Een van de Duitse vriendinnen is in Berlijn op bezoek bij haar oude Mutti en Schwester en ze heeft ook een Museum bezocht met een onbekende voormalige DDR-schilderes: Annemirl Bauer (1939-1989), nooit van gehoord. O! zeg ik, wat een prachtig werk! Ik wil meteen wel naar Berlijn! Maar dat zal er voorlopig wel niet van komen, dus vraag ik Zwaze of ik een stuk mag schrijven over deze Annemirl terwijl ik er helemaal niet geweest ben. Dat vindt ze een goed idee. Dus net als ik daar helemaal in wil duiken is mijn computer dood en moet ik in de oplossings-stand.
De tentoonstelling is in Das Minsk Kunsthaus in Potsdam. Ik stel me er even een klein regionaal museumpje bij voor, wat ook weer helemaal fout is. Het is een groot prestigieus museum in een voormalig beroemd betonnen DDR-gebouw uit de jaren zeventig, dat na de Wende totaal verwaarloosd is en een paar jaar geleden gerenoveerd is. Majestueus. Alleen daarom al een reden om er naar toe te gaan. Het is nu gewijd aan DDR-kunst in samenhang met hedendaagse moderne kunst.
Annemirl Bauer was de dochter van een kunstenares en een fotograaf. Ze ontwikkelde zich al jong tot een eigenzinnig kunstenares, dissident, die zeer is tegengewerkt door het DDR-regime en lastiggevallen en kapot gemaakt door de Stasi. Ze werd uit het Verband Bildender Künstler gezet, en had daardoor een Berufsverbot, werd enorm getreiterd door de Stasi, gek gemaakt, kreeg nooit een uitreisvisum en is uiteindelijk buiten Berlijn gaan wonen op het Brandenburgse platteland om minder last te hebben van de Stasi. Op vijftigjarige leeftijd is zij overleden aan kanker, vlak voor de val van de Muur. Ze was een alleenstaande moeder. Haar dochter stelt nu alles in het werk om haar moeders werk te promoten.
Ik weet niet veel (niets) van kunstenaars uit de DDR. Ik vind dit mooi werk. Expressionistisch. Figuratief. Kleurrijk. Wild. Veel vrouwenfiguren en kinderen. Er is veel over haar te vinden, al is het meer over haar leven dan over haar werk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten