Klassiek Vrouwengedrag

Leerzaam deze week was hoe behulpzaam iedereen wordt als je zo hulpeloos doet. 'Klassiek vrouwengedrag', zegt RoRo7 misprijzend. 'Ach', zeg ik, 'zeg nou zelf. In vrouwengedrag ben ik nooit een held geweest. De mensen verwijten mij eerder mijn mannelijke aanpak der dingen. Ik kan je zeggen: het is best wel eens fijn om niet alles zelf te doen!'

Concreet gevolg van mijn nieuwe gedrag: ik heb nu twéé gedichten bij het Grote Cadeau. Een van Nieuwe Baas en een van Bobby. Nu moet ik een Salomonsoordeel vellen. Wie mag door voor de volgende ronde? Zij zullen het nooit weten. 'Lees voor! Lees voor!' roepen de collega's terwijl ze allemaal met beide handen op de vergadertafel roffelen. 'Dan raden wij welk gedicht van wie is en kiezen wij!' Dat heb ik niet gedaan. Dat vind ik immoreel!

By the way: de surprise is af. Heel mooi. Plan B was helemaal goed, en ik moet volgend jaar maar eens op knutselcursus om te leren papiermachéen. Nu vanavond alleen nog de rest van de gedichten. Hoe graag ik ook zou willen... U zult begrijpen dat ik de beide gedichten en de surprise hier helaas nog niet kan afbeelden.

Cadeautjes

Zoals de opmerkzame lezer wellicht uit eerdere blogs (de Cuba-crisis en de film Cargo 200) heeft kunnen opmerken liggen sommige onderwerpen een beetje gevoelig. Bobby was en is een idealist. In zijn jonge jaren uitte zich dat in een voorkeur voor het trotskisme. Hij is daar nu wel tamelijk overheen, geloof ik. Maar toch, men kan er beter niet teveel grappen over maken.

Het cadeautje was dus een beetje riskant, was ik bang, maar het blijkt raak geschoten. Met diepe dank nogmaals aan Hoogstins 2. Als u de Sinterklaascadeaus nog niet allemaal gescoord hebt kan ik deze winkel echt aanbevelen. Voor elk soort geloof vind je er wel een kwinkslag. Dat wordt Sinterklaasavond a.s. nog wat.

Zoekende naar een afbeelding bij deze blog blijken er in de wereld nog veel meer leuke cadeaus te koop voor de doelgroep oudlinkse types - mits met zelfspot. Zoals Create a Commie. 'Lenin or Marx? Castro or Trotsky? No matter who your favorite communist is, you're sure to love Create A Commie. Just move the metal shavings around with the magnetic plastic wand to transform the generic red face into the communist of your choice.'

Eindeloze zomervakanties

Even wat anders dan. Even relaxen in ontspannen sfeer. Vandaag kwam Marloes W. op bezoek, uitgever van Thieme Art, en zij had een prachtig boek bij zich, van de schilder Marcel Schellekens. 'O!' riep ik, 'wát een práchtig boek! Wát een schítterend boek!' En toen mocht ik het zomaar hebben. Houden. Há!

Dus nu Plan B in gang is gezet, alle restcadeautjes op de kop getikt zijn bij cadeautjeswinkel Hoogstins 2 in de Kinkerkstraat (tip), en ik aan de drie gedichten van Nieuwe Baas enige verdiepingslagen heb toegevoegd is de ontspanning toegeslagen. Dat doe ik dan maar met het boek van Schellekens. Wat kan die man mooi schilderen. Mensen aan zee, kinderen aan zee, honden, vissen, katten, mediterranae, en alles in het mooiste strijklicht. O!

Schellekens is van 1954. Hij woont en werkt met schrijfster Saskia Noort en twee kinderen in Bergen in de voormalige atelierwoning van Mommie Schwarz. 'Marcel Schellekens is een meester in het verleiden. Zijn schilderachtige etsen bieden een moment van onthaasting in het hectische alledaagse bestaan. De kijker wordt als het ware uitgenodigd zijn wereld van eindeloze zomervakanties te betreden', schrijft Bianca Ruiz van De Kunstsalon in Utrecht.

Ik ben zo ontspannen... Misschien ga ik zo nog wel even papier maché-en. Elz zegt tenslotte ook dat ik het kán.

Website Marcel Schellekens. Hij exposeert volgens Marloes de komende tijd in Landelijk Kunstenaarsgenootschap de Ploegh te Soest, in Bergen en in maart in De Kunstsalon in De Kunstsalon in Utrecht. Op zijn eigen site staan overigens andere data.

Surprise stress.nl

De mensen leven met me mee. Ik geloof dat ik heel aandoenlijk ben. Of onverdragelijk. Of allebei. Nieuwe Baas heeft vanmorgen in slechts tien minuten tijd maar liefst drie gedichten uit haar mouw geschud. Heel oppervlakkig, zei ze er zelf gelukkig bij, maar ik geef toe: wel snel en veel. Ze deed het puur uit eigenbelang, zei ze er ook nog bij, dan hield ik tenminste op met zeuren.

Deze tip tegen Surprise-stress komt van Nichtje, die mij hopelijk mijn blog over Zacheus van vorige week weer vergeven heeft.

Het is wel héél héél héél fijn dat de nichtjes en de collegae meeleven.

Papier maché

Kijk, zoiets wilde ik maken. Bij geen tuincentrum te koop. Ik heb ze allemaal opgebeld. Tuincentrum Osdorp, Intratuin, Tuincentrum Overvecht...
- Een amfoor? Wilt u die van beton of van natuursteen?
- Maakt me niet uit. Is allebei goed.
- Hebben we allebei niet.

- Dat maak je zó met papier maché,' zei Vinnie, die vanavond hopelijk enorm zit te zweten op zijn gedichten.
- Papier maché?
- Ja, papier maché. Je maakt eerst een mal van kippengaas en dan doe je daar papier maché overheen.
- En dat is gemakkelijk?
- Ja dat is héél gemakkelijk.

Zoals gezegd: ik naar Praxis voor kippengaas, ijzerdraad, behangplaksel en verf. Naar AH voor dozen vanwege karton. Ik vond het echt leuk, de eerste twee, drie uur. Lucie Theodora aan het knutselen. Je kán het! Een geheel nieuwe fase.

Nu ligt mijn hele huis overhoop, mijn kleren zitten onder de verf en de lijm, en het is het deprimerendste resultaat ooit. Ever. Lelijk. Vormeloos en kletsnat. Hoeveel dagen duurt dat drogen? Ik moet er helemaal niet op wachten en voor het slapen gaan alles bij de straat zetten. Morgenvroeg komt de vuilnis en dan is morgenavond alles vergeten en vergeten.

Zoals ik al zei: ik heb geen talent. Eén avond Sinterklaasstress is al zinloos voorbij. Het is te laat voor nog een gedicht. Ik heb een zere rug en mijn zelfvertrouwen is met de grond gelijk.

Het is tijd voor Plan B.

Sinterklaasstress

Het bestaat echt, Sinterklaasstress. Net als de prevakantiestress, de postvakantiestress, de verjaardagsstress, de kerststress en de oud&nieuw-stress. Vandaag namen we bij het werkoverleg op de vroege ochtend even de Sinterklaasstress door. Iedereen moest ongeveer alles nog.

Degenen die het zaterdag vieren hebben een dagje meer dan degenenen die weken geleden al tot vrijdag 5 december besloten. Ik kreeg het weekend ook voice- en e-mailtjes of we het feest niet naar zaterdag konden verschuiven. Néé, néé, néé! Het verlengt de toch al immense Sinterklaasstress immers alleen maar.

Met de collegae vanmorgen alle posities doorgenomen. Er zijn mensen die maar één lootje trekken en die niet de hele familie van een klein cadeautje hoeven te voorzien. Je hebt mensen bij wie de partner niet meedoet met de cadeautjes, maar wel meegaat naar de avond. Je hebt mensen van wie de partner alles al af heeft. Je hebt mensen bij wie de partner wel mee wil denken en maken, maar niet mee gáát.

Ik heb geen talent voor Sinterklaas. Nooit gehad. Op de een of andere manier is het er nooit van gekomen. Kinderloos als ik was deed ik ook nooit aan Sinterklaas. Ik was altijd erg jaloers op en onder de indruk van mensen die surprises maken. Hoe dóen ze dat. Een paar jaar geleden heb ik aan Zus & Zwager (met veel al volwassen kroost) gevraagd of ik misschien met hen mee mocht doen. Sindsdien hoor ik er helemaal bij.

Het eerste jaar dat ik meedeed leverde ik zoveel Sinterklaasstress op dat ik uiteindelijk alleen cadeautjes gaf, geen gedichten, laat staan surprises. Ik kon het NIET aan. Maar de teleurstelling op het gezicht van degene die ik getrokken had! Het jaar erop bedacht ik allemaal goedkope ongein van de Xenos. Toen werd het al leuker. Maar toch. Knutselen, dat kan ik niet.

Maar goed, vandaag heb ik me door iedereen laten adviseren en toen ben ik maar naar de Praxis afgereisd voor materialen. Want wel of niet kunnen knutselen, wel of geen fantasie hebben, wel of niet driedimensionaal en oplossingsgericht kunnen denken... Het is allemaal de vraag wat je je je zelf daarvan wijsmaakt. Maar als je uberhaupt geen knutselmateriaal in huis hebt, dan wordt het natuurlijk nóóit wat. Ik heb inmiddels al meer euri uitgegeven aan de potentiele surprise die ik nog moet knutselen dan aan de cadeaus.

Dat wordt vanavond knutselen. De gereedschapskist is helemaal uitgepakt. Maar voor de zekerheid heb ik ook voorzien in een Plan B.

Verlanglijstje

Het liefst
wil ik een wonder,
het allerliefst
een bovenwonder:

alles waar ik ooit van droomde
alles wat ik eerst niet kreeg
verzameld in een koffertje,

een koffertje van rood fluweel.

Maar ook met een
samenraapsel
hemellichaam
ogenschouw

ben ik, dank u,
heel tevreden.

Gepikt van Plint