Marcella

Bobby en ik zijn aan een nieuwe Netflix-serie begonnen: ‘Marcella’. Een Britse detective-serie, speelt in Londen, met Marcella als hoofdpersoon. Het is wel weer een emo-rollercoaster. Marcella ligt in scheiding, haar man Jason, bedrijfsjurist doet het met de dochter van zijn werkgeefster. Hun kinderen zitten op kostschool, ver weg.

Marcella, gespeeld door Anna Friel, pakt haar oude beroep van rechercheur weer op en gaat achter een seriemoordenaar aan. Zelf heeft ze last van ernstige woede-aanvallen die ze zich achteraf niet meer herinnert, er speelt veel geweld en achterdocht, maar toch ga je weer enorm van haar houden. Net als van Carrie in Homeland en van Sorjonen in Sorjonen. Na drie afleveringen Marcella ben ik alweer tamelijk verslaafd. Ik ga haar vast tekenen. 

Er zijn ook hier wel weer dramaturgische onbegrijpelijkheden en ongeloofwaardige wendingen, maar daar moet je je maar bij neerleggen. 

Vrienden

Wat opwindend. Je kunt bij de vrienden-op-de-fiets ook adressen zoeken van ‘vrienden’ met tuinhuisjes. Dan zit je niet in de logeerkamer bij de ‘vrienden’ in huis, maar in een eigen hutje. Er zijn héél veel vrienden met een tuinhuisje. Zie deze kaart. Als je deze zoek-tool uitschakelt vind je nog véél meer adressen.

Mijn eerste logeeradres wordt bij de Heilige Land Stichting bij Nijmegen. Een heel deftige buurt, de mensen wonen in een bos. De mevrouw heeft mij opgebeld en is super aardig. Zij en haar man maken zelf ook gebruik van de vrienden. Low budget reizen is heel geestverruimend en grensverleggend.

Ik heb inmiddels ook oplaadpunten.nl gevonden met daarop adressen waar je je accu kunt opladen.

De Neven (5)

Neef Matthijs is econoom en theoloog. Oudste zoon van Zus3. Oudste broer van de Nichtje en Jongste Nichtje. Hij woont in Houten met vrouw en kindjes. Ook hij had een behoorlijk statige foto gestuurd, waarschijnlijk van het werk. Het leuke is dat dat statige door mijn techniek helemaal verdwijnt en de mens achter de professional weer zichtbaar word. Vind ik. 

De schietwilg en andere kwesties

Heb een boeiende belevenis achter de rug aangaande een 'schietwilg'. Op bijgevoegde foto staan links en rechts twee treurwilgen en midden op staat de schietwilg. Nu viel er zaterdag een Wijkbericht in de bus dat ze een dezer dagen twee bomen gaan kappen in ons park, waaronder de schietwilg. Het idee was dat we een natuurlijke oever hadden gerealiseerd om ons plantsoenpark, behalve dan onder die schietwilg, want daar konden ze niet bij. Onder die schietwilg is nog een stenen beschoeiing. Er was jaren geleden al een kapvergunning voor aangevraagd, maar het kappen was er niet van gekomen. En daardoor vervalt die vergunning haast.

Vandaar nu gezwinde haast: binnen een week gaat die boom geveld worden, meldt het Wijkbericht. Ik heb er niet zo'n mening over, maar buren die er recht tegenover wonen des te meer. Die zagen al de koplampen van het tegemoetkomend verkeer in hun woonkeuken schijnen. De straat-app in rep en roer. Ik voelde eerst niet zo betrokken, maar toen dacht ik ik het vuurtje wel wat op kon poken op de Facebookpagina van het plantsoen. Daar heb ik 289 volgers en die zijn allemaal erg betrokken.

Dus het Wijkbericht ingescand en op Facebook geplaatst en het e-mailadres van de verantwoordelijk ambtenares, die is dit weekend dientengevolge is plat gemaild. Grote verontwaardiging. Zo'n mooie boom!! Het is helemaal geen mooie boom, maar wel een gróte boom en als-ie weg zou zijn zou het kaal zijn. Enfin, eind van het liedje is dat de boom níet gekapt wordt. Ik heb de ambtenares nog gesproken. Ze is zo dol is op onze Facebookpagina, vertelt ze, met al die mooie foto's. Glim glim.

Daarna krijg ik een chatbericht van een dame die de plannen kent voor fietspad en fietsbrug in onze buurt over de Vecht. De gemeente heeft nood aan 35 fietsbruggen en fietstunnels, om de fietsverstoppingen te voorkomen, maar dat is te duur (er staat 45 miljoen euro voor op de begroting) en een commissie heeft er nu negen uitgekozen. De gemeenteraad moet nog besluiten of die er bruggen en tunnels er inderdaad mogen komen, maar een voorbereidende brief is er. Ik ben geloof ik wel vóór een fietsbrug over de Vecht, dat je zo recht naar de Klopvaart kunt om de stad uit te rijden, en niet langs die foeilelijke Franciscusdreef. Maar hoe de toevoerroute is? Vast door ons park.

Nu krijg ik via die pagina een vraag of wij wel door hebben hoe dat fietspad gaat lopen. 'Fijn dat de schietwilg niet gekapt lijkt te worden. Ik vroeg me af hoe jullie aankijken tegen een mogelijke brug over de Vecht (bericht van gisteren op jullie site) nu deze dwars door het net nieuw aangelegde Niftarlakepark lijkt te gaan lopen (volgens plaatje in stukken) met een verwachting van 5000 fietsers per etmaal die er gebruik van gaan maken door het nu bijna rustigste deel van het park.' Ze gaat me de stukken sturen.

Hoe sterk is de eenzame fietser

Ik heb een vraagstuk met de e-bike. Zoals u misschien opgepikt hebt prakkiseer ik wat over een meerdaagse fietstocht en weet ik nog niet welke kant op. Ik wil niet met de trein. Dus maar de rivieren, schat ik in. Maar de afstand die je ondersteund door de accu kun maken is mij niet duidelijk. Die wisselt nogal afhankelijk van weer en wind. Bij mooi weer geeft de boordcomputer bij een volle accu aan dat je op de Eco-stand 120 km kunt rijden. Maar als het koud is en winderig is dat ineens maar 78 km. Ik zeg maar wat. En als je echt wind tegen hebt en je hebt liever standje ‘Tour’ of ‘Sport’, dan holt het aantal kilometers achteruit. Laatst met tegenwind op en neer naar Vianen was na na 40 km op de Tour-stand de accu al leeg.

Dus ik weet niet hoe ver ik kan en waar ik invloed op heb. Of ik 70 km per dag kan inplannen. Hoe ambitieus ik kan zijn.

Bij de aankoop was mij aangeraden om regelmatig de accu hélemaal leeg te rijden. En dan weer helemaal volladen. Dan zou hij langer mee gaan. Maar helemaal leeg rijden is ook precisiewerk. Dan moet je nog eens 10 km om als je al moe thuis komt. Daar heb je dan geen zin in. Het laden van een accu duurt heel lang, trouwens. Even onderweg bijladen levert volgens mij weinig op of je moet úren op een terras gaan zitten. Dat vind ik niks. 

Dus vanmiddag ga ik bij heftige wind maar eens de accu leeg rijden. Op standje ‘Eco’ heb ik nog 32 km, op standje ‘Tour’ nog 17. Rondje Oud-Maarsseveen Tienhoven, 30 km. Het is echt goochelen maar als ik thuiskom heb ik nog 1 km over en doe ik drie rondjes rond het Prins Bernhardplein vlak bij ons huis en dan is de accu écht leeg. 

De Neven (4)

Dit is Neef Jeroen uit Hilversum. Hij is mijn oudste Neef en van beroep ‘digitaal innovator, consultant en docent in datagedreven diensteninnovatie’. Dat heb ik om eerlijk te zijn even op LinkedIn opgezocht, want als ik gemakzuchtig ‘IT-er’ had geschreven had ik hem vast tekort gedaan. Hij is trouwens ook echtgenoot en vader van drie leuke mooie kinderen.

De productie is enorm. Ik hoop dat ik u niet verveel. Het is namelijk zó leuk. Ik probeer een antwoord te vinden op de vraag waarom het zo leuk is. Maar om dat allemaal op te schrijven. Het klinkt een beetje pathetisch. En dat is het niet. Het is léuk.

Dom

De mensen mogen weer naar een kerk, dus Bobby en ik gaan naar de Domkerk. Mede vanwege hun prachtige cantorij. Er mogen sinds 1 juli weer 100 mensen bij kerkdiensten aanwezig zijn, maar je moet je wel aanmelden. Daarvoor hebben ze een digitaal aanmeldsysteem ‘Eventbrite’. Wat klinkt dat hip en werelds. Lange protocollen krijg je vervolgens in de mail wat wel en niet mag. Niet zelf een plekje uitzoeken, nee, broeders en zusters zullen ons naar onze plaatsen begeleiden. En of we ons eigen Liedboek meenemen. En dat er geen koffie is na afloop.

Wel fijn om er weer eens bij te zijn, hoewel het wel raar is om zo ver van elkaar te zitten. Ze hebben de regels extra gehoorzaam uitgevoerd dus er zijn drie lege stoelen tussen de mensen. Alleen mensen uit een huishouden mogen naast elkaar. Dan zie je ineens dat de meeste mensen hier in hun uppie naar de kerk komen.

Er is een nieuwe dominee, een knappe jongeman van 31 jaar met een hele mooie heldere uitstraling en dictie. Willem Roskam heet hij. Hij glanst. Ik vind hem haast een soort Jezus. Hij heeft een preek over het juk. Dat Jezus zegt: ‘Neem mij juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Mijn juk is zacht en mijn last is licht.’ Hij heeft een oud juk bij zich en laat dat aan drie kindjes zien. Die kindjes vinden dat maar griezelig. In zijn preek gaat hij uitgebreid in op de slavernij door Nederland, dat de afschaffing 30 jaar later was dan de slavernij door de Britten. Dat de plantage-eigenaren rijkelijk gecompenseerd werden. En dat de ex-slaven nog 10 jaar contractarbeid moesten doen voor ze echt vrij waren. Natuurlijk heb ik dat allemaal wel gelezen maar toch dringt het nu vanaf de kansel extra door. Een kerk met wit bijzonder well to do publiek. Hij zegt ook dat we met zijn allen nu ook onder een juk leven, aangezien zoveel (ook jonge) mensen burn out zijn.

We mogen niet zingen, alleen neuriën. Raar, want als koor mogen we al wél weer zingen op 1,5m afstand. Die gedragsregels zijn blijkbaar nog niet gesynchroniseerd. Dat zal wel gauw komen.

Na afloop gaat de organist weer vol op het orgel. Wat houdt die man van keihard spelen. Wordt hem wel eens gezegd dat zachte muziek bij een kerkdienst fijner is? Net als de zachte oude muziek van Andrea Gabrieli, gezongen door de cantorij?

De dienst wordt opgenomen met een heel camera-systeem en zal tot in lengte van dagen op YouTube te zien zijn. O jé, fluister ik tegen Bobby, ik heb geloof ik in mijn neus zitten peuteren. Als dat er maar niet op staat. De dienst staat nu nog niet op YouTube, dus ik kan niet checken of wij in beeld zijn.