De Limburgse vriendin is nu erg benieuwd wat wij allemaal gaan bekijken en bezoeken in deze contreien. Maar als het zo koud en nat is als gisteren dan wordt dat allemaal niet zo spectaculair. Dan gaan we lezen en luisteren en kleuren en koken. We hadden deze bestemming gekozen op grond van mooie wandelgebieden in de nabije omgeving zoals de Meinweg. En dat we even Duitsland in konden.
Nu blijkt dat Posterholt op 5 km afstand van het dorp St Odiliënberg ligt, het geboortedorp van Connie Palmen. Bobby zegt: ik hoef echt niet op bedevaart naar St Odiliënberg. Hij heeft het niet zo op Connie Palmen. Ik heb het ook niet zo op Connie Palmen, maar ik heb wel het een en ander van haar gelezen.
En nu ik hier toch ben wil ik dan St Odiliënberg even zien. Dus terwijl Booby nog slaapt ga ik boodschappen halen bij de Plus in St. Odiliënberg. Ik heb een beeld van een oud klooster met een grote Romaanse kerk en verwacht iets pittoresks als Thorn met zijn beroemde witte huisjes, waar ik trouwens ook nog nooit geweest ben.
Het is koud en winderig en ik verdwaal enorm in de bossen en velden tussen Posterholt en St. Odilienberg. Daar ligt ook nog het dorp Reutje, dat wil ik u niet onthouden. En aspergebedden en een nieuwe wijngaard.
De kou vertroebelt misschien mijn blik, maar als dit het mooiste dorp van Midden Limburg is... Er zijn hier veel kleurloze jaren vijftig-, zestig- en zeventig rijtjes wijken. Die mensen houden niet zo van tuinieren. Er zijn bovengemiddeld veel voortuinen met grijs grind of grijze tegels. Misschien is Connie P. wel opgegroeid in zó'n huis. Er is op internet geen geboortehuis bekend.
Googelen is een grote hobby van mij. Connie Palmen, zo lees ik nu, ging eerst naar de Mavo en toen naar de pedagogische academie, beide in Roermond. Pas daarna verhuisde ze naar Amsterdam waar ze Nederlands en filosofie ging studeren. Einde onderwerp Connie Palmen.
Op de foto ziet u de beroemde basiliek. Er staat ook een klooster naast. De basiliek is niet open. Zondags is er een vesper om 17u.
De Plus-supermarkten in Posterholt en St Odilienberg zijn opmerkelijk traag. Ze hebben er nog geen zelfscan en er is slechts één kassa open. Van meerdere producten leest de scanner de barcode niet en dan moeten de caissières de code intypen èn op een papiertje schrijven. Je moet hier geen haast hebben. Een jongeman heeft alleen maar twee croissants om af te rekenen, dus ik zeg dat hij wel voor mij mag, maar dat hoeft niet. Hij heeft de tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten