De stilte voor de storm

Stilte voor de storm. Thuis op de bank in de nieuwe jurk. Met de zelfontspanner. Lekker onscherp. Ben nog tig winkels af geweest voor een tasje en een ander 'lijfje', want dat ding van H&M piept boven de randen van de jurk uit. Daar kun je nooit de hele avond op letten. Nog nooit zoveel vrouwelijke bezigheden ondergaan als deze weken. Afschúwelijk. En leuk. Tegelijk.

In de Bijenkorf tussen de tasjes (en dat op zaterdagmiddag) loop ik nota bene Nieuwe Baas tegen het lijf, die op zoek is naar gouden nagellak. Ik was nog niet eens op het idee gekomen! Nagellak. Zij laat zich de nagels lakken. Ze vindt dat ik geen tasje van 70 euro moet kopen dat ik nooit meer gebruik. Dat vind ik ook, maar ik moet toch een tasje? Voor het horloge, de speeches, de sleutels, de lippenstip?

Ik heb hoofdpijn, hete wangen en het koud. Griep onder de leden? De kapper heb ik afgezegd. Er zijn grenzen. Toch? Wat moet ik met als een windhoos geföhnd haar. Ik ga er zelf wel wat crèmes in smeren en kijken welke kant ik de krullen kan opduwen. Laten we maar hopen dat iemand een staatsiefoto van me maakt.

It's My Party And I Cry If I Want To

Er gebeuren natuurlijk nog rampen. Een Juryvoorzitter die belt en haar mededeling opent met de vraag: 'Sta je of zit je?' En dus afzegt. Deze ramp wordt door RoRo7 gered. En iemand met een kindje Mexicaanse griep. Nee, ik snap dat je niet komt. En ik? Ik moet nog een Damestasje. En ik ben als de dood dat de jurk niet meer past als ik dat lijfje aan doe. En misschien heeft de Turk de jurk wel aan flarden gesneden. Het pakje uit Grobbendonk is nooit gekomen. Bobby voorspelt fijngevoelig dat Nieuwe Baas en ik straks op het Hoogtepunt van het Feest in de keuken waarschijnlijk staan te huilen. 'It's My Party And I Cry If I Want To...' (...) You Would Cry Too If It Happened To You'.

Het nummer is van Lesley Gore. Uit 1963. Oorspronkelijk filmpje. Wie is dat nu weer? Wikipedia meldt: 'Lesley Gore is een Amerikaanse zangeres/songwriter. Geboren in 1946. Op haar 16e had ze haar eerste hit, dit It's my Party. In plaats van in te gaan op de platencontracten en aanbiedingen voor films, verkoos ze een opleiding. Hierdoor kon ze alleen in de weekenden optreden, wat een rem op haar carrière betekende. In 2005 kwam ze ervoor uit lesbisch te zijn. Ze liet weten dat ze daar pas achter kwam na haar twintigste en dat ze er toen nooit over gedacht heeft dit in de openbaarheid te brengen. Aan de andere kant heeft ze ook nooit veel moeite gedaan dit te verbergen, gezien liedjes als You Don't Own Me en Sometimes I Wish I Were a Boy (beide 1964).'

Lesley Gore treedt nog steeds op.

Fondue

In het kader van de gezonde leefstijl maakt Bobby sukiyaki voor me. We garen aan tafel biefjes en kipfiletjes en allerhande groenten in bouillon. Met verrukkelijke Japanse mie en Japanse sojasaus. Nu de natuurgenezeres gezegd heeft dat ik nu wel weer eens aan de koolhydraten mag/moet, is het meteen weer heel moeilijk om me tot één hap mie te beperken. Een algeheel verbod kan ik wel aan, maar een béétje, dat is pas moeilijk. Japanse mie is gewoon erg lekker!

Het fonduestel roep herinneringen op aan de seventies. Fonduen heb ik niet veel gedaan in mijn leven. Wij waren thuis niet van het fonduen. Dat was 'overdreven'. Waar ik wel gefonduet heb weet ik niet meer. Misschien af en toe in de weekendjes weg met onze studentescabaretgroep Stukken Beter. Vaag herinner ik me sessies kaasfondue met klonten. Ik bemoeide me nooit met de bereiding, dus waar die klonten van kwamen weet ik niet meer. Had iets te maken met het bindmiddel - maizena of aardappelmeel.

Op de een of andere manier raak ik een beetje gestresst van die zes fonduevorken in een pan, heb ik aldoor het gevoel dat ik heel snel moet zijn omdat ik anders niet genoeg krijg en dat de ander(en) al het vlees ope(e)t(en). Het stripboek Astrix en de Helvetiers maakte ook veel indruk op mij, omdat de Romeinen daar in kaasfondueden en wie zijn stukje brood verloor werd in het Meer van Genève gegooid. Ofzo. We zijn nu maar met zijn tweeën, maar als ik me voorstel dat je met zijn zessen uit zo'n pannetje moet eten word ik helemaal nerveus!

Erg fijn om dit oude leed even te verwerken. Het is zo lekker, het smaakt naar méér fondue. Kaasfondue is ook erg aanlokkelijk, maar én kaas én wijn én witbrood, dat mag in het kader van het dieet helemáál niet.

1400 kcal

Ik ben een heel ander mens nu ik bij de natuurgenezeres op de weegschaal stap dan zes weken geleden. Zij is de consulente van het Bio-HCG-ampullen verhaal. Ik mag haar graag. En de kuur is een enorm succes geweest, we kunnen niet anders zeggen. Fase 2 is afgelopen. Nu is het een kwestie van volhouden.

Omdat ik van de natuurgenezeres niet alleen de ampullen had gekocht, maar ook morele support, mag ik nog één keer ter controle naar haar toe. Zelf had ik al lang vastgesteld dat ik ruim 9 kilo ben afgevallen. Ik beken dat ik de afgelopen week behoorlijk gezondigd heb: één keer pindasoep van Mildred, één keer een wit broodje met veel brie van Vinnie, en een keer een fles wijn - met zijn tweeën. Maar verder eet ik braaf spinazie met kabeljauw of tomaten met gerookte forel, van die dingen.

Haar wonderweegschaal wijst uit dat mijn vet-, vocht-, en spiergehalte en spijsvertering nu allemaal helemaal goed zijn. Om op mijn huidige gewicht te blijven mag ik 1400 kcal per dag en proberen niet meer dan een béétje koolhydraten te eten, vooral bonen, geen witte rijst en witte pasta's. En brood róósteren. En fruit alleen 's morgens. Theoretisch kan ik nog steeds verder afvallen. Het hoeft geloof ik niet meer, maar ach, ik vind het best.

Rinus, collega van de drukkerij, komt van de week binnenlopen en zegt zonder inleiding: 'En nu ophouden hoor!' 'Mannen hebben graag een beetje houvast,' grijnst de natuurgenezers, 'vrouwen zullen zeggen hoe goed je er uit ziet.'

Inner Space

Ik had haar voordeur met haar foldertjes over haar yogaklasjes al een paar keer gezien. Als ik toevallig in haar straat parkeerde. Haar straat is een uitwijkmogelijkheid als op onze gracht geen enkele parkeerplek is, ook niet na drie rondjes rijden. Verder kom ik er nooit. Haar Yoga-schooltje heet Inner Space. Klinkt tegelijk fijn en eng. Ik twijfel een beetje over het fenomeen yoga in mijn genezingsproces. Want de ene yoga is de andere niet. Bij sommige moet je enorm strekken. En juist dat strekken kan zo zeer doen met de frozen shoulder.

Yoga. Ooit deed ik yoga bij Carnac aan de Bloemgracht bij een dame met goeroe-achtige eigenschappen en een bijzonder directieve stijl, waar ik wonderwel van hield. Maar dat hield op. Daarna kwam ik bij slappe aftreksels van haar terecht, waar ik het nooit meer dan twee keer volhield. Twee jaar geleden geraakte ik bij een Française aan de Prinsengracht die ons met haar wonderlijk uitgesproken Engelse tekst onbegrijpelijke gymnastische oefeningen liet doen met klapstoelen, rekstokken en touwen. Zulke yoga had ik nog nooit medegemaakt! Ik probeerde welwillend mee te doen, tot ik in doodsnood op de kop in klimrekken en touwen hing in een houding waar ik zelfstandig niet meer uit kon komen. Ik barstte bijna in huilen uit. Of helemaal - daar wil ik van af zijn. Sinds die ervaring làs ik alleen maar over yoga.

Vorige week parkeer ik in haar straat als een grijzende dame uit haar voordeur stapt. Vanuit de bolide roep ik haar toe: 'Bent u de yoga-lerares? Doet u veel aan strekken? Wat denkt u? Kan ik meedoen met een frozen shoulder?' Ze wordt geloof ik niet vaak aangesproken vanuit bolides, maar als ik uitstap ontdooit ze. Ze blijkt Amerikaans. Ze doet vooral ontspannen, zegt ze, niet strekken. Voor beginners op maandag- en donderdag van 18.15 tot 19.45 uur. Ze heeft ook een 50+-klasje op de ochtenden.

Nog nooit heb ik zo'n stille yoga meegemaakt. Op haar site staat: 'Shirley Woods geeft les op haar eigen zachtaardige en precieze wijze. Met hulp en inspiratie van vrienden en leraren heeft zij haar eigen manier van yoga ontwikkeld. Ze ontving haar bevoegdheid om Klassieke Yoga te onderwijzen van Teresa Caldas. Eerder was ze al begonnen met Astanga Yoga en is meerdere keren naar Mysore geweest om de lessen van Pattabhi Jois bij te wonen. Ondertussen volgt ze lessen bij Orit Sen Gupta die haar Yoga-methode 'Vijnana' heeft genoemd. Momenteel studeert ze de filosofie van Yoga bij Georg Feuerstein. 'De yoga die ik beoefen, de yoga die ik geleerd heb, of het nu Astanga Yoga of Klassieke Yoga genoemd wordt, is geworteld in de Yoga Sutra van Patanjali.'

Ik bedoel maar.

Ontruiming

We hebben ineens een ontruimingsoefening. Want het kwaliteitsbeleid dat de holding enige jaren geleden heeft ingezet behelst ook veiligheid. Bien (links op de foto, foto Vinnie) is sindsdien een van onze BHV-ers. BHV staat voor BedrijfsHulpVerleners. Zij heeft in dat kader cursussen EHBO en brandblussen gevolgd. In een Van der Valk-restaurant te Monnikendam, maar dit terzijde.

Zij meldt vanochtend: 'Zodra het alarm gaat worden we geacht ons naar het verzamelpunt te begeven. Normaal gesproken is dat aan de overkant bij Warner Bros, maar nu wordt het de kantine. Het komt ongetwijfeld niet handig uit, maar doe a.j.b. toch even leuk mee, dan is het ook snel weer klaar.'

Er gaat helemaal geen alarm af. Dat werkt dus niet. Nu komen de BHV-ers in hun gele jekjes ons manen naar beneden te gaan. Het duurt in totaal tien minuten voor iedereen in het bedrijf in de kantine is. Deel van die tijd is dat ze op de foto gaan... Achteraf blijkt dat we onze computers uit hadden moeten zetten, maar dat wist niemand. Iemand ging terug om zijn jas te halen. Dat mag dan weer niet, want dat kan je dood worden. Je computer uitzetten ook, dunkt mij.

Maar we zijn onze BHV-ers intussen intens dankbaar voor het gevoel van veiligheid dat ze ons geven.

A simpering whimpering child again

Avondje muziek verzamelen (Barbra Streisand, Frank Sinatra, Madeleine Peyroux) en piano spelen. Hoe snel of langzaam hoor je het nummer 'Bewitched, Bothered and Bewildered' eigenlijk te spelen? Barbra Streisand zingt het het langzaamst van iedereen. Als ik haar tempo nou eens aanhoud.

He's a fool and don't I know it
But a fool can have his charms
I'm in love and don't I show it
Like a babe in arms

Love's the same old sad sensation
Lately I've not slept a wink
Since this half-pint imitation
Put me on the blink

I'm wild again
Beguiled again
A simpering whimpering child again
Bewitched bothered and bewildered am I