Toen Bobby en ik een paar jaar geleden een weekje in Normandië op vakantie waren en onder andere de Tuinen van Etretat bezochten, wilde ik ook graag naar Le Havre naar het architectonische Musee d'Art Moderne met al zijn impressionistische werken. Ik had geen idee, maar het leek me wel wat, impressionisme in zo'n ruige havenstad. Rotterdam, zeg maar. Helaas zijn we toen niet gegaan, maar nu kun je naar het Singer Museum om een indruk te krijgen.
Toen ik de afgelopen maanden weer beter en beter werd, dacht ik: Ga ik nu een nieuw leven beginnen en zo ja wat dan, of zal ik mijn oude dingen weer oppakken. Het lijkt steeds meer op het laatste uit te draaien, wat logisch is want ik had leuke bezigheden buitenshuis. Zo ook mijn stukken over kunsttentoonstellingen in Museumkijker. 'Mag ik weer?' app ik aan Zwaze, en ik mag. Vandaag dus naar Le Havre.
Werken van beroemde Franse kunstenaars als Auguste Renoir, Claude Monet, Raoul Dufy en Henri Matisse, vertellen het verhaal van de kunstenaarsstad die Le Havre ook was en is. In de negentiende eeuw groeide de stad uit tot een knooppunt van handel en uitwisseling, dankzij de internationale scheepvaart en de spoorverbinding met Parijs. De aantrekkingskracht van de stad zit 'm niet alleen in de bedrijvigheid van de haven, maar ook in de atmosfeer van licht en zee aan de monding van de Seine. Kunstenaars als Eugène Boudin, Claude Monet, Raoul Dufy en Othon Friesz werden hier opgeleid, terwijl Parijse kunstenaars de laatste ontwikkelingen meebrachten. Gesteund door vermogende havenbaronnen ontstond er een levendig kunstklimaat.
In deze dynamische omgeving schilderde de jonge Monet, gefascineerd door het steeds veranderende licht zijn 'Impression, soleil levant' (1872), dat geldt als het startpunt van het impressionisme. In 1903 werd de impressionist Camille Pissarro naar Le Havre uitgenodigd, die er een reeks havengezichten schilderde, die de stad Le Havre verwierf voor het plaatselijke museum.
Raoul Dufy is eigenlijk wel de belangrijkste schilder van Le Havre. Van dat werk ben ik ooit heel veel gaan houden toen ik in de jaren tachtig in de kaarten- en posterwinkel werkte. Zo vrolijk en springerig. Hier hangen wel heel andere, donkerdere, werken dan die indertijd voor ansichtkaarten gebruikt werden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten