Klaar!

Mooi moment: er is weer een nummer klaar. Na uren, dagen heen en weren geven we de finale klap. Nog een keer turen of er nog een onvolkomenheid in staat die nog te redden valt, andere onvolkomenheden hebben we al moeten accepteren...

Kantoorleven

Het zindert zo op het werk dat ik niets om over te bloggen heb. Want daar blog ik niet over. Om bij te komen geniet ik op de bank & in bed bijzonder van kantoor-humor. Zoals Spin City 's nachts op Comedy Central. En Toren C. Kantoor: je bent er zo aan gewend en als je er zo naar kijkt zoals de humoristen ernaar kijken is het zó erg.Voor wie er ook aan toe is de laatste aflevering van Toren C.

Toewijding

Ik heb nog een  uitdaging vandaag: een column schrijven bij een foto. Ik kies een van Hani501's foto's die me treffen en daar moet ik gedachte bij verzinnen. Ik graaf me in in deze foto. De jongetjes bij de Grijze Jager Dag in het Archeon in Alphen aan de Rijn. Voor wie het niet kent: de Grijze Jager dat is een serie spannende jongensboeken. Al elf verschenen ofzo. Het was Pinksteren, geloof ik. Adembenemend, de toewijding van die jongetjes.

Lezen

Terwijl ik intens geniet van de verrukkelijke zondagse zon op het balkon lees ik 'De gele vogels', het andere boek dat ik van de collega's gekregen heb, het noodzakelijke boek, het boek dat geschreven móest worden. Het is het debuut van de Amerikaanse Kevin Powers. Het gaat over de oorlog in Irak, waar hij zelf als zeventienjarige heeft gediend. Alle recensies zeggen dat het dé roman over de oorlog in Irak is. Ik ken geen andere boeken over de oorlog in Irak, dus dat kan ik niet beoordelen. Maar het is mooi. Het voelt een beetje pervers om in zulke behaaglijke omstandigheden zo'n aangrijpend boek te lezen. 

Jonge jongens die een krankzinnige oorlog in worden gestuurd waar ze meter voor meter dorpen, boomgaarden, stadjes op Taliban-strijders moeten veroveren. De beelden van de soldaten in de woestijn zijn al bijna gewoon. Je wendt je hoofd bijna af. Maar dan lees je zo'n zin van de tolk van de twee hoofdpersonen over een veldje dat elk jaar boordevol kleurige geurige hyacinten stond, gekweekt door een oude vrouw. Nu is in dat dorp - het dorp van herkomst van de tolk - alles kaal en leeg. Terwijl de tolk even onvoorzichtig is en breed gesticulerend staat te vertellen wordt hij geraakt. Het raakt zijn companen nauwelijks, gewend als zij zijn strijdmakkers te verliezen.

Powers schrijft zo mooi dat soms de schoonheid van zijn taal je de gruwel doet vergeten.

Waar is de merel?

Avond alweer. Wat vliegt zo'n weekend voorbij. Nog even een uurtje leegte. Ik doe mijn avondloopje langs het kanaal. Het is er een gekwinkeleer van jewelste. Tegen wie zou deze merel zo overdreven luid fluiten? En waarom heeft hij daarvoor deze lelijke lantaarnpaal uitgezocht? We zullen het nooit weten.

Zin-In-Zingen

Op de een of andere manier ben ik de 1e zondag van de maand bijna nooit in Amsterdam. Vandaag wel. Vandaag is alweer de laatste keer van het seizoen Zin-In-Zingen in de Oude Lutherse Kerk op het Spui. Maar nu schijnt de zon en zit ik in de knetterende zon lekker te lezen! Wat een dilemma! We besluiten toch tot ZinInZingen.

InterVocaal (bestaande uit zangeres/dirigente Rinske van der Meer en pianist Martijn Vriesman) organiseert al jaren maandelijks dit Inloopkoor voor zowel beginners als gevorderden. je zingt allerlei meerstemmige liederen afkomstig uit de hele wereld. Ongelofelijk wat ze in een zo'n korte tijd weten te bereiken. Dat komt door de bijzonder enthousiaste dirigente. Ze zingt de muziek per stem uitgebreid voor  en de  noten worden  op een groot scherm geprojecteerd. Je mag meedoen zonder audities of andere verplichtingen. Ze is grenzeloos in haar complimenten. Dat geeft zelfvertrouwen.

Het is een groot feest. Bobby doet ook mee. We zitten gezellig samen bij de tenoren. Er zijn wel twaalf tenoren en evenzoveel bassen. Dus ook dat gaat goed. Iedereen straalt. Volgens jaar doe ik mijn verjaardag hier.

Thaise kipcurry met venkel

Met eigenlijk dezelfde groenten als in het Cajun-recept van gisteren (venkel en boontjes) maak ik nu met kip een Thaise curry. Een rode. Ook weer heel erg lekker. Dit recept staat momenteel op een van de receptenkaartjes in AH.

Van de week was ik maar liefst drie keer uit eten en op werkborrels met bittergarnituren. Dat is desastreus voor het afslankproces. Hani501 vindt t stom als ik hier recepten plaats, maar ik wil mijn lieve lezers alleen maar op eenvoudige doch verrukkelijke kookideeën brengen. Koken is goed voor de mens, in elk geval voor mij, dan is het lekkerder en eet ik minder.  

Korttom: Snijd de venkel in reepjes. Verhit de olie in een wok. Bak de kipfilet in 3 min. bruin aan. Bak de venkel en peultjes 1 min. mee. Schep de currypasta erdoor en bak 1 min., tot het aroma vrijkomt. Schenk de kokosmelk erbij en breng aan de kook. Verwarm de curry nog 7 min. tot de groenten beetgaar zijn en de curry tot de gewenste dikte is ingekookt. Bestrooi met het basilicum.