Het sneeuwt het sneeuwt het sneeuwt. En het vriest. Heel mooi, maar ik heb dienst vandaag en moet de weg op. Code Oranje is afgekondigd. Vooral voor Regio Utrecht (en Friesland) geldt: niet de weg op gaan. Er rijden geen bussen en treinen, en er zijn enorm veel files overal. Op de app voor de bezorgers staat alleen dat we drie kwartier eerder mogen beginnen en de klanten worden gerustgesteld dat hun eten echt wel komt.
Op de navigatie-app zie je de files groeien. Er zijn veel ongelukken en de wegen lopen steeds meer vast. Normaal zou ik deze berichtgeving naast mij neerleggen, vooral blij dat ik niet meer in die file stress mee hoef. En alle sneeuw files van mijn leven indachtig. De mede-bezorgers tonen zich op hun onderlinge app bijzonder bezorgd.
Kortom: om 11 uur ga ik de achterdeur uit om de auto schoon te maken. Het sneeuwt nog steeds als een gek. Maar het slot van de deur van de poort van de achtertuin is vastgevroren. Ik zou niet weten of ik nog ergens zo'n potje defrost heb, deze weersomstandigheden zijn al die tien jaren hier te Utrecht nog niet voorgevallen. Dus probeer ik voor om door de poort van de gezamenlijke parkeerplaats op de parkeerplaats te komen, maar ook die deur is vastgevroren, zowel de poort voor de auto's als de poort voor de fietsers. Ik kan gewoon niet eens op de parkeerplaats komen. En het houdt pas om 13u op met vriezen. Dan wordt het nul graden.
Bobby vindt dat ik met Code Oranje de weg niet op hoef te gaan. Dat dat argument genoeg is. Maar ik zeg tegen de centrale maar dat mijn auto niet start. Accu leeg. Dan hoef ik niet in discussie. Wat een rust ineens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten