vrijdag 3 september 2010

'Verandering, vordering en soms een reis'

Op de rode vloerbedekking van het kapelletje lig ik bij te komen. Een rune dan maar, en ik trek de 'Ehwaz'. Ehwaz betekent paard. Door zijn snelheid, kracht en schoonheid heeft het paard altijd meer betekend dan alleen een vervoermiddel. In figuurlijke zin is het een heilig dier - een middel voor materiële en spirituele vooruitgang. De rune Ehwaz betekent beheerste verandering, vordering en soms een reis. Hij symboliseert ook partnerschap, vertrouwen, loyaliteit en trouw tussen twee helften van hetzelfde geheel, zoals paard en ruiter, of broer en zus.

De Ehwaz lijkt gebeurtenissen in een stroomversnelling te zetten. Als u tot nu toe het gevoel heeft gehad, dat er weinig schot in zaken zat, dan zal hier verandering in komen. Probeer het tempo bij te benen en probeer te voorkomen waarbij u achter de feiten aanrent. Als dit niet lukt, kunt u de zaken met een ander aanpakken. Door taken te verdelen kunt u zich richten op de zaken waarin u goed bent. Minder goede zaken kunnen aan iemand overgelaten worden die er wel verstand van heeft. Werk in harmonie samen; dat geeft vertrouwen. Blijf trouw aan uw eigen idealen en ga zorgvuldig en vriendelijk om met datgene wat van u afhankelijk is.

Bulletgewijs:
- Nieuwe woonplaatsen, nieuwe standpunten, of een nieuw leven.
- Geleidelijke ontwikkeling en gelijkmatige vooruitgang.
- Een relatie moet veranderingen en overgangen ondergaan om te blijven leven en groeien.
- Er worden morele inspanningen en standvastig volhouden van je verlangd.
- Het is tijd je om te keren en de toekomst met nieuwe zekerheid tegemoet te zien, voorbereid om het komende geluk te delen. Laat vrees u niet weerhouden. Reik naar binnen, omhels uw geest en doe iets!

O, deze steen trok ik ook al op 28 juni 2009.

Heel tevreden

Terwijl ik met een knoop in mijn maag opstond, is het onverwacht een feestdag aan het worden. Onze nieuwe website is vanochtend gelanceerd, op proef. Exclusief voor abonnees. Vandaag al, terwijl wij a.s. pas maandag de officiële presentatie hebben. Kan dat niet anders, bijvoorbeeld op dezelfde dag, het is maar een ideetje.... Maar nee dat kan niet anders, want de webbouwer gaat maandag op huwelijksreis. Ja, dat gaat voor.

Die knoop in de maag is omdat we eigenlijk veel bugs en andere ellende verwachten, en woedende abonnees, of dat-ie helemaal niet online gaat en pas overmorgen als de webbouwer op huwelijksreis is, maar niets van dat al.

Zelf ben ik in Amsterdam vanwege een interview. Ik loop er binnen met een beetje een zwaar gemoed. Gaat alles wel goed, had ik niet in Capelle moeten zijn, etcetera. Dus ik zeur tegen mijn gesprekspartner dat ik me een beetje zorgen maak, roept ze blijmoedig: 'Maar de nieuwe site stáát al live. Hij is geweldig. Hij is heel goed!' Nee, ze had helemaal geen problemen met inloggen. Ze kon er gewoon in. Ze is heel tevreden. Huh?

En de wereld twittert allemaal complimenten in het rond. Ook mooi.

donderdag 2 september 2010

Kleuren

Niet meer naar het nieuws kijken. Geen CDA meer, geen PVV, geen VVD, geen politieke klucht meer.

Soms zou je willen dat iemand het nog een keer uitlegde waarom dat zo goed is voor de ziel: leegte. En kleur.

Het was zo mooi gisteren in de Nieuwe Kerk. Zo leeg op die bovenverdieping. En eenmaal boven kon je weer naar beneden naar een doolhof van kleine kleurige kamertjes met daartussen deuren en ramen. Er was bijna niemand. Er propten wel toeristen voor de voordeur van de kerk, maar dan zei de suppoost: 'No, this is not a church. This is a museum.' Maar die mensen keken en keken en zagen echt alleen die metalen trap naar boven. Om daar nu 10 euro voor neer te leggen?

Zodoende waren er alleen maar wat loslopende Museumjaarkaarthouders. Wel fijn.

woensdag 1 september 2010

Toothbrush toccata

Cd 'Voor de oorschelp' op de kop getikt in De Nieuwe Kerk, van Borg Diem Groeneveld, gespecialiseerd in boventonen.

Stairway to Heaven

De afspraken met deze en gene vandaag sluiten niet helemaal aan en dus moet ik een uurtje stukslaan in hartje Amsterdam. Wat een straf! Het wordt de Nieuwe Kerk, waar ze halverwege vloer en plafond een extra vloer hebben gebouwd, zodat je ineens òp de preekstoel kunt kijken. eenmaal boven aangekomen - via de Stairway to Heaven (Led Zeppelin) - ben ik zelf meer gebiologeerd door de glas-in-loodramen, waar je normaal niet naar kijkt als de daar beneden rondloopt, omdat er beneden van alles te zien is. Er is boven echter ook heel veel te zien en te beleven. Mooi ruim en leeg is het daar zo tussen hemel en aarde. Hoe langer je blijft, hoe opener je gaat.

De hoge vloer is een installatie van Krijn de Koning, deze duurt tot en met 24 oktober. In het midden van de vloer bevindt zich een ‘kunstwerk in het kunstwerk’, een verdiepte ruimte met kleine kamers, waar je als bezoeker in kunt afdalen en je je kunt concentreren op jezelf en de ruimte. Het zijn allemaal kleurige ruimtes, kleurvlakken., ramen, deuren, trappen. Heel bijzonder.

Prijsverhoging

Van de week heb ik het ineens een paar keer over postzegels. Dat komt omdat ik laatst besloten heb de oude moeders elke week een kaart te sturen. Zij ontberen immer de hedendaagse digitale communicatie en moeten het hebben van telefoontjes en bezoek. Kaartjes dus. Daartoe heb je een voorraadje postzegels nodig.

Vroeger stuurde ik heel veel kaartjes. Waar je ook kwam kocht je geestige ansichtkaarten en die deed je te pas en te onpas op de bus. Ik ontving ze ook veel. Toen was het openen van de brievenbus nog een feest. Toen was geluk heel gewoon. Nu liggen daar (mede door de nee/nee-sticker) van de vorige bewoners alleen nog kranten, rekeningen en bekeuringen. Eigenlijk houd ik heel erg van reclamefolders. Maar dit terzijde.

Dus ga ik even langs bij het TNT-Post Punt in de Read Shop te Capelle. De postzegel heeft ineens geen waarde meer maar een nummer. De postzegel met een 1 erop kost 44 cent. 'Nog wel,' zeg ik op bezwerende toon tegen Vinnie (alsof het hem iets kan schelen, maar enfin) 'want zo met zo'n nummer erop heb je geen besef meer van wat zo'n postzegel waard is. Die prijs gaat binnenkort omhoog.'

Wat een voorspellende gave weer, want wat lees ik nu? 'TNT Post maakt vandaag bekend in krantenadvertenties 'Een postzegel voor een brief of kaart tot 20 gram in Nederland wordt met ingang van volgend jaar 2 cent duurder. De prijs van een zegel gaat omhoog van 44 naar 46 cent. Ook een zegel voor een brief tot 20 gram in Europa stijgt 2 cent in prijs: van 77 naar 79 cent. De tarieven voor post buiten Europa blijven ongewijzigd. De postzegels voor het binnenland en Europa krijgen een nieuwe waardeaanduiding. Er komt geen eurobedrag meer op te staan, maar het cijfer 1 voor Nederland en 2 voor Europa.'

CDA

Het is maar goed dat ik ben gaan slapen, want ze hebben het beraad een dagje opgeschort. En dit weet De Telegraaf dan weer: 'Cruciale rol Lubbers in CDA-crisis'. 'De brieven waarin Ruud Lubbers vorige week opriep tot een time-out van de coalitieonderhandelingen waren slechts het topje van de ijsberg van het verzet van de CDA-coryfee, zeggen ingewijden. Achter de schermen zou hij met andere CDA-prominenten een offensief hebben gevoerd om de onderhandelingen te saboteren.(...) Samen met demissionair minister Hirsch Ballin heeft Lubbers volgens bronnen de afgelopen weken grote druk op CDA-onderhandelaar Klink uitgeoefend om van een akkoord af te zien. Klink en Hirsch Ballin kennen elkaar goed. Klink begon zijn politieke carrière ooit als politiek assistent van Hirsch Ballin in het derde kabinet Lubbers.'

De Volkskrant heeft een portret van Ab Klink.
'Nederland leerde Ab Klink (51) in februari 2007 kennen als minister van Volksgezondheid, maar binnen het CDA draait hij al bijna dertig jaar mee. In de Tweede Kamer kennen ze Klink als een charmeur. Goedlachs, aimabel. Niet voor niets kreeg Jolande Sap, als beginnend zorgwoordvoerder van GroenLinks van haar fractie mee: ‘Ik begrijp dat je moeite hebt die charmante Ab aan te pakken, maar geef hem van Jetje.’ Met kwinkslagen wist Klink de toon in debatten ontspannen te houden. Alleen woordvoerders van de SP en PVV, die rechtlijnig hun eigen tirades afstaken – tegen marktwerking in de zorg of de stelling dat ouderen slechtere zorg krijgen dan gevangenen – konden Klink ontregelen. Binnen het CDA kennen ze Klink vooral als ideoloog. Die faam bouwde hij vanuit het Wetenschappelijk Instituut van het CDA., waar hij in 1985, meteen na zijn studie sociologie aan de Erasmus Universiteit, ging werken. Het hele portret van Ab Klink. Zijn ouders hadden een snackbar in Stellendam.