Satijnen hart

De vlucht naar Ponta Delgada duurt ca 6 uur. Maar omdat er twee uur tijdsverschil is denk je dat het maar 4 uur is. Hoe dan ook: genoeg tijd om een boek te lezen. Het eerste boek dat ik op de Kobo lees is 'Het satijnen hart' van Remco Campert. Een klassieke Nederlandse auteur om de acceptatie van het apparaat te bevorderen. Het helpt echt. De mevrouw naast mij leest op een iPad en is daar zeer opgetogen over. De helft van de reizigers heeft een smartphone of een tablet: ze lezen, spelen spelletjes, kijken films... Het voordeel van de reader is dat-ie niks weegt... Voor de zekerheid heb ik ook nog een dwarsliggertje in de handbagage.

Ponta Delgada by Night

Een paar weken geleden maakte ik een veel te kleurige tekening van het centrale plein van Ponta Delgada. De straten zijn hier in het historische centrum allemaal prachtig met zwartwitte steentjes in figuren gelegd en bij die tekening heb ik uren al die figuren zitten bekijken en natekenen. Dan ken je ze tamelijk gedetailleerd. Het is bijzonder ze dan in het echt te zien.

Eerste blik op Ponta Delgada

Bij dit wezenloze hotel worden we diep in de nacht door een taxi afgeleverd. Hotel Comfort Inn te Ponta Delgada. Beatiful Hotel in the historical center! Beveelt de chaffeur nog aan. War balt ee te vertellen? Het weer is bewolkt maar warm. De airco in het hotel brult zo dat we maar zonder in de zoele warmte proberen gaan slapen. Morgenvroeg snel weer door. Maar eerst nog een uurtje rondlopen, want morgenvroeg gaan we weer door.

And off we go!

Sata Airlines

The Great Outdoors

De laatste dag hier te lande brengen we door bij Bever- en Perry Sport. Bever gaat op maandagmorgen al om 10.30u open, Perry om 12u. Ik heb een nieuwe korte broek nodig en Bobby een nieuw wandelrugzakje.

Dames van boven de vijftig vind ik in korte broek niet erg elegant, om het maar mild uit te drukken, en gisteren tijdens het Rondje Uitdam heb ik dat overtuigend bevestigd gekregen. Nu moet zelf ook nodig wat nieuws. Ik slaag op de herenafdeling van de Perry, met een echte stoere Wildebeast, legergroen. Nu nog de koffer pakken en off we go!

Bobby's rode rugzakje blijkt een dámesrugzakje dus we zijn meteen alweer aan het genderbenden...

De weerberichten

Ik had nog niet eerder op de weer-app gekeken, omdat ik ervan overtuigd was dat dat de weerstoestand van onze die vakantietjes van vorig jaar zich niet nog een keer zou kunnen herhalen, (storm te Samos, mist in de Haute Marne, onweer in Denemarken), maar nu houd ik toch even mijn hart vast!

Holysloot

Voorlopig zijn er nog geen Azoren maar is het nog gewoon Holysloot wat de klok slaat. Holysloot is een geweldige bestemming voor een middagje uit. Het is een droomoord, zo pittoresk, er is een voetveer, een roei- en fluisterbootjesverhuur, een Het Schoolhuis, dat omgetoverd is tot restaurant...

En al die groene velden. Op het ligveldje bij de pont mag je trouwens niet liggen, dat is wel weer wonderlijk. Verder is Waterland te mooi voor woorden, haast te veel van het goede. Kan ik de Azoren wel aan? Mag ik voor nu even terug naar mijn balkon?