Het interview met de stadsecoloog staat online. Misschien vinden jullie het leuk om te lezen. Raar om die foto te zien, het regende de dag dat ik hem * eindelijk * kon fotograferen. En nu is het zo zonnig.
We hebben weer ons maandelijkse vergaderingetje van de mensen van de website van het Park. We zitten nu bij de pas geopende Werkschuur, aan een tafel buiten. De omwonenden willen geen picknickbank daar, uit angst voor hangjongeren.
Het vergaderingetje gaat allemaal nergens over, net als vaak met collega's, maar het is wel een heel aardig clubje en we werken samen aan hetzelfde. De sociale structuur die een mens nodig heeft. Het Umfeld. Na zeven jaar Zuilen heb toch al heel wat systemen/clubjes waar ik mij thuis bij voel: het koor, de gym, de Buurttaxi, het Park, de moestuintjes in de straat, en al een beetje de Volkstuinen. Het vinden van clubjes ging niet zonder slag of stoot. Het opnieuw ergens inburgeren op mijn zestigste heb ik actief en niet slecht gedaan, al zeg ik het zelf.
Liesbeth weet in de vergadering te vertellen dat in de wijk Leidsche Rijn het percentage huiselijk geweld en echtscheidingen het grootst is, omdat al die mensen daar toch nieuw zijn komen wonen, en geen sociale structuur meer om zich heen hebben. Het huiselijk leed schijnt er groter te zijn dan in een 'achterstandswijk' als Overvecht omdat daar wel veel sociale cohesie en structuren zijn. Wij hopen dan maar dat er mensen zijn die door onze stukjes over activiteiten en bezigheden in het park aangemoedigd worden om mee te doen. Laagdrempelige activiteiten, zoals de Parkrun op zaterdagochtend, het schaken op zondagochtend, de Piet Oudolf-tuin Vlinderhof, De tuinen van Utrecht Natuurlijk, de fietsclub...
