Introdans

Ineens zit ik in de Stadsschouwburg met de Bayerische Freundin naar modern ballet te kijken. Introdans danst Bach. De kaartjes kregen we van Hans, van wie een vriend tijdens een drieweekse pelgrimage in Wales een hartstilstand heeft gekregen. Vanavond gaat hij met zijn dochters bij de weduwe op bezoek. Dus niet naar het theater. 

Ik heb niet veel ervaring met (moderne) dans, dus niet veel referentiekader. Maar het is een overweldigende ervaring. Mannen (en vrouwen) in kostuums, de maatschappij - het gareel - vol pakkenmansen. Na de pauze 18 dansers in bloemetjesrokken, die heen en weer over het toneel rennen. Pff. ‘Ik vond het fantastisch. Wat vond jij?’ zegt de Bayerische Freundin. ‘Eh…’ zeg ik, ‘een beetje chaotisch…’ ‘Ja dat vind ik mooi! Ik houd van chaos!’ 

- Kritische recensie in de Volkskrant:

https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/onrustige-voorstellingen-en-een-vage-film-in-het-bach-programma-van-introdans-arme-johann~b50a020e/

Zwarte schoenen

Dan hebben we nog de kwestie van de zwarte schoenen voor het optreden. Ik was verrast door deze aanbieding van hippe ‘orthopedische schoenen’ op Facebook, met de belofte dat de drager ervan nooit meer pijn zou hebben. Ergens wist ik zeker dat de advertentie van Chinese oplichters was, maar toch kon ik ze niet laten staan. Ik heb ze besteld. Maat 40, een halve maat te groot. 

Daarna krijg ik mailtjes (vooral aanbiedingen) van de firma MySoof uit Amsterdam. De laatste dagen krijg ik berichten dat de schoenen bijna komen. Eindelijk. En vandaag zijn ze er. Twee schoenen los in een bubbeltjes-enveloppe. Afzender-adres: Bantian Street Longgang District.

Heel licht (van gewicht) en heel erg kunststof zowel de zool als de bovenkant). Maar onder mijn zwarte broek met witte stippen staan ze wel heel mooi. 

Ondertussen heb ik ook een spuitbus zwarte verf voor suède gekocht om mijn teruggevonden flets-donkerblauwe suède laarsjes een zwarte boost te geven. Nog anderhalve week om te experimenteren.

Dinsdag tuindag

Naar de tuin. Want nu heb ik die hamamélis ofwel toverhazelaar, en die moet ergens? Hij bloeit in januari-februari, dan is er niemand op de tuin. Maar toch. Dat er dan toch iets bloeit. Er bestaat in België een tuin met louter toverhazelaars: het Arboretum Kalmthout.

Dus ik weer spitten, vandaag met goede zin. Twee vierkante meter. De zon gaat ook nog schijnen. De toverhazelaar zet ik niet in dat nieuwgespitte stukje maar direct rechts bij de ingang van mijn tuin.

Twee weken geleden had ik een brem-achtige gekocht, waarvan ik ook niet wist waar ik die zou zetten. Die komt nu in dat nieuwe stukje border. Ik zet er ook vergeet-mij-nietjes bij, die momenteel overal welig tieren.

Oli Mazi

Omdat we mijn verjaardag zondag al gevierd hebben gaan we op mijn verjaardag zelf uit eten bij een relatief nieuw Grieks restaurant aan de Straatweg: ‘Oli Mazi’. Vroeger zat daar een traditioneel Grieks restaurant Alexios. 

Ooit in de jaren negentig toen we nog collega’s waren en nog lang geen geliefden zijn Bobby en ik daar ook eens wezen eten. Het was eindeloos fietsen vanaf waar hij toen woonde, herinner ik me. Nu denk ik dat Bobby het vast uitgekozen had omdat het veel sterren had bij (toen) Iens ofzo. Het is modern, met shared dining als concept, dus doorgaans gaan we naar een meer alledaagse Griek ‘Irodios’. Er sterft hier van de Grieken aan de Straatweg. Mijn lievelingsGriek is ‘Dikkertje’, maar die is te ver weg voor lopend. En die is op maandag dicht.

Nu gaan we dus naar ‘Oli Mazi’. Voor de feestelijkheid. De vrouw die ons bedient ziet er uit als dertig maar moet minstens vijftig zijn, want haar zoons hebben de zaak overgenomen. Ze is beeldschoon en allerhartelijkst. Haar vader (hun opa) was daar dat restaurant ‘Alexios’ begonnen, vertelt ze. Toen hij overleed is hij begraven in Oud-Zuilen, niet in Griekenland. Ons Jongste Nichtje de zangeres heeft er regelmatig opgetreden. Ja, Thirza die kennen we, zegt de mevrouw. Doe haar de groeten!

Van echt shared dining komt het niet want mijn keuze valt op iets met pita- broodjes (gluten) en lamsrack, en Bobby wil liever wat anders. Het is heel mooi en heerlijk. Moet steeds denken aan vorig jaar Zakynthos. Ik wou zo wel weer (naar Griekenland), maar Bobby wil om milieu-overwegingen niet voor een weekje met het vliegtuig.

Zeg het met bloemen

Hani501 komt langs met een knalroze hangbak met felgekleurde hangbloemen erin. Oeps. Zo roze zou ik zelf niet meteen gekozen hebben. Maar als je er eenmaal aan gewend bent dan fleurt de tuin meteen weer nog verder op. 

Er is er één jarig. Zeg het met bloemen. Ik heb diverse plantjes en bloemen gekregen. Een ‘hamamelis’ (toverhazelaar). Waar ligt de klemtoon: hamámelis (volgens mij) of hamamélis (volgens Hani501). We kunnen het in geen woordenboek vinden. Tot zij bedenkt dat we een filmpje gaan zoeken waar een tuinkenner alles over de hamamelis vertelt. En die zegt ‘hamamélis’. En ik kreeg rode anjer, rode valeriaan. Een vetplantjd met roze bloempjes. En een Van Gogh-pen met bloemen.

‘De aarde lacht’

Bij de Facebookgroep  'Iedere dag een tekening' waar ik al jaren lid van ben hebben ze een nieuw openingsbeeld gemaakt in lentesferen. Twee tekeningen van mij maar liefst. Leuk is dat!

'Morning has Broken'

Zus1 is uit logeren bij Zus4 in MeckPom, dus ze konden niet op mijn meisjesfeestje komen, maar nu spelen ze daar samen 'Morning has broken' voor mij. Dat is toch wel allemachtig prachtig en ontroerend. 'S Wonderfull, 'S Marvellous'...  (Dat ken ik als liedje van Diana Krall, maar het is oorspronkelijk van George Gershwin).

Het was een leuk feestje, ook al was Will er niet om dat te bevestigen na afloop. Ik  kreeg veel plantjes en bloemetjes. Die ga ik vandaag maar eens over de tuinen verdelen.