Geheel onverwacht staat er een vrachtwagen in de straat om de oude verrotte houten moestuinbakken op te ruimen. En nieuwe te plaatsen. Ze zijn er met vijf man en een groot grijpapparaat zo van negen tot twee mee bezig. Ongelofelijk. Er wordt ook nieuwe aarde in gestort: een mengsel van potgrond en bemeste tuinaarde.
Ik vind het wel een mirakel. Niets hebben we ervoor betaald. De medewerker van het Wijkbureau heeft me geholpen met de aanvraag bij het Initiatievenfonds heb. Ik heb in de straat handtekeningen verzameld. Ik heb gewacht en af en toe een mailtje gestuurd. Eerst wilde hij maar de helft vernieuwen en dan schreef ik terug dat het toch echt efficiënter leek om alles in één keer te doen. Een kwestie van volhouden. Doorzetten. Geloven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten