Eerste Paaswandeling

Verder hebben we geen Paasplannen. Dat is wel lekker. Eerst regent het licht, maar dan ineens een zonnetje en 18 graden buiten. We gaan naar Westbroek, de Westbroekse Zodden, wat ik de allermooiste wandelplek vind. Zo ruim, zo leeg, en als je goed kijkt zo veel te zien. De vliegtuigjes hoog in de lucht van het Vliegveld Hilversum geven een vertrouwde soundscape. Stoort nooit. 

Eerste Paasdag

De muzikanten en de sopraan krijgen als dank een bosje bloemen van de voorzitster, en wij van het koortje krijgen van de cantor/organist na afloop van de Paasdienst een bloesemtak. Hij blijft maar glunderen. 'Ik vond het ook heel leuk', zeg ik, en voor een gelegenheidskoortje klonken we best aardig. 'Ik weet nu jullie e-mail-adres', zegt hij als met een kwinkslag.

De dames van het gelegenheidskoortje hebben allemaal hun echtgenoten mee en iedereen is nieuwsgierig. Ze hebben allemaal oudere kalende mannen. Bobby  vinden ze heel jong.

Ik krijg naa aafloop trouwens twéé takken mee, ook een voor de Bayerische Freundin, die helaas niet mee kon zingen wegens ziekte.

Traybake met zalm

Weer een nieuwe traybake, ditmaal met zalm. Dunne plakjes aardappel, courgette en broccoli, aangemaakt met gedroogde tomaatjes. Ik zie in de winkel gedroogde tomaten-tapenade staan en gebruik die. Zalm ook daarmee insmeren. 'n Half uur in de oven, staat in het recept, ik die 40 minuten in verband met het garen van de aardappel. 

Recept:

https://miljuschka.nl/gezonde-traybake-met-zalm/

Paula

Gelezen: Hier zijn is heerlijk door de Franse schrijfster Marie Darrieussecq. Het is een biografie over Paula Modersohn-Becker. Ik werk nog aan een artikel voor Museumkijker.nl over de Kunsthalle in Worpswede, maar daarna wil ik iets schrijven over het Paula Modersohn-Becker-museum in Bremen. Leen wist van de week van deze biografie, die ik me ineens ook herinner, 2017, en bij de bibliotheek is hij in twee dagen al beschikbaar. Er zijn ook films en documentaires over Paula M-B gemaakt, best veel, maar toch blijft ze maar onbekend. 

Ik had liever een geromantiseerde biografie, waarin alle gebeurtenissen invoelbaar waren gemaakt. De jeugd in Dresden, de verhuizing naar Worpswede om svhilderles te nemen, dd vriendschap met Clara Westhof en Rilke, de reizen en verblijven in Parijs, de gesprekken met Otto Modersohn die uiteindelijk haar echtgenoot werd. Haar zorg voor zijn dochtertje, haar kookcursus, haar blijvende ambitie en trek naar Parijs. Haar plan om te scheiden en toen kwam ze toch weer bij hem terug. 

Prachtig!

We oefenen weer voor de Paasdienst, morgen in Bilthoven. Er is nu ook een hobo en een cello bij. Er komt ook nog een heuse sopraan. Solist. De gelukkige organist veroorzaakt nog steeds veel chaos, maar roept wel om de haverklap 'Prachtig!' 

Zo klinkt het bij ons ìn het koortje niet. Maar goed, we doen ons best en het gaat zoals het gaat. Bernardien die in de dinsdagochtend-zanggroep steeds naast bij staat te kwebbelen, staat nu ook weer naast mij. Ze praat maar en praat maar. Ssst, zeg ik steeds, ssst, en dat vindt ze heel goed, maar het weerhoudt haar niet zich overal tegenaan te bemoeien. Ssst!

We krijgen de kledinginstructie 'stemmig met een geel en/of paars accent'. Afschuwelijk. Ik heb geen geel en geen paars en ik houd niet van stemmig. Medekoorlid Tiny zegt: 'Je had dinsdag zo'n prachtige zachtroze trui aan.' 'Ja! zeg ik, 'maar dat valt dan zo uit de toon'. Ik heb ook nog een mooie lichtgroene trui. En mijn grijze vestje. Maar het is allemaal niet stemmig, en niet geel, en niet paars.

Naar Harmelen

Omdat morgen de dag weer tamelijk volgeboekt is en ik dan niet naar de zaterdagse plantjesmarkt kan, ga ik vandaag naar de kwekerij in Harmelen. Die is op vrijdag en zaterdag open.

Ze hebben daar veel perkplanten en groentenplantjes: sla en andijvie en bietjes. En ook heel veel kruiden. Maar daar wacht ik nog even mee. 

Dus nu heb ik in de moestuinbak in de straat al peultjes, bosui, bietjes, andijvie en kropsla. En op de oppot-tafel in de achtertuin heb ik de rest van die groentetjes in potjes gezet, zodat ze alvast een beetje kunnen wortelen voordat ik ze in die koude klei duw. 

Het voelt allemaal daadkrachtig en hoopgevend. Ik denk dat ik van de vrijdag mijn tuindag ga maken, te beginnen in Harmelen.

In de straat zit er vrees ik een beetje de klad in het moestuinbakken-project. Vorig jaar was er een dievegge die alle oogst stal en daardoor raakten de mensen hun motivatie kwijt. Ik heb in de groepsapp voorgesteld dat ik in de bakken van de ongemotiveerde mensen aardappels poot. Of bietjes. Of uien. Lekker prozaisch.

Calendar Girls

Gezien: de mooie documentaire 'Calendar Girls' over een groep 60+-vrouwen in Florida (USA) die meedoen aan een dansgroep doe veel optreedt. Het dansen is hun lust en hun leven. Ze doen het voor het plezier, om niet (meer) onzichtbaar te zijn, de vriendschap, maatschappelijk belang. Ze halen met hun optredens (tot 200 per jaar) geld op voor asielhonden. Het leukste is dat ze zich zo uitdossen en zo zelfbewust zijn.

Ik deel het op de groepsapp van mijn cursus 'Dansconditie 60+' maar die dames zijn onderling nog een beetje terughoudend en bleu, allemaal in het zwart, en zeker niet extravagant. Ben benieuwd of iemand gaat kijken.

Terugkijken:

https://www.2doc.nl/documentaires/2024/03/calendar-girls.html