Het idee dat ik de auto zou moeten uitgraven en stapvoets door de sneeuw manoeuvreren en glibberen op op- en afritten van de snelweg doet me besluiten toch af te zeggen. Hoe spijtig ook. Dan maar een watje. Daarna val ik in een eindeloze winterslaap. En dan alsnog de auto uitgraven. Er ligt maar 10cm sneeuw.
Auto krabben herinner ik me vooral van de periode toen ik aan de Zeeburgerdijk woonde. 2010-2015. Ik werkte toen in Capelle aan de IJssel. Ik probeerde om 07u te rijden om de ergste files voor te zijn. Zes uur opstaan. En dan krabben. En als het winters weer was dan zeker een kwartier eerder. Ik geloof dat ik toen wel eens een fles chemische zooi heb gekocht waar het ijs vanzelf van de ramen smolt. Nu is het 12 uur als ik de auto ga uitgraven. Het vriest niet (meer?), dus het is alleen maar veel sneeuw. Bobby vindt het onzin dat ik dit doe, want er komt nog meer sneeuw.
Op onze parkeerplaats zijn allemaal kindjes aan het sleeën op gloednieuwe sleeën. Waar koop je tegenwoordig een slee? vragen wij ons af. Het antwoord is niet moeilijk: op internet. Voor twaalf uur besteld, de volgende ochtend bezorgd. Je kocht ze bij V&D, bij de Blokker of bij de fietsenmaker, memoreren we. Vroeger, toen de wereld nog overzichtelijk was.
En ondertussen heeft Trump de Venezolaanse president Maduroen zijn vrouw ontvoerd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten