Sukkel?

Ik vind het echt een geestige titel, maar als je bij je oude moeder op de bank zit die weinig meer begrijpt en die vraagt: 'Wat is dat voor een boek dat jij aan het lezen bent? Wat een rare titel. Dat sukkel is ook niet aardig, Vind je het een mooi boek? Heb je er veel aan?' Dan sta je ineens enorm met de mond vol tanden. Die titel is een persiflage, Mutti, op de bestseller Ik bent o.k. jij bent o.k. van de psychiater Thomas Harris uit de jaren zeventig.Maar ja, dat las zij toen ook niet.

Als je de mensen alsmaar tegenspreekt, bij voorbaat al met goede raad  op de proppen komt, an altijd vanuit je eigen denkkader, en niet open staat voor de andere manier van denken en doen en spreken en bewegen van de ander, dan straal je eigenlijk almaar uit dat je de andere in wezen een sukkel vindt. Het gaat over je inleven, empathie, je spiegelen. Als je net zo doet als de ander dan gaat hij je vertrouwen en krijg je sneller iets voor elkaar dan wanneer je altijd je eigen gewoonten voorop stelt.

Het spiegelen is niet bedoeld als trucje maar als innerlijke houding. Het gaat er in essentie om dat je daadwerkelijk laat merken dat je geïnteresseerd bent in de ander; open staat voor de ander en dat niet alleen doet door het te zeggen, maar je daar ook daadwerkelijk naar gedraagt.

Nieuwe krullen

Eigenlijk zou een permanentje wel goed zijn, ('Nieuwe krullen') maar een permanentje zetten duurt twee uur. Ik ga naar de kapster beneden, die Mutti twee weken geleden heeft geknipt. Kan Mutti tussen het permanenten door niet even naar huis? Twee uur is echt te lang voor haar.

Nee, zegt de kapster resoluut, ze kan niet tussendoor naar huis. Permanenten is een opeenvolging van gedoe. Ze moet - voor zover ik het begrijp - eerst 20 minuten permamentvloeistof in het haar, onder de kap, en daarna moet dat uitgespoeld, waarna het wassen en watergolven aanvangt. Met de rollers. En dan weer 20 minuten onder de kap. En onderwijl moet de kapster steeds checken of alles wel goed gaat.

Dus stort ik mij in de wereld van de thuiskapsters. Als je 'thuiskapster Emmen' googelt kom je bij enige advertenties die niet meer actueel zijn. 'Die heeft mijn man op internet gezet, maar ik doe het niet meer. Hij moet die advertentie er nog af halen.' En een 'Hair Point Thuiskapster' die de telefoon niet opneemt. Mijn hoop is nu gevestigd op ene Olga met een Poolse of Russische achternaam te Klazienaveen. Een roman- of filmpersonage! Zij is alleen te mailen. Dan maar weer de volgende keer.

De bank

Bij Mutti op de bank. Zullen we naar het nieuws kijken? vraagt ze. En zo kijken we naar de situatie in Libië, Syrië, de veenbranden in het Fochteloërveen en De Hoge Venen. Het Journaal gaat over Nieuwsuur, waar een aantal topeconomen de noodklok luidt over de bancaire sector. Raar om daar met Mutti naar te kijken. Blijkbaar vindt ze het vandaag níet beangstigend om die onbegrijpelijke tv aan te hebben.

Ik ben wel geboeid. De politiek heeft de afgelopen jaren miljarden euro's gestoken in het redden van de banken, en die gaan gewoon op de oude voet voort. De burger denkt / hoopt dat zo'n crisis niet meer kan gebeuren, maar het kan zo weer voorvallen, luidt de boodschap van drie topeconomen en een oud-bankier van de Rabobank. Het zijn Arnoud Boot, Herman Wijffels, Ewald Engelen en Hans Schenk.

Volgens hen doet de politiek niets. De burger en de hele maatschappij moet nu bloeden voor die reddingsactie van de banken, maar de ploitiek maakt zich niet druk over die banken, maar over hoofddoekjes.

Dat de politiek niets doet komt volgens de deskundigen door onwetendheid van de parlementariers, die denken dat het bankwezen te ingewikkeld is om aan te pakken. En de banken op hunbeurt hebben een sterke lobby in Den Haag. Maar sinds in 2008 miljarden euro's aan staatssteun in de bankensector werden gepompt, is er volgens de vier niets veranderd. Het risico op een nieuwe crisis achten zij daarom levensgroot en zij pleiten voor het scheiden van commerciële en particuliere afdelingen van de banken. Nu nemen banken grote risico's met ons geld dat wij met zijn allen op de bank hebben gezet, in de illusie dat het daar veilig is.

GroenLinks-Tweede Kamerlid Bruno Braakhuis reageert geschokt op de uitspraken. Wat mij dan weer verbaast want hij moet toch thuis zijn in de materie, want voorheen werkte hij als bankier bij Van Lanschot.

De paralelle werkelijkheden van enerzijds de politiek en anderszijds iemand met Alzheimer, en dat op één bank.

De Rustige Smurf

 

Kijken of ik het leuk vind: varen. We huren een huursloep in Alphen a/d Rijn, dit in het kader van Bobby's bootjeswens. De sloep heet: 'De Rustige Smurf'. Ik zeg graag om ty pesten: als-hij-maar-gelukkig-is, maar eigenlijk is het best leuk. Het leukste vind ik het aan het stuur, ook al is het een nep-antiek tut-stuur.

We varen door het Groene Hart van Nederland en passeren pittoreske plaatsen met namen die ik alleen van aardrijkskunde van vroeger of als afslag van de A4 ken: Woubrugge, Braassemermeer, Roelofarendsveen, Oude Wetering, Kaag, Kagerplassen... Het is best druk in het Groene Hart, vooral aan/in/op de Ringvaart.

In de Kagerplassen liggen we aan een picknick-eiland. Niet helemaal alleen, om het maar zacht uit te drukken, maar toch idyllisch en met een goed gevulde picknickmand.

Daarna nemen we een brede boerensloot met als hoogtepunt een zelf te draaien fietsbrug, dan is het Hoogmade, Woubrugge, nog een rondje Braassemermeer en dan weerom naar Alphen. Evaluerende heeft het dagje varen ups en zijn downs. Het is heel heel heel zonnig, wat prachtig is, maar de huursloep heeft geen enkele beschutting en aan het eind van de dag heb ik bijkans een zonnesteek. Of overdrijf ik en is het 'maar' een 'hitteslag'? Misselijk, hoofdpijn, ellendig.

Wikipedia: '(...) Wanneer iemand bij het zonnebaden last krijgt van misselijkheid, hoofdpijn en/of duizeligheid is er waarschijnlijk sprake van een zonnesteek. In de mildste gevallen is het voldoende om de persoon die een zonnesteek heeft uit de zon te halen en in de schaduw of koelte te brengen. Ook te drinken geven zal helpen. Voor jonge kinderen en oudere mensen kan ook een milde zonnesteek levensgevaarlijk zijn. Daarom wordt geadviseerd altijd een arts in te schakelen. Vaak spreekt men in mildere gevallen niet van een zonnesteek, maar van een hitteslag.'

Het begon met een Römertopf...

We genieten een verrukkelijk Paasontbijt op de steiger van Luigi aan het Kinselmeer en blijven er de hele dag. Uitgebreid nemen we het leven door.

Alle thema's passeren de revue: de PVV, de literatuur, biografieën (Luigi leest de biografie van Lodewijk van Deyssel, 2000 pagina's en weet het een en ander over Maaike Meijers biografie van Vasalis), Bomans op Rottummerplaat, de oude moeders, het gewicht van Vespa, en ook de Römertopf.

'Het begon met de Römertopf', weet Luigi zich nog goed te herinneren over haar eerste verkering. 'Maar allengs werd het mystieker en mystieker en uiteindelijk verdween ze voor maanden naar een klooster in Ierland. Tegenwoordig leeft ze als een soort kruidenvrouwtje in Friesland.'

Dan weten we alvast waar het allemaal toe kan leiden.

Indiaas gedoe

Zaterdag om 16 uur besluiten we een fietstochtje te gaan maken en wel naar boekhandel Barends & Donkersloot in Amsterdam ZuidOost. Ze zijn verbouwd en we zijn benieuwd wat Ivo ervan gemaakt heeft. En om een impulsaankoop voor het Paasweekend te plegen. De winkel is erg verbeterd. Veel opener, ruimer, opvallender, moderner, uitnodigender.

Ik koop er onder meer Mama Tandoori van Ernest van der Kwast. Ik had het al veel eerder willen kopen, omdat deze Van der Kwast mij zo amuseert met al zijn gedoe, maar toen ik een keer op het station in een AKO was en het daar wilde kopen om het onderweg naar Frankfurt te lezen, was het niet op voorraad. Toen, herinner ik me nog, kocht ik een andere Indiase schrijver Aravind Adiga: De witte tijger. Ze geven veel troost in tijden van gedoe, romans over het gedoe van de Indiase maatschappij en mens. Dat is veel en veel erger dan je eigen gedoe.

Mama Tandoori is het geromantiseerde verhaal van de Indiase moeder van Van der Kwast. Ze leeft bij het motto ‘Gratis is goed’ en heeft altijd een deegroller op zak. Haar man en drie zonen hebben wat te lijden onder haar regime. Van der Kwast vertelt ongemeen geestig. Onderkoeld, nooit larmoyant. Het is te warm deze avond om diep op de dingen  in te gaan, maar het is een echte aanrader. Mooi citaat van Herman Koch op de flap: 'Dit is het geestigste en ontroerendste boek dat ik dit jaar heb gelezen. Wie zich afvroeg waar de Nederlandse Salman Rushdie toch bleef, of eerder nog de Nederlandse Aravind Adiga, krijgt met Mama Tandoori het antwoord.'

Ik ben wel heel benieuwd met wat voor tweede boek deze Kwast gaat komen. 

Level 10

De neven zijn best dol op mij, want ik heb een iPhone. En zij mogen geen iPhone van hun moeder. Tijdens de korte logeerpartij van negen uur eergisteren hebben zij de hele nacht aan de iPhone gehangen en het spel Angry Birds geïnstalleerd.

Nu het Paaszaterdag is en ik helemaal geen doel of plan heb wil ik het wel eens gaan proberen. Je moet met een katapult boos kijkende vogels lanceren teneinde in wankele constructies verschanste groene varkens te vernietigen. Het spel is  in december 2009 op de markt gekomen en staat op de vierde plaats van meest gedownloade app. Er zijn er meer dan 100 miljoen verkocht. Angry Birds wordt geprezen om zijn combinatie van verslavende gameplay, komische stijl en lage prijs.

'Wat een leuk spel is dat Angry Birds!' sms ik naar Neef2 (Kwek). 'Echt?' sms-t hij terug. 'Welk Level ben je al?' smst Kwek. Level? Even een uurtje proberen. 'Ik blijf hangen in Level 10!' 'Als je tijdens het vliegen toucht op de display dann worden het drie vogels,' legt hij behulpzaam uit. U lieve lezer begrijpt er waarschijnlijk niets van. Ik eerst ook niet, maar langzaam maar zeker kom ik steeds dieper in de wondere wereld van de youngsters.