vrijdag 5 maart 2010

Zeilen

Als ik vertrek om half drie is er nog geen greintje file richting Utrecht, maar net wanneer ik de vluchtroute N207 voorbij ben kom ik vast te zitten in een file die alras uitgroeit tot 13 km. Er is iets naars gebeurd bij De Meern. Ach, wat is een uur vertraging op een mensenleven. Nu ken ik gelukkig de route door Woerden en de scholieren in die Vinexwijk zijn al vrij.

Omdat ik zo van uitstapjes houd heb ik overal in het land herinneringen. Behalve dat Zuslief vele jaren in Woerden woonde en wij daar de hele omgeving wel tig keer linksom en rechtsom bewandeld hebben, heb ik ook een sentimentele snik in Wilnis, waar ik toen ik in Noord ging wonen een prachtige kano vandaan kreeg. Op mijn veertigste verjaardag. Gezamenlijk cadeau van de vriendinnen.

Nu herinner ik mij - terwijl ik achter een rijtje vrachtwagens tussen de beide Vinkeveense plassen door toer - dat ik daar een paar maandagavonden op zeilcursus ben geweest bij de dameszeilschool Betty Beaufort. Ik had/heb geen talent voor zeilen, of voor klasjes, misschien zou ik het leren als ik op privécursus ging. Het moet heel heftig geweest zijn, die cursus, want op de een of andere manier kan ik me elke oever, elk eilandje en elke doorgang van de Vinkeveense plassen nog heel, heel goed heugen.

Zeg nu zelf: het werken te Capelle lijkt met de dag meer een sentimental journey te worden!

donderdag 4 maart 2010

Für Inge

Vanwege iemand die onlangs in love is gevallen voor Inge zoek ik een 'liefdesliedje voor Inge' op YouTube. Uit pure hartelijkheid. Maar er is echt niets anders te vinden dan dit. 'Wel een beetje een wonderlijk filmpje', schrijft de verliefde met gevoel voor understatment. 'Wat heeft dat nou met Inge te maken?' 'Niets', sms ik terug, 'behalve dat het 'Liebes Lied Für Inge' heet. En dat het nogal wonderlijk is. En dat mijn tachtig à honderd lieve lezertjes wel zullen denken: Hùh? 'Ja, dat zullen ze', antwoordt de verliefde.

Dag Agnes

Agnes Kant treedt af als SP-fractievoorzitter en lijsttrekker. Ik hoor het uitentreuren op de radio en ben net op tijd binnen voor het Journaal op tv. Ik dacht ook de afgelopen dagen: die trekt het niet meer. Ze probeerde wel opgewekt over te komen, maar ze was het niet. Maar nu ze daadwerkelijk aftreedt vraag ik me af wat ik ervan vind. Heb de neiging tot een In Memoriam.

Zoekende naar wat info zie ik dat een uur na haar aftreden het Wikipedia-lemma over Kant al is aangepast. Het aftreden staat er tot in detail in. Wie heeft dat gedaan?



DWDD over Agnes Kant

woensdag 3 maart 2010

Flevohuis

Het stemmen gebeurt hier in het Flevohuis, Kramatplantsoen. Zo'n twaalf jaar geleden was ik daar eens op bezoek om een portret te maken van deze zorginstelling. Of van de directeur (v), daar wil ik van af zijn.

Het Flevohuis is mega, hoge geel gepleisterde flats, zo te zien met grote kamers/appartementen. Dat tijdens het verhuizen iemand reageerde dat het hier wel Praag lijkt met die flat op de hoek, daar was ik een beetje door beledigd. Als je in zo'n appartement woont dan heb je waarschijnlijk een fantastisch uitzicht over de Schellingwouderbrug, Waterland, Durgerdam, IJburg, het IJ, het Amsterdam-Rijnkanaal, de trams, het Flevopark... alles.

Ik herinner me dat ik de indruk had dat het allemaal heel goed bedacht was en geregeld voor de bewoners. Ik kan er wel vrijwilliger worden, bedenk ik terwijl ik er naar toe loop. Vrienden worden met een stokoude heer of dame. 's Avonds op de koffie. Vraag ik wel een beetje een intellectuele.

In het stemlokaal allemaal stokoude dames met rollator. Ze doen heel lang over stemmen. Het is een beetje geduld oefenen. Stemmen gaat hier nog gewoon met rode potloodjes. Een stemster vertelt na afloop van het stemmen aan de drie Stembureau-vrijwilligsters: 'Ik heb maar twee Marokkanen gestemd. Ik dacht: dat kan natuurlijk ook! Die nummers 1 komen er toch wel in.' 'Wij willen dat niet weten,' zeggen de vrijwilligsters correct maar ook wel een beetje onhartelijk.

Er blijkt ook een supermarkt onder het Flevohuis. Een Troefmarkt. Dat verheugt mij zéér! De winkel gaat helaas pas om half tien open en om 17 uur alweer dicht. Ze beloven vers brood, verse groente en fruit, verse bloemen. Voor de forens zijn dat wat moeilijke tijden, en ook als je vroeg gaat stemmen, maar voor het weekend belooft het een ochtendwandelingetje voor frisse Brötchen.

dinsdag 2 maart 2010

Stemadvies

Heb het Verkiezingenkrantje van voor naar achter doorgenomen en heb geen idee. Als ze zeggen: De stad moet groener, dan denk ik: Já. Als ze zeggen: de stad moet cultureler, dan denk ik já. Als ze zeggen: onderwijs is heel belangrijk, dan denk ik: Ja. En ondertussen erger ik me stiekem aan al die slogans.

Op de Amsterdamse zender AT5 gaat het bij het laatste verkiezingsdebat over macht-macht-macht, de PvdA (Lodewijk Asscher) en GroenLinks (Maarten van Poelgeest) tegenover D66 (Ageeth Telleman) en de VVD (Eric van der Burg). De macht van de PvdA moet gebroken.

Op Facebook lees ik een wanhoopskreet van een oude vriend die altijd D66 stemde: 'Ik heb de Stemwijzer gedaan en het werd CDA!' Dus doe ik ook Stemwijzer. Uitslag: 1. PvdA, 2. GroenLinks. Eerder heb ik ook eens Stemwijzer gedaan. Toen had ik bij alle vragen het antwoord 'weet niet' ingevuld en kreeg ik (ook) het advies CDA te stemmen.

'Bijna niemand heeft meer een douchegordijn...'

In mijn vorige woning besloot ik op enig moment tot aqua als dragende kleur voor de natte cel, tot in het krankzinnige doorgevoerd, maar die kleur wil ik niet meer. De aqua douchematten en handdoeken zijn helemaal verwassen en verschoten, het is tijd voor iets fris en helders. Iets anders. Ik was al op vooronderzoek bij Hema, V&D, Ikea en Praxis, maar ik zag er niet iets bij. Het is allemaal een beetje bleek en saai. V&D heeft een literairisch douchegordijn, wit met teksten over water, maar ik hoef geloof ik niet literarisch onder de douche.

Dus besluit ik tot een bezoek aan de Bijenkorf, waar Ex en ik tien jaar geleden ons vorige douchegordijn scoorden. De Bijenkorf, díe had nog eens keus! Maar das war einmal. Nu hebben ze er maar een stuk of zeven. 'Is dat alles? 'vraag ik ongelovig aan de verkoper. 'Ja, dat is alles,' zegt hij. 'De mensen hebben tegenwoordig douchekabines', zegt hij, 'bijna niemand heeft meer een douchegordijn.'

De meeste douchegordijnen zijn wit maar ik wil iets met kleur . Dan kun je kiezen uit goudvissen en gerbera's. Ik kies de gerbera's, waarschijnlijk uit verlangen naar de lente. En als ik toch bezig ben koop ik daar ook donkerrode douchemat en donkerrode handdoeken. Bij de kassa van de keukenafdeling waar ik afreken zeggen de caissières tegen elkaar: Gerbera's! Wat een vrolijk douchegordijn!

Raar hoor, gerbera's in de douche. Het oogt nogal puberaal. Misschien had ik toch een witte moeten nemen, of die literarische. Ik wacht het even af. Gerbera's zijn een thema. Bij een vorige post over gerbera's citeerde ik Mark Twain: 'Whatever a man's age, he can reduce it several years by putting a bright-colored flower in his button-hole.

maandag 1 maart 2010

De N212

Maandagochtend, tijd voor een nieuw alternatief: de N212. Ook heel attractief. Want als je bij Holendrecht en Abcoude al weer vijf minuten hebt stilgestaan, dan wil je dat bij Vinkeveen, Breukelen, Maarssen en De Meern niet nog een keer. Het zijn van die opstoppingen die de filemeldingen niet halen, dus je gaat rijden met de vooronderstelling dat het vandáág gewoon een keer moeiteloos zal gaan. Mooi niet dus.

Bij Vinkeveen van de A2 af (de N201) en voorbij Vinkeveen links naar Woerden, over Wilnis. Ook wel een páár rotondes, maar toch beduidend minder dan op de N207. Mooi landschap.

Ook deze route via de N212 heeft echter een ernstig obstakel. Je verzint ze niet. Hier is het de nieuwste Vinex-wijk te Woerden, waar heel veel scholen staan en waar de schoolgaande jeugd te fiets voorrang heeft op alles en iedereen. Dat hebben ongetwijfeld de ouderraden en de buurtcomités bewerkstelligd. Heel begrijpelijk. Tegen twintig over acht, als ik Worden probeer te passeren, fitsen de pubers en masse naar hun scholen. Die moet je niet willen doodrijden.

Woerden: raar om daar met de auto doorheen te karren. Wat heb ik daar in mijn pre-auto-tijdperk veel gewandeld. Zuslief woonde er voor ze naar Mecklenburg-Vorpommern emigreerde. Zij suggereerde al nav de berichtgeving over Capelle aan den IJssel: Ga naar Wóerden verhuizen. Maar die Vinex-locatie ontneemt je alle zin.