Ik heb enorme zin in een kopje koffie bij de Bayerische Freundin en waag het erop. Op de fiets naar Wittevrouwen. Om een uur of twaalf, als de vorst voorbij is. Bussen rijden nog steeds niet.
Het is best spannend, omdat de bevroren sneeuw op de fietspaadjes soms maar deels weggesmolten is. Daarmee is het af en toe een beetje tricky. Maar vanaf de Voorstraat en de Biltstraat gaat het als een speer. En de terugweg nog beter, want dan is alle troep verdwenen. Wat kun je ineens dankbaar zijn voor een fietstochtje.
De weersverwachting voor morgen is grote sneeuwstormen en nog meer chaos in de ochtend. Het nieuwe koor wordt ook gecanceld. Ik begin er weer aan te wennen. Net als toen met corona. Geen verwachtingen hebben. Lekker koken.
in de middag gaan Bobby en ik nog even op de tuin kijken. Lopend ernaar toe. Daar is het helemaal diep ondergesneeuwd want er komt bijna niemand. Het roodborstje is er ook weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten