Lentegroen

Ons magazine is ditmaal een enorme bevalling. Erger dan ooit, stellen we vast. Veel materiaal is veel te laat, zowel teksten als foto's, er zijn ineens advertenties die op redactionele pagina's moeten. Diverse stukken moeten grondig herschreven en/of ingekort. 

Ik ga Vinnie helpen inkorten. Een verse rode stift in.de aanslag, Het ergste is als ik een kolom uit zíjn stuk moet schrappen. Hij heeft een stuk over hobbyboeken gemaakt. 'Hobbyboeken geven een stuk geluk.' Heel leuk. Ik weet niet wat er uit moet. Goed hè, glundert hij, je kan geen een zin vinden die eruit kan. 

De laatste fase van het afronden van het magazine is de volgorde van de artikelen en de kleuren bepalen. Vinnie houdt erg van lentegroen. Als we discussiëren over welke kleur een artikel moet krijgen stelt hij altijd voor: lentegroen? Ik houd niet zo van lentegroen. Zelf heb een interview gemaakt met een meneer die ik uitgesproken blauw vind, nee níet groen! We maken Vinnies artikel over de hobbyboeken lentegroen. Hij helemaal blij. Ook lentegroen geeft een stukje geluk.

Dit weekend gaan op het werk de 10 jaar (of meer) oude Dell-computers vervangen worden, Die draaien op Windows XP. Volgens mij waren ze al tweedehands & out of date toen we ze kregen. Maandag staat er als het goed is een nieuwe. Dat belooft voor dan weer een portie apparatenstress. 

Honeymoon

Bij Leen en Ekfa bekijken we hun fotoalbum van hun partnerschapsdag. 13 jaar geleden alweer. Toen gingen de foto's nog in een album. 

Wat waren ze jong. Wat waren ze mooi. Wat waren ze lief. En dat zijn ze nog steeds. 

Hun honeymoon ging naar Hotel Scheldezicht in Antwerpen.

Werklunch

Meike heeft bedacht dat het leuk is als we op het werk eens per maand iets anders eten dan de zelfgesmeerde bammetjes en dat een paar van ons een lunch bereiden. Samen geven wij het goede voorbeeld.

Zo besteed ik mijn maandagavond aan het staafmixen van acht komkommers, vier paprika's, vier avocado's en vier bosjes ui tot groene-gazpacho-met- garnaaltjes. En aan home made hummus, waarbij de staafmixer dit allemaal niet aankan en kapot gaat. Dat kan ik dan weer niet aan dus als het om 9 uur eindelijk klaar is ga ik maar meteen naar bed.

Maar vandaag is het allemaal weer goed. De megapan gazpacho komt zonder morsen over. Meike heeft pastasalade, Turks brood en kaasjes. Het is allemaal enorm groen, gezond en gezellig. Echt meisjeseten. De juichende kreten van de collega's maken het allemaal weer goed. Volgende maand doen Sanne en RoRo7 het, beloven ze.

Bolidebroertjes

Ik stap uit huis en daar zie ik naast mijn bolide een Tweelingauto staan. De Toyota Celica. Echt een gaaf model. Die van mij krijgt met de jaren wel steeds meer krassen en butsen, maar toch ben ik bol op hem. 

Laatst toen ik een dagje uit naar Limmen deed, naar de Hortus Bulborum, toen werd ik aangesproken door een pensionado op een motor, die met weemoed naar mijn bolide keek. Heb ik ook gehad, zei hij. Hij is zo mooi, het is haast een old timer. Hij had hem uiteindelijk weg moeten doen omdat-ie zo laag is. Hij kwam er niet meer uit. 

Ik weet precies wat hij bedoelt, met een oude (schoon)moeder uit rijden gaan is een heel gedoe, vooral bij het uitstappen, maar mijzelf lukt het nog goed, glimlach ik dankbaar.

Aquarium

Kan het niet laten om tijdens mijn bezoek aan Mir foto's te maken van wat ik zie. Zegt ze: 'Zeker voor je blog. Blog blog blog.' Ja ja, ik geef toe dat ik een verslaafd ben aan mijn eigen foto's, maar als je je ogen openhoudt zie je ook zulke mooie dingen.  

Mir verblijft aan de Snoekjesgracht, nooit was ik daar, met vrij uitzicht op de Oudewaal. In dat huis staat een prachtig aquarium. Het roze en blauwe licht op het water en de aquariumplanten fascineert me meer dan de vissen.

Wil ik ook, een aquarium!

Renée Fleming

De zon schijnt, ik ga op de galerij zitten kleuren. Daar riskeer je wel commentaar. 'Ha! Een creatieve buurvrouw', roept een buurvrouw. 'Wie heb je getekend? Máxima?'

Ai, nee, het is níet Máxima. Tenminste, was niet zo bedoeld.

Is de tekening nu mislukt? Want als ik zeg: het is Renée Fleming, dan roept dat ook weinig op. 'Een Amerikaanse sopraan...' dat helpt ook niet. Ooit een pracht cd van Luigi gekregen. Die Fleming is enorm over the top.

Geveltuintjes

Nita verdient een lintje. Zij is de buurvrouw van Bobby. Hij woont in niet echt de allermooiste flat van Utrecht, maar wel aan de rand van het oude centrum. In ook niet echt de allermooiste straat. Nogal fantasieloos en geheel zonder groen. De aangrenzende straten zijn echter wel erg leuk, dus erg is het niet.

Deze flat heeft voornamelijk erg kleine appartementen, maar de verhuur gaat buiten de verdeling door Woningnet om, dus deze flat geeft mensen in woningnood relatief snel kans op een eigen voordeur. Via Woningnet kan dat tien jaar duren. Dus iedereen toch blij.

Nita is de motor achter de sociale cohesie hier. Vorig jaar was zij de gangmaker achter de buurtbarbecue, nu heeft ze samen met de Gemeente geveltuintjes georganiseerd.  Zoiets gaat niet vanzelf. Er zijn altijd wel wetten, bezwaren, procedures en commissies die de eenvoudigste burgerwens in de weg staan. Maar Nita heeft doorgezet.

Van harte bieden we aan om de geveltuintjes mee in te regelen. Beetje graven en spitten. De Gemeente heeft de perkjes al aangelegd, en de planten gebracht, we hoeven alleen maar te graven. Er zijn tientallen vrijwilligers, dus de klus is in een kwartier geklaard.