Mobiel melden

Na uren met het schadeformulier van de autoverzekering en het fenomeen PDF's-samenvoegen bezig geweest te zijn en alle vragen die dat opwierp, blijkt dat er ook een mogelijkheid bestaat om samen-online-schademelden te doen via de website of een app 'mobielschademelden.nl', zo vertelt de mevrouw uit Almere wier bumper onze trekhaak afgelopen zondag ingedeukt zou hebben. Het is een gezamenlijke site van de schade-verzekeraars. Wel merkwaardig dat Nationale Nederlanden daar helemaal niet naar verwijst. Laten we dat maar op de laptop doen, zeg ik, en niet op de telefoon, want èn bellen èn een digitaal formulier invullen in een app tegelijk... Dat vraagt om moeilijkheden.

Eerst heb ik nog aan de mevrouw gevraagd hoe laat zij daar waren, als strikvraag, die was mij ingefluisterd, suggererend dat het theoretisch ook zo zou kunnen zijn dat zij tegen onze auto aangereden zou zijn. Ze wordt buitengewoon boos en het kost heel wat moeite het weer te sussen. Ik zal alleen melden dat ik er niets van gevoeld/gemerkt heb, zeg ik, en dan gaan we samen melding maken. Er wordt op die site een gezamenlijk bestand aangemaakt dat je online koppelt door middel van een 'koppelcode', pff, waar je daarna allebei in je eigen huis je eigen gegevens in kunt invullen. 

Ook hier ben ik weer lang mee bezig. Soms moet ik minuten wachten omdat de tegenpartij nog niet zo ver is. Wordt vervolgd. Ik schat in dat er morgen alsnog een vragenformulier van Nationale Nederlanden gaat komen.

Zo heb ik weer een boel geleerd. Ik kan niet zeggen dat ik het boeiende belangrijke leerstof vind, laat staan een verrijking. Het zijn tools die nodig zijn om praktisch te kunnen overleven in de huidige samenleving. Ik denk niet dat het langdurige kennis is. Tegen de tijd dat ik weer zoiets nodig heb zal het wel weer helemaal anders zijn.

Het rijbewijs

Door het gedoe met de vermeende aanrijding tegen de trekhaak realiseer ik me dat het rijbewijs nu echt vernieuwd moet worden. Want mijn rijbewijsnummer moet ingevuld worden op het schadeformulier met daarbij 'geldig tot.... Ik heb nog twee weken. Inmiddels heb ik DiGiD-met-ID op de telefoon, en de volgende stap is de RDW-goedgekeurde pasfoto. Die kun je op een paar adressen laten maken. Ik kies een fotograaf op de Oudegracht, wat een klein studiootje blijkt te zijn. Hij doet dit er duidelijk bij voor de extra inkomsten, niet omdat hij het leuk vindt. Ik moet zonder bril op de foto, want ze moeten mijn wenkbrauwen kunnen zien, en mijn haar (model over de oren) moet achter de oren. Ik houd meer van een foto mét bril, en veel gaat om het gezicht. Dat leidt de aandacht wat af. Maar goed, hij komt alleen op het rijbewijs.

Dan kan ik kiezen of ik de aanvraag op het Stadskantoor wil doen (met 'fysieke' pasfoto's) of online bij de RDW. Afhalen moet sowieso op het Stadskantoor, dus om de afspraken daar te minimaliseren kies ik toch voor online. Ook al denk ik voortdurend: gaat-dat-niet-mis, kan-ik-dat-wel, maar daar heb je ook niets aan. De fotograaf uploadt de foto's naar de RDW en ik krijg een sms met inlogcode. €20. Dank u wel. 

Dan gaat thuis het online aanvragen en betalen helemaal smooth en nu is het een paar dagen wachten op het mailtje dat het nieuwe rijbewijs opgehaald kan worden. Het is weer duidelijk: de mensch lijdt het meest door het lijden dat zij vreest.

Twijfel

Zus4 appt empathisch over de trekhaak: 'Hoe weet jij/hij dat hij niet tegen jóu aangereden is?' Zaadje van twijfel is gezaaid. Enfin, ik denk: ik ga even de verzekering bellen om te vragen wat te doen. Nou dat gaat dus niet. Dat bestaat niet meer. Het moet online of via de app. Maar er is geen mogelijkheid om dit vergaal in die kleine keuzeveldjes kwijt te kunnen. Ik begrijp dat eiser en ik samen een schadeformulier moeten invullen en uploaden. Dus moet ik die man maar bellen dat hij hier moet komen? Ik probeer online hulp te krijgen. Eerst een virtuele assistent, een chatbox, die niets van mijn vraag begrijpt. Hij wil het overgeven aan een 'echte' assistent (ook chatbox), maar die is niet beschikbaar en na een kwartier wachten nog steeds niet. 

Ik moet de eiser niet gaan appen, want dan veroorzaak je stress en mogelijk oorlog, ik moet hem gaan bellen. Als hij geld wil moeten we samen dat schadeformulier invullen. Dan moet ik heel vrrienelijk zeggen: komt u maar nar Utrecht. Eerst nog maar even niet.

Trouwens kom ik ook nog in andere apparatenstress, want de functie PrintScreen is in Windows11 veranderd.  Het was altijd heel gemakkelijk, je drukte op PrtScr en plakte dan dan in Paint. Maar u is het anders en ik begrijp het niet. Zulke kwesties zoek ik altijd op in SeniorWeb, die leggen het heel eenvoudig en begrijpelijk uit, maar nu kan ik niets omdat de bank-verzekeraars-site open staat en die blokkeert alle verkeer naar andere sites. Grr.

Digi Dingen

Ik krijg een mail van de NS dat mijn OV-chipkaart vernieuwd moet worden en dat er een nieuwe foto op moet. Dat herinnert me eraan dat ik een paar weken geleden een bericht van de RDW heb gehad dat mijn rijbewijs vernieuwd moet worden. Dat leek me toen zo ingewikkeld - je hebt een DigiD-app nodig met een ID-check, en daarvoor heb je minimaal een iPhone7 nodig, maar ik heb een iPhone SE. Ik heb wel een DigiD-app, en laatst heb ik daarmee nog ingelogd bij de zorgverzekering, maar die ID-check?

Eerst maar de pasfoto voor de OV-chipkaart. Vorig jaar heb ik voor mijn nieuwe paspoort een officiële pasfoto laten maken bij de fietsenmaker in Heerde. Daar heb ik er nog een paar van. Maar de OV-site accepteert de foto niet. Hij zou te dichtbij genomen zijn en schitteren. Dus scroll ik door mijn telefooncloud op zoek naar aardige portret. Kijken of de NS die wel accepteert. En ja. Dit klusje valt eigenlijk best mee,

Maar dan dat rijbewijs. Daarvoor moet ik dus naar een RDW-fotograaf en die stuurt mijn pasfoto naar de RDW. En dan krijg ik een code en een bericht en moet ik van alles doen op de RDW-site én die DigiD met ID-check. Misschien is het inmiddels zo ver dat ik naar het digi-hulppunt voor ouderen moet voor hulp. Dat zou toch echt mijn eer te na zijn. Rustig! Goed lezen waar het om gaat, Lucie! Het gaat erom dat je een bepaalde scanner in je telefoon hebt die je paspoort kan scannen. 

Ineens herinner ik me dat ik eerder met mijn telefoon een paspoort heb moeten scannen, voor een bankpas ofzo, of mobiel bankieren. Het was volstrekt onduidelijk hoe dat moest, grrr, en dat het toen toch ineens gelukt was. Dus dan zit die NFC-chip misschien toch in mijn Phone. Ik trek mij stilletjes terug op ons kantoor en verrek: na een kwartier gehannes lukt het. Ik hoef dus nog niet naar het bejaardenspreekuur, wordt vervolgd. Nu naar de RDW-fotograaf. Alles stap voor stap.

https://www.rdw.nl/het-rijbewijs/aanvragen-of-verlengen/rijbewijs-online-verlengen

Office

Vandaag rond ik het nieuwe-laptop-verhaal af.  Open Office bevalt me niet zo als Microsoft Office, dus ik ga toch maar voor een nieuwe licentie. Terug naar de verkoper die dat klusje wel even voor mij zal klaren. Dat is gemakkelijker dan er zelf uren mee knoeien. Bobby heeft van Broerlief gehoord dat KPN ook nog eigen beveiliging heeft, die je als klant bij hen kunt downloaden, dus als hij puf heeft mag hij dat bij mij ook instelleren. Want overal dreigt gevaar.

Nadat de nieuwe Office erop staat ga ik de oude computer leeghalen. Zoveel mogelijk als kan er af. Niet alle programma's lukken, daar heb ik dan geen toestemming voor, maar ik denk niet dat iemand er nog kwaad mee kan. De jongens van MicMac zeggen dat ze je schijf gaan crashen, dus dat zal dan wel. Zij vinden het ook een schande dat vanwege een nieuw besturingssysteem een hele generatie nog best goede computers zo weggegooid wordt.

Maar ik ben wel blij met de nieuwe computer. Fris en fruitig. En zo is er weer een hoofdstukje afgesloten. Complimenten voor mijzelf.

Twéé nieuwe computers

Het is wel een grote relatietest: tegelijk allebei je computers vervangen, de nieuwe installeren en de oude ontmantelen. Het is al een stress-gebeuren van jewelste, maar dan ook nog tegelijk! Bobby zet zijn nieuwe computer eerst in zijn man-cave, ik mijn laptop in de woonkamer. En dan lopen we steeds met muizen en kabels en usb-sticks heen en weer, trap op trap af, en pik je soms iets van elkaar af. Het ene moment zijn we om beurten heel trots omdat er weer iets gelukt is, het andere moment getergd omdat het niet lukt. 

We hebben al vastgesteld dat we steeds niet meer dan een uur moeten doen, omdat je anders over je toeren raakt. Stukje bij beetje gaat het beste. Op een gegeven moment is bij beiden de nieuwe computer al de hoofdcomputer maar moet er nog van alles van de oude gekopieerd. Wij doen dat met usb-sticks. Maar de ene usb-stick heeft grotere opslag dan de andere. Mijn map met foto's is 185 GB groot. Dat is te groot voor mijn usb-stickjes, Bobby heeft wel een waar dat op kan, Die mag ik een uur, dan wil hij hem terug. Het kopiëren van de map 'foto's' op de usb-stick gaat heel erg traag. Na twee uur is nog maar de helft gekopieerd. Het proces staat vrijwel stil op 50% en dan wil Bobby de usb-stick terug. Woedend zijn we allebei. Gelukkig kunnen we er ook om lachen.

Ook iets raars is dat de webcam het niet doet. Ik gebruik nooit een webcam, maar heel soms is er wel zoiets als Zoom of Teams, ik ken het eigenlijk alleen van de corona tijd en toen ging dat bepaald niet van een leien dakje. Maar goed, mócht het zich nu voordoen, dan wil je dat het werkt. Dus ik alles uitproberen met webcam tests, maar nee. De instelling van de ene computer vergelijken met de andere. En na een uur of wat zie ik dat er een zwart schuifje voor de webcam zit. Tegen oneigenlijk gebruik van buitenaf. Maar omdat ik geen zwart op zwart zie, zag ik dat niet. Pff.

Captcha validatie mislukt

Ik werk nu op de nieuwe computer. Heel trots. Mooi glimmend en bij de tijd. Bijna alles doet het, alleen de camera krijg ik niet werkende. En Office moet nog van de oude computer overgezet op de nieuwe. Voor de laatste puntjes op de 'i' ga ik maar een Student aan Huis inhuren die dan ook de beveiliging mag checken/toevoegen. Verder doe ik de hele dag kleine klusjes, afspraken verzetten, afzeggen, bijwerken. Dit in het kader van zo min mogelijk (apparaten)stress.

Mijn Museumkaart blijkt kwijt. De laatste keer heb ik hem gebruikt bij het Kunstmuseum in Den Haag, twee weken geleden, maar wat er toen gebeurd is? Je moet naar de website en een contactformulier invullen. Daartoe met je een account aanmaken, en dan alsnog dat formulier invullen. Heb je dat gedaan, krijg je de melding 'Captcha validatie mislukt'. Huh? En nu? Dan toch maar bellen. 'Er zijn veel wachtenden voor u. Probeer het via de website.' Ik blijf toch maar wachten, en dan krijg ik een meisje dat alles wil weten en als ik iets zeg over die 'Captcha etcetera' antwoordt ze: 'Ja, daar moeten we wat aan doen.' Grr.  

De coronaprik verzetten lukt niet online, omdat op de afsprakensite waar je datum en tijd zou moeten kunnen veranderen steeds alles verspringt en niet lukt. Grr. Dan maar bellen. Meisje moet alles van je weten. Maar goed na vijf minuten toch een nieuwe afspraak. Weer wat afgestreept. De nieuwe tijd met al zijn efficiëntie.

Windows 11

Al weken worden we gek gemaakt met de dreiging dat per half oktober het Microsoft- besturingssysteem Windows 10 niet meer geüpdate wordt, en dat we dan definitief moeten overstappen naar Windows 11. Daartoe moet je computer Windows 11 wel aan kunnen. Zo niet dan moet je een nieuwe computer. Bobby en ik zijn allebei niet zo van het nieuwste van het nieuwste, zien er beiden best wat tegenop, en hebben de kwestie tot nu toe almaar uitgesteld. Maar nu is het oktober. 

Bobby is erg van de gerefurbishte apparaten en ik ook wel, maar ik weet niet zo veel van technische specificaties van computers en van wat wijsheid in dezen is.  

Enfin. Door zijn laatste werk is Bobby erg fan van de firma MicMac, die gerefurbishte apparaten verkoopt. Een oud-collega die op scholen werkte en daar de ICT verzorgde had hem die aangeraden. En wanneer ik thuiskom van Koor heeft hij ineens een nieuwe computer gekocht. Een desktop. Dan wil ik óók! zeg ik, en dan gaan we nog een keer. En nu heb ik een HP 450 G7, 10e generatie. Een mooi gerefurbished tweedehandsje.

Dan kom je thuis.  Eerst maar eens de Wifi instellen. Dat is het begin. Dan Google Chrome als browser, en die tot standaardbrowser verklaren. Dan Mozilla Thunderbird voor de e-mail. Pff. Zal ik je helpen, vraagt Bobby behulpzaam, want dat wil hij graag. Maar ik wil het zelf doen. Om de stemmetjes van kan-ik-niet de mond te snoeren. 

Ik ben nog lang niet klaar, maar dit stukje is al op de nieuwe laptop getypt. En gepubliceerd. Yes! Nu moet ik nog de alle mappen met documenten overstralen. Volgens Bobby zet je die map voor map op een USB-stick en dan zet je ze op de nieuwe computer. En ik moet nog Microsoft Office overzetten op de nieuwe computer, zodat ik weer Word heb. Maar dan moet die eerst van de oude computer af van ik heb een licentie voor maar één computer. Zucht. Voor de time being zet ik er eerst maar het gratis tekstverwerkingsprogramma Open Office op. Wat een gedoe.

OV Chip

Ik heb gereisd met een ticket van NS International. Het ticket had ik zowel op de telefoon als uitgeprint. De heenweg had ik bij het betreden van de stationshal de QR-code op de print voor de scanner gehouden en ging het poortje open. 

Maar toen ik terugkwam deed ik dat weer, maar ging het poortje niet open. Ik probeerde het ook bij een paar andere poortjes, maar nee. Normaal ga je met je OV-chipskaart door die poortjes, moeiteloos. Er stond nergens geen uitleg en geen personeel dat me kon helpen. Ik wou naar huis. Dus uiteindelijk ging ik maar met mijn OV-chipkaart door het poortje, waarna er onmiddellijk 10 euro van werd afgeschreven. Ik was immers niet ingecheckt met die OV-Chipkaart.

Op Utrecht CS is nog één loket voor internationele reizen. Over het algemeen willen ze je daar niet helpen, want je wordt geacht alles zelf online en digitaal doen, maar ik dacht: ik ga het toch even proberen. De mevrouw aan het loket begreep onmiddellijk wat er gebeurd was, maar ze kon niets voor me doen. Er staat een informatiezuil, zei ze ook nog, daar had u kunnen lezen wat u kon doen. Maar ja. Dat wist ik niet en die had ik niet gezien. En om bij haar loket te komen moest ik door dat poortje. Over 24 uur zou mijn OV-saldo bijgewerkt zijn en zou ik zelf online dat tientje kunnen terugvorderen.  

Ik weet nu al dat het niet gaat lukken. Maar ik moet het van mezelf toch proberen. Je kunt ook een telefoonnummer bellen, zie ik op de site, maar dan krijg je een robot die je na twee vragen en antwoorden alsnog naar de site nietuitgecheckt.nl stuurt. Als het me eindelijk lukt om op die site binnen te komen - ik heb er geen account - dan staat daar mijn situatie niet bij. Grr. Geen idee. Moet ik dan morgen weer naar dat loket waar ze je niet willen helpen? Bobby zegt: 'Laat toch zitten, vergeet dat tientje.' Maar ik kan het niet uitstaan.

WA Plus

Wij zijn met de auto WA-Plus verzekerd, dus ik vrees met grote vreze dat ik de schade van maandag niet vergoed krijg. Maar nooit geschoten is altijd mis, dus ik zet mij aan contact leggen met de autoverzekering. Ik denk: Ik bel even om te onderzoeken of mijn claim een kans maakt. Maar dat kan natuurlijk niet, bellen. Dat is zo old school. Het moet via de website. Er zijn geen telefoonnummers, ze willen niet dat je belt.

Er is een veldje waarin je gedetailleerd van moment tot moment moet beschrijven wat er gebeurde. Maar daar kunnen maar 100 tekens in. Het betere inkortwerk. Grr. 

Dan moeten er foto's bij. Dus ik naar de garage om een foto te maken van de spoiler die ik daar maandag maar even achtergelaten heb tot Dirk de garageman weer terug is van vakantie. Foto's  van de telefoon naar de laptop. Inlog is inmiddels natuurlijk verlopen, hele formulier opnieuw invullen. Als ik eindelijk alles ('naar waarheid') heb ingevuld en voor akkoord teken loopt de website vast.

Nóg een keer. Wéér.

Op de laatste pagina staat wel een telefoonnummer. Daar ploeg je je door heel veel keuzemenu's heen, checken ze of je vraag niet via een chatbox kan, nee kan niet, kom je in de wacht te staan. Na een kwartier hang ik dan maar op. Grr. Vervolgens blijkt de hele website vastgelopen. Het lag weer eens niet aan mij. Maar wel een nutteloos uur achter de rug en geen enkel resultaat nog.

Tweede Paasdag

We kregen een bericht van xs4all dat we een nieuwe Fritzi!-router moesten bestellen omdat ze oude router nier meer ondersteund werd. Daarvoor moest ik een account bij KPN aanmaken, want mijn oude provider xs4all.nl is alweer jaren van KPN. Daar zie ik altijd tegenop, omdat ze bij mijn verhuizing van Amsterdam naar Utrecht negen jaar geleden een nieuw account voor mij hebben aangemaakt en sindsdien is het een ratjetoe aan inlognamen en wachtwoorden en is xs4all ook nog eens overgenomen door KPN. Maar als ik de helpdesk bel van xs4all (die natuurlijk gewoon van KPN is) dan staan ze me vriendelijk en behulpzaam te woord. Ik moet die nieuwe router aanvragen via mijn.kpn, dat zou heel gemakkelijk gaan. O god! denk ik dan, kan dat niet telefonisch? Het kan telefonisch. En als die router dan arriveert dan maakt Bobby  er gewoon een project van. Tweede Paasdag.

Behalve een Fritz!-router hebben we ook nog een Fritz!-wifi-versterker. Want ons huis is te groot. Het wifisignaal haalt boven niet. Bobby denkt dat we nu met die nieuwe router misschien ook een nieuwe wifiversterker nodig hebben en al snap ik er weinig van: ik denk van niet. Ik krijg gelijk. We krijgen de oude gelukkig weer aan de praat.

Donderdag besteld, vrijdag bezorgd. Ik heb eigenlijk geen idee wat die dingen doen en hoe ze werken. Maar ze moeten het wel doen, want anders doet niets het.

Het duurt een uur. Niets doet het meer. De vaste telefoon niet, de televisie niet, de wifi niet. En Bobby maar in de weer met handleidingen. En nu doet alles het weer. Diepe bewondering.

Digi Grr

Voor de meeste van mijn vriendinnen en zussen ben ik een digi-expert, maar zelf voel ik mij steeds meer een digibeet worden. Volgens mij ligt het helemaal niet aan mij, maar grotendeels aan de klantonvriendelijkse digi-services.

Ik háát het als ik niet even kunt bellen. En als wel, dat je dan zo'n bandje krijgt met de mededeling dat het ook online kan, alvorens je een medewerker aan de lijn krijgt die ook eest zegt dat het via de site kan of via de app.  Ik  krijg er enorm uitstelgedrag van. Want alles kan ook best nog volgende week. Terwijl het veel beter is het meteen te doen, dan is het opgelost, over en uit. Dan is bet uit je hoofd.

Vandaag maak ik een lijstje Things-To-Do-Today. Dat deed ik vroeger op het werk ook. Dat werkt goed. En een krul als het klaar is. En klusje voor klusje: niet alles tegelijk en door elkaar gaan doen want uiteindelijk werkt dat averechts. Zo heb ik de HOVO waar ik een cursus ga doen, die begint volgende week en ik heb nog steeds geen bericht over waar het plaatsvindt. Zij mailen terug dat ik binnenkort een mail krijg waar het is. Waarom niet meteen even zeggen waar het is?

Dan heb ik het Dans Centrum waar ik eerst maar eens een maand (nog steeds op proef) wil, maar je kunt je daar alleen ínschrijven met een account en een machtiging voor eindeloos maar doorbetalen. Dat wil ik niet. Ik zou me dan meteen weer kunnen uitschrijven via MijnDCU, schrijft een medewerkster behulpzaam. Maar ik heb nog geen wachtwoord voor 'Mijn'DCU', dat maken ze geloof ik handmatig aan. Dat komt. Vasthouden dit lijntje.

Het is ook omdat ik wat vergeetachtiger word dat ik de dingen graag meteen wil afronden. En dat lukt vaak niet. En dan kun je bijna nooit even iemand bellen. Alleen mailen. En dan krijg je een standaardmail terug dat ze binnen drie dagen zullen antwoorden. Dan moet je alles steeds onthouden. Maar op maandagochtend gaan er vast medewerkers vol goede zin aan het werk.

En dan hebben we de pensioenen. Ik ben zo iemand die haar leven lang de pensioenpapieren in een ordner heeft gepleurd en verder weinig  idee. Diverse pensioenfondsen. Zie door de bomen het bos niet. Ik krijg voortdurend mails en brieven en dan moet ik via DiGiD inloggen en dan kan ik documenten niet vinden. Ik kan de ene pensioenverzekeraar niet van de andere onderscheiden. Achmea is geloof ik  ook Interpolis. Enfin. Vorige week had ik alle formulieren dacht ik per mail én per PostNL gestuurd, omdat ik reden had om te twijfelen dat de mail niet aangekomen was. Die zat namelijk niet in mijn mapje Verzonden Items. Nu krijg ik weer een mailtje dat er één bladzijde ontbreekt, namelijk op welke datum het pensioen moet ingaan. Volgens mij heb ik dat al tien keer doorgegeven aan alle fondsen. Moet ik weer die site in en op, die anders is ingericht dan ze in de mail beschrijven.

|

Maar ik  houd vol. Ik loop niet weg. Ik ga door tot ik alle Things To Do Today heb gedaan. En ik ben ervan overtuigd dat de oorzaak van deze onrust is dat overal balies en medewerkers zijn wegbezuinigd en veel sites heel klantonvriendelijk zijn opgezet.