De autoverkoper te IJsselmuiden kan er ook niets aan doen dat er wereldwijd een tekort is aan auto-onderdelen. De brandstofpomp heeft hij al wel vervangen door een maar nu is het wachten nog op de leidingen, die in ‘backorder’ staan en helemaal uit Japan moeten komen. De feestdagen hielpen al niet erg, en sinds de Corona is er al een onderdelencrisis. Die is nog niet voorbij. De fabrikanten richten zich vooral op de productie van nieuwe onderdelen, niet op onderdelen voor gebruikte auto’s. Ondertussen probeert hij het ook via sloperijen. Maar het heeft nog niets opgeleverd en hij kan niets beloven.
Eerst zou ik de vervangauto al 23 december halen, maar toen was ik helemaal stuk na een nacht hoesten en niet slapen. En het kon pas einde middag en ik zag het niet zitten om met slaapgebrek en hoest in de regen in het donker in een vreemde auto te gaan rijden. We deden de kerst wel met het OV. Maar nu is het na ruim drie weken zonder auto wel genoeg. We hebben onze mantelzorg her en der en we hebben ook nog een uitvaart ver van een station… Dus vandaag reis ik in de regen in de trein naar IJsselmuiden om de vervangauto te halen. Eerst richting Enschede, dan van Amersfoort naar Zwolle, en van daar tenslotte naar Kampen.
De vervangauto wordt een Citroën Picasso of een Peugeot 109, zegt Chris, hij weet het nog niet. Ik stel me er zo bij voor dat de Peugeot 109 van zijn vrouw is en dat die haar auto niet zo graag wil afstaan.
Voor de zekerheid bel ik om 09u nog even dat ik wat dingen uit de Mazda nodig heb: de afstandsbediening voor de poort, de telefoon houder en de oplaadkabel. Chris zucht diep. De Mazda staat in Zwolle.
