Nu ben ik ook weer terug bij het koor in Wittevrouwen, én op de fiets. Het wonderbaarlijke herstel gaat maar voort. Fietsen is nog wel ongemakkelijk en pijnlijk, maar ik houd het inmiddels wel 25 minuten vol. Het grootste punt is het afstappen. Eenmaal afgestapt gaat het wel weer.
Vanavond hebben we een workshop. Een langharig jongmens met baard genaamd Gerben geeft een workshop ritmiek. We klappen op vele wijzen diverse ritmen, en we leren een Macedonisch volksliedje in 7/8ste maat. Sto mi e milo, ofzo. O had ik maar een winkeltje, zou het betekenen.
Het leuke van het Wittevrouwenkoor is dat het door zulke leuke jonge mensen gedirigeerd wordt. Ze zijn idealistisch en rommelig en aardig en wat al niet wat heel fijn is. Deze jongen vertelt dat hij een Slavisch vrouwenkoor leidt in de wijk Hoograven, dus dan heb je hem al googelend zo gevonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten