Frau und Auto

Toen ik donderdag met nieuwe gel-zadelhoes en fietsbroek-met-zeem naar de tuin gefietst was dacht ik: misschien kan ik nu de auto ook wel eens gaan proberen. De zuster had gezegd dat ik weer mocht gaan rijden als ik mijn  aandacht 100% bij de weg zou hebben en niet meer bezig was met hoe-ik-zit. 

Dus zondagmorgen rijd ik even proef met de auto naar tuincentrum Steck voor wat plantjes, want mijn tuinen ontberen bloemetjes. Ook in de auto rijd ik voor de zekerheid met de fietsbroek aan, en het gaat wonderwel. 

Vandaag voert de autorit naar Vliegveld Hilversum voor een ochtendwandeling met Broerlief die me eigenlijk van huis zou halen, maar nu hoeft dat dus niet meer. Wat een feest. Een mooie boswandeling doen we, met lunch met uitzicht op vliegtuigjes. De hitte (het onderwerp van de dag) is te doen.

In het verloop naar het herstel kunnen bijna alle gewone dingen weer. Zal ik nu mijn oude leven weer oppakken, vraag ik me af, of moet het roer om? Moet ik allemaal nieuwe dingen beginnen? Ik ben geneigd de oude dingen weer op te pakken. Daar was toch niets mis mee?

Zaterdag is slotavond van het koor in Bilthoven en daar kan ik nu gewoon weer naar toe. Ook al heb ik sinds februari niet meegezongen.

Drie mede-alten die morgen samen gaan lunchen nodigen me uit. Ja! Een van hen biedt aan mij te halen, helemaal uit het verre Utrecht, maar dat hoeft dus nu ook niet meer.