vrijdag 7 januari 2022

6 januari

Mutti werd geboren op 6 januari 1924. Zij is de baby op deze foto, de vierde. Na haar volgden nog vijf zusjes en broertjes. Opa (rechts) was Hoofd der School. De dochters in dat gezin werden onderwijzeres. Tot aan hun huwelijk. Dan stopte dat. Dan moesten ze zich beperken tot de rol van moeder en huisvrouw. Ik heb Mutti voornamelijk gekend als moeder en huisvrouw. Ik was de vierde dochter, dus toen ik kwam had ze al een hele klus aan het gezinsleven, nog met emmers en teilen en kolen. En toen kwamen er nog twee. Op deze foto is ze nog een baby met alle voor- en tegenspoed nog in het verschiet.

6 januari is sinds vorig jaar de dag van de bestorming van het Capitool door Trump-aanhangers. Ik weet nog goed hoe we vorig jaar uur na uur aan de televisie gekleefd zaten. Waar-is-de-politie? Vanavond was er een lange documentaire over: ‘Four Hours at The Capitol’.  We zitten weer even verbijsterd aan de buis gekluisterd. Er zijn in deze documentaire allemaal telefoonfilmpjes aan elkaar geregen, maar er mist ten enen male een analyse. En hoe het verder ging en gaat. We lezen weinig meer over Donald Trump, omdat hij door Twitter en Facebook geweerd is van social media, maar dat wil niet zeggen dat hij weg en over is. Zijn eigen social media platform gaat waarschijnlijk volgende maand de lucht in.

donderdag 6 januari 2022

Gebakken peren

Onze hulp in de huishouding leeft erg mee met mijn keto-leefwijze en met mijn niet aflatende hunkering naar lekkere hapjes rond vijven. Wij eten meestal niet voor 7 uur, dus tussen 5 en 7 is voor mij een gevaarlijke tijd. Ze tipt me warme peer of appel uit de oven met een beetje kaneel erop. Het plaatje suggereert er wat noten in en een bolletje ijs ernaast. Ook een goed idee.

Baarn

Will en ik gaan weer eens een NS-wandeling doen, niet een rondwandeling, maar een van A naar B. We kiezen de wandeling van Baarn naar Hilversum Mediapark. Beide stations hebben een goeie verbinding naar zowel Utrecht als Amsterdam. Zo grijs, koud en druilerig als het gisteren was, zo prachtig zonnig is het nu. We lopen al een halfjaar kortere afstanden, 8 tot 10 km. Dit is 15. Bij kasteel Groeneveld en Theehuis Bluk op de Zuiderheide is het druk, verder is het prachtig rustig. We kunnen het best.

Tuin 160

Na een maand radiostilte mail ik de secretaris van het volkstuinencomplex maar weer eens. Begin december had ik gezegd dat ik enigszins knarsetandend akkoord ging met de overnamekosten voor de koelkast en de gevelkachel, beide op butagas, maar dat ik het toch raar vond dat ik gedwongen dingen over te nemen die ik eigenlijk niet wil. Enfin. Daarna hoorde ik niets meer. Ik heb geen telefoonnummer. 

Nu krijg ik wel antwoord. Het huisje is helemaal leeg schrijft ze nu. Er stonden nog kastjes en een bankje en een tafel en een gasstel en een houtkachel buiten, die je niet mocht gebruiken. Hm. Heb ik nu spijt?

Zaterdag kan ik de sleutel halen. 

Bij de bibliotheek heb ik het nieuwe boek van Hendrik Groen over de wederwaardigheden van een weduwe op een volkstuinencomplex gereserveerd. Eigenlijk past alles wat ik tot nu toe meemaak onder alle vooroordelen. 

woensdag 5 januari 2022

Stiltetuin (1)

Dit lijkt me nou leuk: een 'Stiltetuin', waar je al mediterend bloemen en planten gaat ervaren en tekenen. Weliswaar via Zoom, nu, vanwege de pandemie,  maar dat moet dan maar.

Het is een initiatief van Stadslab RAUM dat over zichzelf zegt dat het de toekomst van ons stadsleven verbeeldt, bevraagt en onderzoekt. 'Raum maakt exposities en programma's en doet 'stadsonderzoek' naar actuele thema's zoals eenzaamheid, ongelijkheid en de rol van dieren en de natuur in de stad. Creative placemaking staat aan de basis van onze werkwijze en we werken in co-creatie met bewoners, publiek en andere partijen in de stad. Want RAUM vindt dat de stad pas van iedereen is, als iedereen uitgenodigd is om deel te nemen.'

Ze zijn gevestigd in het nieuwe centrum van Leidsche Rijn, waar nog volop gebouwd wordt en waar ruimte is voor het bouwen aan een gedroomde samenleving. Dat moeten ze daar wel, want iedereen die daar naar toe  komt wonen is nieuw, van elders. Nu zijn ze dus bezig met het thema Bezinning.

dinsdag 4 januari 2022

In Paushuize

Colet en Liesje zijn weer op bezoek en dan doen we altijd een educatief uitje in de oude binnenstad. Vorig jaar zijn we de Domtoren opgeklommen. Nu gaan we naar Paushuize, een 16e-eeuws monumentaal pand. Ooit gebouwd door Adrianus, de enige Nederlandse paus ooit ever. Dit jaar is het Adrianus-500-Jaar, want het is 500 jaar geleden dat hij paus werd, dus Liesje weet alweer waar ze haar volgende spreekbeurt over gaat houden. 

Paushuize wordt als gebouw beheerd door de Provincie Utrecht en Bobby kent vaag de man die het gebouw beheert.  Die blijkt desgevraagd bereid ons rond te leiden. Hij heeft momenteel waarschijnlijk ongeveer niets te doen, dus we zijn een welkome afleiding. 

maandag 3 januari 2022

Privékliniekje

Vanwege dat de ziekenhuizen wegens Corona hun zorg afgeschaald hebben zit ik ineens in een dermatologisch privékliniekje in OpBuuren, een raar oudhollands nepwijkje aan de Vecht bij Maarssen, met nepgrachtjes en nepgeveltjes. Op het oud-Hollandse pleintje zitten geen winkeltjes of cafeetjes, zoals je zou verwachten, maar gezondheidsinstituutjes, fysio, schoonheidssalons en dus ook een dermatologisch kliniekje. Ik krijg meteen na binnenkomst een folder in de handen geduwd waarin te lezen valt dat een bezoekje minimaal 95 euro kost en als er iets moet gebeuren wordt al snel het hele eigen risico (€385) opgesoupeerd. 

Ik heb een ‘plekje’ op mijn schouder. Een plekje dat er niet hoort. In september toen het er ineens was heeft het heel erg gebloed en het genas het maar niet. Inmiddels is het gekalmeerd, maar - zei de huisarts en zegt nu ook de private dokteres - 'Het hoort er niet' Laten we het maar weghalen.' Ik ben het ermee eens. Ja, zegt ze, dat gaat u inderdaad zeker uw hele eigen risico kosten. Op het foldertje dat ze meegeven staat ook dat de zorgverzekeraar als je in het eerste kwartaal behandeld wordt ook het eigen risico van vorig jaar kan aanspreken. Dat wordt een kostbaar grapje. 

Zou dat in het ziekenhuis waar ik even niet terecht kon nu even duur zijn? Bij het Diaconessenhuis staat onder het kopje 'Verwijderen van goedaardige plekjes van de huid': 'De prijzen variëren van €72 tot €430'.