Oefening in optimisme

De kranten staan er vol van, hoe nat het dit voorjaar is, hoe erg voor boeren en burgers. Op mijn  kleine niveau maak ik het ook mee: in de eigen achtertuin en de volkstuin. Maar nu heb ik een extra zorg: want morgen hebben we Familiedag en wel te Heerde. Schoonzusje en Zwager hebben een droomtuin waar we het gaan doen. Twee weken geleden vierden we er zijn verjaardag en het was puur paradijselijk. Maar blijkbaar kunnen ook op de Veluwe stukken grond doorweekt raken. Schoonzusje stuurde een afgrijselijk natte foto. Dat is nog eens een oefening in optimisme. De weerberichten zijn inmiddels beter, maar ik stuur Nichtje toch maar een appje dat ze haar partytent vooral moet meenemen.  

Dansconditie 60+

'Waar was je', vragen ze allemaal. Ik heb iets raars met het fenomeen 'meivakantie'. Ik weet nooit wanneer die is en ik heb er ook een soort weerstand tegen. Toen ik nog werkte moest ik in de schoolvakanties altijd voor de werkende ouders opdraven. Dus ook de meivakanties. Als ik al in mei een weekje weg wilde moest je uitkijken dat je dat niet in de meivakantie deed. Natuurlijk schikte je in, maar het had toch iets onbehaaglijks. 

Enfin... dat is nu voorbij, maar nog steeds snap ik die meivakantie niet. Die duurt wel twee weken. Vroeger begon die vanaf Koninginnedag, nu dus Koningsdag, Hemelvaart viel erin, wat voor mijn gevoel ook Pinksteren. Het zal wel niet.

De hele maand mei hadden we geen koor, dus ik had de conclusie getrokken dat we dan ook wel geen dansklas zouden hebben. Niet gecheckt. Dus nu heb ik twee weken gemist en hebben ze alweer een nieuw dansje ingestudeerd op 'Isn't she Lovely' van Stevie Wonder. Kan ik weer niet meekomen.

Het is ook wel een domme uitleg die ik geef waarom ik er twee weken niet was. De dansjuf dacht al dat ik helemaal gestopt was. 

Informatie-avond

Ik ga naar de informatie-avond in Slot Zuylen. Er is onlangs een 'startdocument' over de plannen met Natuurgebied Zuilen gestuurd naar het College van B&W. Veel van de bezwaren van de bewoners tegen een eerdere versie zijn meegenomen, maar niet alle. Daarom is nu een actiegroep opgestaan die zich inzet voor de boer die hier boert. Natuurinclusief. Er zijn drie informatie-avonden: in de wijk Zuilen, de wijk Overvecht en in Oud-Zuilen, waar het slot staat.  

Terwijl ik me laat informeren zowel door de projectleider van de gemeente als door de actiegroep word ik van heel dichtbij gefilmd door een vrouw die zegt dat ze een documentaire maakt voor RTV Utrecht. Wat ik zei is niet opgenomen, zegt ze, het gaat om de sfeerbeelden. Het regende en ik sta er in mijn regenjas met nat haar. 

Peas

Ik heb weer een nieuwe vleesvervanger uitgeprobeerd: Peas Makers. Ze zijn gemaakt van erwten, ze zijn vegan en glutenvrij en je kunt er veel vleesgerechten mee nabootsen. K. zweert erbij. Ze had er gisteren dan ook een heerlijke Turkse stoofpot mee bereid. Je kunt dat spul alleen via internet kopen in tamelijk grote hoeveelheden. Ze zijn gedroogd en heel licht. Je gebruikt 60 gram voor 2 personen. Uiteindelijk is het heel voordelig. Maar ja, om nou direct voor een maand in te slaan... Dus gaf K. me een zakje mee, en ook andere verjaardagsgasten, zag ik. 

Vandaag heb ik er hachee mee gemaakt. Op andijviestamppot. In een kwartiertje klaar. Bobby vond het heerlijk ruiken al tijdens de bereiding. Uitje, knoflook, laurier, kruidnagel, sojasaus, worcestersaus. ketjap, stroop, piment... gewoon oudhollandse pot. En dan gooi je die peas makers erbij en kokend water, zodat ze gaan wellen. 

Het was best lekker, beter dan die jackfruit die ik laatst uitgeprobeerd heb. Het is natuurlijk anders dan met rundvlees, maar toch echt wel lekker.  Niet vies. Het doet denken aan de sticky champignons op de andijvie die ik laatst uitgeprobeerd had. Van de Familie Over de Kook.

Recept: https://www.peasmaker.nl/blogs/alle/vegan-hachee

 

Im Garten

Maandag tuindag. Eerst vergeet ik mijn telefoon en kan ik dus geen vogeltelling doen,  dus maar weer op en neer. En dan krijg ik de smaak weer te pakken. Het is de kunst om alles héél langzaam te doen. En een voor een. De aardappelen en de groenten onkruidvrij schoffelen en plukken, het gras maaien, de bordertjes die geen groenten hebben en vol onduidelijk onkruid raken leegmaken en met bloemenzaaisels volgooien, onthouden en wachten. Aan het eind van de dag best tevreden.

Flora en fauna. Er scharrelt een zacht lichtbruin diertje onder de picknicktafel, pas na een paar seconden dringt door dat het een rat is. *ieks!* Als ik stil in het huisje zit is het een drukte van jewelste met koolmeesjes in de vetbollen, duiven in de appelboom, een ekster op het gazon... De vogel-app registreert een merel, een koolmees, een tjiftjaf en een bonte specht. Zelf zie ik ook nog een duif en een ekster.

Gisteren op K's verjaardag verkeerde ik met diverse kersverse pensionado's. Een aantal heeft ook deze vogel-app. Ze praten over hoe ze hun dagen willen gaan vullen. Of níet vullen. Niet teveel. Niet de week / de agenda volplempen. Kiezen wat betekenisvol is. Scharrelen. Als ik er op een afstandje naar luister en kijk is het haast karikaturaal. Maar dit is het onderwerp als je met pensioen gaat. Ze vinden dat ik veel doe. Zelf vind ik het best meevallen. Zo'n hele dag op de tuin doet me goed.

Birds

Over gemiezemuis gesproken, ik heb altijd een idee over vogel-apps, dat die bij mij niet werken, dat mijn telefoon ze niet gaat registreren, dat er teveel vogels tegelijk te horen zijn, dat hij ze niet kan onderscheiden, en dat ik er hopeloos gefrustreerd van raak. En er zijn zo veel van die apps, welke zou ik moeten ik kiezen?

Vrijdagavond zit ik met Zus3 in de volkstuin weken bij te praten en er klinken bijzonder veel vogels. Ik zit daar niet vaak 's avonds, dus ik heb daar niet zo'n idee over. Zij blijkt sinds kort een app te hebben, getipt door de man van Nichtje die fervent vogelaar is, Merlin Bird. Ik denk natuurlijk: als zij dat kan dan kan ik dan ook en nu heb ik een vogel-app: Merlin Bird. Ik heb een account aangemaakt en een enorm bestand met vogels-van-West-Europa gedownload.

Dan kun je de microfoon activeren en registreert hij alles wat je hoort. Zolang ik nog geen account heb krijg je de namen in het Engels. Great tit is koolmeesje, blackbird is merel, jackdaw is kauw. En nu ik lid ben geworden krijg ik de vogelnamen ook in het Nederlands. Vanochtend horen we ook een vink.

Getormenteerd

Gelezen: Parttime astronaut van Renée van Marissing. Gevonden in de bibliotheek. Hoofdpersoon Karlijn is een tobberig tyoe, iemand met een hoofd vol gedachten die niet stoppen..ze heeft een man Jasper en een zoon van vijf Lucas. Op haar zoon is ze heel dol, met Jasper gaat het niet zo goed, er is geen klik meer, ze leven langs elkaar heen. Ze hebben nog wel seks die uitgebreid beschreven wordt, maar niet meer echt contact. Als bezigheid buitenshuis maakt ze interviews met kunstenaars. Aan de ene kant is het boeiend al dat gemiezemuis, maar op een gegeven moment gaat het irriteren. Het spannendste fragment is als ze tijdens een etentje bij vrienden aan tafel met tien disgenoten onthult dat Jasper is vreemd gegaan. Pijnlijk pijnlijk pijnlijk. En er is een hoofdstuk dat ze met Lucas een dagje naar de Efteling gaat en veel te laat in ds regen weer naar huis rijdt. Als ze bij een benzinestation een broodje haalt en hem in de auto laat slapen, is hij weg als ze terugkomt bij de auto. Die paniek. 

Renée van Marissing zou een meester zijn in het schrijven over twijfelende mensen, lees ik in beschrijvingen van haar werk. Ze is ook wel eens genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. Haar laatste roman Gelukkige dagen gaat over een vrouw van 40 met vroegdementie.

Ik geloof dat ik dit boek uitkoos door de illustratie op het omslag. Die raakte me. Zo'n mooi meisje met een getormenteerde blik. Die is van de kunstenaar Silas. Nooit van gehoord. Maar als ik zijn naam google zie ik allemaal portretten van jonge vrouwen zoals deze die me allemaal doen denken aan Josien Laurier, een schrijfster (Een hemels meisje) met wie ik in de jaren negentig een tijdje optrok. Dat is een heel verhaal uit een vorig leven. Hoe zou het haar vergaan?