Tuinavondje

Een van de tuinvriendinnen heeft een etentje georganiseerd in haar tuinhuisje. Het is op het park toch anders dan thuis: het is er aardedonker en steenkoud. Sommige mensen hebben hun huisjes opgefluft met gaskachels, zonnepanelen en isolatie, maar de meesten niet. Dus ieders oplossing met de petroliekachels en de verlichting zijn hoofdonderwerp van de avond. Evenals de diverse thermoskannen. De hooikist. Mijn Xenos-lampen op batterijen doen goede dienst.

We hebben allemaal een gang eten mee. Ik heb pastinaaksoep gemaakt en geroosterde paprika, Karin een spruitjesschotel, Trudy een schotel met bladerdeeg, spinazie & champignons, en Toine een chocoladepudding met slagroom.

De gesprekken gaan grotendeels over levensvreugd, we lachen veel, maar vanavond gaat het ook over ziekte en dood. Ouders. Tantes. Vriendinnen. Dementie. Kanker. Om ons heen gaan veel mensen dood.

Zen Zien

Jaren geleden heb ik eens een eenmalige introductiecursus Zen Zien Tekenen gevolgd. Ik vond dat heel leuk, maar het kwam er niet van om een vervolgcursus te gaan doen. Die cursussen waren in Bilthoven (wéér Bilthoven!) maar ook in het Klooster Huissen. 

Nu blijkt dat K. ook een paar keer zo'n cursus gevolgd heeft bij diezelfde juf en nu tekent ze eens per maand met een aantal oud-cursisten op plekjes in de stad. In de traditie van Zen Zien Tekenen. Informeel clubje. Mag ik misschien meedoen, vraag ik bedeesd. Want het lijkt me echt iets voor mij. Ze vinden het best.

Twee weken geleden kom ik de juf tegen in de Woudkapel. Ik vertel enthousiast  dat ik in haar groepje oud-cursisten ga en hoe leuk ik dat vind. Een paar dagen later krijg ik een mailtje van haar met hoho-dat-gaat-zomaar-niet en zou-je-niet-eerst-nog-eens-nog-een-cursus-volgen?  Ik een beetje geïrriteerd. Nou dan niet. Maar vandaag hebben we gebeld en is het goed.

Zen Zien tekenen is heel anders dan wat ik doe. Het is luchtig en lossig, warrig, je kleurt niet, je tekent alleen met een vulpotlood. Je kijkt intensief naar het object en de contouren, nadrukkelijk niet naar het papier. Hoe zou zo'n straatlantaarn eruit komen te zien op de Zen Zien-manier? We gaan het zien.

http://lucietheodora.blogspot.com/2017/06/zien.html?m=1

Even respijt

Er moet veel bijgebouwd worden en vergroend. Ook in Utrecht, en ook in Overvecht. Overvecht is zo'n jaren zestig flattenwijk met behalve veel flats ook veel openbaar groen en ruimte. Dat is dus tricky. 

Overvecht heeft ook een oerlelijk bedrijventerrein. En daar grenst ons paradijselijke volkstuinencomplex aan. In de concept-toekomstplannen van de gemeente voor de wijk stond dat op de plek van onze tuinen mógelijk sportvelden zouden komen. We hebben ermee in de krant gestaan, ik heb zelf ook een protest ingestuurd. Een 'zienswijze' heet dat in ambtelijke termen. 

Vandaag valt het definitieve beleidsplan in de mail, waar de gemeenteraad dus nog over moet besluiten.

Het is een heel gezoek naar de alinea over ons complex, maar er staat dat ons park niet meer specifiek benoemd wordt als locatie voor sportvelden, maar dat die nu eerst in het Noorderpark gezocht zullen worden. Maar - staat tussen haakjes - die sportvelden móeten er komen, waar dan ook, en dat doet altijd ergens pijn, waar dan ook. Even respijt, dus.

https://utrecht.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/View/3b8a822b-703b-4dbd-8fe1-96b1840d6934

Naar het Kasteel

Als het zo koud is is live voetbal echt minder leuk. We hebben ons dik aangekleed, en een wollen deken overgedaan, maar het helpt niet. Echt goed gespeeld wordt er niet. Er zijn veel nieuwe jonge speelsters die we zo op afstand niet (her)kennen, de chinezen kennen we sowieso niet, dus het is een grote opluchting als Dia in de rust (het is 0-1 voor de Chinezen) voorstelt om naar huis te gaan. Domweg gelukkig in de warme auto om 22.15u op tijd terug naar huis. Niet in het holst van de nacht.

In de auto terug evalueren we ons wild. Is het nu over en voorbij mer onze leuke hobby? Ja die wedstrijden zijn idioot laat. Ze beginnen om 20.45u, maar je gaat veel eerder om van de opwinding en voorpret te genieten, en tegen 23u is het klaar. Dan moet je nog het stadion uit schuifelen en in de drukte de stad uit zien te geraken. Het is te laat voor met de trein terug. In de krant stond ook al dat deze wedstrijden van de leeuwinnen eerder zouden moeten beginnen, ook omdat er zoveel kinderen komen. Nee, zeggen we,  de hobby is niet over en voorbij. Vandaag zijn we gewoon moe en verkleumd.

Het was namelijk weer een leuke dag. Goed georganiseerd, al zeg ik het zelf. We kunnen pal naast het Sparta-stadion parkeren, dat midden in de volkswijk Spangen staat. Een soort Kinkerbuurt. Er stopt een tram pal voor het stadion, tram 8, die regelrecht naar de binnenstad én de Kunsthal rijdt. In de Kunsthal bezoeken we twee tentoonstellingen 'Diva's' en de striptekenares Aimée de Jong, waarvan de eerste niet zo aanspreekt maar de tweede des te meer. Kopje gemberthee in het restaurant en dan terug met de 8 naar een Libanees restaurant Souq in de oude haven van Delfshaven. Alles even leuk en lekker en smaakvol en pittoresk. We zijn zo enorm op schema dat we lopend terug gaan naar het stadion. Óók heel leuke wandeling. Maar koud. 

Misschien een volgende keer niet meer zo'n heel dagprogramma, en alleen het voetbal? Met een patatje? Nee, geen conclusie trekken, besluiten we. In de auto terug volgen we de wedstrijd. Oranje scoort maar liefst vier keer. Het wordt 4-1 voor Nederland. Hebben we allemaal gemist. 

https://www.facebook.com/share/r/15CHRdxD9G/?mibextid=UalRPS

Like a prayer

Ik  had al eerder voor 'De Fluisterstille Stem' (in welk kader Nieuwe Wilma en ik onze stille wandelingen organiseren) een playlist op Spotify gemaakt rond het woord 'stilte', vanavond doe ik dat rond het woord 'gebed', prayer, prière, preghiera. Mooie troostrijke muziek. Je hoeft er geen gebedjes voor uit te spreken, maar komt toch in die zachte meditatieve sfeer met het hart open.

Warme jassen (1)

Omdat het buiten koud en nat en naar is en vrijdagavond de Oranje-vrouwen in Het Kasteel in Rotterdam spelen is de winterjas ineens weer een accuut issue. Vorig jaar had ik nog een grijsgroene regenjas van America Today met binnenin teddy, waar ik ooit heel blij mee was maar het laatste jaar wat minder omdat de rits haperde en stokte. Die heb ik ten einde raad maar weggedaan.

Een nieuwe waterdichte hérfstjas heb ik inmiddels al wel gekocht, maar de winterjas nog niet. De herfstjas voldoet niet met dit weer. Wel heb ik nog een mooie lange nepbont teddy jas, zo'n poezel waar iedereen zijn/haar wang tegenaan wil leggen (en dat mag), maar die is niet heel warm. Die kocht ik tijdens een Eifel-vakantie. Eigenlijk zou ik die jas opnieuw moeten laten voeren met iets warmers. Maar daar is het nu te laat voor.

Her winterjas-shoppen heb ik almaar uitgesteld. Het is ook geen pretje. Ik kan naar de Bever aan de Oudegracht, maar eigenlijk moet ik dan naar de grotere winkel in Houten. Of naar Decathlon, maar hun winkel in de binnenstad is weer gesloten, dan moet je naar The Wall langs de A2. Bij dat soort winkels krijg je een parka. Eigenlijk wil iets zwierigers. Vroeger had je in Utrecht een grote Peek&Cloppenburg, maar die is alleen nog op de Dam in Amsterdam. Daar is ook de grootste Bijenkorf. C&A en H&M zijn het echt niet. Vroeger had je ook een paar winkels met leren jassen, stoer of hippie. Maar ik weet niet of die er nog zijn. Eigenlijk zou de Albert Cuypmarkt een goeie optie zijn om te neuzen. Daar zijn leuke winkels.

Enfin, ik heb helemaal geen tijd meer voor dit soort exercities. Het zijn te grote afstanden. Dus ga ik wat googelen op 'warme winterjas dames' en stuit ik op allemaal webwinkels die volgens een zelfde stramien zijn opgebouwd. Leuke jassen. Geen geld. Wat is dit? Ik vermoed dat het 'filialen' zijn van Chinese webwinkels, waarbij ondernemende jonge vrouwen met eenvoudige tools onder eigen naam een eigen webwinkel met eigen assortiment kunnen starten. Hun droom. De sites zijn smaakvol ingericht, het aanbod, de foto's en de teksten zijn opvallend aantrekkelijk, evenals de reviews. De jassen zijn heel erg leuk. En geen geld. Te mooi om waar te zijn. Ik heb geen zin in de teleurstelling als het pakje bezorgd wordt. 

En Route

27 adressen heb ik vanmiddag. Beetje veel. Ik heb ook zes tassen in plaats van vijf. Dat past niet in de auto. Omdat het door de schrijfcursus op maandagochtend nu zes keer nogal pezen is om op tijd bij het depot te zijn ben ik iets gestresster dan ik was. Ze geven in de app de route aan, dan weet je waar je heen moet en wat dan je volgende adres is. Omdat Bilthoven nogal groot is en onbegrijpelijk van opzet weet ik niet goed waar de adressen zijn en kan ik niet bij doorlezen van de routelijst zien dat het eerste adres fout in de route staat. Het kost je zo een half uur. Grr. Langzaamaan, is mijn devies, kalm aan. Maar houd je daar maar eens aan als je een half uur achter op schema bent door HUN schuld.

Als ik thuis komt heb ik een mailtje van de firma dat meerdere klanten mij een complimentje hebben gegeven. Vanwege de privacy mag ik niet weten wie.