Nikola(as)

In de Nikola wordt ieder jaar op 6 december Nikolaas' verjaardag gevierd met een maaltijd en een toneelstukje (of beter: een Klucht) over Nikolaas. Dit jaar gaat het over speculatie en wanbeleid bij de Oude Grieken. Niet zo oud, deze Grieken, want het spel speelt rond de 11e eeuw in Constantinopel. Gijsbert speelt de Oude Patriarch, een onaangename despoot. Zeer overtuigend.

Georgia

Waar we alle vier van blijken te houden is live muziek. Bobby op de gitaar, Lucie Theodora vocals (bibberig maar toch), en de twee katers komen nieuwsgierig aanlopen, leggen zich op de bank, en tonen zich een bijzonder dankbaar publiek. We doen jazz-standards, en de mooiste van deze is 'Georgia on my mind...'

Gras

Er is heus wel meer hoor, dan die katten. Er is ook Literatuur. Vandaag lees ik Gerbrand Bakker 'Gras, om languit op te liggen', 'n cadeautje van boekhandel Plukker te Schagen, een eigen uitgave van hen ter gelegenheid van de verbouwing. Mooi boekje. Het verzameling korte stukken / columns / blogs.

Bakker is en schrijver en hovenier, zijn uitvalsbases zijn en Amsterdam en het platte platteland van Noord Noordholland. Dat maakt hem tezamen met zijn scherpe geest steeds onverwacht. Leuk.

En dan nog weer later...

Koffietijd

'Stuur foto's!' sms-t Hani501 die wel wil komen kijken, maar in Friesland verblijft. 'Alleen maar verre zwarte vlekken', sms ik terug. Zíj vindt dat geen bezwaar, maar ik wel.

Máár! Bij de twee koffie komen ze. Als we maar heel stil zitten. Gezellig op het vloerkleed. 'Als ze gaan liggen, voelen ze zich vertrouwd', leest Bobby voor uit een van de brochures over de kennismaking met de asielkat.

Ze bewegen synchroon, het zijn net twee dansers, of schoonzwemmers. Af en toe likken zichzelf maar dat gaat even zo makkelijk over in elkáár likken. Af en toe slaan ze elkaar, maar dat is speelsigheid. Een toonbeeld van liefde en harmonie. Dan gaan we gaten in de muur boren voor twee decoraties. Het wordt hier steeds leuker. Daarna willen we weer van de katertjes genieten, maar mooi niet. Dat boren is een enorme aanslag op hun vertrouwen. Ze zijn weer uren zoek.

De ochtendstond

Ik ga er wel vier keer uit in de nacht. Waar zijn ze? Wat doen ze? Ik kan ze meestal niet vinden. Eén keer liggen ze op de bank.

Al die gezellige mandjes die ik voor ze gekocht heb zullen nutteloze attributen blijken te zijn. Dat werkt in een kaal kamertje of in een kooi, maar hier is geen kooi, hier zijn banken, kleden, hier is een groot bed om je onder te verstoppen en een logeerbed waar je tussenin kunt. 

Tegen de tijd dat ik opsta zitten ze voor het raam. Er is hier veel buiten te zien. Zie ze hunkeren. Maar buiten, dat is niet voor jullie, jongens. 

Om een relatie op te bouwen moet ik met ze spelen en tegen ze praten. Maar vooralsnog is vier meter afstand het beste.

Niet staren!

Hoe vrolijk opgewonden was ik vannacht. Kon er maar nauwelijks van slapen. Er zouden nieuwe katten komen. Als een kind zo blij.

En nu? Heel Nederland viert Sinterklaas. Bobby en ik liggen met lichte hoofdpijn op de bank bij te komen van de opwinding van de plannen voor twee nieuwe katten, de besluitvorming, het besluit zelf en de gevolgen. De parafernalia. Zo heb ik ineens een krabpaal. De realiteit. Rare stille avond.

De katten zijn bij thuiskomst in het kleine kamertje gezet, bij het gereedschap en de kattenbak. Met hun mandjes en wat voer. Ze snuffelen in het kamertje elke millimeter af en kruipen dan stilletjes in hun mandjes. Na anderhalf uur ontdekken ze het luikje en gaan ze op onderzoek uit. Meter voor meter wordt het huis onderzocht, steeds samen. Daar kan ik niets aan toevoegen, ik ga maar koken. Na het eten zijn ze kwijt. Onder de bedden, achter de gordijnen, waar kunnen ze zijn?

'Je moet ze niet aanstaren', sms-t Hani501. 'Dat vinden ze eng'. Dat is natuurlijk wat ik het liefste doe nu. Me in het kamertje opsluiten met die twee en staren. Ik herinner me Hani501's dag 1 (of 2) met Chick & Chucky ook nog als de dag van gisteren. Die hadden ze in de keukenkastjes verstopt.Ze had er tien weken naar toe geleefd en nu dit. Ze kon wel janken.

Nee, foto's zijn er nog niet. Nieuwe katten zijn niet metéén vanaf dag 1 je boezemvrienden. In de folders staat ook dat je ze moet láten. Ze komen vanzelf wel tevoorschijn. Ik denk dat ik maar vroeg naar bed ga.