Fietserstunnel onder het Rijks weer open

Ooit had het Rijks een onderdoorgang voor een paardentram! Of stond die alleen op de tekening? Ik vond het plaatje op de site van de Fietsersbond, het fotobijschrift geeft geen uitsluitsel.

Vanavond is de fietstunnel onder het Rijksmuseum in Amsterdam weer open gegaan: de eerste fietsers gingen luid bellend de tunnel door. Vrijdag werd nog gezegd dat hulpdiensten nog de hele maandag nodig zouden hebben om te kijken of de fietsers door de tunnel problemen zouden opleveren met rijen wachtende bezoekers voor het museum. Over een maand bekijkt de gemeente of aanvullende maatregelen nodig zijn.

De fietstunnel onder het Rijksmuseum is al jaren onderwerp van verhitte discussie. Het stadsdeel Zuid stelde dat de tunnel voorlopig overdag dicht zou moeten, maar werd direct teruggefloten door wethouder Wiebes. De tunnel is voortaan 24 uur per dag open. In de weekends en op Tweede Pinksterdag, als lange rijen bezoekers voor het museum worden verwacht, gaat de tunnel op 'piekmomenten' dicht voor fietsers.

Ochtendspits

Heel oud gevoel gevoel: in de ochtendstond in een eindeloze stilstaande  file op de A2. Ik sta al een uur stil. Er zijn al zes ambulances, vijf politie-auto's, vier brandweerauto's en twee bergingsauto's langs gejakkerd. Vier van de vijf banen zijn dicht. Alle automobilisten moeten op de meest linkse baan. Dat lukt niet, want alles staat stil.

Op de radio groeit de lengte van de file al snel van vijf naar achttien kilometer. Nu niet ergeren dat je voor niets zo vroeg bent opgestaan, want er is ongetwijfeld iets heel ergs aan de hand.

PS. Dinsdag staat in het Parool wat er aan de hand was. Een Lissenaar was vanaf de andere kant door de 'middenberm' (de vangrail?) gereden.

Groepsstilte

Sinds ik op 11 januari jl. op het Museumplein een groepsmeditatie met honderden mensen meemaakte ben ik geïntrigeerd geraakt door de beweging Stadsverlichting. In inmiddels ruim 600 huiskamers komen elke tweede zondagavond van de maand mensen bijeen om te mediteren. In kleine of iets grotere groepen. Mensen stellen hun huiskamer open voor vreemden die stil binnenkomen en stil weer vertrekken. ik vind dat mooi. Daar op het Museumplein was de kracht van zoveel stille mensen bijeen echt voelbaar. 

Op de site van Stadsverlichting zoek ik een adres in Utrecht. In Utrecht zijn er zo'n zestien adressen, tegen 51 in Amsterdam. Ik kies een cursusruimte voor mindfullnesstrainingen uit aan  de Singelsteeg. Het is een  lichte vriendelijke ruimte achterin een steeg. De gastvrouw meegerekend zijn we met ons zessen.  

ik zou wel willen weten hoeveel mensen er op dit moment meedoen in heel Nederland.

Borgen

We gaan steeds pas tegen elven naar 'Borgen' kijken. Zitten nu in de Seizoen 2, aflevering 8. Zo verslavend! Laatst vroeg Ann wie in de serie mijn rolmodel is. Niet Brigitte, zoveel weet ik wel. Ik denk eerder Katrin, de journaliste, haar onverschrokken keuzes. Of Kaspar, Brigittes persvoorlichter, Katrins vriend. Hij denk snel, trekt snel goeie conclusies handelt daarnaar. En maakt er privé een aardig zootje van.

Ach, wat een heerlijke serie. Nu weer Brigittes dochter Laura in een psychiatrische kliniek, een privékliniek, terwijl haar moeder in haar rol als premier tegen privéklinieken is. De paparazzi eromheen...

Elke keer als een aflevering uit is kijken Bobby en ik elkaar aan. 'Nóg eentje?' 'Nou, nog ééntje dan.'

Is het idee achter de serie dat er zoveel mis gaat in het persoonlijk leven bij vrouwen-met-macht? Het huwelijk van de premier loopt al snel op de klippen, omdat haar echtgenoot ook ambities heeft en niet alleen maar voor de kinderen wil zorgen. De dochter krijgt ernstige psychische problemen - natuurlijk door de scheiding van haar ouders en de immer afwezige en door landspolitiek opgeslokte mama. Of maken mannelijke premiers als 'onze' Mark Rutte of JP Balkenende ook zulke drama's mee? De Franse ex-president Sarkozy in elk geval wel.

Seizoen1 had ik geleend, Seizoen 2 voor 5 euro via Marktplaats.nl gekocht. Nog twee afleveringen te gaan, dan ergens Seizoen 3 scoren..

Een vak

Han komt op de koffie. Hij heeft een veelbelovend getalenteerde dochter, eigenlijk twee, en vertelt daar graag over. De jongste wil de muziek in. Een sing-a-song-singer-writer. Ze opteert voor het conservatorium voor de opleiding Muzikant 3.0. Zoveel als een vader van zijn dochter kan houden. Zo trots als een vader op een dochter kan zijn. Betrap mezelf op hele ouderwetse gedachten als 'Moet ze niet ook een vák leren?' Hij staat gelukkig vierkant achter haar.

Kwart slag

Het is wel moeilijk van de originele prenten te bedenken wat dat zou zijn, dat groene vlak rechts. Zijn het grote varens? Is het een doek? Maar ik volg de prent maar gehoorzaam. De kijker die zich afvraagt: wat bedoelt de dichter hier, moet ik het antwoord schuldig blijven. En waarom die tietjes zitten zoals ze zitten?  Geen idee, maar wel grappig.

'Wat vind je van deze?' vraag ik Bobby, hengelend naar een complimentje. 'De tietjes zitten een kwart slag gedraaid', zegt hij.

De almaar uitdijende reeks

Oude Hortus

Bij het nieuwe leefregime hoort de dagelijkse wandeling van minstens een uur. Goed voor licgaam en geest zullen we maar zeggen. Geïnspireerd door het boek over de schoonheid van Utrecht kies ik vandaag de Oude Hortus als doel. Die is de 'achtertuin' van het Universiteitsmuseum. Vandaag kun je zo via de achterpoort aan de Nieuwegracht stiekem naar binnen sneaken. Niet dat dat nodig is, want de Museumjaarkaart, maar sneaken blijft leuk. Het is er paradijselijk.

De uitgebreide kruidentuin aan het voormalig Pharmaceutisch Laboratorium intrigeert. Die staat vol met geneeskrachtige kruiden, tegen alle mogelijke ziekten. Tegenwoordig staan kruidengeneesmiddelen lijnrecht tegenóver de farmaceutische industrie, waarvan ik het idee heb dat daar alleen maar chemische producten gemaakt worden. Maar vroeger was dat dus anders.