborst, kluut, vroege glazenmaker en bruin blauwtje.

De Diemerzeedijk (Muiden-Amsterdam) werd in de twaalfde eeuw aangelegd om het land tegen de Zuiderzee te beschermen. Bij vloed liep het buitendijkse gebied, de kwelder, regelmatig onder water. Soms brak de dijk zelfs door. Zo zijn het Nieuwe Diep en de Braak ontstaan. De aanleg van het Merwedekanaal – nu het Amsterdam-Rijnkanaal – in 1892 zorgde ervoor dat de Diemerzeedijk vrij geïsoleerd van de stad kwam te liggen. In 1932 werd de Zuiderzee afgesloten. Daardoor kon zich op het buitendijkse land een weelderig natuurgebied ontwikkelen. Voor wie het niet snapt: nu ligt in die voormalige Zuiderzee dus de nieuwe wijk IJburg.

Aan de Maas

De Vrienden aan de Waal zijn Vrienden aan de Maas geworden. Heel ander water trouwens, die Maas. Het is hier bijna een beek, althans vergeleken met de Waal. We zitten niet meer in Gelderland, maar in Brabant.

De Vrienden zijn een gezelschap radioprogrammamakers, dus de hele avond vliegen de radio- en tv-formats over tafel. Wat te denken van The Battle Of The Rivers. We noemen een Rijn, een Maas, een Waal, een Amstel, een IJssel, een Gouwe, een Vecht. Het format sluit geheel aan bij regionale hang die mensen in deze tijd van globalisering steeds meer ontwikkelen. Maar waar de deelnemers aan deze Battle om zouden moeten strijden en wat het slotfestijn (bijvoorbeeld in de Biesbosch) zou moeten behelzen, daar komen we niet echt uit. Idee verworpen.

Het is weer een avondje doornemen van de media. De een is radioverslaggever, de ander presentator van een nachtprogramma, de derde redacteur bij een onderzoekjournalistiel programma, de vierde was presentator van een entertainment programma maar doet nu regionale televisie. Zij hebben alemaal te maken met koerswijzigingen bij de omroepen, en denken dat het in het Bedrijfsleven allemaal heel anders gaat.

Allemaal hebben we te maken met crossmediaal denken. Met omroepen en bedrijven die maar wat proberen in het huidig tijdgewricht, en hoe verschillend we daar allemaal op reageren. Het verzet tegen Twitter en Facebook onder deze mensen is groot. Uiteindelijk gaan we koppen op tv noemen die echt geloofwaardig vinden. Mensen (politici en journalsten) bij wie niet hun ego en ambities bovenaan staan, maar die authentiek zijn. We komen niet ver. Van de politici is Job Cohen wel het antwoord op alle verwarring, als ik dit gezelschap mag geloven. En bij de journalisten komen we - hoezeer we de hersens ook pijnigen - niet veel verder dan Rob Trip.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Lamp

De queeste naar de ultieme lamp boven de eettafel, die ik even on hold heb gezet door gewoon de oude lampen weer op te hangen, brengt me bij deze lamp. Gespot aan de Middenweg, in een lampenwinkel vlak naast Linnaeus Boekhandel waar ik ben om het afscheidscadeau voor Anneke te scoren. Hij is erg groot en kost wel € 499, maar daar moet je niet kinderachtig over doen, zeggen ze. Hij wordt bezorgd, stelt de lampenverkoper me gerust.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Eerste afscheid

Anneke gaat. Ze is blij met haar nieuwe baan aan de Herengracht, maar zal ons missen. En wij. haar Al die processen die we door moeten. Het is een groot genoegen om weer eens gewoon op een Amsterdams terras te zitten en te genieten van elkaar, onze eigen stad, een nieuw ontdekt restaurant (Razmataz op het Hugo de Grootplein), het lekkere eten. 'Shit', roept Roro7, 'ik ben mijn camera vergeten!' Gelijk trekt iedereen zijn/haar iPhone tevoorschijn om foto's van elkaar te maken. Op alle foto's is iedereen met zijn/haar iPhone in de weer. Groepsfoto anno 2010.