Ik ga weer naar de tuin en de molshopen en ben de Winterspelen helemaal vergeten. Bobby heeft wel gewaarschuwd dat vanmiddag einde middag de 10 km geschaatst worden, maar ik loop daar niet zo warm voor. Het herinnert me aan toen ik puber was de eindeloze schaatswedstrijden met onder andere Kees Verkerk en Ard Schenk. Die 10 km duurden toen meer dan een kwartier. Die eindeloze middagen voor de tv staan me nog goed bij. Als 'wij' schaatsten was het boeiend, maar al die anderen. Verder staat me qua 10 km alleen nog het drama van Sven Kramer in Sotchi bij, die op instigatie van zijn coach de verkeerde baan nam.
Nu zijn er weer allemaal voor mij nieuwe sterren aan het firmament. Met name eentje is favoriet: Jorrit Bergsma. (Hij is helemaal niet nieuw, trouwen, draait als jaren mee, was in 2014 de aartsrivaal van Sven Kramer.) Ook de commentatoren dragen een rood-wit-blauwe hoofdband met een pluk haar in de nek. De matties. Nou ja, dan word ik toch in het gebeuren getrokken en meegesleept. Een schaatser van veertig met een matje en een grote schare fans. De rit-tijden op de 10 km zijn inmiddels drie minuten korter dan in de jaren zeventig.
Jorrit doet het geweldig (tijd: 12.40.48) en staat met brons op het erepodium, naast twee jongens (een Pool en een Tsjech) die zijn zoons zouden kunnen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten