Oranje

Nog even de fotorol nalopen van het Avontuur Sittard. De vreugde van dat Oranje. Al die opgewonden mensen, vooral vóór de wedstrijd. De gillende meisjes van rond de 12. Pijn aan je oren. Met hun welwillende ouders.  

Mijn oranje hoofdtooi had ik gekocht bij een Chinese webwinkel. Dat vond ik leuker dan een oranje hoedje. Mijn oranje hoedje ben ik kwijt. Hoe bizarrer de uitdossingen hoe leuker. Dat het ding vanuit China in een containerschip naar Nederland vervoerd zou zijn, dat denk ik niet, want de bezorging duurde maar een paar dagen. Misschien liggen die dingen ergens in  een haven in een distributiedoos.

Een deel van de Oranjevreugde is het plaatjes delen met je achterban, die ervan griezelt maar ook wel weer moet lachen dat wij daar zitten. Via Whatsapp en Facebook. Stiekem vinden wij onszelf rolmodellen voor leeftijdsgenoten.

De wedstrijd zelf is eerlijk gezegd maar bij vlagen leuk. Natuurlijk is het genieten van de karakteristieke speelsters als Vivianne Miedema, Lineth Beerensteyn, Sherida Spitse, Esmee Brugts. Er zijn ook een hoop nieuwe speelsters bij die ik op zo'n afstand niet goed kan onderscheiden. Daarvoor werkt tv beter.

Op Avontuur

De laatste tijd verkondig ik graag aan de mensen dat het goed is om wat avontuur in je leven te organiseren. Iets onbekends. En dat hoeft niet per se aan de andere kant van de wereld, het kan ook dichtbij huis. En ook in Sittard. 

Vandaag spelen de  Oranje Leeuwinnen een kwalificatiewedstrijd tegen Italië in het stadion van Fortuna Sittard, van 20.45 tot 23 uur. Dia en ik vinden dat te ver om middernachtelijk terug te rijden (we deden dat wel vanuit Tilburg en Breda) dat we besluiten in Sittard te gaan overnachten. We kiezen het soberste hotel, een 'sporthotel'. Het ligt een stukje buiten Sittard. Op een berg, blijkt. De Kollenberg om precies te zijn. Op Wikipedia lees ik dat die 'berg' een laatste uitloper van de Ardennen is. 

We gaan ditmaal met de trein (gratis keuzedagen!)  en huren ter plekke een OV-fiets.  Van die berg weten we niet, maar Google Maps leidt ons mét die OV-rotfietsen óver die berg. Niet te doen. Maar we doen het. Pff.

Wat ook een uitdaging is: alles wat we doen gaat hier met pasjes. Je reist met je OV-kaart, je huurt je fiets met je OV-kaart in een onbemendse fietsenstalling, hij gaat op slot met die pas. In het onbemensde oostblok-hotel op die berg beweeg je je ook door de deuren met een pasje. Ik word daar steeds wat gespannen van, want wat als je pasjes het niet doen? Maar ze doen het gelukkig wèl.

Verder is hier alles prachtig. Steeds als het ongemak weer voorbij is is het allemaal een prachtig avontuur. Wie low budget reist wordt eerder getrakteerd op avonturen.

We eten in Sittard-centrum tapas bij een Cubaan. Daar moet je elke gang met een QR-code bestellen.

En dan weer verder op die OV-fiets, telefoon in de hand, op zoek naar het Stadion. Als dat geen avontuur is. En dan heb ik het nog niet over de nachtelijke terugtocht van het stadion naar die berg.

Krishna

Elly is binnenkort jarig en zij vraagt mij mee uit eten in een nieuw hip vegetarisch Indiaas restaurant aan de Kaatstraat: Krishna Vilas. Het is net buiten de singels, dus niet zo hysterisch druk als de Utrechtse binnenstad kan zijn. 

Het is precies tegenover waar Bobby vroeger woonde. Toen zat er een gemeente-kantoor in dit pand en keken we vanuit zijn erker altijd naar de ambtenaren. Nu is hier een nieuwe volgens mij tamelijk dure wijk gekomen: Zijdebalen. Met aan de buitenrand van het wijkje wat hippe sportscholen en dit Indiase restaurant. Je kunt er buiten zitten, maar er is best veel verkeer. Veel bussen ook.

Het is een verrassend leuke eetgelegenheid: ruim, licht, heel divers publiek, echt grotestads, en niet zo op toeristen. We hebben niet gereserveerd, en er is plek, maar het loopt goed vol. En erg lekker eten. Mooi kleurig. Pittig ook, maar daar ben je na een paar hapjes wel aan gewend. 

De meisjes van de bediening praten slechts Engels, geen Nederlands. Maar wel geestig. Internationale studentes, zo te zien. Het is erg leuk om rond te kijken naar alle gezelschappen, vaak meerdere generaties. Alleen moeten we te lang wachten op het toetje. Uiteindelijk skippen we dat maar.

https://krishnavilas.com/

De details

Naar de tuin. Ik ben er al anderhalve week niet geweest. Maar voor de vakantie moet ik nog even mijn gras maaien en de brandnetels van de buurvrouw. De ergste uitwassen wegknippen. 2024 is niet zo'n fijn tuinjaar met al die regen. De boeren en tuinders klagen erover en nu ik ook. Nu is het alwéér kletsnat. Maar als je er een tijdje blijft, en op de details weet te focussen, dan is de bende ook wel weer heel mooi.

Voorbereiden

Campings zoeken in een gebied dat je nog helemaal niet kent. Ik doe het elk jaar weer en het bevalt erg goed. In Bobby's Duitse reisgidsje over Noord-Jutland (Denemarken) staan maar twee campings. Daar heb je ook niet zoveel aan. 

Ik probeer alle mogelijke ingangen. Kleine campings, natuurcampings, charme campings, eko-campings... dan maak ik er een keurig lijstje bij met namen, adressen, url's, contactgegevens. Waarschijnlijk gaan we er hooguit twee bezoeken, maar het lijkt me nu al leuk.

Ik weet nog goed dat we vorig jaar van het bloedhete Noord-Italië naar het veel te koele Zwitserland verhuisden. Veel campings rond de grens waren bezet, vooral de Italiaanse. Met mijn lijstje konden we ze makkelijk bellen. Gutentag. Haben Sie Platz? Van dromcamping naar droomcamping.

We willen vandaag de nieuwe tent opzetten, voor proef, maar het regent steeds, of het dreigt.

Gebakken feta

Heerlijk vegetarisch recept van de site van Marley Spoon: gebakken feta op een warme linzensalade. In de groente zit paprika, venkel en zoete aardappel. Op de feta zit een 'topping' met ui, knoflook, rode peper en oregano. Mjammie.

https://marleyspoon.nl/menu/361072-gebakken-feta-op-linzensalade-met-kleurrijke-geroosterde-groente

De Grebbeberg

Met Linda van het oude koor ga ik wandelen op en rond de Grebbeberg. Die ligt bij Rhenen en dat is drie kwartier met de stoptrein Breukelen-Rhenen. Horen hoe het met het oude koor is en zij wil natuurlijk mijn ervaringen met mijn nieuwe koor. De ambities bij hen zijn wat opgeschroefd en ze hebben allemaal een nieuwe stemtest moeten doen. Daarbij is één persoon afgevallen. Ik beloof het vrolijke filmpje van mijn nieuwe koor van twee weken geleden. 

De Grebbeberg is prachtig. Dat ik hier nog nooit geweest ben. Dat de Duitsers 'ons' hier in mei 1940 hebben verslagen hangt wel in de lucht. Er is een grote militaire begraafplaats.

De IVN-wandeling zou 7 km zijn, maar als ik thuis ben heb ik 10 km op de stappenteller. 

- Wandeling vanaf het station:

https://www.ivn.nl/app/uploads/sites/201/2023/12/Wandelroute-Grebbeberg-231020-A4.pdf

- Wandelingen vanaf militaire begraafplaats:

https://www.utrechtslandschap.nl/routes/wandelroute/grebbeberg