Ik durf haast niet naar de tuin. Drie weken geleden was ik hier voor het laatst. En sindsdien gieteren de Tuinvriendinnen en een heeft ook een beetje gemaaid.
Het is van huis af 1,4 km lopen. In mijn staat van zijn toch wel een beetje ver, zo in de brandende zon. Bobby brengt me dus maar met de auto. Kan hij zich ook nogal even aanbemoeien tegen de spint in de appelboom.
Het is hier een behoorlijke wildernis. Dat moet ik voor nu accepteren, ik kan er weinig aan doen. En genieten van die kleuren, geuren, vogeltjes, het buiten zijn in mijn eigen paradijs. Het is hier verrukkelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten