Opeens bevind ik mij deze week in een MRI-scan apparaat. In zo'n krappe tunnel. Ik ben behoorlijk zenuwachtig en heb een oxazepammetje gevraagd tegen de claustrofobie. Dat neem je dan een uur van tevoren in.
Je wordt heel zorgvuldig begeleid, en ze waarschuwen je voor de geluiden. Je krijgt een knijpding in je hand. Als je één keer knijpt kunnen ze met je praten, als je twee keer knijpt halen ze je eruit. Maar dan moet je er daarna wel weer opnieuw in.
Ze maken vijf beelden, dus als ik op tweederde van de tijd eruit zou willen hoeft niet alles opnieuw. Er is ook een schermpje met beautifulle natuurplaatjes en radio. Maar die radio hoef ik niet. De geluiden die het apparaat maakt zijn heel fascinerend, alsof ik in een geluidskunstwerk lig. Ik lig gewoon een kwartier stil en dan is het voorbij. Waarschijnlijk door het oxazepammetje. (1 pilletje voor €13,- zelf af te rekenen).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten